Blog

Zondag 20 juni 2021.

Eén van de grote verworvenheden van de genetische genealogie is, dat we nu eindelijk kunnen berekenen hoeveel kinderen niet van de vader zijn die in de stukken staat. De zogenaamde koekoekskinderen. Uit allerlei grootschalig onderzoek blijkt dat het om gemiddeld 1,5 % van de geboorten te gaan. Dat percentage kan per periode en bevolkingsgroep wel verschillen en kan dan van 0,5 tot wel 6,0 % te gaan. In armere periodes en groepen is het percentage hoger, terwijl in meer welgestelde periodes en bevolkingsgroepen het percentage lager zou zijn. Dat laatste verbaasde me wel een beetje. Van veel vorstenhuizen is bekend dat er nogal wat bastaards in rondliepen, nog ongeteld dan deze kinderen van vorsten die er wel zijn, maar niet bekend zijn. Ook de vorstenhuizen in de lage landen hebben nogal wat ‘bastaarden’ gehad. Tot de dag van vandaag zelfs. Maar het ooit geopperde idee dat het aantal ‘onechte’ kinderen tussen de 10 en 20 % van alle geboortes zou belopen is in elk geval onjuist.

Donderdag 17 juni 2021.

De overheid is gewoon niet bij machte iets vlekkeloos te organiseren. Dat is al zo lang ik leef en hoogstwaarschijnlijk nog veel langer. Dat heeft alles met selectie te maken. Er wordt fout geselecteerd. Men neemt – voor de hogere functies – steeds weer mensen aan met hoge voorhoofden, die uitstekende analyses kunnen maken en daar heel goed over kunnen schrijven, maar niet bij machte zijn om iets concreets te organiseren.

De jongste ervaring hiermee overkwam me gisteren en vandaag. Ik kreeg gisteren een brief van het RIVM dat ik een afspraak kon maken voor coronavaccinaties. Bij doorlezen van de brief bleek dat ik de uitnodiging kreeg, omdat ik na de vorige uitnodiging niet had gereageerd en dus een herkansing kreeg. Helaas bleek dat niet het geval. Ik had echter de vorige keer wel degelijk gereageerd en heb mijn vaccinaties dan ook al gehad op 9 april en 14 mei 2021. Ik kon checken op de website van het RIVM (mijn.rivm.nl) of ik wel geregistreerd was, maar moest ze 4 dagen gunnen voordat na de vaccinatie de registratie had plaatsgevonden. Welnu, ik had ze dus al 35 dagen gegeven om de vaccinatie te registreren, dus aan die eis voldeed ik heel erg ruim. Maar inderdaad stond ik bij het RIVM nog altijd te boek als niet-geregistreerd en dus niet-gevaccineerd. Als dat het geval was, dus na vier dagen nog niet geregistreerd, dan moest ik volgens de brief bellen met de instantie die de vaccinaties had verzorgd en dat was in mijn geval de GGD Groningen. Zo gezegd zo gedaan. Ik ben een braaf burger en doe altijd netjes wat de overheid van mij vraagt. Ik wil niet bijdragen aan de chaos, maar juist aan de goede werking. Bij het telefoonnummer van de GGD Groningen kreeg je dan een keuzemenu, met een batterij aan mogelijkheden, maar het kunnen stellen van mijn vraag stond uiteraard niet bij de mogelijke keuzes. Dus heb ik maar gekozen voor een meer algemene keuze, maar toen werd ik doorverbonden met het landelijke informatienummer, waar ze me uiteraard niet konden helpen. De medewerkster was zeer hulpvaardig en wilde zelf het nummer wel even bellen om te bezien welke keuze ik dan moest maken. Na enige tijd kwam ze weer terug aan de telefoon en ze vertelde dat het inderdaad niet mogelijk is om mijn vraag bij de GGD Groningen kwijt te kunnen. Ze adviseerde dan om de keuze ‘niet-coronagerelateerde vragen’ te maken, dan zat ik weliswaar helemaal fout, maar de persoon die ik dan kreeg zou me zeker wel kunnen doorverbinden met wie ik dan wel moest hebben. Zo gezegd, zo gedaan en ik kreeg inderdaad een – eveneens heel vriendelijke – dame, die niet van de corona-afdeling was, maar wel het antwoord wist. Ik moest maar eens kijken op de website www.coronatest.nl en dan kiezen voor ‘mijn vaccinatiegegevens inzien’. Dat zou ik nooit zelf hebben verzonnen, want je verwacht geen vaccinatiegegevens te kunnen inzien op de website www.coronatest.nl. En via DigiD zag ik dat daar inderdaad mijn beide prikken wel stonden geregistreerd. Waarom dan niet bij het RIVM? De dame wist het wel, want het RIVM is juist de plaats waar men hopeloos achterloopt, terwijl men naar buiten toe meldt dat het juist de huisartsen zijn die zo traag zijn met het doorgeven van vaccinatiegegevens. “Maar het zal echt wel een keer ook bij het RIVM verschijnen.” Hier is dus een hele batterij organisatorische fouten gemaakt. Precies zoals ik ook bij de overheid verwacht, helaas.

Woensdag 16 juni 2021.

Vanmorgen vroeg bericht gehad dat morgen met de bouw van de nieuwe website wordt begonnen. Intussen ben ik alle informatie nog aan het aanvullen. Zo kreeg ik gisteren nog van ‘mijn’ jurist een concept-privacyregeling toegestuurd. Ook kreeg ik al een concept-overeenkomst toegestuurd. Die komt niet op de website, maar moet ik uiteraard wel hebben als de website in de lucht gaat. Verder bedacht ik dat er ook nog een pagina ‘over ons’ moet komen, want ik mag er best trots op zijn, dat Invictus op 1 oktober 1994 al is opgericht en dat ik in de loop der jaren vele grote klanten heb gehad, onder andere Shell, KPMG, KPN, PostNL, het Openbaar Ministerie, Landelijk Parket, ASML, Hogeschool Holland, VNU en nog een aantal. Om vertrouwen te wekken en dat we dus geen toevallige zwervers zijn die veel geld zagen liggen of eendagsvliegen. Het duurt zeker nog een aantal dagen voordat de website ‘live’ gaat. Liever iets later en dat er dan door meerdere mensen goed naar is gekeken, dan te snel een exemplaar dat te veel fouten bevat. Het is wel een spannende tijd. Het gaat nu echt gebeuren.

Dinsdag 15 juni 2021.

Na een flink warme dag, gisteren, vandaag weer een koeler exemplaar. Morgen en overmorgen zouden dan bloedheet moeten worden met temperaturen boven de 30 graden. Vandaag gepoogd om een DNA-kit te bestellen bij Ancestry, maar dat mislukte. Zodra je bij het billing address een ander land invulde dan het voorbedrukte V.S., dan ging het voorbedrukte vinkje uit, dat billing address en forwarding address hetzelfde zijn. Vervolgens kon je bij het forwarding address alleen maar een adres in de V.S. invullen. Dus de aanbieding geldt alleen maar voor inwoners van de V.S. en is dus een fake-aanbieding. Buitenlanders kunnen dus wel een Amerikaan een DNA-kit cadeau doen, maar andersom gaat dat niet. En je kunt buiten de V.S. de kit ook niet zelf krijgen voor de lage prijs van € 59,00. De normale prijs van € 99,00 gaat dan weer wel. Waarom ik het aanbod dan per e-mail toegezonden kreeg snap ik dus niet. Nepnieuws.

Zondag 13 juni 2021.

Vanmorgen opnieuw een mooi verhaal over de toepassing van genetische genealogie in de New York Times. Een moord op twee jonge kinderen uit 1956 (!) kon er mee worden opgelost. Ze vonden op deze wijze de meest waarschijnlijke dader, maar deze bleek al in 2007 te zijn overleden. Vervolgens zijn ze op zoek gegaan naar zijn vijf kinderen, die alle vijf nog in leven bleken te zijn en hebben aan alle vijf kinderen gevraagd om hun DNA af te staan, ten einde die moord te kunnen oplossen. Drie van de vijf stemden daarmee in, maar twee weigerden mee te werken. Uiteraard is één meewerkend kind al voldoende, maar van alle drie bleek dat het kinderen van de dader waren. Dit is dus inderdaad de methode. Als je op basis van genealogie de meest waarschijnlijke vader of dader hebt gevonden, dan moet liefst met diens eigen DNA, maar anders met DNA van een kind, broer, of zus, definitief worden bevestigd dat het om de dader of vader ging. En niemand anders. Als geen van de mogelijke daders of vaders een match heeft met het gevonden DNA, dan is de oorspronkelijke match waarschijnlijk helemaal geen match, maar zelf geen bloedverwant of de onderzoeker heeft al in de start van het onderzoek een gruwelijke fout gemaakt.

Zaterdag 12 juni 2021.

Er is niet veel te melden, behalve wellicht dat ik veel moeite moest doen om toegang te krijgen tot HoFoDa, de fotodatabank van de Hollandse Vereniging voor Genealogie, Ons Voorgeslacht, waarvan ik lid ben, om te zien of ik daar wellicht geschikte illustraties kon vinden voor mijn nieuwe website. Dankzij de goede en vlotte hulp van de mensen van OV is dat uiteindelijk gelukt.

Vrijdag 11 juni 2021.

Er is weer een oogje van een schoen losgekomen en dan moet ik dus toch een keer naar de ‘rappe lapper’ in de Stad. Klaar terwijl u wacht. Maar met wel onvermijdelijk veel lopen. In hitte is dat niet te doen, maar morgen schijnt het een stuk koeler te blijven. Dus wie weet. Verder leverden de uitgewerkte plattegronden van het Kadaster toch enkele verrassingen op. Het is wel duidelijk dat in de praktijk van de bouw in 1975, het in werkelijkheid iets anders is gegaan dan op de tekeningen stond en staat. Het hek tussen ons en een buurman lijkt niet helemaal de officiële grenslijnen te volgen en ook het pad voor onze deur is niet kaarsrecht zoals de tekening zegt, maar heeft een flauwe bocht. Wat dat eventueel voor consequenties heeft voor het groenonderhoud kan ik (nog) niet goed overzien.

