Blog

Donderdag 16 september 2021.

Gisteren voor het eerst weer boerenkool in de winkel van Berends zien liggen en meteen maar een pak gekocht. In de supers zag ik dat nog niet. Het is het startpunt en voor mij het startsein van het nieuwe seizoen van stamppotten.

Bij de Oosterhaarse visboer hadden ze weer eens scholletjes, dus daar heb ik er ook maar enkele van aangeschaft. Kortom: het gaat nog altijd goed met me. Dat is toch een van de geheimen van het leven: elke dag goed, afwisselend en gezond voedsel en vooral ook niet teveel.

Woensdag 15 september 2021.

Vanmorgen had ik al de hoogste stand in het 12-maandelijks gemiddelde van het aantal bezoekers op al mijn websites samen, ooit. En het is nu nog niet eens halverwege de maand. Allemaal te danken aan mijn nieuwe website www.deidentiteitsvinders.nl Op die website zijn sinds de start, anderhalve maand geleden, nu al meer dan 1200 bezoekers geweest. Het is vooral de vraag waarom ik daarop nog geen enkele vraag heb gehad. Maar die zal en zullen er zeker komen. Kwestie van tijd.

En er werd weer een nieuwe selectiedag te Enschede voor volgende week gereserveerd. ik vrees dat het nog niet de laatste zal zijn. Er komen er vast nog meer.

Dinsdag 14 september 2021.

En dat was gisteren dus weer een dagje Enschede. De vierde reis naar Oost-Nederland deze maand en er komen er deze maand nog een paar bij. In juli en in augustus ben ik er geen enkele keer geweest. Ik mag wel om loonsverhoging gaan vragen. Maar dat ga ik niet doen. Het is voor mij gewoon een interessante taak die mijn hersens bezig houdt. Zo lang ik het kan en zo lang ze me niet wegsturen, zal ik er mee doorgaan. En opnieuw zette ik vraagtekens bij de rol van het wervings- en selectiebureau. Ik krijg er zo langzaam aan een staart van.

Op de terugweg voor het eerst in meer dan een jaar weer eens boodschappen gedaan bij de Combi in Bunde. Ik had mij netjes voorbereid op de Duitse voorschriften. Zo moet je in Duitse supermarkten een mondkapje op en niet zomaar eentje maar een dure: een zogenaamd FFP-masker. Maar meteen over de drempel zag ik de eerste klant met een goedkoop kapje op. En verder in de winkel liepen bijna alle klanten er met zo’n goedkoop kapje. De o zo gedisciplineerde Duitsers zijn niet meer zo gedisciplineerd als vroeger, dat was me wel duidelijk. Relatief volbeladen, met lekkere soepjes, keukenpapier, Nivea Soft (dat daar de helft kost van wat het hier kost, daarom worden ze hier zo vaak verkocht met ‘tweede gratis’) en drank, ging ik weer naar huis.

Maandag 13 september 2021.

Het was een spannend weekend. Het nieuwe lid van onze bewonerscommissie is zaterdag langs alle 56 bewoners gegaan, alsof hij op een bekeringsmissie was. Ik had hem zo goed als kan ‘bewapend’ met de goede informatie. Zoals o.a. met een formuliertje hoe mensen die nog geen zes maanden hun huurcontract hadden, ook een aanvangstoets bij de Huurcommissie kunnen aanvragen. En o.a. de vraag te laten stellen of betrokkene soms verhuisplannen had. Zo ja, dan moeten we voortaan die woning in de gaten houden, omdat er dan spoedig nieuwe bewoners zouden kunnen zijn. We moeten de bewoning nu verder in de gaten houden en ook nieuwe bewoners goed informeren over hun rechten en plichten, bij gebrek aan medewerking van de eigenaar. Een aantal bewoners zegden toe ook een aanvangstoets bij de huurcommissie te zullen gaan aanvragen. Door de gisteren bekend geworden nieuwe maatregelen wegens het coronavirus, zie ik ook ineens de mogelijkheid om weer eens een bewonersbijeenkomst te gaan organiseerden. Dat zou toch ergens in de eerste helft van oktober moeten kunnen lukken.

Vrijdag 10 september 2021.

Dinsdag had ik dan mijn eerste medische keuring voor mijn rijbewijs. Mijn bloeddruk, die in geen tientallen jaren was gemeten, bleek 130/70 te zijn. Niet verkeerd. Met elk oog afzonderlijk zag ik alles wat er gezien moest zijn, de urine was ‘helemaal schoon’, hoewel ik vermoed dat er alleen op sucrose is getest, maar dan is het nog steeds een mooie uitslag. Kortom: ik mag niet mopperen. Ik voel me ook supergezond en ik doe er ook ‘alles’ aan om dat ook te blijven. Zeer afwisselend en gezond eten en relatief veel lichaamsbeweging. En het hoofd zeer veel bezighouden.

Woensdag was er dan weer een heel lange dag Dinxperlo en donderdag ben ik de hele dag bezig geweest met het wegwerken van ‘achterstallig onderhoud’. Er speelt gewoon erg veel deze dagen.

Dinsdag 7 september 2021.

Voor het eerst in heel lange tijd, mogelijk zelfs sinds begin vorig jaar toen de corona uitbrak, hadden we weer eens een bijeenkomst van de bewonerscommissie. In de tussentijd hielden we uiteraard wel steeds contact, of bilateraal of per e-mail en telefoon. Het was ook wel nodig, sinds we weten dat onze woningen onder de sociale huurgrens vallen, dankzij een ondergane aanvangstoets van een huurder die korter dan zes maanden zijn huurovereenkomst had. Het bedenken van de verdere strategie is nog niet zo simpel. Er zijn nog beroepsmogelijkheden voor de eigenaar, zowel via de Huurcommissie als via de rechtbank. Andere buren die ook nog geen zes maanden huren moeten nu ook geïnformeerd worden en ook de kans krijgen op huurverlaging. Maar wachten op de definitieve uitslag is geen optie, want dan is voor iedereen de zes maanden voorbij. Dus dan toch maar zo snel mogelijk. Volgende vraag is dan of iedere huurder zo’n bericht moet krijgen, want we weten niet wanneer elk huurcontract is ingegaan.

Er zijn afspraken gemaakt, dus nu maar even bezien hoe het allemaal uitpakt.

Verder was er ook mijn hulp weer, waarmee ik nog altijd zo blij ben.

Maandag 6 september 2021.

Opnieuw enkele drukke en lange dagen. Zaterdag was er dan het jaarlijkse uitje van het Huurdersplatform, dit keer in Harderwijk. Ook hier was ik toch weer laat, met een lichte verslaping, maar vooral door hommeles met het bereiken per trein van Zwolle. Een begeleide stadswandeling, en een boottocht over de Harderwijkse wateren en het Veluwemeer. Een boottocht over ik meen de Dinkel, enkele jaren geleden was me niet goed bevallen. Het uitzicht was vrijwel permanent op groen begroeide oevers. Geen gebouw, of andere bezienswaardigheid gezien, evenmin als andere schepen. In Harderwijk was dat wel anders. Steeds wijde vergezichten, vele gebouwen en andere leuke dingen en ook veel scheepsverkeer met zwaaiende en roepende mensen. Lage bruggetjes, waar je diep voor moest bukken. Het was ook het perfecte weer: veel zon en toch niet te warm. Een succes. In de avond bij De Admiraal het diner. Dit restaurant had ook een ijsloket en ik kon me niet beheersen en nam een schepijsje. Anderen volgden. En eigenlijk al vanaf de eerste hap merkte ik al dat dit geen topproduct was. Er zat maar weinig smaak aan. Anderen lieten de helft staan. Maar een ijsverslaafde, zoals ik, maakt het bekertje dan toch wel helemaal op. Het eten zelf was ook niet meer dan redelijk. De biefstuk die ik nam, haalde het niet bij die van Loetje. Ook de wachttijden tussen de gangen waren bijzonder lang. Dit restaurant krijgt van mij geen aanbeveling. Eigenlijk was het matige ijsje al een voorbode. Maar het gezelschap maakte eigenlijk alles weer goed, want het was bar gezellig en er werd ook veel gelachen.

Tegen middernacht was ik weer thuis. Zondag was dan eindelijk een echte rustdag en kwam er niet veel uit mijn handen. Mag ook wel een keertje.

Vrijdag 3 september 2021.

Het waren zeer drukke dagen. Maandagavond 30.8 naar Enschede voor enkele selectiegesprekken met sollicitanten voor de RvC. Ik was zo laat thuis dat ik besloot de auto maar de volgende morgen vroeg weg te brengen. Ik had gewoon niet meer met welk ov dan ook thuis kunnen komen. Dus de wekker gezet om bijtijds de auto te kunnen afleveren. Vervolgens dwars door de wekker heengeslapen. Blijkbaar had ik de wekkers wel handmatig uitgezet, maar ben vervolgens verder gegaan met slapen. Een zorgelijke ontwikkeling. Ik zet maar weer een handwekker buiten armbereik, als ik nog eens de wekker moet zetten. Meteen gebeld dat de auto iets later kwam, in de kleren geschoten en auto weggebracht. Veertig minuten over tijd. Dat is me nog nooit overkomen. Niemand zei er iets van. Vervolgens liep de hele dinsdag enigszins in de soep. ’s Avonds met een buurvrouw uit eten geweest bij Loetje, die sinds kort een vestiging heeft in Paterswolde. Dat is misschien wel twintig jaar geleden dat ik voor het laatst in een Loetje kwam. Daar was ik een keer in Amsterdam en een keer in Amstelveen of daar vlakbij. Ik heb me toen laten vertellen dat ieder kind in die familie zodra het 12 is geworden wordt geleerd hoe je een biefstuk moet bakken. ‘We leven van de biefstukken, dus je moet leren hoe dat gaat.” Ik weet niet of het waar is, maar het zou me niets verbazen. De Loetje in Paterswolde was vooral groot, niet te overzien vanuit onze zitplaats. En alle tafeltjes bezet. En wat een heen en weer gedraaf van weet ik hoeveel medewerk(st)ers. De biefstuk die we kregen was nog precies zo als ik hem me herinner. Met de authentieke Loetjejus en witte boterhammen. Daar ga ik vaker naartoe, met andere buren of zo. Dat los ik wel op.

Woensdag moest ik opnieuw naar Enschede, voor volgende selectiegesprekken, en deze keer was ik zelf de voorzitter, zodat ik de tijd beter in de gaten kon houden (en ik ook beter kon inschatten wanneer ik beslist weg moest zijn) en ik op tijd genoeg terug zou zijn om met de laatste trein of bus nog thuis zou kunnen komen. Het lukte allemaal perfect, zodat ik vanmorgen ongestoord goed kon uitslapen.

Maandag 30 augustus 2021.

Bij mijn werk voor twee huurdersorganisaties, valt me steeds weer op, dat de factor ‘huurders’ door ongeveer alle gesprekspartners worden benaderd alsof ze iets tussen onbenullig en melaats zijn. We worden eigenlijk door geen externe partij een serieuze gesprekspartner gevonden. Een aangetrouwd familielid die bij een gemeente werkt en verantwoordelijk is voor de contacten namens die gemeente met woningcorporaties en huurdersorganisaties (het zogenaamde tripartite overleg), meldt op zijn cv dat hij namens de gemeente verantwoordelijk is voor de contacten met de woningcorporaties. De huurders die in elk stuk altijd ook moeten worden genoemd als vaste en verplichte overlegpartner, laat hij gewoon weg: huurders zijn te onbelangrijk en het staat ook niet op je cv. Een visitatiecommissie die alle partijen rondom de woningcorporatie moet interviewen, vult alvast het standpunt van de huurders niet: huurders kunnen namelijk niet zelf hun standpunt formuleren. Een bureau voor werving- en selectie die bezig is om een huurderscommissaris te selecteren (de huurdersorganisatie heeft het wettelijke recht om met een bindende voordracht een kandidaat aan de Raad van Commissarissen voor te stellen, die die RvC ook niet mag weigeren), gaat vervolgens over de kandidaten in overleg met de Raad van Commissarissen en zelfs met de directie en informeert de huurders daar zelfs niet over. Huurders kun je toch niet serieus nemen als ze een huurderscommissaris moeten gaan benoemen? Het kostte veel gemeentebesturen en vooral -ambtenaren veel moeite om te accepteren dat huurders vanaf zekere datum over het beleid mochten/moesten meepraten. Ze werden in veel gemeentes vanaf de start niet serieus genomen en met de rug aangekeken. Elke keer moet je je positie opnieuw bevechten. Dit went maar niet.

Zaterdag 28 augustus 2021.

Zaterdag dan weer mijn jaarlijkse lunch met Hans met wie ik al meer dan een halve eeuw – met tussenpozen – bevriend ben. Die lunch kon vorig jaar om de bekende redenen niet doorgaan. Ook dit keer was het weer beregezellig. Ons vaste restaurant was inmiddels van eigenaar veranderd en het was al niet verkeerd, maar met de nieuwe eigenaar zijn ze er zeker niet op achteruit gegaan, zoals een doorgewinterde Groninger het zou zeggen. Het was, anders gezegd, verrukkelijk. De kalfssoep met champignons vooraf heb ik nog nooit zo lekker gegeten. Daarna hadden we een vissalade, ook van grote klasse. De dame blanche was zonder meer goed, maar ook weer niet uitzonderlijk. Dat is bij een dame blanche ook bijna niet mogelijk. Op de terugweg nog een kort bezoekje in Rijswijk afgelegd en vervolgens naar broer Arie 82) in Leiden getogen. Die had ik al meer dan een jaar niet meer gezien. We namen voldoende gelegenheid om diverse oude koeien uit de sloot te halen. En natuurlijk ook de actuele internationale politiek situatie doorgenomen. Alsmede enig dichtwerk en diverse andere zaken te bespreken. Tegen half twaalf was ik weer thuis, waar ik een inmiddels weer helemaal proper gemaakt huis aantrof. Het leven is goed.

Vrijdag 27 augustus 2021.

Vandaag kan ik al melden dat augustus 2021 de maand is sinds ik met een website begon in 1991, met het hoogste aantal bezoekers, 959 stuks, voor alle websites samen, voor zover het maanden zijn waarin voor geen enkele website reclame heb gemaakt. Alleen in de periode november 2000 tot en met mei 2001 zijn er zeven maanden geweest, waarin ik reclame maakte, met Google Adwords, waardoor je hoger in de lijst kwam te staan, en met radioreclame. De maand augustus is natuurlijk nog niet afgelopen, dus van deze zeven maanden gaan we er deze maand nog wel één of enkele voorbij. Dat is overigens helemaal te danken aan de nieuwe website www.deidentiteitsvinders.nl die nog altijd erg goed wordt bezocht.

Verder kan ik melden dat ik de deur weer uitkan, maar alleen richting Albert Heijn en bijvoorbeeld het station. Voor de Jumbo en de markt waar ik vandaag nog naartoe wil moet ik best een flink stuk omlopen, maar dat is overkomelijk.

Donderdag 26 augustus 2021.

Het was zelfs even wennen, zoveel licht we gisteravond weer hadden. Maar het wende snel.

Intussen zijn de aanleggers van nieuwe gasleidingen bij mijn voordeur aangekomen. Ik kan het huis dus even niet uit. Althans niet via de voordeur. Maar ik heb buiten voorlopig niets te zoeken, dus ik heb er complete vrede mee.

Verder loopt het deze tijd alles op rolletjes voor mij. Er zal ook wel weer een andere tijd komen, maar voorlopig geniet ik er maar van.

Woensdag 25 augustus 2021.

Toch wel tot mijn verrassing zag ik vanmorgen dat de lantaarn vlak bij mijn huis brandde. Ik ga ervan uit dat dan ‘overal’ wel zo zal zijn. En vanavond en vannacht ook nog. Ik heb het niet opgeschreven, maar deze reparatie heeft zeker meer dan een maand geduurd.

De werkzaamheden om de grijs gietijzeren gasleidingen te vervangen door leidingen van kunststof zijn intussen bij mijn voordeur aangekomen. Ik kan er nog wel uit richting de Jumbo, maar niet of nauwelijks voor boodschappen richting de Albert Heijn. Dat zou morgen wel eens andersom kunnen zijn. Het gaat niet met veel geluid gepaard, dus dat probleem hebben we ook niet. We overleven het allemaal wel.

Gisteren voor het eerst van mijn leven Foe Yong Hai met witte rijst gemaakt. En het smaakte echt lekker. Voor herhaling vatbaar. Wat zich bij mijn kookkunst altijd weer voordoet is dat het doorgaans wel lekker is, maar dat het er nooit echt mooi uitziet op het bord. Mijn voormalige eetclublid Tini, alweer geruime tijd geleden overleden, was op dit punt precies mijn tegenhanger. Althans wat het uitzicht betreft. Haar gedekte tafel en opgediende gerechten waren altijd een lust voor het oog. Het was bovendien altijd erg lekker, wat ze maakte. Ik heb niet het geduld om alles mooi op het bord te draperen, en al helemaal niet als het alleen voor mezelf is. Het is niet alleen geduld, het is ook een soort kunstzinnige aanleg. Die mis ik ook. Die is er in mijn jonge jaren goed uitgestampt. Zie daarvoor mijn leven van 3 – 11 jaar op deze website.

Maandag 23 augustus 2021.

Vanmorgen is dus inderdaad begonnen met het openmaken van de doorgaande paden voor de aanleg van nieuwe gasleidingen. De dranghekken zijn nog niet gezet, en er is voorlopig nog maar één mannetje bezig. Hopelijk vinden ze nu ook snel waar de elektriciteitskabel kapot is, zodat we weer brandende lantaarns krijgen.

Dankzij deidentiteitsvinders is vanmorgen al de maand augustus 2021 de top-10 van maanden met de meeste bezoekers van mijn websites binnengetrokken. Die top tien is er al vanaf in elk geval het jaar 1999. En dan is de maand augustus uiteraard nog lang niet voorbij, dus er is een goede kans dat deze maand nog gaat stijgen binnen die top-tien.

Zondag 22 augustus 2022.

In de huidige Vuelta, waarvan ik gisteren weer eens een etappe zag, bergop eindigend, zie ik geen enkele concurrent van de gedoodverfde winnaar Roglic. En al helemaal niet bij de meedingende Nederlanders. Dus dat maakt hem nog oninteressanter dan ik toch al dacht dat hij zou worden. Het wielerseizoen heb ik dus intussen beëindigd.

De koeienogen doen het verbazingwekkend goed. Die groeien volgens mij als kool en ook mijn hulp zal hiermee tevreden zijn. Volgende planten van de bestelde 14 heb ik nog niet gekregen, dus de bloementuin die ik probeer te maken schiet nog niet erg op.

Gisteren spruitjes, van het Bredaras, dus dan is er wel veel tijd nodig om ze schoon te maken, gekookte aardappels en een speklapje. Een supersimpel gerecht dus. Maar het smaakte super. Ik eet ook wel lekker met macaroni of nasi of andere nog ingewikkelder gerechten, maar het simpele smaakt me toch nog altijd het beste.

versimpel Zaterdag 21 augustus 2021.

Overdag was ik al langs de markt gelopen en zag daar ongekend lange rijen bij de nootjesboer. Veel mensen hebben dus de afgelopen weken flink afgezien met hun nootjesdeficiëntie. Ik haat drukte en rijen, dus ik ging gisteravond pas tegen sluitingstijd terug. En toen stonden er wel veel minder mensen in de rij dan overdag, maar ik moest nog altijd wel even wachten. De buit was weer van de ouderwetse kwaliteit en voorlopig kan ik nu weer vooruit.

Op onze parkeerplaats verscheen er een bouwkeet van de BAM, nog een gesloten aanhanger van de BAM met vermoedelijk apparatuur, een mobiel toilethokje en 10 – 15 dranghekken. Hier worden de grijs gietijzeren gasbuizen vervangen door buizen van kunststof, omdat grijs gietijzeren gasbuizen soms kunnen ontploffen. Onlangs nog in de Jan van der Heijdenstraat in Den Haag, met doden, gewonden en meerdere onbewoonbare huizen tot gevolg. Die dranghekken begreep ik wel. De bewoners hier zijn soms erg opdringerig en dan ook niet te temmen en moet je steeds op een afstand proberen te houden, anders sta ik ook niet voor de gevolgen in. De verbouwing zou maandag moeten beginnen. De verbouwing is in opdracht van Enexis, dat totaal onbereikbaar is voor het antwoord op de vraag waarom er hier en in de wijde omtrek al weken geen openbare verlichting meer is. De beheerder van de woningen hoopt dus hier maandag een leidinggevende van Enexis te ontmoeten, om een vraag te kunnen stellen: wanneer krijgen we hier weer openbare verlichting?

Vrijdag 20 augustus 2021.

Vandaag is de nootjesboer weer terug van vakantie, dus alle vakantieleed is weer geleden. Al zal het straks wel erg druk zijn, nadat zoveel mensen zo lang ontnoot zijn geweest. Ik zal het er voor overhebben.

Vanaf volgende week gaan de werkzaamheden voor De Woonplaats weer beginnen en het is ook meteen fors, met steeds meer afspraken. Er zijn niet minder dan drie vacatures te vervullen in de Raad van Commissarissen, dus dat kunnen wel eens tientallen gesprekken worden. Het reguliere werk gaat ook gewoon door en bovendien mag je verwachten dat we het in de loop van september ook nog eens extra druk zullen krijgen met waarschijnlijk de komende verdergaande samenwerking met een andere woningcorporatie en misschien zelfs wel met een (voorgenomen) fusie.

Woensdag 18 augustus 2021.

Gisteren ging dan mijn brief aan Volkswagen AG te Wolfsburg de deur uit, met de vraag of zij nog gegevens hebben van mijn vader, die daar in WO II als dwangarbeider gewerkt zou hebben.

Ik deed dat in het Engels, omdat ik daar toch vlotter mee schrijf dan in het Duits.

Ik verwacht nu natuurlijk – behalve de gevraagde gegevens – ook een uitnodiging voor een bezoek aan Wolfsburg, als gast van de Vorstand, om alle ruimten te bezoeken waar mijn vader geweest moet zijn. En na afloop staat er dan een splinternieuwe Volkswagen voor me klaar, bij wijze van Wiedergutmachung. Ik blijf uiteraard bescheiden, want ik verwacht ook weer niet dat al zijn kinderen nu een Volkswagen zullen krijgen, maar eentje moet er toch vanaf kunnen. Dan is alles Wieder Gut.

Dinsdag 17 augustus 2021.

Het merkwaardigste bericht over de opkomst van de Taliban in Afghanistan, was wel dat een Duits militair transporttoestel in Afghanistan opsteeg met slechts zeven passagiers aan boord, terwijl een Amerikaans transporttoetel vrijwel tegelijk opsteeg met 640 passagiers aan boord, terwijl het maar bedoeld was voor maximaal 150 soldaten. Iedereen kon daar zitten, al was het wel op de laadvloer.

Intussen gaat het thuis zijn gangetje. Ben druk doende mijn waslijst aan to-do dingen af te werken, maar snel gaat het nog niet.

Maandag 16 augustus 2021.

Gisteren groot in het nieuws de val van de Afghaanse regering en de overname van heel Afghanistan door de streng islamitische Taliban. Gevreesd wordt voor de barbaarse straffen van deze mensen, en de positie van vrouwen en meisjes. Taliban betekent overigens ‘studenten’ en dan in het bijzonder studenten van de koran en andere islamitische voorschriften. Voorlopig is het nog chaos troef in dat land en voor een nieuwe vluchtelingenstroom wordt gevreesd. President Biden verzekerde de wereld nog enkele dagen geleden dat Afghanistan met 300.000 militairen die goed getraind en bewapend zijn en o.a. ook vliegtuigen hebben, tegen hooguit 75.000 Taliban, echt niet binnen een dag zal omvallen. Dat gaat op zijn minst maanden zo niet jaren duren. Oeps, een foutje van Biden. Het gebeurde wel in een dag.

Intussen is zaterdag ook weer de Vuelta begonnen en ik neem me voor daar dit jaar niet zoveel naar te kijken. Ik weet zelfs na drie dagen nog niet eens welke Nederlandse wielrenners er aan mee doen. Ik ga mij beperken tot de bergetappes met een aankomst bergop. Weet nog niet hoeveel dat er zijn en op welke dagen dat gebeurt. Ik heb gewoon weer te veel te doen om daarvoor zoveel tijd te gaan vrijmaken.

Zondag 15 augustus 2021.

Al jaren houd ik het aantal bezoekers van mijn diverse websites bij. Omdat het bezoek vaak zo grillig is, houd ik ook het 12-maandelijkse gemiddelde bij. Vanmorgen, nog net voor de helft van de maand, stelde ik vast dat het twaalfmaandelijks gemiddelde voor augustus 2021 al gebroken is, terwijl de andere helft van de maand nog moet komen. Dat heeft uiteraard alles te maken met de komst van deidentiteitsvinders.nl op 30 juli. Er is alleen nog een periode van enkele maanden in begin 2000 dat de bezoekersaantallen nog fors hoger waren. Dat kwam toen omdat ik enkele maanden radioreclame heb gemaakt. De aantallen bezoekers die dat toen opgeleverd heeft zal ik waarschijnlijk nooit meer halen. Hoewel …. Ik moet natuurlijk nooit ‘nooit’ zeggen.

Verder ben ik gisteren eindelijk begonnen om mijn ‘tuin met gele bloemen’ aan te leggen. Ik had donderdag een lijstje van 14 planten met gele bloemen bij ons tuincentrumpje ingeleverd en gisteren werd de eerste plant daarvan al geleverd: de plant koeienogen. Mijn hulp heeft hem vervolgens volgens de regelen van de kunst verpot.

Zonder mijn hulp zou ik het nooit bedacht hebben zoiets te doen. Ik heb absoluut geen groene vingers en zij volgens wel meer dan tien.

Zaterdag 14 augustus 2021.

Gisteravond met zoon en schoondochter uit eten geweest. Ze hadden niet het voordeligste restaurant uitgekozen, maar het was voortreffelijk. Er was een hoop gespreksstof in te halen. Ze hebben sinds kort hun nieuwe huis betrokken en zijn het nog volop aan het inrichten.

Jeroen werkt al een jaar of acht bij een verzekeraar, maakt daar een zeer mooie carrière, maar het was me in zijn verhalen over zijn werk steeds een raadsel hoe ze het daar georganiseerd hebben. En na thuiskomst viel het kwartje. En ineens viel het kwartje ook diep. En vanmorgen viel het kwartje nog dieper: ik ben er zelf verantwoordelijk voor dat ze het zo chaotisch hebben georganiseerd. Ze zijn afgestapt van een klassieke lijnorganisatie, en alle ontwikkelingen worden nu aangestuurd vanuit een mega-projectorganisatie, waarin geen of nauwelijks plaats lijkt voor (eind)verantwoordelijk management. Op de invictuswebsite, vertel ik er meer over. Het verhaal hoort daar ook meer thuis.

Verder was het inderdaad lastig thuiskomen, met alle straatlantaarns in de buurt uit. Gelukkig had ik bewust, van een afstand al, met mijn telefoon, alle binnenverlichting van mijn huis aangezet, zodat ik dichterbij mijn woning nog iets van een pad of vage omtrekken van bomen en struiken kon zien. Ook mijn buren vonden op dezelfde wijze hun eigen voordeur terug. We troffen elkaar voor onze deuren. Maar echt herkennen deed ik ze niet, ik herkende ze aan hun stemmen.

Vrijdag 13 augustus 2021.

Gegeven de combinatie vandaag van ‘vrijdag’ en ’13’ zou het dus vandaag mijn geluksdag moeten zijn. Ik zal er morgen dus uitgebreid over rapporteren. Veel geluk heb ik nu nog niet gehad, maar het is ook nog vroeg.

Verder heb ik weer een afspraak met mijn ‘oude’ vriend Hans in de komende weken, dus ik ga ook eens na welke bezoeken ik dan nog met elkaar kan combineren. Ik ben al in geen tijden, jaren zelfs, in het westen des lands geweest en ben benieuwd of alles er nog staat zoals ik het me herinnerd heb. En of ik het dan nog herken. Ons vaste restaurant is intussen alvast van naam veranderd, terwijl ik Carpe Diem (pluk de dag) helemaal niet verkeerd vond. Maar om het dan ook nog een Franse naam te geven is voor mij dan wel weer een brug te ver. Laten ze Frans toch vooral in Frankrijk met elkaar spreken. Daar heb ik – voorlopig – geen bezwaar tegen. In Nederland geef ik toch de voorkeur aan het Nederlands boven het Frans (en vrijwel alle andere talen).

Donderdag 12 augustus 2021.

Gelukkig was mijn visboer er gisteren ook weer. Mijn favoriete bakker komt morgen terug, maar op mijn top-nootjesboer zal ik nog een dikke week moeten wachten. Intussen wordt de nootjesspoeling dun, maar ik kan het waarschijnlijk net uithouden.

Verder was er bezoek aan de huisarts. De assistente kijkt daar de oren na en ze was heel tevreden na een week druppelen. Met het rechteroor mocht ik van haar ophouden, maar het linkeroor moet nog verder een week bedruppeld worden. Maar zo voelde ik het niet. Bij beide oren heb ik nog altijd af en toe een jeukscheut. Dat worden er steeds minder, maar het is toch nog niet helemaal weg. Dus ik blijf nog maximaal een week beide oren bedruppelen. Vervolgens werden beide oren nog uitgespoeld. Ik keek het tafereeltje aan, hoe zij het water op de juiste temperatuur bracht: door een beetje water op haar pols te schenken.
Toen ze weer bij me stond met de spuit in de aanslag, vertelde ik haar dat haar handelen me erg deed denken aan de wijze waarop ik de babymelk op temperatuur bracht.

Ze verstond blijkbaar iets anders, want ze reageerde nogal geschrokken. ‘Wat zegt u daar nou?’ En ik herhaalde mijn bericht en ze moest lachen. Inderdaad babymelk check je ook zo voor de juiste temperatuur, zei ze. Ze verwachtte uiteraard niet dat deze oude man ineens over baby’s begon te praten. Ach ja. Ik ben nu eenmaal van alle markten thuis.

Woensdag 11 augustus 2021.

De wasmachine werd inderdaad precies op tijd bezorgd en de oude meteen afgevoerd. En intussen heeft hij alweer twee wassen gedraaid met de derde voor vandaag gepland. Hij blijkt enkele voordelen te hebben ten opzichte van de vorige. Bij het begin van elke programma, wassen of drogen of anders, gaat hij het wasgoed wegen. En na enkele tientallen seconden heeft hij dan bedacht hoe lang het programma gaat duren. Hoe zwaarder de inhoud hoe langer het programma duurt. Dat is ook wel logisch. Alle vorige machines die ik had gebruiken dezelfde tijd voor hetzelfde programma ongeacht hoe vol de machine zat. Ook bij het drogen, kreeg je steevast dezelfde duur voorgeschoteld: 3 hele uren. Maar bij het drogen mat het apparaat onderweg de hoeveelheid vocht en vlak voor het eind, als er bijvoorbeeld nog anderhalf uur op de teller stond, was hij dan toch meteen klaar en ging de teller naar nul. Ik vind het wel handig als ik van tevoren weet hoe lang het duurt, als ik bijvoorbeeld nog weg moet, zeker als dat met trein of bus is, die nu eenmaal op tijd rijden. Hij is ook ontzettend stil. En dan heeft hij nog een extra stil programma, voor als je ’s nachts wil wassen. Ik denk niet dat ik dat ooit zal gebruiken, want als het doodstil is in huis hoor je toch nog alles, ook een superstille wasmachine.

Het bezoek aan de nieuwe site, www.deidentiteitsvinders.nl is heel goed. Het is al duidelijk de drukste website van de vijf die ik heb. En het bezoek neigt ook toe te nemen. Dat is bij deze bezoekcijfers van websites, net als met coronacijfers, lastig te voorspellen, omdat ze zo grillig zijn, maar de eerste indruk is voor mij toch heel goed.

Dinsdag 10 augustus 2021.

De onbereikbaarheid van websites voor mij zou liggen aan een verkeerd gebruik door mij van IPv-nummers. Dat heb ik uiteraard niet bewust gedaan en het is in elk geval nu over. Het internet en de daar omheen liggende techniek bevat voor mij nog vele onbekende spelonken.

Verder moet vandaag mijn nieuwe wasmachine bezorgd worden. Dat mag ook wel, want ik raak nu toch wel snel door mijn schone kledingstukken heen. Dus hij moet vandaag meteen nog flink aan de bak.

Maandag 9 augustus 2021.

Op dit moment is het belangrijkste dat vanmorgen mijn websites geen van alle bereikbaar waren, ook niet aan de ‘achterkant’ waar ik wijzigingen kan aanbrengen. Dat heeft ongetwijfeld consequenties voor het bezoek gehad, maar de cijfers die ik zojuist bekeek, vielen me nog reuze mee. Op een vraag daarover aan mijn hostingbedrijf kreeg ik geen enkele reactie, hetgeen ik van hen totaal niet gewend ben. Zij reageren juist altijd erg snel is mijn ervaring, vaak zelfs als ik ze in de avond of het weekend stel. Maar goed, ze doen het in elk geval weer.

Verder is van belang te melden, dat de verlichting op het terrein en in de straatverlichting om ons wijkje heen, het niet doet. En dat is al een tijdje zo. Misschien wel een week of twee al. Daardoor is het hier aardedonker. Gelukkig hoef ik de straat niet op, want ik zou over het minste of geringste struikelen. Dat zou komen omdat de kabelaar hier Enexis, doende is om de grijs gietijzeren gasleidingen te vervangen door leidingen van kunststof, waarbij ze de stroom eraf moeten halen.

Anders lopen ze blijkbaar het risico dat ze bij de graafwerkzaamheden zelf onder stroom komen te staan, als ze een elektriciteitskabel beschadigen. Maar dan zouden ze toch, als de werkzaamheden gestopt zijn elke avond de stroom toch wel weer aan kunnen zetten? Ik ben hier te dom voor, zoveel is duidelijk. De verlichting in de huizen doet het dan wel gewoon.

Zondag 8 augustus 2021.

Gisteren viel dan het proces-verbaal in de bus van de zitting die ik op 1 juli had voor het Tuchtcollege voor de gezondheidszorg. Er werd meteen bij vermeld dat er geen nieuwe stukken meer konden worden ingeleverd, dus commentaar op het stuk kan ik (en de tegenpartij) niet geven. De verdere procedure werd geschetst. Er komt een zitting van het tuchtcollege en die kan of zelf meteen afdoen, of een besloten of een openbare zitting houden. Of twee of drie van deze varianten na elkaar. Heel duidelijk dus allemaal.

Tijdens de zitting kon ik mijn buren niet of nauwelijks verstaan, vanwege de spatschermen tussen ons in, en dat heb ik ook gemeld. De voorzitter meldde vervolgens dat ze de reacties van mijn buren steeds zou samenvatten. Nu maar hopen dat zij dezelfde keuzes heeft gemaakt als de verslaglegger. Anders hebben we weer nieuwe misverstanden.

Zaterdag 7 augustus 2021.

Nu heb ik toch zelf ontdekt dat er een nieuwe variant van het coronavirus rondwaart, die niet besmettelijker maar wel dodelijker is dan alle vorige. Het zou de Colombiaanse variant kunnen zijn. Meer details op de aparte Coronapagina op deze website.

Nu is ook mijn vaste telefoon uitgevallen, maar het kan zijn dat daar gewoon nieuwe batterijen in moeten. Verder had ik weer eens postelein. Van de vakgroenteboer begreep ik dat daar ook weer verschillende rassen van zijn, die enorm in prijs kunnen schelen.

Vrijdag 6 augustus 2021.

Alles aan mechaniek in mijn huis is aangeschaft vanaf 2011, op een heel enkele uitzondering na als mijn oven, die nog veel ouder is. En ik had zojuist een betoog gehouden dat ze vanaf nu zo ongeveer één voor één zullen uitvallen. Ik was nog niet uitgesproken of het bleek dat mijn keukenweegschaal het had begeven. Hij deed helemaal niets meer. Uiteraard heb ik eerst nog even nieuwe batterijen erin gedaan, maar dat hielp ook niet. Hij bleef zo dood als een pier. Dus haalde ik maar meteen even een nieuwe, want ik gebruik hem zowat iedere dag wel een keer.

Gistermiddag begaf dan mijn wasmachine het. De aan-uitknop deed het niet meer. Uiteraard heb ik ook hier alles drie keer gecontroleerd: stond er wel stroom op het stopcontact, zat de stekker er wel in, was de waterleiding goed aangesloten, was er geen stop uitgevallen en wat al niet meer, maar de aan-uitknop reageerde nergens meer op. Vervolgens belde ik dan maar met de officiële landelijke reparatiedealer van het merk. En daar kwam ik terecht in het langste automatische telefoonsysteem, dat ik ooit heb meegemaakt. En ik heb daar toch heel wat ervaring mee. Na een schier eindeloos keuzemenu doorgeworsteld te hebben, kwam ik terecht bij een jongedame. Deze jongedame had ook weer een heel lang verhaal met een batterij aan alternatieve mogelijkheden, waarvan ik u de details zal besparen, maar het ging over diverse soorten voorrijkosten en diverse vaste of variabele tarieven, ineens of in termijnen te betalen en met of zonder garantie. Het duizelde mij. Hier zijn duidelijk enkele zeer deskundige mensen lang mee bezig geweest. Inhoudelijk had ze daarbij geen idee wat er nu met de machine aan de hand was, of hij nog gerepareerd kon worden en wat dat dan zou kunnen kosten. Hier werd ik dus niets wijzer van. Wel wist ze dat ik niet eerder dan 6 september voor reparatie geholpen zou kunnen worden.

Vervolgens heb ik de bovenste reparateur van het merk in de buurt gebeld. Dat bleek in Oldehove te zijn, best een stukje weg. Ruim om me heen zou ik geen enkele reparateur weten. Hier kreeg ik meteen een meneer aan de telefoon die van de hoed en de rand wist. Mijn probleem wijst erop dat er een stuk(je) elektronica moet worden verwisseld en dat zou tussen twee- en driehonderd euro gaan kosten. Heerlijk zo’n man die je meteen wegwijs maakt. Al doorpratende over mijn merk (Hotpoint, de uitvinders van het broodrooster in 1908 en al jaren Italiaans eigendom) bij hem niet zo’n sterke reputatie bleek te hebben. Op de vraag wat nu een nieuwe (8 kilo wasgoed, wassen én drogen) zou gaan kosten kwamen meteen de alternatieve mogelijkheden op tafel, van LG, AEG en Miele die zo’n apparaat hadden. AEG kan echter op het moment niet leveren, wegens productie- en voorraadproblemen (chips waarschijnlijk, die nu overal schaars zijn). Dus is de keus tussen het LG van  €650 of het Miele-apparaat van bijna 2000 euro. We kozen dus voor de LG en hij wordt dinsdag bezorgd en geïnstalleerd. Hij is misschien wel wat duurder dan bij een groot witgoedbedijf, maar ik geef toch de voorkeur aan persoonlijk contact met iemand die weet waar hij het over heeft.

Donderdag 5 augustus 2021.

Gisteren bleek bij een bezoek aan mijn huisarts dat ik in beide oren een soort oorontsteking heb of wellicht een soort eczeem. Ik had last van jeuk in beide oren. Niet heel erg, maar net genoeg om er toch eens de dokter naar te laten kijken. Aan de telefoon in gesprek met de assistente werden we het er over eens dat met mijn symptomen het het meest waarschijnlijk is dat mijn oren eens zouden moeten worden uitgespoten. Dat was voor het laatst een dikke vijftig jaar geleden gebeurd, dus dat mocht wel weer eens een keertje. Maar dat werk doet een doktersassistente, en daar had ik geen bezwaar tegen. Ze keek dus in beide oren met een apparaatje, en stelde vast dat de gehoorgangen redelijk schoon waren, er in elk geval geen prop zat, en dat er dus (nog) geen uitspuiten nodig was, maar dat de gangen wel ‘onrustig’ waren: een beetje rood. Ik kreeg dus oordruppels en dan zou het binnen een week weer weg moeten zijn. Drie keer per dag drie druppels in beide oren. Dat is nog knap lastig in je eentje. Vooral als in de gebruiksaanwijzing staat dat de pipet het oor niet mag aanraken. Om een bochtje kijken heb ik nog steeds niet geoefend, dus dat lukt me nog niet. Bovendien moet je ook nog het oor, voor mensen ouder dan 6, tegelijk naar boven en naar achteren trekken. Met één hand voor het optrekken en met de andere hand voor de pipet heb ik geen hand meer over om nog een spiegel vast te houden. Dus dat werd een concessie. Dan toch maar het oor met de pipet aanraken, want dan wist ik dat het goed zat en na behandeling de pipet nog even schoonmaken. Mensen jonger dan zes moeten trouwens het oor niet naar boven, maar juist naar onderen trekken. Nu ben ik één opzicht nog altijd niet ouder dan zes en dat is met tekenen. Een mens teken ik nog altijd als koppoter, met harkjes als handen en voeten, als gevolg van mijn moeilijke jeugd. Maar ik geloof dat dat voor mijn oren nu niet meer telt.

Dinsdag 3 augustus 2021.

Het bezoek aan de nieuwe website www.deidentiteitsvinders.nl gaat gestaag verder. Een reactie is er nog niet, maar dat kon ik ook nauwelijks verwachten. Ik heb steeds het standpunt gehad met slechts één opdracht het al een succes is en alle directe kosten er al uit zijn. Twee opdrachten is te mooi voor woorden en vanaf de derde opdracht in te korte tijd (binnen een half jaar) kan ik het niet meer aan en zal ik moeten gaan uitbesteden. Plan B was, ook al altijd, dat als ik de eerste weken geen opdracht krijg, ik nog wel ideeën heb, om het een flinke boost te geven. Maar zover zijn we dus nog lang niet. Dat bekijken we op zijn vroegst half augustus wel.

Maandag 2 augustus 2021.