Verder had ik weer enkele leuke ontmoetingen. Bij de inktleverancier moest de door mij gevraagde inkt besteld worden, want die lag niet op voorraad. De bestel- en zoektocht ging gepaard met heen en weer tikken tussen mij en de medewerkster van opmerkingen, alsof ik niet echt begreep wat ze aan het doen was. Dat leverde bij allebei en haar collega’s soms een lach op. Mijn slotvraag aan haar was: wanneer denkt u dat ze er zijn ? Waarop zij zei: volgende week woensdag. En ik weer: dus we hebben volgende week woensdag een date? En zij weer: ja, inderdaad. Je moet natuurlijk een beetje bij de tijd blijven, want wat vroeger een afspraak was is immers tegenwoordig een date. We gingen lachend uit elkaar.

Daarna een bezoek aan de boekwinkel, om een besteld en inmiddels aangekomen boek af te halen. De verkoopster, een twintigster, : wilt u er ook het boekenweekgeschenk bij? En ik weer: mag ik het even zien? De verkoopster: het boekje gevende, zei ongevraagd: ik heb het zelf nog niet gelezen, maar wat ik erover hoor vinden jonge mensen het wel heel leuk, maar oudere mensen vinden er niks aan. En ik weer: Dan zal ik het dus zeker een heel leuk boek vinden, dus doe er maar bij. Ook hier gingen we lachend uit elkaar.

Donderdag 10 juni 2021

Ook het afgelopen etmaal heb ik weer bijgedragen aan en gewerkt aan, de nieuwe website. Ik ben afhankelijk van anderen voor het tempo waarin het nu verdergaat, maar ik heb ook geen bloedhaast. In de komende twee weken gaat hij vast wel de lucht in, en als het een week later wordt vloeit er ook nog geen bloed uit. Het spannendst is nog wel dat ik geen flauw idee heb van het aantal bezoekers, en nog minder van het aantal reacties en mogelijke klanten. De tijd zal het leren.

Verder heb ik weer of nog een flinke to-do-list, dus ik wil wel proberen om helemaal ‘schoon’ te zijn, als de nieuwe website ook echt de lucht ingaat. Dan kan ik me schrap gaan zetten en gebeurt er misschien wel helemaal niets.

Woensdag 9 juni 2021.

Gisteren achterneef Piet op bezoek gehad en het was weer interessant en gezellig.

Het afgelopen etmaal is berekend dat er 289.941 prikken zijn gezet en dat is een nationaal record. Eindelijk is dat dan een niveau dat het al vanaf december had moeten zijn, toen het mocht en sommige landen er ook echt zo mee begonnen, in plaats vanaf half januari met 10.000 prikken per dag. Dat er niet genoeg vaccins waren verwerp ik. Er waren niet genoeg vaccins besteld. Immers, andere landen (o.a. het V.K., de V.S. en Israel) hadden wel vanaf de start in december voldoende vaccins in huis. Maar goed, beter laat dan nooit uiteraard. In het tempo van het afgelopen etmaal, kunnen we dan nu half augustus klaar zijn met vaccineren. Dan heeft iedereen vanaf zes maanden, die dat wil een dubbele prik gehad. Want ik geloof ook nog steeds niet dat kinderen hiervan kunnen worden uitgezonderd. Wie wil nu meemaken dat straks alleen de kinderen nog massaal ziek worden en de ziekenhuizen en de ic’s gaan bevolken? Het duurt alleen nog even voordat de beleidsmakers en de deskundigen dit door gaan krijgen.

Dinsdag 8 juni 2021.

Eindelijk betert het weer nu al enkele dagen. Na nog een wat frisjes weekend, gaan de temperaturen de hele week boven de 20 graden uitkomen en volgende week lijkt de 25 graden al gehaald te kunnen worden. Eindelijk. Het gaat nu vast weer de verkeerde kant uit naar veel te hoge temperaturen, maar ik zal daar met mijn goed geïsoleerde huisje weinig last van hebben.

Verder ben ik druk doende met het bouwen van de nieuwe website. Het bouwen zelf heb ik uitbesteed aan mijn voortreffelijke externe webbouwer, maar ik moet uiteraard nog wel alle teksten leveren. Dat heb ik intussen gedaan en ben nu dus nog op zoek naar de illustraties. Ik had de keus gemaakt om alleen mensen te dienen, die op zoek zijn naar hun biologische vader, moeder of ouders. Maar werkende weg ben ik toch gaan aarzelen. Waarom zet ik het luik niet wat verder open, door ook te willen werken aan het oplossen van misdrijven en het identificeren van stoffelijke overschotten, uitsluitend aan de hand van (hun) DNA? Al weet ik heel goed dat ik nog geen opdrachten van de overheid mag verwachten. Ik vind het ook heel opvallend dat alle webadressen die ik kan verzinnen met dit onderwerp al bezet zijn, terwijl de bijbehorende websites niet functioneren. Zijn anderen soms met hetzelfde bezig? Ook snap ik nog niet waarom dit systeem, het toepassen van genetische genealogie, bij het identificeren van mensen, sinds 2018 in de V.S. al in de praktijk wordt gebruikt en verder nergens op de wereld. Zeker niet in Europa en in Nederland. Een volgend raadsel is dat bij geen van de grote genealogische verenigingen iets over dit onderwerp gepubliceerd is. Ik spel al hun artikelen, maar dit onderwerp is nog nooit voorgekomen.

Juridisch ben ik er wel helemaal uit. In artikel 8 van het EVRM (Europees Verdrag van de Rechten van de Mens), plus daarop gebaseerde regelgeving en jurisprudentie is nu zonneklaar dat iedereen er recht op heeft te weten wie zijn biologische ouders zijn. En ook is dus iedereen gerechtigd om daar naar op zoek te gaan. Het is zelfs zo dat een persoon door een rechter kan worden gedwongen hiervoor zijn DNA af te staan voor onderzoek, als je maar genoeg argumenten hebt dat hij of zij de ouder zou moeten zijn.

Maandag 7 juni 2021.

Van China weet ik al een aantal jaren dat ze een steeds frequentere treinverbinding hebben opgezet met Europa. Het gaat dan steeds om vrachttreinen. Die zijn weliswaar een kleine drie weken onderweg, maar vervoer per schip duurt nog een stuk langer. En er komen ook steeds meer verbindingen bij. Na Berlijn, München, Hamburg, Parijs, Wenen en zo meer, komt nu ook de eerste Chinese vrachttrein naar Nederland. En voor Nederland is ervoor gekozen dat de eerste Chinese trein ooit het eindpunt zal hebben in Tilburg. Een voor de hand liggende en ook logische keuze. Waar in Nederland zou dat eindpunt anders moeten liggen? Ik kan het niet bedenken en de Chinezen blijkbaar ook niet. Jammer alleen dat ik dit bericht alleen in Chinese media tegenkom en in geen enkele Nederlandse krant. Ten bewijze:

Vrijdag 4 juni 2021.

Mijn brood is tegenwoordig uitsluitend Allinsonbrood. Omdat dit brood uitsluitend volkorenmeel, gist en water bevat. En verder geen chemicaliën, doorgaans door de chemische industrie betiteld met ‘broodverbeteraars’, die in alle andere brood zitten. Ik vind dat dus juist broodverslechteraars, maar dit terzijde. Allinsonbrood is relatief stevig van structuur en ook flink kleiner dan gewoon brood. Dat is het brood, als ik het zelf bak, ook en dat viel me ook op aan andere broodleveranciers van Allinsonbrood, zoals de Jumbo. Nu is onlangs Jumbo gestopt met de verkoop van Allinsonbrood, maar daarvoor in de plaats is een andere stevige broodsoort gekomen, aldus Jumbo. Jumbo veronderstelt blijkbaar dat mensen Allinsonbrood kiezen als ze een stevigere broodsoort willen. Wat een zotte gedachte. Ik wil Allinson omdat daar geen chemicaliën in zitten, niet omdat het steviger is. In het vervangende brood bij Jumbo zitten dus ook weer ouderwets veel chemicaliën. Bij AH is nog wel Allinsonbrood te koop, maar dat ziet er uit en voelt ook aan als gewoon tarwebrood: even groot en even slap. Dat kan niet kloppen. Dus blijft me niets anders over dan de bakker van de markt of de gezondheidswinkel in de wijk Helpman. Die hebben allebei ouderwets lekker Allinsonbrood, dat er ook uitziet en ook aanvoelt als Allinsonbrood.

Gisteren was er weer een ‘rondje langs de velden.” Het is weer tijd voor aparte groenten die bij de super niet of nauwelijks te koop zijn, zoals raapstelen, verse doperwtjes en verse kapucijners. En ook tuinbonen met echt en vers bonenkruid. Dat wordt dus de echte groenteman. Ook de eerste kersen zag ik daar weer te koop. Dus dat wordt weer een regelmatig bezoek aan de verre ‘vriend’ die in dit geval toch echt beter is dan de naaste buur. Daarnaast moest ik naar de gezondheidswinkel om mijn brood af te halen. En naar het eigen centrum voor de rest van de boodschappen. Dus dat worden weer lange wandelingen en tijdrovende boodschappen.

Donderdag 3 juni 2021.

Gisteren heb ik dus weer eens, voor het eerst in tientallen jaren, de krant gehaald. Ik probeer het leven van mijn hulp zo aangenaam mogelijk te maken. En dus haal ik alle onnodige ‘ellende’ in huis kort voor haar binnenkomst weg. En ververs ik regelmatig de middelen en instrumenten. Zo heb ik o.a. een nieuwe stofzuiger gekocht, waarmee zij beter uit de voeten kon. Een overgebleven probleem was nog hoe je nu je toiletborstel schoonmaakt of -houdt, en hoe vaak je die moet verversen. Op het internet kon ik het niet vinden. De Telegraaf heeft een schoonmaakexpert, een zekere Zamarra Kok, die een rubriek heeft met allerlei schoonmaaktips. Ze bleek ook een eigen website te hebben, met een zoekprogramma. Maar zelfs bij haar vond ik bij de zoekterm ‘toiletborstel’ en soortgelijke woorden helemaal niets. Merkwaardig. Dus heb ik maar het contactformuliertje met mijn vraag ingevuld. En ik kreeg zowaar antwoord. Je houdt de toiletborstel schoon door hem na het borstelen bij het doortrekken in de pot te houden. Je ziet vervolgens aan de kleur dat hij vuil wordt en niet meer schoon wordt. Je kunt ook aan de borstel ruiken en dan merk je het ook als hij vervangen moet worden. Ik had nooit zelf verzonnen om aan de toiletborstel te gaan ruiken. Dat betekent natuurlijk ook dat je een witte toiletborstel moet nemen, want aan een zwarte of donkerbruine zie je uiteraard niet of hij verkleurt of niet. Tenslotte adviseerde ze een siliconenborstel te nemen, omdat daar minder makkelijk vuil aan blijft hangen. En ze gaf er meteen een link bij. Zo’n borstel bleek voor € 5,99 te koop, maar slechts in de kleuren rose en lichtblauw. Daar kan ik maar niet uit kiezen. En als klap op de vuurpijl stond bij haar rubriek in de Telegraaf gisteren, bij ‘lezersvragen’ een vraag van een zekere Koos, over toiletborstels. Zo heb ik dus de krant gehaald.

Woensdag 2 juni 2021.

De laatste tijd wandel ik duidelijk minder. Dat komt door een pijntje in/aan mijn rechterschouderblad, of iets hoger, als ik langer gelopen heb. Het voelt als een soort spierpijn, en het verdwijnt weer na een paar uur rust. Ik sta er nooit mee op. Het is niet vreselijk, maar wel wat ongemakkelijk. Ik ga er dus maar vanuit dat het wel weer zal verdwijnen. Boodschappen haal ik met weinig problemen intussen gewoon in huis.

Bovenaan deze pagina stond maandenlang het portret van een dame. Het was een Libanese professor in de Arabische taal- en letterkunde, met een voor mij onuitspreekbare naam, die mij een keer verraste met een analyse van de huidige covid-pandemie en de gevolgen daarvan. China, waar het allemaal begon, heeft de ziekte vanaf bijna het begin fel bestreden en heeft hem ook vrij snel weten in te dammen. Hun economie heeft er ook weinig onder geleden. De Amerikanen hebben, in een complete tegenstelling met China, er vrijwel niets tegen gedaan, met als gevolg dat hun economie daar sterk onder heeft geleden en nog steeds eraan lijdt. China was toch al op weg de grootste economische macht op aarde te worden, maar dat zou nog wel even duren, maar dat proces is door Covid wel versneld.

Het was nooit mijn bedoeling haar portret aan het begin van deze Blog te zetten en al helemaal niet om het daar te laten staan. Zo belangrijk is ze toch ook weer niet. Het was aan de ‘achterkant’ van deze website, waarop ik alle wijzigingen aanbreng, alleen daar niet op te vinden. Toen een achterneef uit het midden des land me tipte heb ik haar portret meteen verwijderd en voor iets lekkers ingewisseld: een toetje dat ik eens ergens in een restaurant kreeg. Ik moest wel meteen beloven dat ik dit toetje eens voor hem en zijn vrouw zou maken, maar dat is voor mij uiteraard geen straf.,

Dinsdag 1 juni 2021.

En het is voortreffelijk gelukt. Alles in de gang ziet er weer strak en schoon uit. Het bijzondere was dat ik hem helemaal niets heb zien afplakken. En toch is er geen spatje ergens over een rand gegaan. Volgens mijn broer Jan, die in het (ver)bouwvak heeft gezeten, kende hij ook een schilder die het zonder afplakken deed. Het is een heel speciale categorie schilders. Hijzelf, die ik altijd aanzag en nog steeds aanzie voor een superhandige klusser, deed het altijd wel. Zelfs met afplakken wordt het bij mij niet zo mooi en strak, en ga ik nog altijd hier en daar over het afplakband heen, als deze schilder zonder afplakken. Een mirakel. Het huis beleef ook helemaal muisvrij. Wat geniet ik toch steeds meer van mijn huisje, midden in het groen, schoon, opgeruimd en strak in de lak.

Maandag 31 mei 2021.

Vanmorgen wordt dan mijn gang wit gemaakt, geschilderd dus. Eerst was ik van plan alleen het plafond te laten doen, maar inmiddels mag hij de hele gang doen, dus ook de muren. Dat zal de toegang dus enorm opknappen. Het is ook de eerste keer dat ik schilderwerk laat doen. Ik deed dat tot nu toe allemaal zelf. Maar ik zie me niet meer op een trap staan en boven mijn macht werken. En bovendien kan een vakman het toch een heel stuk netter doen dan ik het ooit gekund heb of zal kunnen. Tenslotte is het zo dat ik het me ook makkelijk kan veroorloven. Dus waarom zou ik dan zelf gaan tobben, risico’s nemen met een niet zo mooi resultaat? Ik heb uiteraard de plafonds en muren in de rest van mijn huis ook bekeken, maar die zagen er allemaal nog heel goed uit. Ben benieuwd straks, hoe het geworden is. En of we intussen het huis ook muisvrij hebben kunnen houden. Ik heb al gezien dat deze schilder, die hierover goed geïnformeerd is, hetzelfde gedrag vertoont als de tapijtleggers en de stewardessen in het vliegtuig die steeds over mijn been heenvielen: professionals varen blind op hun routine en ervaring, en blijven het gedrag vertonen dat ze jarenlang gewend zijn. Dat kunnen ze voor één uitzondering niet veranderen, al willen ze dat ongetwijfeld wel graag.

Zondag 30 mei 2021.

De Giro is alweer afgelopen, en de Tour moet nog beginnen, dat betekent dat ik weer een aantal weken heb waar ik weer de middagen ‘over’ heb voor andere zaken. Die tijd heb ik alleen al nodig om de teksten voor mijn volgende website te maken. Het gaat niet alleen om de teksten, maar er moet veel aan worden gesleuteld, door meerdere mensen en daar hoort ook nog het nodige overleg bij. Verder moeten er nog de nodige ‘paperassen’ komen, zoals een ontwerp-overeenkomst (er is bijvoorbeeld geen garantie op een definitieve uitslag, maar wel een verplichting om te betalen). De jurist adviseerde nog wel om de website vooral summier te houden. Die conclusie had ik zelf ook al getrokken. Dus dat wordt mijn grootste opgave: het kort te houden, terwijl ik van nature zaken graag zo goed mogelijk wil uitleggen. “In der Beschränkung zeigt sich der Meister.” zeggen de Duisters dan.

Verder gaat het weer nu steeds mooier worden. Kou en regen verdwijnen ongeveer vanaf vandaag. En zon komt in de plaats.

Zaterdag 29 mei 2021.

Onverwacht snel kwam dan gisteren dan toch nog ineens het videogesprek met de jurist tot stand. En gelukkig zag hij ook geen belangrijke juridische hobbels opdoemen. Dat is natuurlijk belangrijk, omdat ik alles had moeten heroverwegen als die hobbels wel ter sprake waren gekomen. Dus we kunnen doorgaan. Plots bedacht ik meteen na het gesprek dat een vraag van hem wel erg goed was, en dat ik een ander antwoord had moeten geven. Dat gebeurt me wel vaker, dat het kwartje pas na een gesprek valt. Zijn vraag was waarom mensen naar mij zouden toegaan, met de ‘ik zoek mijn vader’ – site, wat mijn toegevoegde waarde was tegenover die grote bedrijven die het ook aanbieden. En ná het gesprek wist ik het: ik kan gebruik maken van de inzichten maar vooral van het materiaal van alle vier de firma’s. Zo’n firma (MyHeritage, 23andme, Ancestry, GEDcom) maakt alleen maar gebruik van het eigen materiaal. Ik zie ze nog niet gaan samenwerken voor een klant. En dat dan ook nog voor een kwart van het huidige tarief. Als een persoon mij inschakelt betaalt hij of zij één tarief en krijgt daarmee de beschikking over vier enorme bestanden tegelijk. Ik weet dan zelf wel, in de enorme lawine aan ‘matches’ die je dan krijgt, met welke ‘match’ ik dan het eerst ga werken. Met de match die het dichtst bij de klant staat uiteraard. En die match zal de ene keer van 23andme zijn en een volgende keer van Ancestry, etcetera.

Nu moet dus de website worden (af)gemaakt.

Vrijdag 28 mei 2021.

Gisteren werd dan het schilderijtje ‘De vermoeide reiziger’ van Jan Steen, dat ik op 30 november 2020 besteld had al afgeleverd. Dat komt dus in de gang te hangen. Verder heb ik weer opdracht gegeven voor een volgend schilderij, het laatste voor mij van Jan Steen, ‘Niet sonder dat.’ Het is het gebruikelijke Jan Steentafreel, met veel mensen in een rommelige omgeving, en waar tal van spullen en ook dieren door de ruimte slingeren. Er is veel op te zien. Aan de muur hangt (o.a.) een bord met de tekst ‘Niet sonder dat’. En daarom heet het schilderij ook zo. Het leuke, vind ik, is dat de kijker zelf kan invullen wat ‘dat’ precies moet zijn als hij naar het schilderij kijkt. En wanneer dan en bij welke gelegenheid. In het tempo van de vorige levering hoop ik dat schilderij tegen Sinterklaas aan de muur te hebben hangen.

Woensdag 26 mei 2021.

Intussen heb ik weer een gefatsoeneerde kop, na mijn kappersbezoek van gisteren. Dat hoop ik nu toch elke zes weken te gaan doen. Dat is wel een verbetering tegenover twee keer per jaar tijdens corona. Het ging even niet anders en ik heb dat toch ook overleefd, tot nu toe. Verder weer eens een glaasje wijn bij de buuf genoten, hetgeen ook weer een tijdje terug voor het laatst was.

Dinsdag 25 mei 2021.

Deze feestdagen zitten er nu dus ook op, en nu moeten we weer een hele tijd wachten totdat we de volgende feestdagen weer hebben. Dat zou wel eens 15 december kunnen zijn, Koninkrijksdag. Mogelijk sla ik dan nog één of meer leden van het koningshuis over. Die data ken ik niet uit het hoofd.