De enorme drukte van de eerste dag is inmiddels wel wat afgenomen, maar er is nog altijd heel wat bezoek. Het is uiteraard nog veel te vroeg om een conclusie te trekken, en bovendien weet ik van de andere websites dat webbezoek altijd een grillig verloop heeft. Ik heb nog nooit een lijn ontdekt, omhoog, omlaag of ongeveer gelijkblijvend, die een week of langer aanhield.

Verder is het duidelijk dat we nu in een soort luwte zitten. De eerste externe afspraak is pas voor eind augustus, en dat paste ook mooi in het plan van de lancering van de nieuwe website. Dan heb ik ook de tijd voor een inhoudelijke reactie of voor een eventuele klant. Die luwte gebruik ik weer om verder op te ruimen. Dat is bij mij altijd een goed idee. Gisteren mijn bureau opgeruimd en gereinigd en vandaag is mijn computer weer eens aan de beurt. Daarna volgt dan de rest van mijn werkkamer.

Zaterdag 31 juli 2021.

Helaas had de bouwer verzuimd (of dat is niet gebruikelijk en ik had er niet speciaal om gevraagd) om een statistiekprogramma mee te installeren, dus ik kon niet nagaan hoeveel bezoek er nu de eerste dag gekomen was. Maar gelukkig hielp mijn hosting snel, zoals ik ook van ze gewend ben. Toen bleek dat in het eerste nog geen etmaal, er 288 pagina’s waren bezocht door 61 unieke bezoekers. Dat is ongelooflijk veel. Zo’n score of hoger heb ik op deze site, waar u nu naar kijkt, in al die (meer dan 10!) jaren precies twee keer gehad.

Wat dat moet gaan worden heb ik nog geen idee van. Blijkbaar voorziet die website wel in een behoefte.

Vrijdag 30 juli 2021, 11.15 uur.

De nieuwe website www.deidentiteitsvinders.nl staat on-line. Ik heb hem zelf nog niet bezocht, maar dat ga ik nu snel doen, om ook daar in de nieuwsrubriek het live-gaan te melden en enkele kleine puntjes aan te vullen. Dit heeft maanden werk gekost en nu wordt het dus afwachten.

Vrijdag 30 juli 2021.

Gistermiddag ben ik met mijn hostingbedrijf in de weer geweest om allerlei (misschien wel enkele tientallen) instellingen op mijn computer en mijn iPhone aan te passen, met het oog op de aanstaande lancering van de nieuwe website. Onder meer aan de e-mailinstellingen voor een splinternieuw e-mailadres: info@deidentiteitsvinders.nl . Vervolgens moesten er over en weer proef-e-mails worden verzonden en ontvangen, om vast te stellen of alles dan naar behoren functioneert. En alles deed het uiteindelijk. Niet echt alles want de qatraze-e-mail, die we meteen maar even wilden repareren, deed het na afloop nog steeds niet. Ik heb wel de middelen gekregen om het alsnog te laten gebeuren, maar dat staat de lancering niet in de weg. Het ‘live’ gaan vraagt nog enig overleg met de webbouwer, maar alles wijst er nu op dat de lancering op maandag 2 augustus gaat gebeuren. Ik kan er in elk geval niets meer aan bijdragen, want mijn werk voor de nieuwe website zit er nu helemaal op.

Donderdag 29 juli 2021.

Het wil maar geen echte zomer worden. Temperaturen halen maar net of net niet de 20 graden. En zover het oog reikt blijft het ook zo, in de komende veertien dagen. Voor je het weet zitten we dan alweer in de herfst. Het zal wel te maken hebben met de aan de gang zijnde opwarming van de aarde, als het zo lang zo koud blijft.

Gisteren ben ik dan weer eens bij onze Chinees geweest. Dit keer zonder enige aanleiding. Het was er voor hun doen vrij druk. Ik zag in het ruime half uurtje dat ik er was zeker tien klanten hun maaltijd(en) komen afhalen, terwijl tegelijk er misschien wel 12 klanten aan een tafeltje zaten. Ze hebben al zo lang ze hier zijn, nu meer dan 40 jaar, volgens mij altijd dezelfde kaart gehad. Dan krijg je natuurlijk ook een constante kwaliteit. Het eten is er altijd prima, met altijd kakelverse spullen, niet platgekookt, maar altijd met nog een beetje ‘bite’ en ik heb er ook nooit last van gehad. Voor het vertrek van huis had ik alles wat er nog stond al afgewassen en opgeruimd, zodat ik na de Chinees in een compleet opgeruimd huis kwam. Anders moet je na het eten toch altijd weer afwassen en opruimen. Het heeft wel wat voor een keertje. Er is een kans dat ik dat vaker ga doen.

Verder had ik gisteren weer mijn jaarlijkse mega-betaaldag. Dat mega slaat dan vooral op de aanslagen van de belastingdienst, omdat ik met meerdere inkomstenbronnen tegelijk, over elk van de bronnen te weinig betaal en dan komt er dus altijd een mega-naheffing voor het totaal.

Maar ik heb nooit de ambitie gehad om rijk te worden, en zolang ik maar aan al mijn verplichtingen kan voldoen vind ik het wel goed zo.

Woensdag 28 juli 2021.

Elke keer komen er weer kleinigheidjes aan het licht, waardoor de nieuwe website maar niet kan worden gepubliceerd. Maar we blijven eraan sleuren, tot het voor elkaar is. Zo vond ik het logo zoals dat op de website is geplaatst zo klein, linksboven. Dat zou toch een stuk groter moeten. Maar voordat ik dat aan deze vakmensen zou gaan vragen, moest ik toch eerst even kijken hoe andere bedrijven dat doen. En ik heb er een hele rij opgezocht. Van AH en Shell, tot het Kruidvat en nog een paar meer. En allemaal hadden ze hetzelfde. Het bedrijfslogo staat linksboven aan elke pagina en is even klein als het mijne straks. Dus blijkbaar doen ze het toch volgens de regelen van de kunst. Soms maak ik dus ook zelf een probleem dat er helemaal niet is.

Gisteravond dus weer eens Chinees en ook dat lukt me tegenwoordig steeds beter. Ik was daar nooit zo goed in als de Indische/Chinese mensen waarvan ik er een rijtje heb gekend. Laat staat dat het kon tippen aan onze Chinees in het dorp. Maar de laatste keren gaat het steeds beter.

Mijn dagen zijn nou dus behoorlijk druk. Eerst alle ochtendrituelen, en -administratie, en waaronder ook het bijwerken van allerlei statistieken, van bezoekcijfers tot coronabesmettingen. Daarna de lunch alvast klaarliggen, zodat het brood en eventueel beleg eerst kan ontdooien, en in deze tijden ook even kijken naar sommige sporten op de Olympische Spelen. De meeste sporten zie ik helemaal niets van, omdat ze me niet zo boeien, maar vanmorgen dus weer wel de tijdritten voor mannen en vrouwen op de fiets. Daarna meteen de lunch en ’s middags deze rubriek bijwerken, en het boodschappenlijstje maken. Ik ben bijna elke dag wel in een winkel. De Olympische Spelen zijn nu in Japan, dus kort na middernacht begint het feest en eindigt dus kort na onze middagpauze. Ik sta er niet eerder voor op, maar de middag ben ik dus grotendeels ‘vrij’. Voor boodschappen en voor wat er nog verder te doen is. Vanmiddag is er dus ook de plantenwinkel, 0mdat ik nou ook eindelijk werk wil gaan maken van mijn achterplaatsje en van een plant op mijn nieuwe tafeltje in de woonkamer.

Maandag 26 juli 2021.

Donderdag de zitting en vandaag al de mededeling van de rechtbank dat een deskundige zal worden aangewezen. Dat is pas een razendsnelle beslissing! De beslissing is daarmee in feite ook dat dat de medische oordelen die er liggen, zo niet in stand kunnen blijven. We zijn dus halverwege. Er komt nog een mededeling van de rechtbank aan wat voor deskundige de rechtbank denkt en een concept-opdracht voor deze deskundige. Daar kunnen we dan zelfs nog commentaar op geven en dat zal de gemeente Groningen hoogstwaarschijnlijk ook nog mogen doen.

Verder was er een misverstand ontstaan over welke website-adres ik nou eigenlijk had aangevraagd. De hosting meende dat het www.identiteitsvinders.nl was, terwijl ik toch zeker meende te weten dat het www.deidentiteitsvinders.nl was. Maar dan zou het logo ook niet kloppen. En na veel gezoek en gepuzzel kwam ik er achter dat ik gevraagd had om te gaan voor het adres de identiteitsvinders.nl Dus de ‘de’ van het begin los van de rest. Wat er dus gebeurd was is dat ik het wel goed getikt had, maar dat de automatische spellingcorrectie er een spatie tussen had geplaatst. Wat natuurlijk doorgaans ook gebruikelijk is, maar deze keer niet. Gelukkig kon vanmorgen het juiste adres nog worden geclaimd, en kwam alles op zijn pootjes terecht. Nu moet ik alles nog een keer doornemen en dan kan de website live. Wat mij betreft is dat morgen in de loop van de dag.

Vrijdag 23 juli 2021.

Weer een aantal drukke dagen achter de rug. Gisteren was er dan de rechtszaak over mijn nieuwe fiets. Ik kreeg de indruk dat het wel goed gaat met deze zaak. Waarschijnlijk zal er wel een deskundige worden benoemd. Mogelijk toch een revalidatie-arts. Bij het in de vroege ochtend naar buiten gaan, zag ik dat de klok verder was dan me lief was en ik mocht uiteraard absoluut de bus niet missen.

Dus hals-over-kop griste ik de belangrijkste spullen bij elkaar en vluchtte ik de deur uit. Ik kwam precies gelijk met de bus bij de halte aan. Eenmaal in de bus zittend realiseerde ik me dat ik in de haast mijn telefoon thuis had laten liggen. En toen merkte ik pas hoe zeer ik aan dat ding gehecht ben. Op het hoofdbusstation van Groningen moest ik overstappen, dat wist ik nog wel en ook dat de vertrekkende bus om 8.49 uur moest vertrekken. Maar bij welke lijn en op welk van de 26 busstations wist ik niet meer. Ik had tien minuten. Eerst liep ik naar een wachtende bus en vroeg de chauffeur welke bus ik moest hebben voor het gerechtsgebouw. Hij wist het niet. Een volgende buschauffeur vertelde me dat er helemaal geen bus in de buurt van het gerechtsgebouw stopte. Dat vertelde ook een derde buschauffeur. Vervolgens ben ik naar het centrale paneel gelopen en heb daar op gekeken om te zien welke bussen er om 08.49 zouden vertrekken. En dat bleek er zelfs maar eentje te zijn, bus nummer 10. Dat was de tweede chauffeur aan wie ik het had gevraagd. En ik vertelde dat ik dus toch bij hem moest zijn, maar waar moest ik dan uitstappen? Hij moest even denken en zei: halte Pijpstraat, maar het is dan best nog wel een eindje lopen. Bij het uitstappen wees hij me nog wel het straatje aan waar ik in moest gaan. Dat heb ik gedaan en zo kwam ik uiteindelijk goed uit en was ik ruim op tijd binnen. Maar nu van het gerechtsgebouw weer terug naar het hoofdstation. In de praktijk had ik intussen wel tien keer op mijn telefoon gekeken, maar dat ging nu niet. Op mijn gevoel gaan lopen is bij mij levensgevaarlijk, want met totale afwezigheid van een gevoel voor richting, loop ik bijna per definitie de verkeerde kant op en dat bij elke volgende keuzemogelijkheid opnieuw. En ik wilde ook nog onderweg een boodschapje doen, omdat ik niet dagelijks in de binnenstad kom. Om een lang verhaal wat korter te maken: het is allemaal goed gelukt, maar vraag me maar liever niet hoever ik heb omgelopen. Ook wist ik niet hoe laat de bus zou vertrekken, want ook dat haal ik altijd uit mijn telefoon. Er was een tijd dat ik alle vertrektijden voor alle bussen en trams waar ik mee door Den Haag reed uit mijn hoofd kende en bij elke nieuwe dienstregeling meteen weer uit het hoofd ging leren. Maar al jaren haal ik dit soort gegevens uit mijn telefoon.

Nu ik eindelijk de last van de rechtszaak uit mijn hoofd kon zetten vond ik het wel tijd worden dat de nieuwe website de lucht in zou gaan. Sinds maandag had ik niets meer van de webbouwer gehoord dus ik ging maar eens vragen naar de stand van zaken. Het bleek dat de ontwerper van het logo het logo nog in een bepaald format moest zetten, waarop de bouwer moest wachten. Maar ik wist ook al dat de logo-ontwerper, een zekere Gerrit, vandaag aan het eind van de dag met vakantie zou gaan. Dus was het eventjes alle hens aan dek, maar uiteindelijk ontving vanmiddag de webbouwer net op tijd het verlangde materiaal en nu kan de website dus worden afgemaakt. Doorgaans werken de mensen van de ontwerper, tevens mijn hostingbedrijf, heel vlot, dus ik ga ervan uit dat het nu toch wel snel zal gaan gebeuren.

Dinsdag 20 juli 2021.

Dit is het nieuwe logo dan:

Dat komt er dan in allerlei maten. Zowel voor briefpapier, rekeningen, als visitekaartjes. En uiteraard in de website. Alles wijst er nu toch op dat de website nog deze week ‘live’ zal gaan. Omdat ik donderdag nog een belangrijke afspraak heb, heb ik het liefste dat hij donderdag eind van de dag of vrijdag in de lucht zal zijn. En dan gaan duimen en afwachten.

Maandag 19 juli 2021.

Gisteren heb ik dan het merk ‘deidentiteitsvinders’ gedeponeerd bij de Kamer van Koophandel, zodat niemand anders ermee vandoor kan gaan. Aan zo’n deponering gaat een onderzoek naar het gebruik van de naam vooraf. Dat onderzoek leverde geen enkele andere handelsnaam op, die dezelfde of ongeveer dezelfde naam gebruikt. Ik heb dat voor alle zekerheid ook nog met enkele spellingsvarianten gedaan, en telkens kwam er een ‘0’ terug. Dus de naam is uniek.

De keuze voor het nieuwe logo is het afgelopen weekend ook gemaakt, vrijwel unaniem, en er moet nog een heel kleine wijziging op worden aangebracht. Dus als ik hem definitief krijg, zal ik hem hier ook wel alvast openbaren. Waarschijnlijk is dat morgen. Vervolgens moet de webbouwer het nieuwe logo nog in de nieuwe website verwerken. Daarna moet nog het nieuwe e-mailadres worden geactiveerd en worden gekoppeld aan de contactpagina. En tenslotte moet ik dan het nieuwe e-mailadres op mijn diverse apparaten installeren. En dan kan de website de lucht in en wordt het gespannen afwachten.

Dan nog een bericht uit de rubriek ‘allerhande’. Al eerder berichtte ik dat ik in de maand augustus van enkele jaren terug zelf een werkende oliebollenkraam in Zuidlaren had gezien. Vandaag in de Telegraaf het bericht dat bij de Jumbo in Goor al de eerste kruidnootjes zijn waargenomen. En het is nog pas 19 juli. Ik ga toch snel eens naar Zuidlaren. Kijken of daar al iets van oudjaar te proeven valt. Dan kan ik zelf alvast een portie oliebollen maken. Heb er echt zin in.

Zondag 18 juli 2021.

Het huis is weer schoon en fris, en elke keer weer geniet ik daar met volle teugen van. Gisteren voor het eerst heb ik samen met de verse kapucijners, heel kleine gebakken aardappelblokjes en uitgebakken spekjes door elkaar gemaakt en daar een flinke klodder piccalilly naast gelegd. Smullen maar. Het was al mijn favoriete verjaardagsmaal, maar die reputatie is na gisteren alleen nog maar versterkt. Jammer alleen dat er op mijn verjaardag nooit verse kapucijners zijn. Dus dat wordt – zoals elk jaar – dan maar gedaan met gedroogde kapucijners.

Inmiddels heb ik enkele ontwerplogo’s voor mijn nieuwe website naar enkele goede bekenden rondgestuurd en wacht nog op sommige reacties. Morgenochtend gaat dan de keuze naar de webbouwer en als die ze heeft geplaatst op de diverse pagina’s kan wat mij betreft de website in de lucht worden gebracht. Ik kan haast niet wachten.

Vrijdag 16 juli 2021.

De waterellende had de afgelopen nacht bij Maastricht zijn hoogtepunt. Nu zijn dus de streken stroomafwaarts aan de beurt. De Tour is wel zo’n beetje beslist. Alleen zaterdag nog een tijdrit, zodat een Kelderman nog wat kan stijgen vanaf nu plaats 5.

Verder werd gisteren de laatste Jan Steen eindelijk afgeleverd. Nu nog twee schilderijen voor in de gang, met plattegronden van Den Haag en Groningen. Wie mijn huis en daarmee mijn leven binnenkomt gaat van Den Haag naar Groningen, net als ik ben gegaan. De Haagse kaart wordt een exemplaar van Dr Jan (Joan) Willemsz Blaeu uit 1649, de tijd van Jan Steen.

Verder heb ik weer een duur Duits boek besteld en een nieuw nachtkastje. Daar kan ik daar dus ook weer voor de dag komen. Heb alleen nog geen kandidaat daarvoor.

Tenslotte heb ik gisteren een plaatje gevonden voor mijn nieuwe website dat moet gaan dienen als mijn nieuwe logo.

Hier gaat een DNA-streng over in een stamboom. En dat is precies wat we gaan doen. Ik hoop dat de ontwerper er iets moois van maakt.

Donderdag 15 juli 2021.

Gistermorgen was er nog niets over te berichten, maar sindsdien is de ellende van de overstromingen in Limburg, België en Duitsland losgebroken. Weerman Reinier van den Berg was de enige die het erover had dat al dat water via Rijn, Waal etcetera nog naar zee moet en dus ook verder stroomafwaarts ellende zal gaan geven. Niemand reageerde daarop, maar je kunt dat niet wegdenken.

Woensdag 14 juli 2021.

Dat was dan inderdaad de kapper, dus dat is ook weer gelukt. En verder ben ik maar weer eens gaan ordenen. Nu mijn huisje er steeds zo mooi schoon en opgeruimd bij staat, prikkelt dat ook om meer tijd te besteden aan het opruimen van mijn voortdurende papiertroep. Verder heb ik een echt ‘stilte voor de storm’-gevoel. De Tour is weer boeiend vanwege de ritten in de Pyreneeën. Vandaag en morgen met aankomst bergop, dus dan vallen er beslissingen.

Dinsdag 13 juli 2021.

Voor de historici onder ons: vandaag heb ik dus weer een kappersbezoek. Na twee keer per jaar in het afgelopen jaar (wegens corona, ook omdat kappers gesloten waren) ben ik nu aangekomen op eenmaal per zes á zeven weken. Dat betekent dat ik eind augustus weer ga, en dan zit ik er met de vele geplande activiteiten in september, dan weer netjes bij. Alleen qua hoofd dan, natuurlijk.

En weer zijn we dichter bij de lancering van de nieuwe tent gekomen. Nu ontbreekt er alleen nog maar dat er nog een logo moet komen en een inschrijving in het handelsregister. Het laatste doe ik zelf in een half uurtje, op het eerste zit ik nog te wachten op de ontwerper. Ben nog altijd razend benieuwd naar het effect.

Maandag 12 juli 2021.

En opnieuw was er een gebeurtenisarme dag. Mogelijk is dat toch de stilte voor de storm, want de lancering van mijn nieuwe website komt nu toch wel dichterbij. En een spannende en interessante bergrit in de Tour de France.

Voetballen heb ik eigenlijk nooit een leuke sport gevonden. Zelfs van de finale van het EK tussen Engeland en Italië, gisteravond, heb ik geen moment gezien. Af en toe, op ook voor mij verrassende momenten, kijk ik toch wel eens een keertje. Het enige nieuwtje dat mij van dit EK is bijgebleven is dat de ploegen maximaal vijf wissels mogen inzetten. Als mijn geheugen goed werkt, was dat vroeger toch veel minder. Twee of drie wissels staat me bij. Ook zag ik een stukje discussie over het wisselen van de Nederlander Malen bij de laatste wedstrijd van Nederland op het EK. Sommige ‘voetbalspecialisten’ vonden dat hij niet gewisseld had mogen worden, waarop trainer De Boer zei, dat iedereen weet dat Malen na zo’n 60 tot 70 minuten ‘op’ is. Dan kan hij niet meer. De tegenwerping was, dat Malen echter al in de 53e minuut werd gewisseld. En ineens viel, na tientallen jaren, het kwartje bij mij, ook al zijn die al lang afgeschaft. Voetballers hebben geen conditie! Zo’n Tour de Francerenner spant zich zeker vier tot acht uur per dag enorm in. Ononderbroken, dus ook zonder pauze. En dat elke dag weer, drie weken lang. Voetbaltrainers klagen al als hun team na een wedstrijd maar drie dagen rust krijgt en de tegenstander vier dagen. Dat zou niet eerlijk zijn. En ineens wordt mij duidelijk waarom aan het eind van veel voetbalspelen er altijd weer spelers naar de grond gaan met kramp. Dan staat er weer een assistent een been naar de neus van de speler te brengen. Ik hoorde wel eens vertellen dat kramp geen blessure is en er dan dus doorgespeeld mag worden. Ik ben er altijd van uitgegaan dat spelers worden gewisseld, als de trainer vindt dat er iets anders moet worden gespeeld, om een voorsprong te handhaven of een extra aanvaller inzet als men achter staat of iemand die een bepaalde aanvaller van de tegenpartij beter weerwerk kan bieden. Spelers worden gewisseld omdat ze niet langer kunnen spelen en ‘op’ zijn. Voetbal is dus een spel voor twee partijen met elk 11 spelers, die aan de top vele miljoenen krijgen, maar waarbij het niet noodzakelijk is dat de speler ook tweemaal drie kwartier op het veld verblijft en een kwartier pauze echt niet genoeg is. Als hij moe is wordt hij namelijk gewisseld. Wat wielrenners op de weg, hardlopers op de afstand, marathonschaatsers en langeafstandszwemmers allemaal kunnen, kan geen enkele voetballer. Voetballen is voor mensen die met een bal kunnen spelen, maar geen conditie van enige betekenis hoeven te hebben. Een eye-opener.

Zondag 11 juli 2021.

Zaterdagmiddag werd dan ook nog geheel onverwacht mijn in Duitsland bestelde boek bezorgd. Internationale pakjes werken dus blijkbaar niet met een track-and-trace-systeem, want ik kreeg geen enkele aankondiging daarvan. Weer wat geleerd. Ook dat boek voldeed helemaal aan mijn wensen. Het is toch altijd een beetje een gok of iets klopt met een getoond plaatje.

Verder heb ik uiteraard de zegetocht van Groninger Bauke Mollema in de Tour de France gevolgd. ‘Er gaat niets boven deze Groninger’ , aldus de verslaggever. Hij had het begrepen. Er ontbrak nog de mededeling ‘ ’t kon minder’, zoals Groningers zeggen als ze een groot compliment willen uitdelen. Bauke zelf zal het ongetwijfeld wel gedacht hebben. Het is prettig wonen hier.

Mijn achterplaatsje weer eens opgeruimd en schoongemaakt. Dat doe ik te weinig, maar nu dus weer wel. Verder ben ik niet buiten geweest.

Zaterdag 10 juli 2021.

Alles kwam voor elkaar. De Nederlandse boeken werden om kwart voor vier bezorgd, en vervolgens kon ik eerst even mijn Allinsonbrood veilig stellen. Het werden er meteen maar drie, zodat ik weer een aantal weken vooruit kan, met ingevroren broodpakketjes van elk twee boterhammen. In de vroege avond veroverde ik de noten, die schoon op waren. Ook hiermee kan ik weer zeker drie weken vooruit. In vakantietijd worden mijn marktleveranciers onbetrouwbaar. Ook marktmensen gaan namelijk – helaas – met vakantie. En dat melden ze niet drie weken tevoren netjes bij me aan. Dus het kan zijn dat ze vanaf vandaag weg zijn en dan tref ik ze over drie weken weer. Maar het kan ook zijn dat ze pas met vakantie gaan, zodra ik over drie weken weer bij ze langsga en dan zijn ze toch mooi zeker twee weken weg en zit ik zonder. Dus dat wordt duimen. Of elke week even langslopen, want ze kondigen hun afwezigheid doorgaans wel een week tevoren aan.

Komende nacht van maandag op dinsdag worden om 01.00 uur en 02.00 uur op Investigation Discovery (ID) de delen drie en vier van een documentaire over de Golden State Killer uitgezonden. Dat was in 2018 de eerste keer op de wereld, dat een moordzaak met behulp van genetische genealogie is opgelost. Hiervoor moesten meerdere stambomen worden gebouwd, waarvan de grootste meer dan 1000 personen omvatte, waartussen zich de moordenaar bevond. Dat is precies wat ik straks wil gaan doen als mijn nieuwe website de lucht in gaat. Die aanpak werkt namelijk ook als je een stoffelijk overschot hebt, dat niet kan worden geïdentificeerd, of als een persoon niet weet wie zijn of haar biologische vader of moeder is. In de V.S. wordt deze methode sinds 2018 al tientallen keren met succes toegepast, maar in Europa en ook in Nederland nog nooit. De eerste twee delen van die documentaire over de Golden State Killer werden in de vorige nacht van maandag op dinsdag uitgezonden. Die neem ik dan uiteraard op, want rond die tijd slaap ik meestal. De eerste twee delen gingen wel over de vele wandaden van deze boef, een zekere DeAngelo, maar slechts in een bijzin kwam alvast terecht dat later deze persoon kon worden geïdentificeerd met toepassing van ‘een nieuwe DNA-techniek’. Uit hoeveel delen deze serie zal gaan bestaan weet ik niet zeker, maar ik meen dat het er zes zouden zijn. Opnemen en kijken dus!

Vrijdag 9 juli 2021.

De bestelde boeken zijn er op dit moment nog niet en dat is laat in mijn ervaring. Zelfs op het hoogtepunt (of dieptepunt, zo men wil) van de corona-epidemie bleef ik alle pakketjes ‘gewoon’ binnen een etmaal ontvangen, terwijl er elders veel over geklaagd werd, maar deze keer dus niet. Het ene pakketje komt uit Nederland dus dat zou geen vertraging moeten hebben, en het andere uit Duitsland en dat kan natuurlijk wel wat langer duren. Het komt vast wel goed.

‘Probleem’ is alleen dat ik even een tijdje de deur niet uit kan, ook niet voor boodschappen, want dan zal je altijd zien dat er juist dan een bezorger aan die deur staat. En mijn nootjes en mijn Allinsonbrood zijn echt helemaal op, dus die moeten vandaag toch nog wel ververst worden.

Donderdag 8 juli 2021.

De nieuwe website wordt wel steeds beter in het ontwerp, maar het gaat me nu weer te traag. Het steekt natuurlijk nog altijd niet op een week meer of minder, maar ik wil zo graag meemaken wat er gebeurt. Komt wel goed. Verder worden hier binnenkort de grijs gietijzeren gasleidingen vervangen. Die zijn namelijk ontploffingsgevaarlijk, en dat gebeurt ook af en toe in het land. De ontploffingen die er geweest zijn, zijn echter altijd op plaatsen met veel vracht-, tram- en busverkeer. En dat is hier juist erg luw allemaal. Uit een rapport bleek dat de gasleidingbedrijven pas de gevaarlijke grijs gietijzeren buizen gingen vervangen als de grond toch open moest om een andere reden. Daarna beloofden ze beterschap. En dat merken we nu hier, aangezien de grond nu om geen enkele andere reden opengaat maar alleen voor het gas.

Woensdag 7 juli 2021.

De aanslag op Peter R. de Vries, met verrassend snelle arrestaties van drie personen. Wat een diepe droefheid. De Vries deed zonder twijfel veel heel goed werk en stond aan de goede kant van de lijn. Toch was en ben ik geen echte fan van hem. Ik kan niet goed uitleggen waarom niet. Toch een poging. Dwars is prima, dat brengt zaken vaak verder, maar eigenwijs is weer niet goed. En hij was en is me wellicht iets te eigenwijs. Zoals hij beveiliging altijd weigerde. ‘Wie in dit werk bang is moet maar bij de Libelle gaan werken.’ was zijn slogan. Wilders, van wie ik ook al geen fan ben, staat ook steeds op de voorgrond met forse uitspraken, maar laat zich wel beveiligen. Dat lijkt me toch slimmer. Ik zou geen seconde aarzelen, als ik midden in het brandpunt zou komen te staan, en beveiliging (laten) regelen.

Dinsdag 6 juli 2021.

Ik blijf maar boeken kopen. Vandaag alleen alweer drie. En er lag nog een stapel van een stuk of zes boeken om te lezen. Dat zijn er dus nu nog samen een stuk of tien. En het zijn meestal ook flinke pillen. Bij de drie van vandaag zit bijvoorbeeld ook nog een exemplaar met meer dan 1400 bladzijden. Ik ben dus nog wel even zoet. En tegelijk gaat ander werk ook gewoon door, al liggen de zaken voor de corporatie in Twente en de Achterhoek momenteel vrijwel stil. Dat gaat vanaf de start van september weer volop draaien. Alleen in september al heb ik er zes afspraken. Ik kan alleen maar hopen dat er intussen, bijvoorbeeld met de nieuwe website, niet al te veel werk bijkomt. En tegelijk kijk ik daar wel naar uit, als oude tijden gaan herleven en ik weer van alles en nog wat aan elkaar moet gaan organiseren. Grappig wel dat ik het met het klimmen der jaren eigenlijk alleen maar drukker lijk te krijgen.

Maandag 5 juli 2021.

Vanmorgen in de New York Times een flink artikel over ASML in Veldhoven. “Het grootste zeer belangrijke bedrijf waar je nog nooit van gehoord hebt”, aldus een belegger. Beurswaarde 300 miljard. Ze maken machines ‘wafersteppers’ geheten, die chips kunnen maken. Hun jongste machine leveren ze vanaf 2017, die de allerkleinste chips maakt en waarop tevens de meeste informatie kan. Ze zijn de enige in de hele wereld die zulke machines kan maken. En intussen hebben ze er al een 100tal van gemaakt en over de hele wereld verkocht. Ze kosten 150 miljoen euro per stuk. Voor het transport van één zo’n machine heb je 40 zeecontainers, 20 flinke vrachtwagens en 3 Boeings 747, vrachtversie, nodig. Dan kun je de allerkleinste chips maken, waar het meeste op kan. En daar maken ze er in Veldhoven zo’n 20 tot 25 per jaar van. Een directeur van IBM, de computergigant zei: “dit is het alleringewikkeldste apparaat dat mensen ooit hebben gemaakt.” De regering Trump heeft het voor elkaar gekregen dat Nederland geen exportvergunning van zo’n apparaat aan China zal afgeven. De huidige regering Biden heeft dat beleid voortgezet. Er is een Amerikaanse wet die bepaalt dat als een buitenlands product meer dan 25% Amerikaanse onderdelen bevat ze een ongewenste export kunnen blokkeren. Maar bij minitieus onderzoek bleek dat er bij lange na geen 25% aan Amerikaanse onderdelen in zitten. Nu overwegen de Amerikanen voor een lager percentage te gaan. Ik ben er nog altijd trots op dat ik ASML tot mijn klanten heb kunnen rekenen

Zondag 4 juli 2021.

Jumbo heeft een nieuwe vleesproduct ingevoerd. Eerst hadden we de introductie van langzaam gegaard vlees in dozen (hachee, goulash, draadjesvlees), hetgeen urenlang sudderen thuis voorkwam. Een vondst dus. En een aanrader, voor wie niet het geduld heeft om urenlang te stoven (en er het geld voor over heeft, uiteraard ook). Gisteren ontwaarde ik een afdeling op de vleesafdeling, van enorme stukken vlees, vacuüm verpakt. Vanaf ongeveer een pond of meer. Veel vlees heeft een standaardmaat, maar voor wie nou eens een flinke ribeye, biefstuk of T-bonesteak wil kan bij de super niet terecht. Bij de vakslager kan het waarschijnlijk wel, maar dat ligt daar ook niet zo in de koelvitrine, want ook daar is het allemaal gestandaardiseerd op kleine maatjes, maar een beetje slager wil voor jou wel een stuk op maat afsnijden. Het deed me denken aan een bezoek van mij aan Maastricht enkele jaren gelden aan Gauchos, samen met zoon Bart en broer Jan. Bij Gauchos kon je een gewenst gewicht van je vlees opgeven. Dat stond ook zo op de kaart. Bart bestelde het grootste gewicht dat op de kaart stond en dat was een enorm stuk vlees. Hij zat ervan te genieten. Bij elke hap. Zelfs bij het allerlaatste stukje sloot hij zijn ogen en trok een gelukzalig gezicht. Nu kan hij bij Jumbo terecht, als hij nog steeds dezelfde goesting heeft. Ik kon het dus ook niet laten, om toch ook eens zo’n stuk vlees te nemen. Ik ben dan wel aan het afslanken, maar dat moet je ook weer niet overdrijven. Ik nam dan wel het kleinste stuk op deze afdeling, toch nog een ribeye van 385 gram. Het staat voor vanavond op de agenda. Samen met verse kapucijners, die vanaf gisteren bij de luxe groenteboer weer te koop waren.

Vrijdag 2 juli 2021.

Gisteren de hele dag weg, in verband met de rechtszaak van het “Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg”, vroeger ‘Medisch Tuchtcollege’ in mijn zaak tegen de beide artsen die hebben geadviseerd in de zaak van de handbike, met elektrische ondersteuning. De zaak diende in Zwolle. Opmerkelijk was dat aan de ene kant van de zittingszaal vier mannen naast elkaar in de zaal zaten (de beide artsen, een vertegenwoordiger van de gemeente Groningen die optrad als gemachtigde van een van beide artsen en ikzelf) tegenover, tja tegenover wie eigenlijk? Het waren in elk geval drie vrouwen. Het ging om het zogeheten vooronderzoek. Dus die vrouwen waren dan in elk geval vooronderzoekers, naar ik aanneem. Maar of dit ook het Tuchtcollege was of dat tenminste één van hen ook lid van het Tuchtcollege was werd mij niet duidelijk. Overigens deed alleen de middelste dame het woord. Een andere dame was dan de verslaglegger en de positie van de derde bleef mij onduidelijk. Dat kwam ook omdat de geluidsvoorziening bagger was. Links en rechts van elke gespreksdeelnemer was een flink spatscherm aangebracht en er was een weigerende of tenminste haperende geluidsvoorziening. Dat schijnt normaal te zijn in Nederlandse rechtbanken. Dus wat mijn buurlieden precies gezegd hebben heb ik grotendeels niet verstaan. Ik heb meerdere keren aandacht gevraagd voor het feit dat ik mijn buurlieden niet kon verstaan en de voorzitter niet goed. Dat laatste werd nog wel opgelost door een herstel van de apparatuur, en de onverstaanbare buren werden steeds samengevat door de voorzitter. Er komt nog een proces-verbaal van de zitting en dan zal ik vast wel op enkele plaatsen verrast worden. Het gerechtsgebouw in Zwolle lijkt me niet zo oud, maar te pas en te onpas waren er trappen groot en klein en steil en tamelijk vlak in aangebracht. De architect heeft er duidelijk zin in gehad om zoveel mogelijk verschillende uitvoeringen van traptreden in het gebouw te maken. Een rolstoeler kan er niet of alleen met veel moeite van het toilet gebruik maken. Hier heeft een hele generatie bouwers en opdrachtgevers langdurig zitten dutten. En/of steeds teveel gedronken.

Dinsdag 30 juni 2021.

De Tour de France kenmerkt zich dit jaar door de vele en grote valpartijen. Volgens mij is zo’n wielerwedstrijd op de openbare weg, sowieso een riskante bezigheid, en al helemaal als er een halve gare in het publiek staat, en daar zijn er helaas heel veel van, die het hele peloton proberen te blokkeren met een bord of andere hindernis. Tegelijk kan het niet anders dat met honderdtachtig fietsers op een hoop het niet kan uitblijven dat er eentje heel eventjes niet oplet en zo een valpartij veroorzaakt. Ik zou er voor geen goud tussen willen rijden of zelfs langs de kant gaan staan. Bovendien weet iedere deelnemer dat, dus ze nemen bewust een risico. Ik hoorde ook een verslaggever zeggen dat de ploegen maanden tevoren de route krijgen en desgewenst kunnen protesteren, wegens te nauwe doorgangen of hindernissen, maar dat vrijwel nooit iemand dat doet. Kortom ik kijk er gewoon naar en vind het zelfs dit jaar wel spectaculair. Daar rijden allemaal mensen die weten dat het onverwacht helemaal verkeerd kan gaan. Ik gun iedereen een gezonde en goede (vrije)tijdsbesteding en daar zou iedereen zoveel mogelijk aan bij moeten dragen, maar wie kaatst moet de bal verwachten.

Maandag 29 juni 2021.

De Belgische meneer kon ik toch het antwoord geven, hoewel het inderdaad wel enig zoeken vergde. Hopelijk heeft hij nu gekregen wat hij zocht, anders hoor ik het wel.

Zoals ik al vaker heb vermeld, was en ben ik een specialist in werving en selectie en heb daar een zekere faam in opgebouwd. Van ongeveer 500 jonge academici die ik voor KPN had geworven en geselecteerd, is er na indiensttreding geen enkele mislukt en weer voortijdig afscheid van genomen. Dat had veel zo niet alles te maken met mijn oordelen en dus zeker ook mijn vele vooroordelen die ik over mensen heb. Maar die vooroordelen hebben mij niet in de weg gezeten dus, maar slechts succes opgeleverd. Bij vele maatschappelijke vraagstukken kijk ik ernaar vanuit het oogpunt van de selecteur. Zo was ik al een jaar of tien geleden tot de conclusie gekomen dat de arbeidsmarktpositie en het selectieproces bij de Belastingdienst ver onder de maat waren. Dat moest op termijn wel gevolgen gaan krijgen voor de bedrijfsvoering. Ik heb dus toen een brief hierover geschreven aan de toenmalige baas van de Belastingdienst met het aanbod dat peil sterk te verhogen. Ik kreeg een vriendelijke brief terug, met als samenvatting dat er met de arbeidsmarktpositie en het selectieproces van de Belastingdienst niets mis was en dat ze zich daarmee uitstekend konden redden. De geschiedenis heeft me intussen gelijk gegeven. Er is nauwelijks een organisatie in Nederland te bedenken waar zoveel zaken zo grondig overhoop liggen als bij ’s Rijks Belastingdienst.

Ik moet er ook weer aan denken bij de uitschakeling, gisteren van het Nederlands elftal op het EK tegen Tsjechië. Met alle respect voor zIjn ongetwijfeld grote en vele kwaliteiten, zou ik trainer Frank de Boer nooit in die positie hebben aangenomen. En dan hoef ik niet eens zijn hele cv te kennen. Ik kijk dan alleen maar naar zijn trackrecord van zijn laatste drie benoemingen, waar hij telkens na vrij korte tijd weer moest vertrekken, wegens gebrek aan resultaten. Een groot succes als trainer heb ik niet zo snel van hem kunnen vinden. En ik ben bepaald niet de enige die deze analyse heeft gemaakt, het verschil zit hem erin dat ik dat al vond vanaf zijn eerste dag als trainer bij het Nederlands Elftal.

Zondag 27 juni 2021.

Alweer een bericht van een bezoeker, dit keer uit België, met een vraag hoe ik aan een bepaald gegeven ben gekomen. Hier wreekt zich opnieuw dat ik mijn kwartierstaat met een heel erg verkeerde aanname begonnen ben. Als ik een gegeven gevonden had, en ik was overtuigd van de juistheid, meldde ik dat zonder bronvermelding. Mijn standpunt was dat ik niemand wilde overtuigen van de juistheid van iets, als ik zelf maar voldoende overtuigd was. Gevolg was dat ik nogal eens zelf ook niet meer wist, waar ik een bepaald gegeven vandaan heb gehaald. Toen ik eindelijk tot het inzicht kwam dat ik altijd de bron moest weten, was het al te laat. Er staan duizenden gegevens op deze website waarvan de bron niet is vermeld. Dus geleidelijk ben ik te beginnen bij vandaag bronnen alsnog gaan opzoeken en vermelden, of heb ik vermeld dat ik de betreffende GBA-kaart heb of de akte(s). Maar er staan nog altijd veel gegevens op, waarvan ik ook niet meer weet waar ik het vandaan heb gehaald. De vraag van de Belgische meneer, ga ik uiteraard proberen toch te beantwoorden. En als ik het antwoord niet meer kan vinden, moet ik toch het gegeven verwijderen. Wel gaan er dus mee aan de slag.

Zaterdag 26 juni 2021.

Gisteren kreeg ik dan de concept-aangifte van mijn b.v.’s over 2019 van mijn financiële adviseur terug. Tot mijn verrassing bleek aan het eind dat ik deze keer een aanslag vennootschapsbelasting (vb) zal krijgen, met een totaalsom van € 136,00. Tjonge. Invictus bestaat al vanaf 1994 en als b.v. vanaf 2000 en ik kreeg daarvoor nooit eerder een aanslag te betalen. Als je een zaak begint begin je met uitgaven en vaak ook met schulden, voordat je de eerste euro verdient. ‘De cost gaet voor de baet uit’ is al sinds de VOC-tijd ons motto. Daarna volgden er magere en vette jaren, maar opgelopen verliezen mag je dan altijd weer een aantal jaren compenseren met gemaakte winsten. Vanaf mijn pensionering in december 2011, bleven de b.v.’s bestaan, maar maakten ze (veel) minder omzet. De noodzaak viel weg, met het redelijke pensioen dat ik kreeg. Een tijdje moest ik wel mezelf een salaris blijven uitbetalen, hoewel ik daar eigenlijk niet meer genoeg inkomsten voor had. Dat gaf nieuwe verliezen. Enkele jaren terug kreeg ik van de fiscus toestemming om mezelf geen salaris meer te geven, en vanaf toen werden weer bescheiden winsten gemaakt. Deze winsten konden nog een tijd worden afgetrokken van de geleden verliezen en dat is nu dus ook voorbij. Volgende jaren zal de aanslag vb nog wel wat groter worden, maar het worden vast geen astronomische bedragen. Tenzij natuurlijk de nieuwe tent die ik aan het oprichten ben, deidentiteitsvinders, een groot succes gaat worden, maar dat zien we dan wel weer.