Nauwelijks was de inkt droog, toen het gisteren over het weer ging , en ik zag een volgende langetermijnverwachting, waarvan ik moest geloven dat we volgende week nu toch een opleving van de temperatuur zouden mogen verwachten, tot net even boven de 20 graden. Dan zitten we wel al in juni en dan mag het ook wel een keer. Nog even afwachten dus.

Verder ben ik deze week in blijde verwachting van meerdere zaken. Een volgend schilderij, dat eigenlijk al volgens afspraak vorige week geleverd had moeten worden. Mijn nieuwe sloffen, waarvan de afspraak was dat ze in vijf weken klaar zouden zijn, wacht ik deze week al zeven weken op. Een week extra kon ik wel billijken, vanwege de vele feestdagen waarop niet gewerkt werd, maar zeven weken zou dan toch echt moeten lukken. Dan mijn nieuwe schoenen, die al na twee weken klaar zouden zijn, maar waar ik inmiddels ook al zeven weken op wacht. Nieuwe dekbedovertrekken, die ik vandaag heb besteld, en die dus echt wel deze week zullen komen. Een beurt bij de kapper staat ook voor deze week en een afspraak met de uitgekozen jurist voor mijn nieuwe tent eveneens. Verder heb ik nog een vergaderafspraak met Enschede. Kortom: ik verveel me nog altijd niet.

Maandag 24 mei 2021, Tweede Pinksterdag.

Het natte en koude weer blijft maar aanhouden, ook zover het oog reikt. Dat wordt zo langzaamaan wel eens tijd om te vermelden. Gisteren heb ik dan voor het eerst in maanden weer eens iets hartigs gesnoept, en niet eens zoveel, en meteen was ik vanmorgen weer een kilo aangekomen. Dus daar moet de discipline weer terug. Misschien wel zolang als ik nog leef. We zien het wel. Intussen heb ik ook van 23andme mijn bloedverwanten opgevraagd en die heb ik ook binnen enkele minuten gekregen. Dat waren er precies 1500, dus ik vroeg mij af het daarop stopt, of dat het er per ongeluk precies zoveel waren. Nu krijg je van 23andme geen bericht, dus ik moet af en toe checken of er weer nieuwe bijgekomen zijn. Ik kan niet meteen zeggen of 23andme nu groter of kleiner is dan MyHeritage, maar gevoelsmatig is 23andme toch de winnaar. Het zal elkaar in elk geval niet veel ontlopen. Wel vond ik heel apart dat 23andme stamboomstaatjes meestuurt waarop er slechts één spoor is van mijn DNA naar dat van de ‘match’. Bij MyHeritage krijg je steeds meerdere kandidaten, tot wel een stuk of zes toe. Ik kan niet bedenken wat dat nu betekent. Het is op de 23andme-methode wel een stuk makkelijker om de connectie te vinden, maar het blijft natuurlijk nog steeds een heidens karwei om het uit te zoeken. Ik moet daar toch eens een echte DNA-deskundige voor raadplegen, want die twee firma’s zullen wel fel het eigen gelijk verdedigen.

Zondag 23 mei 2021, Eerste Pinksterdag.

Eerst even de nieuwe gezondheidsbevindingen van MyHeritage melden. Ik blijk een verhoogde kans op osteoporose te hebben. Dat betekent, dat als de kans op osteoporose gemiddeld 3% is, dat bij mij 5% is. Niet iets waarvan ik heb wakker gelegen of ga wakker liggen. Iets dergelijks geldt voor Diabetes type 2. Beide genenonderzoekers hebben nog altijd niets gevonden waardoor ik iets te vrezen heb van enge ziektes, als gevolg van foute genen. En ze hebben inmiddels vele honderden erfelijke ziektes op mij nagekeken. Behalve dan Alzheimer, met een kans van 63 tot 70% voor de rest van mijn leven bij de ene onderzoeker en op 51% kans tot aan mijn 85e jaar bij de andere onderzoeker. Dat zal wel ongeveer op hetzelfde neerkomen. Eerder wist ik al dat die relatief hoge percentages heb gekregen dankzij het feit dat ik zowel van mijn vader als van mijn moeder het verantwoordelijke gen heb gekregen. Aan elk van mijn kinderen geef ik dan slechts één van deze genen door, weet ik nu, zodat hun kansen afhangen van de vraag of ze het gen ook van hun moeder hebben gekregen. Of doen zoals ik, en dat is voor de rest van je leven je hersens zoveel mogelijk te doen geven.

Verder valt mij vandaag de gigantische rust op om me heen. Geen beweging gezien en geen geluidje te horen. Heerlijk, zoveel rust.

Zaterdag 22 mei 2021.

Ik heb geen idee wat nu de aanleiding was, maar ik heb bij 23andme plots ook gevonden dat ze wel degelijk mijn DNA-genetische gegevens af en toe updaten. En behalve dat, ook nog mijn andere eigenschappen en kwaliteiten, die ik op basis van mijn DNA zou moeten hebben. Zo merkte ik deze keer dat ik liever zoet dan zout eten blief, en dat klopt, geen ‘liftersduim’ heb (waarbij je je duim achterover naar je pols kunt brengen), klopt ook, aanleg voor roos hebt (klopt alweer), een slecht richtingsgevoel hebt (klopt absoluut), ik minder bladgroenten eet (is ook waar), en dat ik minder last zou hebben van hoogtevrees. Dat laatste is absoluut onwaar. Ik krijg al hoogtevrees als ik naar een film zit te kijken waarbij iemand iets heel engs doet boven een ravijn of andere hoogte. Dan krijg ik de rillingen over mijn rug en draait mijn maag zich om. Wat we nu dus weten is dat dat aangeleerd gedrag is en niet genetisch is bepaald. Of wellicht hangt dat ook weer samen met mijn stijve been. Dan voel ik me toch iets minder sterk in mijn schoenen staan dan ieder ander. Dat soort persoonlijke kwaliteiten meldt 23andme wel, maar MyHeritage begint hier niet aan. Als klap op de vuurpijl kreeg ik van MyHeritage gisteravond wel een update van mijn gezondheidsrapport. Ik moet dat nog nakijken, maar het gaat in elk geval over osteoporose en diabetes type 2. Als daar wat spannends in staat, meld ik dat morgen wel.

Vrijdag 21 mei 2021.

Elke keer dat ik deze rubriek probeer in te vullen, laat ik mijn geestesoog even door het afgelopen etmaal gaan. Deze blog dient meerdere doelen. In de eerste plaats moet er een doorlopend levensverhaal van me zijn en moet ik zelf ook nog kunnen terugvinden wanneer er wat gebeurde. Dat doorlopende levensverhaal maak ik in de eerste plaats dus voor mezelf, maar ook anderen, iedereen die daar kennis van wil nemen, kan dat ook. En tenslotte is er dan nog mijn nageslacht. Die moeten zelfs lang nadat ik er niet meer ben nog kunnen nagaan wat ik mijn leven zoal heb uitgespookt. Dat kan ze een stukje stevigheid extra in het leven geven. Dat hangt natuurlijk ook af van de vraag wat mijn nazaten met dit verhaal doen. Dat probeer ik wel te regelen, maar ik kan dat uiteraard niet meer nagaan. Maar met de blik 24 uur naar achteren komt er niet altijd iets zinnigs of vermeldenswaardigs uit. En bovendien is het lastig om de korte termijn te zien in het licht van de langere termijn. Wat is later nou nog interessant? Van mijn eigen voorouders weet ik eigenlijk maar weinig. Zelfs van mijn vader weet ik niet veel, laat staan van zijn voorouders. Ik wou dat een of andere voorouder van me ook zo’n levensverhaal had gemaakt. Dan zou ik vast zaken herkend hebben, en andere juist niet.

Dan valt me elke dag weer op dat ik eigenlijk de hele dag bezig ben. Met van alles en nog wat. Al was het maar met wandelen, want dat is immers ook nuttig. Ik verveel me eigenlijk nooit. Alleen ’s avonds wil ik wel eens wat ‘nutteloze’ dingen doen. Kijken naar een film die ik helemaal niet zo interessant, spannend of leuk vind, bijvoorbeeld. Zeker achteraf bezien. Was hier nou wat aan? Eigenlijk niet. Spelletjes doe ik eigenlijk alleen met een buurvrouw. Wordfeud. En af en toe. Dat scherpt toch ook de geest, dus heeft nog wel enig nut. Elke dag vult zich zo vanzelf.

Donderdag 20 mei 2021.

Het is wellicht saai voor de lezer, maar opnieuw heb ik diverse propvolle en dus loodzware vuilniszakken met papier uit mijn studeerkamer gesjouwd, en in de container gemikt. Het geeft zelfs voor mij bij binnenkomst in mijn studeerkamer een veel opgeruimder gezicht. En het is nog altijd niet af.

Heel apart is wel dat ik moest vaststellen dat toen ik een afspraak met een jurist wilde maken, die ik voor advies voor mijn nieuwe tent wilde gaan raadplegen, deze vertelde dat hij inmiddels corona had gehad en daarvoor zelfs enige dagen in het ziekenhuis had gelegen.

En dan te bedenken dat er begin vorige week nog helemaal niets met hem aan de hand was. Hij was toevallig net gistermiddag thuisgekomen toen hij kort daarna mijn telefoontje kreeg. Zo komt die akelige ziekte ineens wel heel dichtbij. Volgende week een afspraak met hem. Hij is voor vertrek uit het ziekenhuis uiteraard negatief getest, anders had hij niet naar huis gemogen. Dus van hem heb ik niets te vrezen. Maar of hij volgende week fit genoeg is, wist hijzelf eigenlijk ook niet. Hij was wel snel moe. En het kan zo zijn dat je van deze vermoeidheid heel lang niet afkomt, zo heb ik wel eens gelezen. Ik ga mijn nieuwe start in elk geval niet uitstellen. Dan moet ik maar naar iemand anders op zoek.

Woensdag 19 mei 2021.