Aan de nieuwe website gaat vanaf maandag aanstaande weer verder gewerkt worden, nu ik van alle organen waarvan ik foto’s wil gebruiken de toestemming heb gekregen om ze – rechtenvrij – te mogen plaatsen. Hij mag niet vóór 2 juli de lucht in, wel nog wat later, omdat ik nog tot en met tenminste 1 juli wil hebben om zoveel mogelijk nog de zaken af te werken die nog liggen. Dan kan ik met een (vrijwel) schone lei de toekomst in.

Vrijdag 25 juni 2021.

Dat was dus weer een dagje Enschede, afgelopen woensdag, met een dubbele vergadering. Deze keer kreeg ik een Volkswagen Tiguan mee en dat was een heerlijke auto. Ik heb nog even geaarzeld of ik er niet meteen even mee naar Duitsland zou gaan, want Duitse boodschappen heb al heel lang niet meer gehaald. Maar ik heb het toch maar niet gedaan. Weliswaar ben ik al lang genoeg helemaal ingeënt en heb ik deze week speciaal voor € 1,75 een FFP2 mondkapje gekocht, want die zijn verplicht in Duitse winkels, maar mijn corona-app was nog niet geüpload. En ik heb geen zin in allerlei gedoe aan de grens, op heen- of terugweg of in de winkel. Die Duitse boodschappen komen volgende week of zo wel een keer.

Al eerder vertelde ik over mijn goede relatie met mijn autoverhuurder. Al jaren teken ik bij elke huur geen contract meer, ik betaal geen borgsom, ik krijg bij binnenkomst meteen de sleutel en rij weg. Ik ben uiteraard altijd op tijd terug en de doodenkele keer dat ik schade had (een keer een minideukje in een kentekenplaat) meld ik het ook meteen. Ook betaal ik meteen na binnenkomst de rekening. Ik weet niet of er zo nog meer klanten zijn, maar erg veel zullen het er niet zijn. Deze keer kwam ik binnen voor een auto en trof een nieuweling achter de balie aan. Daaromheen liepen overigens enkele mij goed bekende medewerkers. De nieuweling vroeg meteen: u komt een auto ophalen? En ik: ja, inderdaad. De nieuweling: mag ik alstublieft dan eerst even het kenteken van uw eigen auto? Ik was verrast en was er even stil van. Dat was me nog nooit gevraagd. Ook niet in het begin, toen alles nog volgens de regeltjes verliep. Blijkbaar hebben ze intussen een extra veiligheid ingebouwd, omdat niet iedereen zo netjes is bij het huren van een auto. Een collega die mij kende, ving de vraag ook op, en zegt tegen zijn nieuwe collega: ‘dit is Invictus’. De jongeman schrok zichtbaar. Blijkbaar was hem verteld dat ‘meneer Invictus’ een speciale behandeling moet krijgen, maar hij kon natuurlijk niet weten wie ik was, zeker niet met mondkapje op. De bekende collega nam een sleutel van een sleutelrek en zei tegen mij: loopt u maar even mee. Buiten gekomen wees hij de Tiguan aan, kreeg ik de sleutel en kon ik wegrijden.

Dinsdag 22 juni 2021.

Gisteren heb ik een lang geleden besteld boek afgehaald. Deze bestelling was een lijdensweg, met diverse herinneringen, maar het boek was er nu dan. Het heet: 2034. De schrijvers zijn Elliot Ackerman (een veel- en hooggedecoreerde Amerikaanse ex-Marinier) en James Stavridis, een Amerikaanse ex-Admiraal, die o.a. ook Supreme Allied Commander van de NAVO was (plm 2005 – 2010). De eerste kende ik absoluut niet, de tweede kende ik van veel voortreffelijke analyses over militaire zaken, uit de hele wereld, in meerdere grote bladen. Het verhaal is dus een roman, die gaat over de Derde Wereldoorlog, zoals zij die zien, en die dan zou uitbreken in 2034. Tegen de Chinezen. Het verhaal begint met een vrouw die commandant blijkt te zijn van een flottielje (smaldeel?) van Amerikaanse oorlogsschepen in de Zuid-Chinese Zee. Ze is aan boord van het vlaggenschip, dat onder bevel staat van een andere vrouw. Het speelt immers in 2034, dus het is heel vanzelfsprekend dat er dan vrouwen op die posities zullen zitten. De beide dames hebben overleg met elkaar en doen onder het genot van het roken van een flinke Cubaanse bolknak. Natuurlijk gun ik elke vrouw een goede Cubaanse bolknak, maar of dat nou zo verstandig is betwijfel ik toch. Het zet de lezer in elk geval meteen grondig in 2034. En ik heb pas acht bladzijden gelezen.

Maandag 21 juni 2021.

Vandaag is een regendag en gelukkig heb ik vandaag niets dringends nodig dus ik kan thuisblijven. Morgen moet ik wel de deur uit, maar dan zou het droog moeten zijn. Soms werkt het weer echt mee. Het weekend was er ook het Nederlandse en Belgische kampioenschap voor fietsen op de weg en dat was dus regelmatig zappen. Het NK was in Drenthe op een vast circuit, met als hoogste punt de ‘Col du VAM’. Bij het bereiken van de top passeren de renners een bord met vermelding dat men de top had bereikt. Op dat bord stond ‘Col de VAM, 4.800 centimeter. Gevoel voor humor hebben de circuitbouwers gehad. Normaal wordt de hoogte in meters gemeld, maar met een top op 48 meter kun je natuurlijk niet voor de dag komen.

Zondag 20 juni 2021.

Eén van de grote verworvenheden van de genetische genealogie is, dat we nu eindelijk kunnen berekenen hoeveel kinderen niet van de vader zijn die in de stukken staat. De zogenaamde koekoekskinderen. Uit allerlei grootschalig onderzoek blijkt het om gemiddeld 1,5 % van de geboorten te gaan. Dat percentage kan per periode en bevolkingsgroep wel verschillen en kan dan van 0,5 tot wel 6,0 % te gaan. In armere periodes en groepen is het percentage hoger, terwijl in meer welgestelde periodes en bevolkingsgroepen het percentage lager zou zijn. Dat laatste verbaasde me wel een beetje. Van veel vorstenhuizen is bekend dat er nogal wat bastaards in rondliepen, nog ongeteld dan deze kinderen van vorsten die er wel zijn, maar niet bekend zijn. Ook de vorstenhuizen in de lage landen hebben nogal wat ‘bastaarden’ gehad. Tot de dag van vandaag zelfs. Maar het ooit geopperde idee dat het aantal ‘onechte’ kinderen tussen de 10 en 20 % van alle geboortes zou belopen is in elk geval onjuist.

Donderdag 17 juni 2021.

De overheid is gewoon niet bij machte iets vlekkeloos te organiseren. Dat is al zo lang ik leef en hoogstwaarschijnlijk nog veel langer. Dat heeft alles met selectie te maken. Er wordt fout geselecteerd. Men neemt – voor de hogere functies – steeds weer mensen aan met hoge voorhoofden, die uitstekende analyses kunnen maken en daar heel goed over kunnen schrijven, maar niet bij machte zijn om iets concreets te organiseren.

De jongste ervaring hiermee overkwam me gisteren en vandaag. Ik kreeg gisteren een brief van het RIVM dat ik een afspraak kon maken voor coronavaccinaties. Bij doorlezen van de brief bleek dat ik de uitnodiging kreeg, omdat ik na de vorige uitnodiging niet had gereageerd en dus een herkansing kreeg. Helaas bleek dat niet het geval. Ik had echter de vorige keer wel degelijk gereageerd en heb mijn vaccinaties dan ook al gehad op 9 april en 14 mei 2021. Ik kon checken op de website van het RIVM (mijn.rivm.nl) of ik wel geregistreerd was, maar moest ze 4 dagen gunnen voordat na de vaccinatie de registratie had plaatsgevonden. Welnu, ik had ze dus al 35 dagen gegeven om de vaccinatie te registreren, dus aan die eis voldeed ik heel erg ruim. Maar inderdaad stond ik bij het RIVM nog altijd te boek als niet-geregistreerd en dus niet-gevaccineerd. Als dat het geval was, dus na vier dagen nog niet geregistreerd, dan moest ik volgens de brief bellen met de instantie die de vaccinaties had verzorgd en dat was in mijn geval de GGD Groningen. Zo gezegd zo gedaan. Ik ben een braaf burger en doe altijd netjes wat de overheid van mij vraagt. Ik wil niet bijdragen aan de chaos, maar juist aan de goede werking. Bij het telefoonnummer van de GGD Groningen kreeg je dan een keuzemenu, met een batterij aan mogelijkheden, maar het kunnen stellen van mijn vraag stond uiteraard niet bij de mogelijke keuzes. Dus heb ik maar gekozen voor een meer algemene keuze, maar toen werd ik doorverbonden met het landelijke informatienummer, waar ze me uiteraard niet konden helpen. De medewerkster was zeer hulpvaardig en wilde zelf het nummer wel even bellen om te bezien welke keuze ik dan moest maken. Na enige tijd kwam ze weer terug aan de telefoon en ze vertelde dat het inderdaad niet mogelijk is om mijn vraag bij de GGD Groningen kwijt te kunnen. Ze adviseerde dan om de keuze ‘niet-coronagerelateerde vragen’ te maken, dan zat ik weliswaar helemaal fout, maar de persoon die ik dan kreeg zou me zeker wel kunnen doorverbinden met wie ik dan wel moest hebben. Zo gezegd, zo gedaan en ik kreeg inderdaad een – eveneens heel vriendelijke – dame, die niet van de corona-afdeling was, maar wel het antwoord wist. Ik moest maar eens kijken op de website www.coronatest.nl en dan kiezen voor ‘mijn vaccinatiegegevens inzien’. Dat zou ik nooit zelf hebben verzonnen, want je verwacht geen vaccinatiegegevens te kunnen inzien op de website www.coronatest.nl. En via DigiD zag ik dat daar inderdaad mijn beide prikken wel stonden geregistreerd. Waarom dan niet bij het RIVM? De dame wist het wel, want het RIVM is juist de plaats waar men hopeloos achterloopt, terwijl men naar buiten toe meldt dat het juist de huisartsen zijn die zo traag zijn met het doorgeven van vaccinatiegegevens. “Maar het zal echt wel een keer ook bij het RIVM verschijnen.” Hier is dus een hele batterij organisatorische fouten gemaakt. Precies zoals ik ook bij de overheid verwacht, helaas.

Woensdag 16 juni 2021.

Vanmorgen vroeg bericht gehad dat morgen met de bouw van de nieuwe website wordt begonnen. Intussen ben ik alle informatie nog aan het aanvullen. Zo kreeg ik gisteren nog van ‘mijn’ jurist een concept-privacyregeling toegestuurd. Ook kreeg ik al een concept-overeenkomst toegestuurd. Die komt niet op de website, maar moet ik uiteraard wel hebben als de website in de lucht gaat. Verder bedacht ik dat er ook nog een pagina ‘over ons’ moet komen, want ik mag er best trots op zijn, dat Invictus op 1 oktober 1994 al is opgericht en dat ik in de loop der jaren vele grote klanten heb gehad, onder andere Shell, KPMG, KPN, PostNL, het Openbaar Ministerie, Landelijk Parket, ASML, Hogeschool Holland, VNU en nog een aantal. Om vertrouwen te wekken en dat we dus geen toevallige zwervers zijn die veel geld zagen liggen of eendagsvliegen. Het duurt zeker nog een aantal dagen voordat de website ‘live’ gaat. Liever iets later en dat er dan door meerdere mensen goed naar is gekeken, dan te snel een exemplaar dat te veel fouten bevat. Het is wel een spannende tijd. Het gaat nu echt gebeuren.

Dinsdag 15 juni 2021.

Na een flink warme dag, gisteren, vandaag weer een koeler exemplaar. Morgen en overmorgen zouden dan bloedheet moeten worden met temperaturen boven de 30 graden. Vandaag gepoogd om een DNA-kit te bestellen bij Ancestry, maar dat mislukte. Zodra je bij het billing address een ander land invulde dan het voorbedrukte V.S., dan ging het voorbedrukte vinkje uit, dat billing address en forwarding address hetzelfde zijn. Vervolgens kon je bij het forwarding address alleen maar een adres in de V.S. invullen. Dus de aanbieding geldt alleen maar voor inwoners van de V.S. en is dus een fake-aanbieding. Buitenlanders kunnen dus wel een Amerikaan een DNA-kit cadeau doen, maar andersom gaat dat niet. En je kunt buiten de V.S. de kit ook niet zelf krijgen voor de lage prijs van € 59,00. De normale prijs van € 99,00 gaat dan weer wel. Waarom ik het aanbod dan per e-mail toegezonden kreeg snap ik dus niet. Nepnieuws.

Zondag 13 juni 2021.

Vanmorgen opnieuw een mooi verhaal over de toepassing van genetische genealogie in de New York Times. Een moord op twee jonge kinderen uit 1956 (!) kon er mee worden opgelost. Ze vonden op deze wijze de meest waarschijnlijke dader, maar deze bleek al in 2007 te zijn overleden. Vervolgens zijn ze op zoek gegaan naar zijn vijf kinderen, die alle vijf nog in leven bleken te zijn en hebben aan alle vijf kinderen gevraagd om hun DNA af te staan, ten einde die moord te kunnen oplossen. Drie van de vijf stemden daarmee in, maar twee weigerden mee te werken. Uiteraard is één meewerkend kind al voldoende, maar van alle drie bleek dat het kinderen van de dader waren. Dit is dus inderdaad de methode. Als je op basis van genealogie de meest waarschijnlijke vader of dader hebt gevonden, dan moet liefst met diens eigen DNA, maar anders met DNA van een kind, broer, of zus, definitief worden bevestigd dat het om de dader of vader ging. En niemand anders. Als geen van de mogelijke daders of vaders een match heeft met het gevonden DNA, dan is de oorspronkelijke match waarschijnlijk helemaal geen match, maar zelf geen bloedverwant of de onderzoeker heeft al in de start van het onderzoek een gruwelijke fout gemaakt.

Zaterdag 12 juni 2021.

Er is niet veel te melden, behalve wellicht dat ik veel moeite moest doen om toegang te krijgen tot HoFoDa, de fotodatabank van de Hollandse Vereniging voor Genealogie, Ons Voorgeslacht, waarvan ik lid ben, om te zien of ik daar wellicht geschikte illustraties kon vinden voor mijn nieuwe website. Dankzij de goede en vlotte hulp van de mensen van OV is dat uiteindelijk gelukt.

Vrijdag 11 juni 2021.

Er is weer een oogje van een schoen losgekomen en dan moet ik dus toch een keer naar de ‘rappe lapper’ in de Stad. Klaar terwijl u wacht. Maar met wel onvermijdelijk veel lopen. In hitte is dat niet te doen, maar morgen schijnt het een stuk koeler te blijven. Dus wie weet. Verder leverden de uitgewerkte plattegronden van het Kadaster toch enkele verrassingen op. Het is wel duidelijk dat in de praktijk van de bouw in 1975, het in werkelijkheid iets anders is gegaan dan op de tekeningen stond en staat. Het hek tussen ons en een buurman lijkt niet helemaal de officiële grenslijnen te volgen en ook het pad voor onze deur is niet kaarsrecht zoals de tekening zegt, maar heeft een flauwe bocht. Wat dat eventueel voor consequenties heeft voor het groenonderhoud kan ik (nog) niet goed overzien.

Verder had ik weer enkele leuke ontmoetingen. Bij de inktleverancier moest de door mij gevraagde inkt besteld worden, want die lag niet op voorraad. De bestel- en zoektocht ging gepaard met heen en weer tikken tussen mij en de medewerkster van opmerkingen, alsof ik niet echt begreep wat ze aan het doen was. Dat leverde bij allebei en haar collega’s soms een lach op. Mijn slotvraag aan haar was: wanneer denkt u dat ze er zijn ? Waarop zij zei: volgende week woensdag. En ik weer: dus we hebben volgende week woensdag een date? En zij weer: ja, inderdaad. Je moet natuurlijk een beetje bij de tijd blijven, want wat vroeger een afspraak was is immers tegenwoordig een date. We gingen lachend uit elkaar.

Daarna een bezoek aan de boekwinkel, om een besteld en inmiddels aangekomen boek af te halen. De verkoopster, een twintigster, : wilt u er ook het boekenweekgeschenk bij? En ik weer: mag ik het even zien? De verkoopster: het boekje gevende, zei ongevraagd: ik heb het zelf nog niet gelezen, maar wat ik erover hoor vinden jonge mensen het wel heel leuk, maar oudere mensen vinden er niks aan. En ik weer: Dan zal ik het dus zeker een heel leuk boek vinden, dus doe er maar bij. Ook hier gingen we lachend uit elkaar.

Donderdag 10 juni 2021

Ook het afgelopen etmaal heb ik weer bijgedragen aan en gewerkt aan, de nieuwe website. Ik ben afhankelijk van anderen voor het tempo waarin het nu verdergaat, maar ik heb ook geen bloedhaast. In de komende twee weken gaat hij vast wel de lucht in, en als het een week later wordt vloeit er ook nog geen bloed uit. Het spannendst is nog wel dat ik geen flauw idee heb van het aantal bezoekers, en nog minder van het aantal reacties en mogelijke klanten. De tijd zal het leren.

Verder heb ik weer of nog een flinke to-do-list, dus ik wil wel proberen om helemaal ‘schoon’ te zijn, als de nieuwe website ook echt de lucht ingaat. Dan kan ik me schrap gaan zetten en gebeurt er misschien wel helemaal niets.

Woensdag 9 juni 2021.

Gisteren achterneef Piet op bezoek gehad en het was weer interessant en gezellig.

Het afgelopen etmaal is berekend dat er 289.941 prikken zijn gezet en dat is een nationaal record. Eindelijk is dat dan een niveau dat het al vanaf december had moeten zijn, toen het mocht en sommige landen er ook echt zo mee begonnen, in plaats vanaf half januari met 10.000 prikken per dag. Dat er niet genoeg vaccins waren verwerp ik. Er waren niet genoeg vaccins besteld. Immers, andere landen (o.a. het V.K., de V.S. en Israel) hadden wel vanaf de start in december voldoende vaccins in huis. Maar goed, beter laat dan nooit uiteraard. In het tempo van het afgelopen etmaal, kunnen we dan nu half augustus klaar zijn met vaccineren. Dan heeft iedereen vanaf zes maanden, die dat wil een dubbele prik gehad. Want ik geloof ook nog steeds niet dat kinderen hiervan kunnen worden uitgezonderd. Wie wil nu meemaken dat straks alleen de kinderen nog massaal ziek worden en de ziekenhuizen en de ic’s gaan bevolken? Het duurt alleen nog even voordat de beleidsmakers en de deskundigen dit door gaan krijgen.

Dinsdag 8 juni 2021.

Eindelijk betert het weer nu al enkele dagen. Na nog een wat frisjes weekend, gaan de temperaturen de hele week boven de 20 graden uitkomen en volgende week lijkt de 25 graden al gehaald te kunnen worden. Eindelijk. Het gaat nu vast weer de verkeerde kant uit naar veel te hoge temperaturen, maar ik zal daar met mijn goed geïsoleerde huisje weinig last van hebben.

Verder ben ik druk doende met het bouwen van de nieuwe website. Het bouwen zelf heb ik uitbesteed aan mijn voortreffelijke externe webbouwer, maar ik moet uiteraard nog wel alle teksten leveren. Dat heb ik intussen gedaan en ben nu dus nog op zoek naar de illustraties. Ik had de keus gemaakt om alleen mensen te dienen, die op zoek zijn naar hun biologische vader, moeder of ouders. Maar werkende weg ben ik toch gaan aarzelen. Waarom zet ik het luik niet wat verder open, door ook te willen werken aan het oplossen van misdrijven en het identificeren van stoffelijke overschotten, uitsluitend aan de hand van (hun) DNA? Al weet ik heel goed dat ik nog geen opdrachten van de overheid mag verwachten. Ik vind het ook heel opvallend dat alle webadressen die ik kan verzinnen met dit onderwerp al bezet zijn, terwijl de bijbehorende websites niet functioneren. Zijn anderen soms met hetzelfde bezig? Ook snap ik nog niet waarom dit systeem, het toepassen van genetische genealogie, bij het identificeren van mensen, sinds 2018 in de V.S. al in de praktijk wordt gebruikt en verder nergens op de wereld. Zeker niet in Europa en in Nederland. Een volgend raadsel is dat bij geen van de grote genealogische verenigingen iets over dit onderwerp gepubliceerd is. Ik spel al hun artikelen, maar dit onderwerp is nog nooit voorgekomen.

Juridisch ben ik er wel helemaal uit. In artikel 8 van het EVRM (Europees Verdrag van de Rechten van de Mens), plus daarop gebaseerde regelgeving en jurisprudentie is nu zonneklaar dat iedereen er recht op heeft te weten wie zijn biologische ouders zijn. En ook is dus iedereen gerechtigd om daar naar op zoek te gaan. Het is zelfs zo dat een persoon door een rechter kan worden gedwongen hiervoor zijn DNA af te staan voor onderzoek, als je maar genoeg argumenten hebt dat hij of zij de ouder zou moeten zijn.

Maandag 7 juni 2021.

Van China weet ik al een aantal jaren dat ze een steeds frequentere treinverbinding hebben opgezet met Europa. Het gaat dan steeds om vrachttreinen. Die zijn weliswaar een kleine drie weken onderweg, maar vervoer per schip duurt nog een stuk langer. En er komen ook steeds meer verbindingen bij. Na Berlijn, München, Hamburg, Parijs, Wenen en zo meer, komt nu ook de eerste Chinese vrachttrein naar Nederland. En voor Nederland is ervoor gekozen dat de eerste Chinese trein ooit het eindpunt zal hebben in Tilburg. Een voor de hand liggende en ook logische keuze. Waar in Nederland zou dat eindpunt anders moeten liggen? Ik kan het niet bedenken en de Chinezen blijkbaar ook niet. Jammer alleen dat ik dit bericht alleen in Chinese media tegenkom en in geen enkele Nederlandse krant. Ten bewijze:

Vrijdag 4 juni 2021.

Mijn brood is tegenwoordig uitsluitend Allinsonbrood. Omdat dit brood uitsluitend volkorenmeel, gist en water bevat. En verder geen chemicaliën, doorgaans door de chemische industrie betiteld met ‘broodverbeteraars’, die in alle andere brood zitten. Ik vind dat dus juist broodverslechteraars, maar dit terzijde. Allinsonbrood is relatief stevig van structuur en ook flink kleiner dan gewoon brood. Dat is het brood, als ik het zelf bak, ook en dat viel me ook op aan andere broodleveranciers van Allinsonbrood, zoals de Jumbo. Nu is onlangs Jumbo gestopt met de verkoop van Allinsonbrood, maar daarvoor in de plaats is een andere stevige broodsoort gekomen, aldus Jumbo. Jumbo veronderstelt blijkbaar dat mensen Allinsonbrood kiezen als ze een stevigere broodsoort willen. Wat een zotte gedachte. Ik wil Allinson omdat daar geen chemicaliën in zitten, niet omdat het steviger is. In het vervangende brood bij Jumbo zitten dus ook weer ouderwets veel chemicaliën. Bij AH is nog wel Allinsonbrood te koop, maar dat ziet er uit en voelt ook aan als gewoon tarwebrood: even groot en even slap. Dat kan niet kloppen. Dus blijft me niets anders over dan de bakker van de markt of de gezondheidswinkel in de wijk Helpman. Die hebben allebei ouderwets lekker Allinsonbrood, dat er ook uitziet en ook aanvoelt als Allinsonbrood.

Gisteren was er weer een ‘rondje langs de velden.” Het is weer tijd voor aparte groenten die bij de super niet of nauwelijks te koop zijn, zoals raapstelen, verse doperwtjes en verse kapucijners. En ook tuinbonen met echt en vers bonenkruid. Dat wordt dus de echte groenteman. Ook de eerste kersen zag ik daar weer te koop. Dus dat wordt weer een regelmatig bezoek aan de verre ‘vriend’ die in dit geval toch echt beter is dan de naaste buur. Daarnaast moest ik naar de gezondheidswinkel om mijn brood af te halen. En naar het eigen centrum voor de rest van de boodschappen. Dus dat worden weer lange wandelingen en tijdrovende boodschappen.

Donderdag 3 juni 2021.

Gisteren heb ik dus weer eens, voor het eerst in tientallen jaren, de krant gehaald. Ik probeer het leven van mijn hulp zo aangenaam mogelijk te maken. En dus haal ik alle onnodige ‘ellende’ in huis kort voor haar binnenkomst weg. En ververs ik regelmatig de middelen en instrumenten. Zo heb ik o.a. een nieuwe stofzuiger gekocht, waarmee zij beter uit de voeten kon. Een overgebleven probleem was nog hoe je nu je toiletborstel schoonmaakt of -houdt, en hoe vaak je die moet verversen. Op het internet kon ik het niet vinden. De Telegraaf heeft een schoonmaakexpert, een zekere Zamarra Kok, die een rubriek heeft met allerlei schoonmaaktips. Ze bleek ook een eigen website te hebben, met een zoekprogramma. Maar zelfs bij haar vond ik bij de zoekterm ‘toiletborstel’ en soortgelijke woorden helemaal niets. Merkwaardig. Dus heb ik maar het contactformuliertje met mijn vraag ingevuld. En ik kreeg zowaar antwoord. Je houdt de toiletborstel schoon door hem na het borstelen bij het doortrekken in de pot te houden. Je ziet vervolgens aan de kleur dat hij vuil wordt en niet meer schoon wordt. Je kunt ook aan de borstel ruiken en dan merk je het ook als hij vervangen moet worden. Ik had nooit zelf verzonnen om aan de toiletborstel te gaan ruiken. Dat betekent natuurlijk ook dat je een witte toiletborstel moet nemen, want aan een zwarte of donkerbruine zie je uiteraard niet of hij verkleurt of niet. Tenslotte adviseerde ze een siliconenborstel te nemen, omdat daar minder makkelijk vuil aan blijft hangen. En ze gaf er meteen een link bij. Zo’n borstel bleek voor € 5,99 te koop, maar slechts in de kleuren rose en lichtblauw. Daar kan ik maar niet uit kiezen. En als klap op de vuurpijl stond bij haar rubriek in de Telegraaf gisteren, bij ‘lezersvragen’ een vraag van een zekere Koos, over toiletborstels. Zo heb ik dus de krant gehaald.

Woensdag 2 juni 2021.

De laatste tijd wandel ik duidelijk minder. Dat komt door een pijntje in/aan mijn rechterschouderblad, of iets hoger, als ik langer gelopen heb. Het voelt als een soort spierpijn, en het verdwijnt weer na een paar uur rust. Ik sta er nooit mee op. Het is niet vreselijk, maar wel wat ongemakkelijk. Ik ga er dus maar vanuit dat het wel weer zal verdwijnen. Boodschappen haal ik met weinig problemen intussen gewoon in huis.

Bovenaan deze pagina stond maandenlang het portret van een dame. Het was een Libanese professor in de Arabische taal- en letterkunde, met een voor mij onuitspreekbare naam, die mij een keer verraste met een analyse van de huidige covid-pandemie en de gevolgen daarvan. China, waar het allemaal begon, heeft de ziekte vanaf bijna het begin fel bestreden en heeft hem ook vrij snel weten in te dammen. Hun economie heeft er ook weinig onder geleden. De Amerikanen hebben, in een complete tegenstelling met China, er vrijwel niets tegen gedaan, met als gevolg dat hun economie daar sterk onder heeft geleden en nog steeds eraan lijdt. China was toch al op weg de grootste economische macht op aarde te worden, maar dat zou nog wel even duren, maar dat proces is door Covid wel versneld.

Het was nooit mijn bedoeling haar portret aan het begin van deze Blog te zetten en al helemaal niet om het daar te laten staan. Zo belangrijk is ze toch ook weer niet. Het was aan de ‘achterkant’ van deze website, waarop ik alle wijzigingen aanbreng, alleen daar niet op te vinden. Toen een achterneef uit het midden des land me tipte heb ik haar portret meteen verwijderd en voor iets lekkers ingewisseld: een toetje dat ik eens ergens in een restaurant kreeg. Ik moest wel meteen beloven dat ik dit toetje eens voor hem en zijn vrouw zou maken, maar dat is voor mij uiteraard geen straf.,

Dinsdag 1 juni 2021.

En het is voortreffelijk gelukt. Alles in de gang ziet er weer strak en schoon uit. Het bijzondere was dat ik hem helemaal niets heb zien afplakken. En toch is er geen spatje ergens over een rand gegaan. Volgens mijn broer Jan, die in het (ver)bouwvak heeft gezeten, kende hij ook een schilder die het zonder afplakken deed. Het is een heel speciale categorie schilders. Hijzelf, die ik altijd aanzag en nog steeds aanzie voor een superhandige klusser, deed het altijd wel. Zelfs met afplakken wordt het bij mij niet zo mooi en strak, en ga ik nog altijd hier en daar over het afplakband heen, als deze schilder zonder afplakken. Een mirakel. Het huis beleef ook helemaal muisvrij. Wat geniet ik toch steeds meer van mijn huisje, midden in het groen, schoon, opgeruimd en strak in de lak.

Maandag 31 mei 2021.

Vanmorgen wordt dan mijn gang wit gemaakt, geschilderd dus. Eerst was ik van plan alleen het plafond te laten doen, maar inmiddels mag hij de hele gang doen, dus ook de muren. Dat zal de toegang dus enorm opknappen. Het is ook de eerste keer dat ik schilderwerk laat doen. Ik deed dat tot nu toe allemaal zelf. Maar ik zie me niet meer op een trap staan en boven mijn macht werken. En bovendien kan een vakman het toch een heel stuk netter doen dan ik het ooit gekund heb of zal kunnen. Tenslotte is het zo dat ik het me ook makkelijk kan veroorloven. Dus waarom zou ik dan zelf gaan tobben, risico’s nemen met een niet zo mooi resultaat? Ik heb uiteraard de plafonds en muren in de rest van mijn huis ook bekeken, maar die zagen er allemaal nog heel goed uit. Ben benieuwd straks, hoe het geworden is. En of we intussen het huis ook muisvrij hebben kunnen houden. Ik heb al gezien dat deze schilder, die hierover goed geïnformeerd is, hetzelfde gedrag vertoont als de tapijtleggers en de stewardessen in het vliegtuig die steeds over mijn been heenvielen: professionals varen blind op hun routine en ervaring, en blijven het gedrag vertonen dat ze jarenlang gewend zijn. Dat kunnen ze voor één uitzondering niet veranderen, al willen ze dat ongetwijfeld wel graag.

Zondag 30 mei 2021.

De Giro is alweer afgelopen, en de Tour moet nog beginnen, dat betekent dat ik weer een aantal weken heb waar ik weer de middagen ‘over’ heb voor andere zaken. Die tijd heb ik alleen al nodig om de teksten voor mijn volgende website te maken. Het gaat niet alleen om de teksten, maar er moet veel aan worden gesleuteld, door meerdere mensen en daar hoort ook nog het nodige overleg bij. Verder moeten er nog de nodige ‘paperassen’ komen, zoals een ontwerp-overeenkomst (er is bijvoorbeeld geen garantie op een definitieve uitslag, maar wel een verplichting om te betalen). De jurist adviseerde nog wel om de website vooral summier te houden. Die conclusie had ik zelf ook al getrokken. Dus dat wordt mijn grootste opgave: het kort te houden, terwijl ik van nature zaken graag zo goed mogelijk wil uitleggen. “In der Beschränkung zeigt sich der Meister.” zeggen de Duisters dan.

Verder gaat het weer nu steeds mooier worden. Kou en regen verdwijnen ongeveer vanaf vandaag. En zon komt in de plaats.

Zaterdag 29 mei 2021.

Onverwacht snel kwam dan gisteren dan toch nog ineens het videogesprek met de jurist tot stand. En gelukkig zag hij ook geen belangrijke juridische hobbels opdoemen. Dat is natuurlijk belangrijk, omdat ik alles had moeten heroverwegen als die hobbels wel ter sprake waren gekomen. Dus we kunnen doorgaan. Plots bedacht ik meteen na het gesprek dat een vraag van hem wel erg goed was, en dat ik een ander antwoord had moeten geven. Dat gebeurt me wel vaker, dat het kwartje pas na een gesprek valt. Zijn vraag was waarom mensen naar mij zouden toegaan, met de ‘ik zoek mijn vader’ – site, wat mijn toegevoegde waarde was tegenover die grote bedrijven die het ook aanbieden. En ná het gesprek wist ik het: ik kan gebruik maken van de inzichten maar vooral van het materiaal van alle vier de firma’s. Zo’n firma (MyHeritage, 23andme, Ancestry, GEDcom) maakt alleen maar gebruik van het eigen materiaal. Ik zie ze nog niet gaan samenwerken voor een klant. En dat dan ook nog voor een kwart van het huidige tarief. Als een persoon mij inschakelt betaalt hij of zij één tarief en krijgt daarmee de beschikking over vier enorme bestanden tegelijk. Ik weet dan zelf wel, in de enorme lawine aan ‘matches’ die je dan krijgt, met welke ‘match’ ik dan het eerst ga werken. Met de match die het dichtst bij de klant staat uiteraard. En die match zal de ene keer van 23andme zijn en een volgende keer van Ancestry, etcetera.

Nu moet dus de website worden (af)gemaakt.

Vrijdag 28 mei 2021.

Gisteren werd dan het schilderijtje ‘De vermoeide reiziger’ van Jan Steen, dat ik op 30 november 2020 besteld had al afgeleverd. Dat komt dus in de gang te hangen. Verder heb ik weer opdracht gegeven voor een volgend schilderij, het laatste voor mij van Jan Steen, ‘Niet sonder dat.’ Het is het gebruikelijke Jan Steentafreel, met veel mensen in een rommelige omgeving, en waar tal van spullen en ook dieren door de ruimte slingeren. Er is veel op te zien. Aan de muur hangt (o.a.) een bord met de tekst ‘Niet sonder dat’. En daarom heet het schilderij ook zo. Het leuke, vind ik, is dat de kijker zelf kan invullen wat ‘dat’ precies moet zijn als hij naar het schilderij kijkt. En wanneer dan en bij welke gelegenheid. In het tempo van de vorige levering hoop ik dat schilderij tegen Sinterklaas aan de muur te hebben hangen.

Woensdag 26 mei 2021.

Intussen heb ik weer een gefatsoeneerde kop, na mijn kappersbezoek van gisteren. Dat hoop ik nu toch elke zes weken te gaan doen. Dat is wel een verbetering tegenover twee keer per jaar tijdens corona. Het ging even niet anders en ik heb dat toch ook overleefd, tot nu toe. Verder weer eens een glaasje wijn bij de buuf genoten, hetgeen ook weer een tijdje terug voor het laatst was.

Dinsdag 25 mei 2021.

Deze feestdagen zitten er nu dus ook op, en nu moeten we weer een hele tijd wachten totdat we de volgende feestdagen weer hebben. Dat zou wel eens 15 december kunnen zijn, Koninkrijksdag. Mogelijk sla ik dan nog één of meer leden van het koningshuis over. Die data ken ik niet uit het hoofd.

Nauwelijks was de inkt droog, toen het gisteren over het weer ging , en ik zag een volgende langetermijnverwachting, waarvan ik moest geloven dat we volgende week nu toch een opleving van de temperatuur zouden mogen verwachten, tot net even boven de 20 graden. Dan zitten we wel al in juni en dan mag het ook wel een keer. Nog even afwachten dus.

Verder ben ik deze week in blijde verwachting van meerdere zaken. Een volgend schilderij, dat eigenlijk al volgens afspraak vorige week geleverd had moeten worden. Mijn nieuwe sloffen, waarvan de afspraak was dat ze in vijf weken klaar zouden zijn, wacht ik deze week al zeven weken op. Een week extra kon ik wel billijken, vanwege de vele feestdagen waarop niet gewerkt werd, maar zeven weken zou dan toch echt moeten lukken. Dan mijn nieuwe schoenen, die al na twee weken klaar zouden zijn, maar waar ik inmiddels ook al zeven weken op wacht. Nieuwe dekbedovertrekken, die ik vandaag heb besteld, en die dus echt wel deze week zullen komen. Een beurt bij de kapper staat ook voor deze week en een afspraak met de uitgekozen jurist voor mijn nieuwe tent eveneens. Verder heb ik nog een vergaderafspraak met Enschede. Kortom: ik verveel me nog altijd niet.

Maandag 24 mei 2021, Tweede Pinksterdag.

Het natte en koude weer blijft maar aanhouden, ook zover het oog reikt. Dat wordt zo langzaamaan wel eens tijd om te vermelden. Gisteren heb ik dan voor het eerst in maanden weer eens iets hartigs gesnoept, en niet eens zoveel, en meteen was ik vanmorgen weer een kilo aangekomen. Dus daar moet de discipline weer terug. Misschien wel zolang als ik nog leef. We zien het wel. Intussen heb ik ook van 23andme mijn bloedverwanten opgevraagd en die heb ik ook binnen enkele minuten gekregen. Dat waren er precies 1500, dus ik vroeg mij af het daarop stopt, of dat het er per ongeluk precies zoveel waren. Nu krijg je van 23andme geen bericht, dus ik moet af en toe checken of er weer nieuwe bijgekomen zijn. Ik kan niet meteen zeggen of 23andme nu groter of kleiner is dan MyHeritage, maar gevoelsmatig is 23andme toch de winnaar. Het zal elkaar in elk geval niet veel ontlopen. Wel vond ik heel apart dat 23andme stamboomstaatjes meestuurt waarop er slechts één spoor is van mijn DNA naar dat van de ‘match’. Bij MyHeritage krijg je steeds meerdere kandidaten, tot wel een stuk of zes toe. Ik kan niet bedenken wat dat nu betekent. Het is op de 23andme-methode wel een stuk makkelijker om de connectie te vinden, maar het blijft natuurlijk nog steeds een heidens karwei om het uit te zoeken. Ik moet daar toch eens een echte DNA-deskundige voor raadplegen, want die twee firma’s zullen wel fel het eigen gelijk verdedigen.

Zondag 23 mei 2021, Eerste Pinksterdag.

Eerst even de nieuwe gezondheidsbevindingen van MyHeritage melden. Ik blijk een verhoogde kans op osteoporose te hebben. Dat betekent, dat als de kans op osteoporose gemiddeld 3% is, dat bij mij 5% is. Niet iets waarvan ik heb wakker gelegen of ga wakker liggen. Iets dergelijks geldt voor Diabetes type 2. Beide genenonderzoekers hebben nog altijd niets gevonden waardoor ik iets te vrezen heb van enge ziektes, als gevolg van foute genen. En ze hebben inmiddels vele honderden erfelijke ziektes op mij nagekeken. Behalve dan Alzheimer, met een kans van 63 tot 70% voor de rest van mijn leven bij de ene onderzoeker en op 51% kans tot aan mijn 85e jaar bij de andere onderzoeker. Dat zal wel ongeveer op hetzelfde neerkomen. Eerder wist ik al dat die relatief hoge percentages heb gekregen dankzij het feit dat ik zowel van mijn vader als van mijn moeder het verantwoordelijke gen heb gekregen. Aan elk van mijn kinderen geef ik dan slechts één van deze genen door, weet ik nu, zodat hun kansen afhangen van de vraag of ze het gen ook van hun moeder hebben gekregen. Of doen zoals ik, en dat is voor de rest van je leven je hersens zoveel mogelijk te doen geven.

Verder valt mij vandaag de gigantische rust op om me heen. Geen beweging gezien en geen geluidje te horen. Heerlijk, zoveel rust.

Zaterdag 22 mei 2021.

Ik heb geen idee wat nu de aanleiding was, maar ik heb bij 23andme plots ook gevonden dat ze wel degelijk mijn DNA-genetische gegevens af en toe updaten. En behalve dat, ook nog mijn andere eigenschappen en kwaliteiten, die ik op basis van mijn DNA zou moeten hebben. Zo merkte ik deze keer dat ik liever zoet dan zout eten blief, en dat klopt, geen ‘liftersduim’ heb (waarbij je je duim achterover naar je pols kunt brengen), klopt ook, aanleg voor roos hebt (klopt alweer), een slecht richtingsgevoel hebt (klopt absoluut), ik minder bladgroenten eet (is ook waar), en dat ik minder last zou hebben van hoogtevrees. Dat laatste is absoluut onwaar. Ik krijg al hoogtevrees als ik naar een film zit te kijken waarbij iemand iets heel engs doet boven een ravijn of andere hoogte. Dan krijg ik de rillingen over mijn rug en draait mijn maag zich om. Wat we nu dus weten is dat dat aangeleerd gedrag is en niet genetisch is bepaald. Of wellicht hangt dat ook weer samen met mijn stijve been. Dan voel ik me toch iets minder sterk in mijn schoenen staan dan ieder ander. Dat soort persoonlijke kwaliteiten meldt 23andme wel, maar MyHeritage begint hier niet aan. Als klap op de vuurpijl kreeg ik van MyHeritage gisteravond wel een update van mijn gezondheidsrapport. Ik moet dat nog nakijken, maar het gaat in elk geval over osteoporose en diabetes type 2. Als daar wat spannends in staat, meld ik dat morgen wel.

Vrijdag 21 mei 2021.