Gisteren heb ik ontdekt dat je ook van 23andme bloedverwanten kunt krijgen, op basis van je DNA. Nu ligt mijn DNA intussen op drie plekken: bij MyHeritage, bij National Geographic en bij 23andme. Het bestand van 23andme zou het grootste zijn, naar eigen zeggen. Dat is ongetwijfeld op wereldniveau, als het al zo is, maar wie nu de grootste in Nederland is, zou ik echt niet weten. Een groot verschil tussen MyHeritage en 23andme is dat 23andme geen eigen databank heeft met stambomen van particulieren en gigantische bestanden (miljarden!) aan documenten, zoals MyHeritage, waar je gebruik van kunt maken. Van 23andme krijg je dus bloedverwanten toegestuurd en ik mag hopen ook met een stroomschema waarbij jij en je bloedverwant ten opzichte van elkaar in een stamboom zitten, maar je zult de genealogische gegevens dan toch ergens anders vandaan moeten halen. Bij MyHeritage bijvoorbeeld of uit openbare bronnen en het onvolprezen CBG. CBG-gegevens krijg je van MyHeritage trouwens ook niet, maar moet je toch ook zelf bij het CBG halen. Ik ben dus toch maar weer eens mijn ‘eigen’ gegevens op de site van 23andme gaan opzoeken en inderdaad trof ik daar een aanvraagformulier aan om bloedverwanten toegestuurd te krijgen. Apart is wel dat die dan niet alleen jouw gegevens krijgen, maar ook je genetische ziektegegevens. En omgekeerd natuurlijk ook. Dat kan bij MyHeritage dan weer niet. Er staat niets bij van wat het kost, maar wellicht was dat van het begin af al inbegrepen bij de startfee. En anders krijgen we nog een verrassing.

Dinsdag 18 mei 2021.

Voor de zoveelste keer ben ik maar weer eens naar de fotograaf getogen. Want het blijft een fantastische kunstenaar en hij maakt verschrikkelijk mooie spullen, maar het nakomen van afspraken is duidelijk niet zijn sterkste punt. Nu heb ik weer een belofte dat het volgende schilderijtje deze week af zal zijn.

Vervolgens weer eens boodschappen gedaan, zodat ik bij elkaar toch een groot deel van de middag kwijt was. Vanmorgen was ik dan toch weer, na weken stilstand of licht heen en weer schommelen, op een nieuw laagterecord: 96,1 kilo. Ik heb mijn dagmenu de laatste dagen een beetje veranderd en ik eet nu een beetje minder fruit en geen yoghurt meer. Aan dat zotte advies: twee stuks fruit per dag, heb ik sowieso niets. Dan worden dus twee aalbessen gelijk gesteld aan twee meloenen. Ik geloof er helemaal niets van dat dat hetzelfde is.

Verder zitten we weer eens in een ‘stilte voor de storm’ – periode. Vanaf nu moeten het bezoek aan de jurist en het bouwen van mijn volgende website beginnen en over een week of twee á drie moet die er toch zijn. En dan maar afwachten of en zo ja hoeveel klanten erop af komen. Ik heb niet het flauwste idee. Ik ben er ook nog niet uit wat mijn tarief nu moet zijn. Het liefste zou ik een uurtarief hanteren, net zoals o.a. het CBG en MyHeritage doen, maar dan weten klanten totaal niet waar ze aan toe zijn, en kan het totaalbedrag voor één klant in de vele duizenden euro’s gaan lopen. Maar een vaste prijs heeft weer het bezwaar dat ik soms voor een veel te laag uurtarief moet werken en een andere keer veel te veel vraag voor te weinig werk. Ik overweeg dus een soort drietrapsraket. Na het eerste onderzoek, voor een vast laag tarief, begin ik wel door te krijgen hoe lastig het zal gaan worden. Dan weet ik wel of er ook voorouders uit het buitenland zijn, waardoor onderzoek sowieso een stuk lastiger zal worden, of dat er andere lastige hobbels kunnen verschijnen. En dan maken we afspraken over de volgende fase.

Maandag 17 mei 2021.

Na de eerste prik tegen het coronavirus heb ik totaal niets gevoeld, maar na de tweede prik, afgelopen vrijdag, zijn toch mijn ingewanden wat gaan rommelen. Het was niet ernstig en urenlang voelde ik ook helemaal niets. Nu rommelen mijn ingewanden wel vaker, vooral als ik iets verkeerds heb gegeten, maar dat wordt dan steevast gevolgd door een snelle stoelgang. Maar dat gebeurde nu juist helemaal niet. En rommelen in mijn buik zonder verdere gevolgen was wel uniek. Dus ik weet dat toch maar aan die tweede prik. Het is intussen weer allemaal weg.

Verder was er een spannende bergrit in de Giro, maar ik heb toch ook nog kans gezien om weer heel veel afval af te voeren. Vooral van die enorme papiermassa die ik heb en waar ik nooit meer in kijk en die ook alleen maar verder groeit. Ook uit de berging heb ik weer rommel meegegeven. Aanleiding hiervoor was natuurlijk dat vanmorgen de vuilnisophaler weer langs zou komen (en ook geweest is) en ik eindelijk een stok had om weer verder op te ruimen. Veel nuttigs is er verder niet uit mijn handen gekomen.

Zondag 16 mei 2021.

Ik heb wel eens gezegd, hetgeen vast ook wel ergens op deze website te vinden is, dat ik net zoveel vooroordelen heb als ieder ander en misschien zelfs wel meer. Het verschil tussen mij en anderen is niet het aantal vooroordelen, maar de kwaliteit ervan. Ik heb gemiddeld kwalitatief betere vooroordelen. Maar uiteraard kleun ik er ook nog altijd regelmatig naast. Het hele KPN-project moest ik jarenlang werken vanuit mijn opvattingen over mensen en hun kwaliteiten, omdat er nu eenmaal geen objectieve maatstaven voor bestonden en nog altijd niet voor bestaan. En het was meestal een schot in de roos, want we scoorden uiteindelijk torenhoog, zowel met het imago van KPN als werkgever (nummer 1,) als met de later door hun bazen vastgestelde kwaliteiten van de nieuwe mensen.

De laatste dagen heb ik hier weer een prestatie aan toegevoegd. Al enkele maanden heb ik de voorspelling gedaan dat het aantal besmettingen in Nederland zou gaan dalen, zodra 30% van de bevolking tenminste een eerste prik heeft gehad. Dat baseerde ik op de gegevens van Israel, het Verenigd Koninkrijk, en de Verenigde Staten, die veel verder met inenten waren en zijn dan alle andere landen. Ook daar daalden de besmettingscijfers vanaf ongeveer 30% gevaccineerden. In Nederland bereikte we de 30% op vrijdag 14 mei. En precies vanaf die dag begonnen de besmettingscijfers te dalen. Ik heb die voorspelling door geen enkele ‘deskundige’ horen doen. Ook niet van het RIVM. Die maken het hele proces naar mijn mening veel te ingewikkeld. Daarom heb ik mij ook zo vaak beklaagd over het veel te late en vervolgens veel te trage vaccinatieprogramma van Nederland. We zijn overigens wel enkele maanden bezig om de hele priktaak af te krijgen. Dat zal op een datum tussen eind juli en eind oktober zijn. Dus ongeveer half september met het huidige priktempo. Dit is dus weer een volgende voorspelling van me. Met name India en Zuid-Amerika kunnen op dit punt nog roet in het eten gooien. Daar is de pandemie nog totaal niet onder controle.

Zaterdag 15 mei 2021.

Dat was dan weer een drukke dag. Eerst naar de gezondheidswinkel in Helpman gelopen, om te melden dat ik aan het eind van de dag pas zou komen om mijn bestelde Allinsonbrood op te halen, waarvan ik beloofd had dat ik dat ’s morgens zou doen. Vervolgens naar ‘de rappe lapper’ gegaan om weer eens een oogje aan een schoen te laten maken, andere winkels bezocht omdat ik nu toch in de stad was, daarna naar het vaccinatiestation voor mijn tweede prik, en vervolgens weer naar de gezondheidswinkel om het bestelde brood af te halen, en daarna naar huis gegaan. En toen had ik geen puf meer, met een zware rugzak aan, en ben op de bus gestapt voor de laatste paar haltes. Het was bij elkaar toch nog een wandeling van 14,9 kilometer. Dus de portie beweging heb ik wel weer gehad.

Vrijdag 14 mei 2021.

Gisteren was het in de Giro weer een bergrit met aankomst bergop, en dat vind ik altijd de leukste ritten. Dat kost wel enkele uren. Dus veel anders is er niet uit mijn vingers gekomen.

Donderdag 13 mei 2021, Hemelvaartsdag.

Gisteren was het dan voor het eerst in maanden weer eens een dagje Enschede in het echt: Bestuur Huurdersplatform. Bijna iedereen is nu wel tenminste één keer ingeënt, terwijl de afstand tussen de vergaderaars misschien wel 3 meter was, dus heel ruim. Het verliep weer goed. Van der Valk mocht geen lunch serveren, maar mocht wel een lunchpakket klaarmaken om mee te nemen. Dat meenemen is dus niet gelukt, want we hebben een en ander verorberd aan de vergadertafel. Het was bijzonder uitbundig en ik heb tweederde ervan laten staan voor het avondeten. Dus het was lunch plus diner. In de loop van de middag stond ik weer bij de garage om de huurauto weer terug te brengen. Vervolgens van de garage naar huis gelopen, bij elkaar opnieuw 8 kilometer. Dus het lopen gaat de afgelopen week erg goed. Waarschijnlijk gaat het vandaag een stuk minder, maar vrijdag komt er weer een flinke wandeldag.

Dinsdag 11 mei 2021.

Het werd weer een wandeldag. Eerst naar de Gezondheidswinkel voor het bestellen van Allinsonbrood, dat wordt normaal na drie werkdagen geleverd, maar deze keer komt het pas vrijdag, in verband met Hemelvaartsdag. Vervolgens naar de Wybra voor mijn favoriete toiletschoonmaker van Dasty. Al met al weer een 12 kilometer.