Elke keer dat ik deze rubriek probeer in te vullen, laat ik mijn geestesoog even door het afgelopen etmaal gaan. Deze blog dient meerdere doelen. In de eerste plaats moet er een doorlopend levensverhaal van me zijn en moet ik zelf ook nog kunnen terugvinden wanneer er wat gebeurde. Dat doorlopende levensverhaal maak ik in de eerste plaats dus voor mezelf, maar ook anderen, iedereen die daar kennis van wil nemen, kan dat ook. En tenslotte is er dan nog mijn nageslacht. Die moeten zelfs lang nadat ik er niet meer ben nog kunnen nagaan wat ik mijn leven zoal heb uitgespookt. Dat kan ze een stukje stevigheid extra in het leven geven. Dat hangt natuurlijk ook af van de vraag wat mijn nazaten met dit verhaal doen. Dat probeer ik wel te regelen, maar ik kan dat uiteraard niet meer nagaan. Maar met de blik 24 uur naar achteren komt er niet altijd iets zinnigs of vermeldenswaardigs uit. En bovendien is het lastig om de korte termijn te zien in het licht van de langere termijn. Wat is later nou nog interessant? Van mijn eigen voorouders weet ik eigenlijk maar weinig. Zelfs van mijn vader weet ik niet veel, laat staan van zijn voorouders. Ik wou dat een of andere voorouder van me ook zo’n levensverhaal had gemaakt. Dan zou ik vast zaken herkend hebben, en andere juist niet.

Dan valt me elke dag weer op dat ik eigenlijk de hele dag bezig ben. Met van alles en nog wat. Al was het maar met wandelen, want dat is immers ook nuttig. Ik verveel me eigenlijk nooit. Alleen ’s avonds wil ik wel eens wat ‘nutteloze’ dingen doen. Kijken naar een film die ik helemaal niet zo interessant, spannend of leuk vind, bijvoorbeeld. Zeker achteraf bezien. Was hier nou wat aan? Eigenlijk niet. Spelletjes doe ik eigenlijk alleen met een buurvrouw. Wordfeud. En af en toe. Dat scherpt toch ook de geest, dus heeft nog wel enig nut. Elke dag vult zich zo vanzelf.

Donderdag 20 mei 2021.

Het is wellicht saai voor de lezer, maar opnieuw heb ik diverse propvolle en dus loodzware vuilniszakken met papier uit mijn studeerkamer gesjouwd, en in de container gemikt. Het geeft zelfs voor mij bij binnenkomst in mijn studeerkamer een veel opgeruimder gezicht. En het is nog altijd niet af.

Heel apart is wel dat ik moest vaststellen dat toen ik een afspraak met een jurist wilde maken, die ik voor advies voor mijn nieuwe tent wilde gaan raadplegen, deze vertelde dat hij inmiddels corona had gehad en daarvoor zelfs enige dagen in het ziekenhuis had gelegen.

En dan te bedenken dat er begin vorige week nog helemaal niets met hem aan de hand was. Hij was toevallig net gistermiddag thuisgekomen toen hij kort daarna mijn telefoontje kreeg. Zo komt die akelige ziekte ineens wel heel dichtbij. Volgende week een afspraak met hem. Hij is voor vertrek uit het ziekenhuis uiteraard negatief getest, anders had hij niet naar huis gemogen. Dus van hem heb ik niets te vrezen. Maar of hij volgende week fit genoeg is, wist hijzelf eigenlijk ook niet. Hij was wel snel moe. En het kan zo zijn dat je van deze vermoeidheid heel lang niet afkomt, zo heb ik wel eens gelezen. Ik ga mijn nieuwe start in elk geval niet uitstellen. Dan moet ik maar naar iemand anders op zoek.

Woensdag 19 mei 2021.

Gisteren heb ik ontdekt dat je ook van 23andme bloedverwanten kunt krijgen, op basis van je DNA. Nu ligt mijn DNA intussen op drie plekken: bij MyHeritage, bij National Geographic en bij 23andme. Het bestand van 23andme zou het grootste zijn, naar eigen zeggen. Dat is ongetwijfeld op wereldniveau, als het al zo is, maar wie nu de grootste in Nederland is, zou ik echt niet weten. Een groot verschil tussen MyHeritage en 23andme is dat 23andme geen eigen databank heeft met stambomen van particulieren en gigantische bestanden (miljarden!) aan documenten, zoals MyHeritage, waar je gebruik van kunt maken. Van 23andme krijg je dus bloedverwanten toegestuurd en ik mag hopen ook met een stroomschema waarbij jij en je bloedverwant ten opzichte van elkaar in een stamboom zitten, maar je zult de genealogische gegevens dan toch ergens anders vandaan moeten halen. Bij MyHeritage bijvoorbeeld of uit openbare bronnen en het onvolprezen CBG. CBG-gegevens krijg je van MyHeritage trouwens ook niet, maar moet je toch ook zelf bij het CBG halen. Ik ben dus toch maar weer eens mijn ‘eigen’ gegevens op de site van 23andme gaan opzoeken en inderdaad trof ik daar een aanvraagformulier aan om bloedverwanten toegestuurd te krijgen. Apart is wel dat die dan niet alleen jouw gegevens krijgen, maar ook je genetische ziektegegevens. En omgekeerd natuurlijk ook. Dat kan bij MyHeritage dan weer niet. Er staat niets bij van wat het kost, maar wellicht was dat van het begin af al inbegrepen bij de startfee. En anders krijgen we nog een verrassing.

Dinsdag 18 mei 2021.

Voor de zoveelste keer ben ik maar weer eens naar de fotograaf getogen. Want het blijft een fantastische kunstenaar en hij maakt verschrikkelijk mooie spullen, maar het nakomen van afspraken is duidelijk niet zijn sterkste punt. Nu heb ik weer een belofte dat het volgende schilderijtje deze week af zal zijn.

Vervolgens weer eens boodschappen gedaan, zodat ik bij elkaar toch een groot deel van de middag kwijt was. Vanmorgen was ik dan toch weer, na weken stilstand of licht heen en weer schommelen, op een nieuw laagterecord: 96,1 kilo. Ik heb mijn dagmenu de laatste dagen een beetje veranderd en ik eet nu een beetje minder fruit en geen yoghurt meer. Aan dat zotte advies: twee stuks fruit per dag, heb ik sowieso niets. Dan worden dus twee aalbessen gelijk gesteld aan twee meloenen. Ik geloof er helemaal niets van dat dat hetzelfde is.

Verder zitten we weer eens in een ‘stilte voor de storm’ – periode. Vanaf nu moeten het bezoek aan de jurist en het bouwen van mijn volgende website beginnen en over een week of twee á drie moet die er toch zijn. En dan maar afwachten of en zo ja hoeveel klanten erop af komen. Ik heb niet het flauwste idee. Ik ben er ook nog niet uit wat mijn tarief nu moet zijn. Het liefste zou ik een uurtarief hanteren, net zoals o.a. het CBG en MyHeritage doen, maar dan weten klanten totaal niet waar ze aan toe zijn, en kan het totaalbedrag voor één klant in de vele duizenden euro’s gaan lopen. Maar een vaste prijs heeft weer het bezwaar dat ik soms voor een veel te laag uurtarief moet werken en een andere keer veel te veel vraag voor te weinig werk. Ik overweeg dus een soort drietrapsraket. Na het eerste onderzoek, voor een vast laag tarief, begin ik wel door te krijgen hoe lastig het zal gaan worden. Dan weet ik wel of er ook voorouders uit het buitenland zijn, waardoor onderzoek sowieso een stuk lastiger zal worden, of dat er andere lastige hobbels kunnen verschijnen. En dan maken we afspraken over de volgende fase.

Maandag 17 mei 2021.

Na de eerste prik tegen het coronavirus heb ik totaal niets gevoeld, maar na de tweede prik, afgelopen vrijdag, zijn toch mijn ingewanden wat gaan rommelen. Het was niet ernstig en urenlang voelde ik ook helemaal niets. Nu rommelen mijn ingewanden wel vaker, vooral als ik iets verkeerds heb gegeten, maar dat wordt dan steevast gevolgd door een snelle stoelgang. Maar dat gebeurde nu juist helemaal niet. En rommelen in mijn buik zonder verdere gevolgen was wel uniek. Dus ik weet dat toch maar aan die tweede prik. Het is intussen weer allemaal weg.

Verder was er een spannende bergrit in de Giro, maar ik heb toch ook nog kans gezien om weer heel veel afval af te voeren. Vooral van die enorme papiermassa die ik heb en waar ik nooit meer in kijk en die ook alleen maar verder groeit. Ook uit de berging heb ik weer rommel meegegeven. Aanleiding hiervoor was natuurlijk dat vanmorgen de vuilnisophaler weer langs zou komen (en ook geweest is) en ik eindelijk een stok had om weer verder op te ruimen. Veel nuttigs is er verder niet uit mijn handen gekomen.

Zondag 16 mei 2021.

Ik heb wel eens gezegd, hetgeen vast ook wel ergens op deze website te vinden is, dat ik net zoveel vooroordelen heb als ieder ander en misschien zelfs wel meer. Het verschil tussen mij en anderen is niet het aantal vooroordelen, maar de kwaliteit ervan. Ik heb gemiddeld kwalitatief betere vooroordelen. Maar uiteraard kleun ik er ook nog altijd regelmatig naast. Het hele KPN-project moest ik jarenlang werken vanuit mijn opvattingen over mensen en hun kwaliteiten, omdat er nu eenmaal geen objectieve maatstaven voor bestonden en nog altijd niet voor bestaan. En het was meestal een schot in de roos, want we scoorden uiteindelijk torenhoog, zowel met het imago van KPN als werkgever (nummer 1,) als met de later door hun bazen vastgestelde kwaliteiten van de nieuwe mensen.

De laatste dagen heb ik hier weer een prestatie aan toegevoegd. Al enkele maanden heb ik de voorspelling gedaan dat het aantal besmettingen in Nederland zou gaan dalen, zodra 30% van de bevolking tenminste een eerste prik heeft gehad. Dat baseerde ik op de gegevens van Israel, het Verenigd Koninkrijk, en de Verenigde Staten, die veel verder met inenten waren en zijn dan alle andere landen. Ook daar daalden de besmettingscijfers vanaf ongeveer 30% gevaccineerden. In Nederland bereikte we de 30% op vrijdag 14 mei. En precies vanaf die dag begonnen de besmettingscijfers te dalen. Ik heb die voorspelling door geen enkele ‘deskundige’ horen doen. Ook niet van het RIVM. Die maken het hele proces naar mijn mening veel te ingewikkeld. Daarom heb ik mij ook zo vaak beklaagd over het veel te late en vervolgens veel te trage vaccinatieprogramma van Nederland. We zijn overigens wel enkele maanden bezig om de hele priktaak af te krijgen. Dat zal op een datum tussen eind juli en eind oktober zijn. Dus ongeveer half september met het huidige priktempo. Dit is dus weer een volgende voorspelling van me. Met name India en Zuid-Amerika kunnen op dit punt nog roet in het eten gooien. Daar is de pandemie nog totaal niet onder controle.

Zaterdag 15 mei 2021.

Dat was dan weer een drukke dag. Eerst naar de gezondheidswinkel in Helpman gelopen, om te melden dat ik aan het eind van de dag pas zou komen om mijn bestelde Allinsonbrood op te halen, waarvan ik beloofd had dat ik dat ’s morgens zou doen. Vervolgens naar ‘de rappe lapper’ gegaan om weer eens een oogje aan een schoen te laten maken, andere winkels bezocht omdat ik nu toch in de stad was, daarna naar het vaccinatiestation voor mijn tweede prik, en vervolgens weer naar de gezondheidswinkel om het bestelde brood af te halen, en daarna naar huis gegaan. En toen had ik geen puf meer, met een zware rugzak aan, en ben op de bus gestapt voor de laatste paar haltes. Het was bij elkaar toch nog een wandeling van 14,9 kilometer. Dus de portie beweging heb ik wel weer gehad.

Vrijdag 14 mei 2021.

Gisteren was het in de Giro weer een bergrit met aankomst bergop, en dat vind ik altijd de leukste ritten. Dat kost wel enkele uren. Dus veel anders is er niet uit mijn vingers gekomen.

Donderdag 13 mei 2021, Hemelvaartsdag.

Gisteren was het dan voor het eerst in maanden weer eens een dagje Enschede in het echt: Bestuur Huurdersplatform. Bijna iedereen is nu wel tenminste één keer ingeënt, terwijl de afstand tussen de vergaderaars misschien wel 3 meter was, dus heel ruim. Het verliep weer goed. Van der Valk mocht geen lunch serveren, maar mocht wel een lunchpakket klaarmaken om mee te nemen. Dat meenemen is dus niet gelukt, want we hebben een en ander verorberd aan de vergadertafel. Het was bijzonder uitbundig en ik heb tweederde ervan laten staan voor het avondeten. Dus het was lunch plus diner. In de loop van de middag stond ik weer bij de garage om de huurauto weer terug te brengen. Vervolgens van de garage naar huis gelopen, bij elkaar opnieuw 8 kilometer. Dus het lopen gaat de afgelopen week erg goed. Waarschijnlijk gaat het vandaag een stuk minder, maar vrijdag komt er weer een flinke wandeldag.

Dinsdag 11 mei 2021.

Het werd weer een wandeldag. Eerst naar de Gezondheidswinkel voor het bestellen van Allinsonbrood, dat wordt normaal na drie werkdagen geleverd, maar deze keer komt het pas vrijdag, in verband met Hemelvaartsdag. Vervolgens naar de Wybra voor mijn favoriete toiletschoonmaker van Dasty. Al met al weer een 12 kilometer.

Voorts ben ik op Google gegaan met een poging hoe je nu een toiletborstel met – houder schoon krijgt en -houdt. En hoe lang hij meegaat. Ik kon het maar niet vinden. Een huishoudspecialiste, een zekere Zamarra, had op haar website met talloze schoonmaaktips ook een zoekscherm. Maar wat ik daar ook invulde, de toiletborstel of w.c.-borstel kwam niet tevoorschijn. Je kon haar ook een vraag stellen en dat heb ik dus maar gedaan. En ik kreeg zowaar ook nog vrij vlot een reactie. Waarvoor mijn dank!! Je moet in de eerste plaats na het schoonmaken van het toilet bij het doortrekken de borstel in de pot houden. Vervolgens moet je erop letten dat de borstel niet verkleurt. Nu heb ik net een zwarte borstel gekocht, maar daar zie je dus een verkleuring niet zo snel op. Dus de volgende borstel moet een witte borstel zijn. Weer iets geleerd. Tenslotte raadde ze aan om een siliconenborstel te kopen. Had ze zelf ook gedaan. Die blijven langer schoon. Ze deed er zelfs een link bij van een grootbedrijf op het internet met een plaatje wat ze bedoelde en wat hij zou moeten kosten. De prijs was slechts € 5,99 maar de getoonde kleuren waren roze en lichtblauw. Een jongetjes- en een meisjesborstel dus. Met zulke lichte kleuren zie je natuurlijk ook snel genoeg of de borstel schoon is en/of verkleurd. Mijn favoriete kleur zat er helaas niet bij, dus daar ga ik nog naar op zoek.

Maandag 10 mei 2021.

Vandaag heb ik het jaarverslag 2020 op deze website afgemaakt en ben ik begonnen met het jaarverslag 2021.

Verder kan ik melden dat ik met een nieuw project ben begonnen. Ik had al meer dan 100 boeken over de Tweede Wereldoorlog, waaronder ongeveer 35 Divisieverslagen, bijna allemaal van Duitse divisies. Die divisieverslagen heb ik juist van de Duitse divisies en slechts enkele van geallieerde divisies, omdat over oorlogen altijd wordt geschreven vanuit het standpunt van de winnaar. Wat ik dan weet, te beginnen met Julius Caesar over de Gallische oorlogen. We weten vrijwel niets van wat zijn vele tegenstanders ervan vonden. Met die Duitse verslagen ben ik al heel wat te weten gekomen over die oorlog, dat ik in geen enkel ander boek ben tegengekomen. Onder andere over wat er met D-day gebeurde (6.6.1944 Normandië) en bij Market Garden (Arnhem, september 1944). Soms heel iets anders dan in het verhaal van de overwinnaars staat.

Die divisieboeken heb ik aangeschaft als ik er ergens eentje zag, dus een systeem zat daar nooit in. Nu ga ik ze heel geleidelijk op nummer aanschaffen. De Duitsers hadden toen ongeveer 550 divisies, dus met elke maand een deeltje ben ik nog ruim 40 jaar bezig. Er is altijd genoeg te doen, zeg ik maar.

Zondag 9 mei 2021.

Moederdag. Ik kan me niet herinneren dat ik die dag ooit heb gevierd. Thuis voor mijn eigen moeder zeker niet, maar het kan zijn dat die dag toen helemaal niet (algemeen) werd gevierd. Ook toen ik zelf kinderen kreeg ben ik me er niet bewust van dat ik het ooit heb gevierd voor de moeder van mijn kinderen. Dat zou dan tussen 1986 en 1991 geweest moeten zijn, want op moederdag 1992 was ik alweer feitelijk gescheiden. Ik zie die dag sowieso (net als vaderdag) meer als een feestdag voor de commercie.

Inmiddels heeft één van de bewoners een aanvangstoets bij de Huurcommissie aangevraagd. Daar hebben we jaren naar gestreefd en soms ook wel eens iemand bereid gevonden dat te doen, maar die trok zich dan steeds op het nippertje weer terug. Dat moet namelijk gedurende de eerste zes maanden van het huurcontract. Deze persoon is ook toegetreden tot het bestuur van onze bewonerscommissie. Heel jammer dat we nog niet fysiek met elkaar kunnen vergaderen, want het is leuk om met nieuw elan de zaken weer op te pakken.

Zaterdag 8 mei 2021.

Het is een fase dat ik in blijde verwachting ben van mijn tweede prik, volgende week. Pas als die erin zit, wil ik weer afspraken gaan maken, met de jurist voor mijn nieuwe onderneming/website en verder zie ik nog wel. Dan komen de zaken toch langzaamaan weer op stoom. Gisteren nog even een rondgang gemaakt langs alle levensmiddelenwinkels en drogisterijen. Shout, dat ik zo graag tegen vlekken gebruik, bleek alleen te koop bij Albert Heijn, terwijl ik de Aldi maar niet zo’n aantrekkelijke winkel blijf vinden. Ze zullen er zonder twijfel ook heel goede spullen verkopen, maar om de een of andere reden trekt die winkel me maar niet aan.

Op ongeregelde momenten reageren mensen op deze website. En elke keer is eigenlijk weer een verrassing, waarop men dan reageert. Het gaat meestal om de kwartierstaat met suggesties of een algemeen compliment voor het geheel. Maar soms ook om mijn verleden. Zo kreeg ik gisteren een berichtje van een kijker over de periode ‘Huis ter Drift’ in Doorn. Dat was dus de periode 1950 – 1951 en daar weet ik dus werkelijk vrijwel niets meer van. Ik was pas vier of vijf jaar oud. Ik weet nog wel dat ik het er reuze naar mijn zin had, anders dan later in Katwijk, ik mocht ook van alles doen, ook weer anders dan in Katwijk. De tegenstelling tussen Doorn en Katwijk was ook zo enorm. Ook zuster Afke Petraeus, waarvan nog een brief uit die jaren op deze website staat, herinner ik me nog wel, maar geen namen van andere kinderen.

Gisteren nog even bij mijn huisarts geweest, voor onderhuidse bobbeltjes op mijn benen, (niets aan de hand, is onderhuids vetweefsel) haar bijgepraat over mijn recente levenstestament en de genetische bevindingen van mijn abonnement bij MyHeritage. Had ik ook al zeker een jaar uitgesteld.

Donderdag 6 mei 2021.

Het pakje met boek werd om 13.15 bezorgd, nadat ik inderdaad een uur eerder een e-mail met de aankondiging hiervan heb gehad. Ik kon dus nog mijn wandeling maken.

Verder kreeg ik vandaag een sms met de mededeling dat mijn pakje tussen 14.57 en 16.57 zal worden bezorgd. Ik verwacht alleen geen pakje. En het telefoonnummer van de afzender, die ik op de fraudehelpdesk even heb opgezocht, bleek vaker gebruikt te worden voor het afleveren van pakjes, bij mensen die niets hadden besteld. Het vermelde webadres bleek 100% Chinees. Dus ik doe er niets mee. Wat ik alleen nog niet snap is wat men hier nu mee beoogt. Het is natuurlijk vreemd en het lijkt sterk op oplichting, maar hoe dan? Als er tussen die tijdstippen inderdaad aan huis zal worden gebeld moet ik even extra alert zijn.

Woensdag 5 mei 2021.