Voorts ben ik op Google gegaan met een poging hoe je nu een toiletborstel met – houder schoon krijgt en -houdt. En hoe lang hij meegaat. Ik kon het maar niet vinden. Een huishoudspecialiste, een zekere Zamarra, had op haar website met talloze schoonmaaktips ook een zoekscherm. Maar wat ik daar ook invulde, de toiletborstel of w.c.-borstel kwam niet tevoorschijn. Je kon haar ook een vraag stellen en dat heb ik dus maar gedaan. En ik kreeg zowaar ook nog vrij vlot een reactie. Waarvoor mijn dank!! Je moet in de eerste plaats na het schoonmaken van het toilet bij het doortrekken de borstel in de pot houden. Vervolgens moet je erop letten dat de borstel niet verkleurt. Nu heb ik net een zwarte borstel gekocht, maar daar zie je dus een verkleuring niet zo snel op. Dus de volgende borstel moet een witte borstel zijn. Weer iets geleerd. Tenslotte raadde ze aan om een siliconenborstel te kopen. Had ze zelf ook gedaan. Die blijven langer schoon. Ze deed er zelfs een link bij van een grootbedrijf op het internet met een plaatje wat ze bedoelde en wat hij zou moeten kosten. De prijs was slechts € 5,99 maar de getoonde kleuren waren roze en lichtblauw. Een jongetjes- en een meisjesborstel dus. Met zulke lichte kleuren zie je natuurlijk ook snel genoeg of de borstel schoon is en/of verkleurd. Mijn favoriete kleur zat er helaas niet bij, dus daar ga ik nog naar op zoek.

Maandag 10 mei 2021.

Vandaag heb ik het jaarverslag 2020 op deze website afgemaakt en ben ik begonnen met het jaarverslag 2021.

Verder kan ik melden dat ik met een nieuw project ben begonnen. Ik had al meer dan 100 boeken over de Tweede Wereldoorlog, waaronder ongeveer 35 Divisieverslagen, bijna allemaal van Duitse divisies. Die divisieverslagen heb ik juist van de Duitse divisies en slechts enkele van geallieerde divisies, omdat over oorlogen altijd wordt geschreven vanuit het standpunt van de winnaar. Wat ik dan weet, te beginnen met Julius Caesar over de Gallische oorlogen. We weten vrijwel niets van wat zijn vele tegenstanders ervan vonden. Met die Duitse verslagen ben ik al heel wat te weten gekomen over die oorlog, dat ik in geen enkel ander boek ben tegengekomen. Onder andere over wat er met D-day gebeurde (6.6.1944 Normandië) en bij Market Garden (Arnhem, september 1944). Soms heel iets anders dan in het verhaal van de overwinnaars staat.

Die divisieboeken heb ik aangeschaft als ik er ergens eentje zag, dus een systeem zat daar nooit in. Nu ga ik ze heel geleidelijk op nummer aanschaffen. De Duitsers hadden toen ongeveer 550 divisies, dus met elke maand een deeltje ben ik nog ruim 40 jaar bezig. Er is altijd genoeg te doen, zeg ik maar.

Zondag 9 mei 2021.

Moederdag. Ik kan me niet herinneren dat ik die dag ooit heb gevierd. Thuis voor mijn eigen moeder zeker niet, maar het kan zijn dat die dag toen helemaal niet (algemeen) werd gevierd. Ook toen ik zelf kinderen kreeg ben ik me er niet bewust van dat ik het ooit heb gevierd voor de moeder van mijn kinderen. Dat zou dan tussen 1986 en 1991 geweest moeten zijn, want op moederdag 1992 was ik alweer feitelijk gescheiden. Ik zie die dag sowieso (net als vaderdag) meer als een feestdag voor de commercie.

Inmiddels heeft één van de bewoners een aanvangstoets bij de Huurcommissie aangevraagd. Daar hebben we jaren naar gestreefd en soms ook wel eens iemand bereid gevonden dat te doen, maar die trok zich dan steeds op het nippertje weer terug. Dat moet namelijk gedurende de eerste zes maanden van het huurcontract. Deze persoon is ook toegetreden tot het bestuur van onze bewonerscommissie. Heel jammer dat we nog niet fysiek met elkaar kunnen vergaderen, want het is leuk om met nieuw elan de zaken weer op te pakken.

Zaterdag 8 mei 2021.

Het is een fase dat ik in blijde verwachting ben van mijn tweede prik, volgende week. Pas als die erin zit, wil ik weer afspraken gaan maken, met de jurist voor mijn nieuwe onderneming/website en verder zie ik nog wel. Dan komen de zaken toch langzaamaan weer op stoom. Gisteren nog even een rondgang gemaakt langs alle levensmiddelenwinkels en drogisterijen. Shout, dat ik zo graag tegen vlekken gebruik, bleek alleen te koop bij Albert Heijn, terwijl ik de Aldi maar niet zo’n aantrekkelijke winkel blijf vinden. Ze zullen er zonder twijfel ook heel goede spullen verkopen, maar om de een of andere reden trekt die winkel me maar niet aan.

Op ongeregelde momenten reageren mensen op deze website. En elke keer is eigenlijk weer een verrassing, waarop men dan reageert. Het gaat meestal om de kwartierstaat met suggesties of een algemeen compliment voor het geheel. Maar soms ook om mijn verleden. Zo kreeg ik gisteren een berichtje van een kijker over de periode ‘Huis ter Drift’ in Doorn. Dat was dus de periode 1950 – 1951 en daar weet ik dus werkelijk vrijwel niets meer van. Ik was pas vier of vijf jaar oud. Ik weet nog wel dat ik het er reuze naar mijn zin had, anders dan later in Katwijk, ik mocht ook van alles doen, ook weer anders dan in Katwijk. De tegenstelling tussen Doorn en Katwijk was ook zo enorm. Ook zuster Afke Petraeus, waarvan nog een brief uit die jaren op deze website staat, herinner ik me nog wel, maar geen namen van andere kinderen.

Gisteren nog even bij mijn huisarts geweest, voor onderhuidse bobbeltjes op mijn benen, (niets aan de hand, is onderhuids vetweefsel) haar bijgepraat over mijn recente levenstestament en de genetische bevindingen van mijn abonnement bij MyHeritage. Had ik ook al zeker een jaar uitgesteld.

Donderdag 6 mei 2021.

Het pakje met boek werd om 13.15 bezorgd, nadat ik inderdaad een uur eerder een e-mail met de aankondiging hiervan heb gehad. Ik kon dus nog mijn wandeling maken.

Verder kreeg ik vandaag een sms met de mededeling dat mijn pakje tussen 14.57 en 16.57 zal worden bezorgd. Ik verwacht alleen geen pakje. En het telefoonnummer van de afzender, die ik op de fraudehelpdesk even heb opgezocht, bleek vaker gebruikt te worden voor het afleveren van pakjes, bij mensen die niets hadden besteld. Het vermelde webadres bleek 100% Chinees. Dus ik doe er niets mee. Wat ik alleen nog niet snap is wat men hier nu mee beoogt. Het is natuurlijk vreemd en het lijkt sterk op oplichting, maar hoe dan? Als er tussen die tijdstippen inderdaad aan huis zal worden gebeld moet ik even extra alert zijn.

Woensdag 5 mei 2021.

Ik ken uiteraard de prestaties van PostNl vrij goed als het gaat om het bezorgen van pakjes. Ik heb er gewerkt en ik weet hoe warm het er in de keuken kan zijn. Het zal vast niet voor iedereen en altijd gelden, maar eigenlijk heb ik bij alles dat ik de afgelopen maanden aan pakjes van PostNl ontving, enkele tientallen keren, er op kunnen rekenen dat het pakje de volgende dag werd bezorgd. En nogmaals: dan heb ik waarschijnlijk ook geluk gehad. Mijn vaste boekenleverancier uit 2e Exloërmond maakt echter altijd gebruik van DHL. En ook bij DHL kon ik er tot nu toe steeds op rekenen dat ik een bestelling de volgende dag in huis had. Afgelopen vrijdag heb ik echter een boek besteld bij een ‘winkel’ waar ik nooit eerder iets had gekocht. En deze winkel maakt gebruik van DPD, waarmee ik nog geen enkele ervaring heb. Ik weet eigenlijk niets van DPD. In ‘mijn tijd’ bestond DPD nog niet, althans niet in Nederland. Wel kreeg ik ook van hen een track en trace-systeem voorgeschoteld, waarmee je je pakje kunt volgen. Daarom weet ik dat het pakje eerst in Oosterbeek bij een DPD-punt werd afgeleverd en vervolgens vervoerd werd naar een DPD-punt in Veenendaal. Daar kwam het gisteren aan om plm 16.00 uur. Meteen daarna kreeg ik een e-mail dat mijn pakje de volgende werkdag, dus vandaag, bezorgd zal worden. In die e-mail werd ook gemeld dat ik een uur tevoren een e-mail zal krijgen met het precieze bezorgingstijdstip. En nu al heb ik het nodige commentaar, al moet het pakje dus nog bezorgd worden. Ik vond het maar vreemd dat ik ook op de hoogte werd gesteld van de tussenstations van mijn pakje. Dat gaat over de interne organisatie bij DPD en die kan me eigenlijk niet zo schelen. Ik wil weten wanneer het pakje aankomt, zodat ik thuis ben om het aan te nemen. Bovendien zijn we intussen op de derde werkdag na bestelling en dat heb ik bij PostNL en bij DHL nooit meegemaakt. In de derde plaats vroeg ik me af of ik vanmorgen de wekker moest zetten. Ik had immers geen flauw idee wanneer ze vandaag zouden komen en vanaf hoe laat ze voor de deur kunnen staan. Dan wil ik niet net onder douche staan of op het toilet zitten. Ten vierde heb ik nu huisarrest. Ze kunnen ook wel om zes uur komen en dat verneem ik dan pas met hun systeem om vijf uur. Dan kan ik vandaag dus niet meer alle boodschappen doen. Het is met DPD net als met zoveel ondernemers. Ze hebben een eersteklas systeem, dienstverlening of product, maar er wordt geen rekening gehouden met de klant. Daar heb ik op mijn ‘overpeinzingen’-pagina meerdere voorbeelden van staan. DPD kan daar nu dus worden bijgezet.

Dinsdag 4 mei 2021.

Gisteren kennisgemaakt met een mogelijk nieuw lid van onze Bewonerscommissie. Naar het zich laat aanzien wordt dit dus inderdaad een versterking. Iemand met allerlei ervaring op een breed terrein. Die kunnen we wel gebruiken.

Het gaat al dagen door me heen dat dit het eerste jaar is dat ik niet meer de vlag uithang, voor verjaardagen in het Koningshuis of gedenkdagen zoals vandaag en morgen. Daar deed ik hier jarenlang op verzoek van mijn bovenbuurvrouw, die daar erg aan gehecht was. Ik heb die vlag – na haar overlijden – van haar geërfd, met instemming van haar familie. Voor mij hoeft dat vlaggen niet zo, al heb ik er ook geen principale bezwaren tegen. Maar op 27 april heb ik het al niet meer gedaan en vandaag en morgen zal het hoogstwaarschijnlijk ook niet meer gebeuren. Misschien maak ik nog een uitzondering voor 15 december: Koninkrijksdag. Dan vieren we al zeventig jaar het bestaan van het Koninkrijk der Nederlanden, ook op de Caribische eilanden. Bijna niemand weet dat, maar dat is ook een officiële vlagdag Mogelijk maak ik daar de uitzondering en steek ik op 15 december wel de vlag uit. Ik heb nog even om daar over na te denken.

Maandag 3 mei 2021.

Soms , zoals afgelopen weekend, laat ik deze rubriek langer leeg dan de bedoeling was. dan gebeurt er iets in de morgenuren, waar ik dan meteen achteraan ga, en waardoor ik dan na afloop van het incident, niet meer precies weet waar ik gebleven was met mijn dagelijkse ritueel.

De afgelopen dagen heb ik geen spectaculaire belevenissen gehad. Zo kocht ik een nieuwe WC-borstel en een ragebol. Belangrijke zaken natuurlijk, maar het was wel weer een eerste gewone winkelaankoop sinds maanden. In die zin is het wel historisch ‘belangrijk’, als je later nog eens wil weten hoe het ook alweer zat met die lockdown. Verder heb ik besloten om heel geleidelijk mijn divisieverslagen van Duitse panzer-, infanterie- en overige divisies te gaan vervolmaken. Daar zal ik ongetwijfeld voordat ik naar de eeuwige jachtvelden ga, mee stranden. Maar dan heb ik voor de liefhebber, een kind van me, die daar belangstelling voor heeft, wel iets moois achter te laten, waardoor ik nog lang voort blijf leven.

De ratio van deze verzameling is absoluut geen belangstelling of sympathie voor de Duitse filosofie. Die was en is 100% verwerpelijk. De ratio is wel dat nu eenmaal na een oorlog altijd deze achteraf uitsluitend wordt bezien vanuit het standpunt van de winnaar(s). Door het standpunt over allerlei zaken ook vanuit het oogpunt van de verliezer(s) te bekijken, kom je vaak tot andere inzichten dan de algemeen gangbare. En ik hou er nu eenmaal van om een vraagstuk van zoveel mogelijk kanten te belichten.

Tot nu toe heb ik ‘hap hazard’ zo’n divisieverslag gekocht als ik hem toevallig in een antiquariaat of op een boekenmarkt tegenkwam. Zo verzamelde ik er in misschien wel vijftig jaar een stuk of 35. Nu hebben de Duitsers in WO II ongeveer 550 divisies opgesteld. Dus je zou dan denken dat ik er nog 515 of zo moet verzamelen. Maar dat is niet zo. Hoe groot dat aantal dan wel is, weet ik overigens ook niet. Een enkel cijfer ken ik wel. Zo las ik bij een analist, dat tussen 1945 en 1960 er 46 van verschenen zijn. Maar ook daarna tot in de tachtiger jaren zijn er nog vele verschenen. Ze waren bedoeld voor degenen die er in hebben meegevochten en -geleefd en die categorie mensen is inmiddels wel zo’n beetje uitgestorven. In de tachtiger jaren verschenen er ook nogal wat fotoboeken per divisie, maar met een eindeloos reeks foto’s van die mannen kan ik uiteraard helemaal niks. Ik ken er niet eentje van. Die boekjes herken ik wel op een site, omdat ze altijd tussen de 160 en 180 pagina’s omvatten. Een echt verslag levert tenminste wel 350 pagina’s op, maar kan ook wel naar meer dan 1000 bladzijden gaan. Toch zijn er ook nog heel recente uitgaven van. Zo kocht ik onlangs het boek: “Combat history of the 21. Panzerdivision.” Een vertaling uit het Duitse boek “Die 21. Panzerdivision 1943 – 1945”. De Duitse uitgave verscheen voor het eerst in 2007 en de Engelse vertaling in 2014. Deze divisie kreeg als eerste taak na haar oprichting Noord-Afrika, vanaf 1941. Hij werd in zijn geheel aan het eind van de Duitse Afrikacampagne in 1943 in Tunesië gevangen genomen, samen met alle andere divisies van het DAK. Met als kern een handjevol militairen die op het moment van die overgave toevallig in Duitsland waren, op verlof of genezend van opgelopen verwondingen, werd hij opnieuw opgericht en vervolgens naar Normandië gezonden. Het was op D-day (6 juni 1944) de enige Duitse divisie die in Normandië was die zichzelf kon verplaatsen. Alle andere daar toen liggende Duitse infanteriedivisies waren ‘bodenständig’ en konden zichzelf niet verplaatsen of alleen maar lopend. Er zijn over D-day en de landingen in Normandie vele honderden boeken verschenen, maar ze bevatten geen van alle ook maar een enkel bericht uit dit verslag van het enige Duitse legeronderdeel dat een overzicht had over die landingen, vanuit het Duitse perspectief. Om de simpele reden dat dit verslag er ook nog helemaal niet was. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat het een van de zeer weinige vertalingen is van een Duits divisieverslag naar het Engels. Er staan tal van nieuwe inzichten in van wat daar toen is gebeurd. Baaie interessant.

Ik ben afgelopen weekend meteen begonnen met het bestellen van het verslag van de 3. Panzerdivision, omdat ik de eerste en tweede al heb. Enzovoorts, heel geleidelijk zet ik dit dan voort. Systematisch, gewoon op nummer.

Vrijdag 30 april 2021.

Ik kreeg een reactie op deze website op het onderdeel kwartierstaat. Met een flink aantal correcties en aanvullingen. Dat kan ik wel waarderen. Ik snap eigenlijk nooit dat zoveel mensen absoluut niet gecorrigeerd wensen te worden. Als je in de trein of een fietser op de stoep iemand aanspreekt op fout gedrag, kun je een scheldpartij over je heen krijgen. Als het niet erger is. Dus doen we dat maar niet meer. Maar ik ben dan maar de uitzondering die het wel waardeert. Ik doe heel soms per ongeluk iets dat niet hoort en als iemand me daarop aanspreekt corrigeer ik mezelf eigenlijk altijd meteen. Het laatste voorbeeld is alweer een tijd terug toen ik in een stiltecoupé in de trein een telefoongesprek voerde. Een boze blik van een medepassagier zorgde ervoor dat ik meteen opstond en me verwijderde. Een kwartierstaat, zeker de mijne, bevat zonder de minste twijfel vele fouten. En ik vind het dan fijn als iemand me erop wil wijzen. Dan corrigeer ik het, als ik de opvatting deel, ook meteen. De meest storende fout vind ik wel van mensen die niet verder komen en dan een onvindbare geboorte zelf maar gaan invullen met een datum en beide ouders, ook met patroniemen, zodat het allemaal heel degelijk en goed lijkt. Ik weet enkele plekken waar ik nog gegevens klakkeloos heb overgenomen, omdat het er zo degelijk uitzag, maar waar ik zelf die doop nergens kon terugvinden. Dan neem ik me voor om later nog eens verder weg gaan zoeken, dat doe ik dan niet en dan blijft het foute gegeven gewoon op de website staan. Al een hele tijd neem ik pas een gegeven op, als ik zeker weet dat het juist is. Dat is ook een belangrijk bezwaar tegen sites als MyHeritage en Ancestry. Daar gaan dezelfde mensen ook gegevens invullen die ze uit hun duim hebben gezogen en die foute gegevens worden dan door vrijwel alle anderen ook overgenomen. Die vinden het fijn als een collega-onderzoeker weer een nieuw gegeven heeft ingevuld. Dat nemen ze dan zonder eigen onderzoek over. Ik ben dus blij met de ontvangen waslijst. Ik ga er z.s.m. mee aan de slag.

Donderdag 29 april 2021.

Na een vrij lange periode van stagnatie van mijn gewicht – zeker een dag of tien – kwam de kogel dan vanmorgen toch ineens door de kerk. In een etmaal tijd was ik dan ineens 8 ons afgevallen. En kwam daarmee meteen op meer dan 20 kilo afvallen gerekend vanaf half augustus toen ik met het afslanken begon: van 116,6 toen naar 96,3 kilo vanmorgen. Dat had er vast ook mee te maken dat ik gisteren ook weer een heel lange wandeling heb gemaakt, over vaak onbekend terrein en aan het eind met een zware boodschappentas de laatste anderhalve kilometer deed. Dat hakte er blijkbaar flink in. Er is een goede kans dat het nu nog wel enkele dagen zal verdergaan, maar van lopen zal het met de hele dag regen vandaag niet zo ver komen.

Op een website is een overzicht gekomen van in de zeventiende en achttiende eeuw uitgevoerde straffen. Interessant. De doodstraf kwam regelmatig voor, ook voor vrij kleine vergrijpen zoals diefstal. Er staat nooit bij wat men dan gestolen had, maar ik kan me niet voorstellen wat dat dan geweest kan zijn, waarvoor men de doodstraf verdiende. Ook waren er verschillen van de wijze waarop men ter dood werd gebracht. Ophangen was het meest gebruikelijk, maar ook verwurgen kwam toch wel regelmatig voor. En er stonden straffen bij waarbij ik me maar lastig kan voorstellen wat er dan precies gebeurde. Blakeren bijvoorbeeld. Of wat dacht je van de doodstraf aldus: eerst half verwurgen, daarna blakeren, en vervolgens helemaal verwurgen. Van blakeren alleen ging je dus niet dood. Radbraken was ook heel populair, maar vierendelen kwam helemaal niet voor. Hoewel dat in de geschiedenislessen altijd samen genoemd werd. Een raadsel is voor mij ook nog de extra verwijzing ‘naar de snijkamer’. Of dat vóór of na het doden gebeurde werd mij niet duidelijk. Ook begreep ik niet waarom de ene wel naar de snijkamer moest en de andere niet. En wat er dan in de snijkamer gebeurde wordt ook niet vermeld. Iedereen wist dat blijkbaar. Het was de goede oude tijd, zoveel werd me wel duidelijk.

Woensdag 28 april 2021.

En toen kwam mij de casus van Delphine voor de geest. De dochter van ex-koning Albert van België. De Belgische rechter heeft toen zelfs afgedwongen dat Albert zijn DNA moest afstaan om het vaderschap al dan niet vast te kunnen stellen. En het was wel zijn dochter. Ik kan me niet voorstellen dat de Belgische rechter – al helemaal niet met zo’n vooraanstaand figuur – daarbij ook niet naar Europese regelgeving en jurisprudentie heeft gekeken. Het tweede inzicht, direct daarna was, dat het in Nederland inmiddels ook al jaren verboden is om anoniem sperma te leveren. Het kind moet later toch zijn afstamming kunnen nagaan. Ik begin er steeds meer in te geloven dat ik met mijn nieuwe tent niets doe dat verboden zou kunnen zijn of worden.

Dinsdag 27 april 2021.

Dan nu de eerste reactie, in dit geval van de ingeschakelde gespecialiseerde jurist. Ook hem was het door mij te hanteren systeem (zoek mijn biologische vader, – moeder of -ouders) onbekend. En ook hij vreest voor een mogelijk conflict met de privacy-wetgeving. Mogelijk is dat het gevolg van het feit dat hij niet exact begrijpt wat ik doe, of ik heb hem dat onvoldoende uitgelegd. Hoe lang ik hierover ook nadenk, ik kan dat conflict maar niet bedenken. Ik maak gebruik van openbare bronnen of bronnen die iedereen kan raadplegen, al dan niet na betaling, en pas op de zo gevonden gegevens de gebruikelijke genealogische onderzoeksmethoden toe. Op deze wijze verkrijg ik dan de (kanshebbers op) de vaderpositie. Vervolgens deel ik die mede aan de klant, hetgeen die klant ook zelf had kunnen ontdekken als hij voldoende genealogische kennis in huis had gehad. Wat die klant daarmee doet is zijn verantwoordelijkheid, niet de mijne. Ik publiceer helemaal niets en maak mijn bevindingen ook verder niet toegankelijk bekend. Na mijn tweede prik tegen half mei, maak ik een afspraak met hem.

Met de tweede prik nu dichtbij ben ik me verder gaan oriënteren op een licht herstel van mijn sociale leven. Met leeftijdgenoten kan ik binnenkort weer een afspraak maken, aannemende dat zij dan ook geprikt zullen zijn. Mijn broers, en diverse ‘oude’ vrienden en eventueel vriendinnen. Dat geeft me een heel goed gevoel.

Gisteravond had ik weer eens mijn lievelingseten: raasdonders met uitgebakken spekjes, gebakken aardappelblokjes en piccalilly. En het was ook weer eens wonderbaarlijk goed gelukt, allemaal. Precies zoals ik het het lekkerst vind en met de juiste garingsgraad. En al tijdens het eten was ik mezelf al aan het prijzen dat ik het zo lekker had klaargemaakt. En zelfs uren na de maaltijd had ik nog altijd een heel tevreden gevoel, als ik steeds weer opnieuw terugblikte op mijn avondmaaltijd: wat was dat lekker. Als corona de smaak wegneemt en je dat verschijnsel dan ook lang houdt, dan heb ik dus zeker nooit corona gehad. En dat is ook precies wat ik altijd al gedacht heb. Dat heeft uiteraard ook alles te maken met de wijze waarop ik me heb gedragen en zelfs nog steeds gedraag: menselijk contact zo maximaal mogelijk mijden, minimaal reizen en zeker niet naar het buitenland. Alle aankopen, behalve voedsel zo lang en zo veel mogelijk uitstellen. Twee keer per jaar naar de kapper in plaats van om de zes weken. Zo kort mogelijk in de supermarkt. Dat ook nog volgehouden nadat ik één keer geprikt was en ik dus al goeddeels beschermd was en ook nadat ik voor de tweede keer geprikt ben blijf ik voorzichtig en ontmoet in principe alleen andere gevaccineerden.

Maandag 26 april 2021.

Het wielerseizoen met de klassiekers is sinds gisteren ook alweer voorbij, met Luik- Bastenaken – Luik. Gewonnen door Tourwinnaar Pogacar, bij de dames door nieuw toptalent Vollering.

Verder gaat het leven zijn gangetje. Zowel met de zoektocht naar een vader als met de inrichting van mijn nieuwe project om dit verder uit te gaan rollen, is nu een wachttijd ingetreden. Het wachten is o.a. op het CBG, de webbouwer en een jurist voor juridisch advies. Ook het werk voor de woningcorporatie is in een luwte aangeland, wellicht als stilte voor de storm. Is er weer meer ruimte voor het werk aan mijn eigen kwartierstaat en zo meer, het wandelen en het eeuwige opruimen.

Zaterdag 24 april 2021.

Eindelijk is dan het grootste schilderij van Jan Steen dat ik heb besteld geleverd. Toch wel snel na bestelling in november 2020. Het tweede en veel kleinere schilderijtje ‘de vermoeide reiziger’, dat ik tegelijk met het grote schilderij bestelde, zat er niet bij. Daar hebben we in november samen een moeizame zoektocht gehouden naar de variant met de beste kleuren en die hebben we ook gevonden in Frankrijk. De leverancier kon het zich wel herinneren dat we het daarover hebben gehad, maar had toch het zo moeizaam gevonden exemplaar niet meer, noch wist hij de afgesproken afmetingen nog. Dat wordt dus nogmaals een moeizame zoektocht. Er is een categorie mensen die moet je maar één vraag tegelijk stellen. Als je tegelijk in een gesprek of in een brief twee vragen stelt krijg je maar op één vraag antwoord en op de andere vraag niet. Dat is niet omdat de andere vraag te moeilijk is of zo, en ze willen hem ook wel beantwoorden, maar hun hoofd is zo ingericht dat ze niet meer dan één vraag tegelijk kunnen beantwoorden. Als je de tweede vraag daarna nog een keer stelt krijg je wel antwoord. Deze foto- en lijstenman is blijkbaar zo’n persoon. Hij levert absoluut eersteklas vakwerk, maar heeft wel een gebruiksaanwijzing. En snel gaat het vaak ook niet. Hij bood wel geheel spontaan een korting van 50 euro aan wegens het zo lang moeten wachten. Ik heb nu nog vier schilderijen nodig, die ik dus één voor één moet bestellen. En met de levertijd van het laatste stuk gaat de inrichting dus nog twee jaar duren. Maar dan heb ik ook wat.

Vrijdag 23 april 2021.

Het aantal besmettingen stijgt nu ook in Nederland weer fors. Gisteren met 9.731 nieuwe gevallen. Nederland is na een gestage opmars op de lijst van meest besmette landen ter wereld, zoals bijgehouden door Johns Hopkins University en de New York Times. Stonden we 10 dagen geleden op die lijst nog 24e, sinds gisteren bezetten we nu de 10e plaats. Zelfs Frankrijk zijn we nu voorbij. En met de versoepelingen in aantocht zullen we vast nog wel verder stijgen. We moeten toch landen die nog voor ons staan zoals Andorra en de Seychellen toch wel kunnen verslaan? Geen journalist en geen Kamerlid is dit nog opgevallen. India had weer een nieuw wereldrecord met 314.835 nieuwe gevallen. Waar gaat dat toch heen? Dat laatste getal is ook heel slecht voor Nederland. Want ook Indiërs reizen de heel wereld over, net als Brazilianen en alle andere volkeren. Maar voor Nederland betekent dit niet dat we hier Indiase vliegtuigen gaan weigeren, zoals o.a. de V.S., Canada en het VK dat al doen. En Nederland gaat komende donderdag versoepelen. Nederland

Donderdag 22 april 2021.

Vanmorgen weer eens een technische briefing van het RIVM gevolgd. Ik deel de mening van het OMT dat de versoepelingen te vroeg zijn. En ik houd mijn hart vast voor wat er de komen de dagen gaat gebeuren. De stelligheid waarmee het RIVM beweert dat het aantal besmettingen ‘heel snel’ omlaag zullen gaan, kan ik niet delen. Het virus stelt ons elke keer weer voor verassingen en meestal niet ten goede.

Zondag 18 april 2021.

Morgen hoop ik – van mijn ‘vaste’ ontwerper- een voorstel te krijgen voor een nieuwe website die ik van plan ben te gaan starten. Nu ik enige ervaring heb opgedaan met het vinden van een vader wiens identiteit nooit door de moeder aan de kinderen is bekend gemaakt, dankzij de combinatie van DNA en genealogisch onderzoek, ben ik ervan overtuigd geraakt dat er nog heel veel van deze mensen in Nederland zullen rondlopen, die ik hiermee kan helpen. En niemand doet dat tot op heden voor ze, ook politie en justitie gebruiken deze aanpak niet, hoewel het model daar ook moet werken als een gevonden dader-DNA-spoor niet in de bestanden voorkomt. Of voor gevonden doden, of vondelingen van wie men de identiteit niet weet, maar wel het DNA heeft. In de V.S. wil men met deze aanpak zelfs proberen alle zesduizend militaire doden uit WO II, die nu nog in een graf van de onbekende soldaat liggen, van de juiste identiteit te voorzien. De eerste keer deed ik het voor niks, maar het is heel arbeidsintensief werk, dus wie het ervoor over heeft kan ik ook daarvoor laten betalen. Ik moet er alleen niet aan denken dat ik meer dan twee klanten tegelijk krijg, want dat kan ik niet aan. Ik denk dus al aan die situatie, wat ik dan zal gaan doen.

Oudere bijdragen in het jaaroverzicht 2021 en eerder, bij anekdotes, bij ‘eten en drinken’ of bij de coronapagina.