Ik ken uiteraard de prestaties van PostNl vrij goed als het gaat om het bezorgen van pakjes. Ik heb er gewerkt en ik weet hoe warm het er in de keuken kan zijn. Het zal vast niet voor iedereen en altijd gelden, maar eigenlijk heb ik bij alles dat ik de afgelopen maanden aan pakjes van PostNl ontving, enkele tientallen keren, er op kunnen rekenen dat het pakje de volgende dag werd bezorgd. En nogmaals: dan heb ik waarschijnlijk ook geluk gehad. Mijn vaste boekenleverancier uit 2e Exloërmond maakt echter altijd gebruik van DHL. En ook bij DHL kon ik er tot nu toe steeds op rekenen dat ik een bestelling de volgende dag in huis had. Afgelopen vrijdag heb ik echter een boek besteld bij een ‘winkel’ waar ik nooit eerder iets had gekocht. En deze winkel maakt gebruik van DPD, waarmee ik nog geen enkele ervaring heb. Ik weet eigenlijk niets van DPD. In ‘mijn tijd’ bestond DPD nog niet, althans niet in Nederland. Wel kreeg ik ook van hen een track en trace-systeem voorgeschoteld, waarmee je je pakje kunt volgen. Daarom weet ik dat het pakje eerst in Oosterbeek bij een DPD-punt werd afgeleverd en vervolgens vervoerd werd naar een DPD-punt in Veenendaal. Daar kwam het gisteren aan om plm 16.00 uur. Meteen daarna kreeg ik een e-mail dat mijn pakje de volgende werkdag, dus vandaag, bezorgd zal worden. In die e-mail werd ook gemeld dat ik een uur tevoren een e-mail zal krijgen met het precieze bezorgingstijdstip. En nu al heb ik het nodige commentaar, al moet het pakje dus nog bezorgd worden. Ik vond het maar vreemd dat ik ook op de hoogte werd gesteld van de tussenstations van mijn pakje. Dat gaat over de interne organisatie bij DPD en die kan me eigenlijk niet zo schelen. Ik wil weten wanneer het pakje aankomt, zodat ik thuis ben om het aan te nemen. Bovendien zijn we intussen op de derde werkdag na bestelling en dat heb ik bij PostNL en bij DHL nooit meegemaakt. In de derde plaats vroeg ik me af of ik vanmorgen de wekker moest zetten. Ik had immers geen flauw idee wanneer ze vandaag zouden komen en vanaf hoe laat ze voor de deur kunnen staan. Dan wil ik niet net onder douche staan of op het toilet zitten. Ten vierde heb ik nu huisarrest. Ze kunnen ook wel om zes uur komen en dat verneem ik dan pas met hun systeem om vijf uur. Dan kan ik vandaag dus niet meer alle boodschappen doen. Het is met DPD net als met zoveel ondernemers. Ze hebben een eersteklas systeem, dienstverlening of product, maar er wordt geen rekening gehouden met de klant. Daar heb ik op mijn ‘overpeinzingen’-pagina meerdere voorbeelden van staan. DPD kan daar nu dus worden bijgezet.

Dinsdag 4 mei 2021.

Gisteren kennisgemaakt met een mogelijk nieuw lid van onze Bewonerscommissie. Naar het zich laat aanzien wordt dit dus inderdaad een versterking. Iemand met allerlei ervaring op een breed terrein. Die kunnen we wel gebruiken.

Het gaat al dagen door me heen dat dit het eerste jaar is dat ik niet meer de vlag uithang, voor verjaardagen in het Koningshuis of gedenkdagen zoals vandaag en morgen. Daar deed ik hier jarenlang op verzoek van mijn bovenbuurvrouw, die daar erg aan gehecht was. Ik heb die vlag – na haar overlijden – van haar geërfd, met instemming van haar familie. Voor mij hoeft dat vlaggen niet zo, al heb ik er ook geen principale bezwaren tegen. Maar op 27 april heb ik het al niet meer gedaan en vandaag en morgen zal het hoogstwaarschijnlijk ook niet meer gebeuren. Misschien maak ik nog een uitzondering voor 15 december: Koninkrijksdag. Dan vieren we al zeventig jaar het bestaan van het Koninkrijk der Nederlanden, ook op de Caribische eilanden. Bijna niemand weet dat, maar dat is ook een officiële vlagdag Mogelijk maak ik daar de uitzondering en steek ik op 15 december wel de vlag uit. Ik heb nog even om daar over na te denken.

Maandag 3 mei 2021.

Soms , zoals afgelopen weekend, laat ik deze rubriek langer leeg dan de bedoeling was. dan gebeurt er iets in de morgenuren, waar ik dan meteen achteraan ga, en waardoor ik dan na afloop van het incident, niet meer precies weet waar ik gebleven was met mijn dagelijkse ritueel.

De afgelopen dagen heb ik geen spectaculaire belevenissen gehad. Zo kocht ik een nieuwe WC-borstel en een ragebol. Belangrijke zaken natuurlijk, maar het was wel weer een eerste gewone winkelaankoop sinds maanden. In die zin is het wel historisch ‘belangrijk’, als je later nog eens wil weten hoe het ook alweer zat met die lockdown. Verder heb ik besloten om heel geleidelijk mijn divisieverslagen van Duitse panzer-, infanterie- en overige divisies te gaan vervolmaken. Daar zal ik ongetwijfeld voordat ik naar de eeuwige jachtvelden ga, mee stranden. Maar dan heb ik voor de liefhebber, een kind van me, die daar belangstelling voor heeft, wel iets moois achter te laten, waardoor ik nog lang voort blijf leven.

De ratio van deze verzameling is absoluut geen belangstelling of sympathie voor de Duitse filosofie. Die was en is 100% verwerpelijk. De ratio is wel dat nu eenmaal na een oorlog altijd deze achteraf uitsluitend wordt bezien vanuit het standpunt van de winnaar(s). Door het standpunt over allerlei zaken ook vanuit het oogpunt van de verliezer(s) te bekijken, kom je vaak tot andere inzichten dan de algemeen gangbare. En ik hou er nu eenmaal van om een vraagstuk van zoveel mogelijk kanten te belichten.

Tot nu toe heb ik ‘hap hazard’ zo’n divisieverslag gekocht als ik hem toevallig in een antiquariaat of op een boekenmarkt tegenkwam. Zo verzamelde ik er in misschien wel vijftig jaar een stuk of 35. Nu hebben de Duitsers in WO II ongeveer 550 divisies opgesteld. Dus je zou dan denken dat ik er nog 515 of zo moet verzamelen. Maar dat is niet zo. Hoe groot dat aantal dan wel is, weet ik overigens ook niet. Een enkel cijfer ken ik wel. Zo las ik bij een analist, dat tussen 1945 en 1960 er 46 van verschenen zijn. Maar ook daarna tot in de tachtiger jaren zijn er nog vele verschenen. Ze waren bedoeld voor degenen die er in hebben meegevochten en -geleefd en die categorie mensen is inmiddels wel zo’n beetje uitgestorven. In de tachtiger jaren verschenen er ook nogal wat fotoboeken per divisie, maar met een eindeloos reeks foto’s van die mannen kan ik uiteraard helemaal niks. Ik ken er niet eentje van. Die boekjes herken ik wel op een site, omdat ze altijd tussen de 160 en 180 pagina’s omvatten. Een echt verslag levert tenminste wel 350 pagina’s op, maar kan ook wel naar meer dan 1000 bladzijden gaan. Toch zijn er ook nog heel recente uitgaven van. Zo kocht ik onlangs het boek: “Combat history of the 21. Panzerdivision.” Een vertaling uit het Duitse boek “Die 21. Panzerdivision 1943 – 1945”. De Duitse uitgave verscheen voor het eerst in 2007 en de Engelse vertaling in 2014. Deze divisie kreeg als eerste taak na haar oprichting Noord-Afrika, vanaf 1941. Hij werd in zijn geheel aan het eind van de Duitse Afrikacampagne in 1943 in Tunesië gevangen genomen, samen met alle andere divisies van het DAK. Met als kern een handjevol militairen die op het moment van die overgave toevallig in Duitsland waren, op verlof of genezend van opgelopen verwondingen, werd hij opnieuw opgericht en vervolgens naar Normandië gezonden. Het was op D-day (6 juni 1944) de enige Duitse divisie die in Normandië was die zichzelf kon verplaatsen. Alle andere daar toen liggende Duitse infanteriedivisies waren ‘bodenständig’ en konden zichzelf niet verplaatsen of alleen maar lopend. Er zijn over D-day en de landingen in Normandie vele honderden boeken verschenen, maar ze bevatten geen van alle ook maar een enkel bericht uit dit verslag van het enige Duitse legeronderdeel dat een overzicht had over die landingen, vanuit het Duitse perspectief. Om de simpele reden dat dit verslag er ook nog helemaal niet was. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat het een van de zeer weinige vertalingen is van een Duits divisieverslag naar het Engels. Er staan tal van nieuwe inzichten in van wat daar toen is gebeurd. Baaie interessant.

Ik ben afgelopen weekend meteen begonnen met het bestellen van het verslag van de 3. Panzerdivision, omdat ik de eerste en tweede al heb. Enzovoorts, heel geleidelijk zet ik dit dan voort. Systematisch, gewoon op nummer.

Vrijdag 30 april 2021.

Ik kreeg een reactie op deze website op het onderdeel kwartierstaat. Met een flink aantal correcties en aanvullingen. Dat kan ik wel waarderen. Ik snap eigenlijk nooit dat zoveel mensen absoluut niet gecorrigeerd wensen te worden. Als je in de trein of een fietser op de stoep iemand aanspreekt op fout gedrag, kun je een scheldpartij over je heen krijgen. Als het niet erger is. Dus doen we dat maar niet meer. Maar ik ben dan maar de uitzondering die het wel waardeert. Ik doe heel soms per ongeluk iets dat niet hoort en als iemand me daarop aanspreekt corrigeer ik mezelf eigenlijk altijd meteen. Het laatste voorbeeld is alweer een tijd terug toen ik in een stiltecoupé in de trein een telefoongesprek voerde. Een boze blik van een medepassagier zorgde ervoor dat ik meteen opstond en me verwijderde. Een kwartierstaat, zeker de mijne, bevat zonder de minste twijfel vele fouten. En ik vind het dan fijn als iemand me erop wil wijzen. Dan corrigeer ik het, als ik de opvatting deel, ook meteen. De meest storende fout vind ik wel van mensen die niet verder komen en dan een onvindbare geboorte zelf maar gaan invullen met een datum en beide ouders, ook met patroniemen, zodat het allemaal heel degelijk en goed lijkt. Ik weet enkele plekken waar ik nog gegevens klakkeloos heb overgenomen, omdat het er zo degelijk uitzag, maar waar ik zelf die doop nergens kon terugvinden. Dan neem ik me voor om later nog eens verder weg gaan zoeken, dat doe ik dan niet en dan blijft het foute gegeven gewoon op de website staan. Al een hele tijd neem ik pas een gegeven op, als ik zeker weet dat het juist is. Dat is ook een belangrijk bezwaar tegen sites als MyHeritage en Ancestry. Daar gaan dezelfde mensen ook gegevens invullen die ze uit hun duim hebben gezogen en die foute gegevens worden dan door vrijwel alle anderen ook overgenomen. Die vinden het fijn als een collega-onderzoeker weer een nieuw gegeven heeft ingevuld. Dat nemen ze dan zonder eigen onderzoek over. Ik ben dus blij met de ontvangen waslijst. Ik ga er z.s.m. mee aan de slag.

Donderdag 29 april 2021.

Na een vrij lange periode van stagnatie van mijn gewicht – zeker een dag of tien – kwam de kogel dan vanmorgen toch ineens door de kerk. In een etmaal tijd was ik dan ineens 8 ons afgevallen. En kwam daarmee meteen op meer dan 20 kilo afvallen gerekend vanaf half augustus toen ik met het afslanken begon: van 116,6 toen naar 96,3 kilo vanmorgen. Dat had er vast ook mee te maken dat ik gisteren ook weer een heel lange wandeling heb gemaakt, over vaak onbekend terrein en aan het eind met een zware boodschappentas de laatste anderhalve kilometer deed. Dat hakte er blijkbaar flink in. Er is een goede kans dat het nu nog wel enkele dagen zal verdergaan, maar van lopen zal het met de hele dag regen vandaag niet zo ver komen.

Op een website is een overzicht gekomen van in de zeventiende en achttiende eeuw uitgevoerde straffen. Interessant. De doodstraf kwam regelmatig voor, ook voor vrij kleine vergrijpen zoals diefstal. Er staat nooit bij wat men dan gestolen had, maar ik kan me niet voorstellen wat dat dan geweest kan zijn, waarvoor men de doodstraf verdiende. Ook waren er verschillen van de wijze waarop men ter dood werd gebracht. Ophangen was het meest gebruikelijk, maar ook verwurgen kwam toch wel regelmatig voor. En er stonden straffen bij waarbij ik me maar lastig kan voorstellen wat er dan precies gebeurde. Blakeren bijvoorbeeld. Of wat dacht je van de doodstraf aldus: eerst half verwurgen, daarna blakeren, en vervolgens helemaal verwurgen. Van blakeren alleen ging je dus niet dood. Radbraken was ook heel populair, maar vierendelen kwam helemaal niet voor. Hoewel dat in de geschiedenislessen altijd samen genoemd werd. Een raadsel is voor mij ook nog de extra verwijzing ‘naar de snijkamer’. Of dat vóór of na het doden gebeurde werd mij niet duidelijk. Ook begreep ik niet waarom de ene wel naar de snijkamer moest en de andere niet. En wat er dan in de snijkamer gebeurde wordt ook niet vermeld. Iedereen wist dat blijkbaar. Het was de goede oude tijd, zoveel werd me wel duidelijk.

Woensdag 28 april 2021.

En toen kwam mij de casus van Delphine voor de geest. De dochter van ex-koning Albert van België. De Belgische rechter heeft toen zelfs afgedwongen dat Albert zijn DNA moest afstaan om het vaderschap al dan niet vast te kunnen stellen. En het was wel zijn dochter. Ik kan me niet voorstellen dat de Belgische rechter – al helemaal niet met zo’n vooraanstaand figuur – daarbij ook niet naar Europese regelgeving en jurisprudentie heeft gekeken. Het tweede inzicht, direct daarna was, dat het in Nederland inmiddels ook al jaren verboden is om anoniem sperma te leveren. Het kind moet later toch zijn afstamming kunnen nagaan. Ik begin er steeds meer in te geloven dat ik met mijn nieuwe tent niets doe dat verboden zou kunnen zijn of worden.

Dinsdag 27 april 2021.

Dan nu de eerste reactie, in dit geval van de ingeschakelde gespecialiseerde jurist. Ook hem was het door mij te hanteren systeem (zoek mijn biologische vader, – moeder of -ouders) onbekend. En ook hij vreest voor een mogelijk conflict met de privacy-wetgeving. Mogelijk is dat het gevolg van het feit dat hij niet exact begrijpt wat ik doe, of ik heb hem dat onvoldoende uitgelegd. Hoe lang ik hierover ook nadenk, ik kan dat conflict maar niet bedenken. Ik maak gebruik van openbare bronnen of bronnen die iedereen kan raadplegen, al dan niet na betaling, en pas op de zo gevonden gegevens de gebruikelijke genealogische onderzoeksmethoden toe. Op deze wijze verkrijg ik dan de (kanshebbers op) de vaderpositie. Vervolgens deel ik die mede aan de klant, hetgeen die klant ook zelf had kunnen ontdekken als hij voldoende genealogische kennis in huis had gehad. Wat die klant daarmee doet is zijn verantwoordelijkheid, niet de mijne. Ik publiceer helemaal niets en maak mijn bevindingen ook verder niet toegankelijk bekend. Na mijn tweede prik tegen half mei, maak ik een afspraak met hem.

Met de tweede prik nu dichtbij ben ik me verder gaan oriënteren op een licht herstel van mijn sociale leven. Met leeftijdgenoten kan ik binnenkort weer een afspraak maken, aannemende dat zij dan ook geprikt zullen zijn. Mijn broers, en diverse ‘oude’ vrienden en eventueel vriendinnen. Dat geeft me een heel goed gevoel.

Gisteravond had ik weer eens mijn lievelingseten: raasdonders met uitgebakken spekjes, gebakken aardappelblokjes en piccalilly. En het was ook weer eens wonderbaarlijk goed gelukt, allemaal. Precies zoals ik het het lekkerst vind en met de juiste garingsgraad. En al tijdens het eten was ik mezelf al aan het prijzen dat ik het zo lekker had klaargemaakt. En zelfs uren na de maaltijd had ik nog altijd een heel tevreden gevoel, als ik steeds weer opnieuw terugblikte op mijn avondmaaltijd: wat was dat lekker. Als corona de smaak wegneemt en je dat verschijnsel dan ook lang houdt, dan heb ik dus zeker nooit corona gehad. En dat is ook precies wat ik altijd al gedacht heb. Dat heeft uiteraard ook alles te maken met de wijze waarop ik me heb gedragen en zelfs nog steeds gedraag: menselijk contact zo maximaal mogelijk mijden, minimaal reizen en zeker niet naar het buitenland. Alle aankopen, behalve voedsel zo lang en zo veel mogelijk uitstellen. Twee keer per jaar naar de kapper in plaats van om de zes weken. Zo kort mogelijk in de supermarkt. Dat ook nog volgehouden nadat ik één keer geprikt was en ik dus al goeddeels beschermd was en ook nadat ik voor de tweede keer geprikt ben blijf ik voorzichtig en ontmoet in principe alleen andere gevaccineerden.

Maandag 26 april 2021.

Het wielerseizoen met de klassiekers is sinds gisteren ook alweer voorbij, met Luik- Bastenaken – Luik. Gewonnen door Tourwinnaar Pogacar, bij de dames door nieuw toptalent Vollering.

Verder gaat het leven zijn gangetje. Zowel met de zoektocht naar een vader als met de inrichting van mijn nieuwe project om dit verder uit te gaan rollen, is nu een wachttijd ingetreden. Het wachten is o.a. op het CBG, de webbouwer en een jurist voor juridisch advies. Ook het werk voor de woningcorporatie is in een luwte aangeland, wellicht als stilte voor de storm. Is er weer meer ruimte voor het werk aan mijn eigen kwartierstaat en zo meer, het wandelen en het eeuwige opruimen.

Zaterdag 24 april 2021.

Eindelijk is dan het grootste schilderij van Jan Steen dat ik heb besteld geleverd. Toch wel snel na bestelling in november 2020. Het tweede en veel kleinere schilderijtje ‘de vermoeide reiziger’, dat ik tegelijk met het grote schilderij bestelde, zat er niet bij. Daar hebben we in november samen een moeizame zoektocht gehouden naar de variant met de beste kleuren en die hebben we ook gevonden in Frankrijk. De leverancier kon het zich wel herinneren dat we het daarover hebben gehad, maar had toch het zo moeizaam gevonden exemplaar niet meer, noch wist hij de afgesproken afmetingen nog. Dat wordt dus nogmaals een moeizame zoektocht. Er is een categorie mensen die moet je maar één vraag tegelijk stellen. Als je tegelijk in een gesprek of in een brief twee vragen stelt krijg je maar op één vraag antwoord en op de andere vraag niet. Dat is niet omdat de andere vraag te moeilijk is of zo, en ze willen hem ook wel beantwoorden, maar hun hoofd is zo ingericht dat ze niet meer dan één vraag tegelijk kunnen beantwoorden. Als je de tweede vraag daarna nog een keer stelt krijg je wel antwoord. Deze foto- en lijstenman is blijkbaar zo’n persoon. Hij levert absoluut eersteklas vakwerk, maar heeft wel een gebruiksaanwijzing. En snel gaat het vaak ook niet. Hij bood wel geheel spontaan een korting van 50 euro aan wegens het zo lang moeten wachten. Ik heb nu nog vier schilderijen nodig, die ik dus één voor één moet bestellen. En met de levertijd van het laatste stuk gaat de inrichting dus nog twee jaar duren. Maar dan heb ik ook wat.

Vrijdag 23 april 2021.

Het aantal besmettingen stijgt nu ook in Nederland weer fors. Gisteren met 9.731 nieuwe gevallen. Nederland is na een gestage opmars op de lijst van meest besmette landen ter wereld, zoals bijgehouden door Johns Hopkins University en de New York Times. Stonden we 10 dagen geleden op die lijst nog 24e, sinds gisteren bezetten we nu de 10e plaats. Zelfs Frankrijk zijn we nu voorbij. En met de versoepelingen in aantocht zullen we vast nog wel verder stijgen. We moeten toch landen die nog voor ons staan zoals Andorra en de Seychellen toch wel kunnen verslaan? Geen journalist en geen Kamerlid is dit nog opgevallen. India had weer een nieuw wereldrecord met 314.835 nieuwe gevallen. Waar gaat dat toch heen? Dat laatste getal is ook heel slecht voor Nederland. Want ook Indiërs reizen de heel wereld over, net als Brazilianen en alle andere volkeren. Maar voor Nederland betekent dit niet dat we hier Indiase vliegtuigen gaan weigeren, zoals o.a. de V.S., Canada en het VK dat al doen. En Nederland gaat komende donderdag versoepelen. Nederland

Donderdag 22 april 2021.

Vanmorgen weer eens een technische briefing van het RIVM gevolgd. Ik deel de mening van het OMT dat de versoepelingen te vroeg zijn. En ik houd mijn hart vast voor wat er de komen de dagen gaat gebeuren. De stelligheid waarmee het RIVM beweert dat het aantal besmettingen ‘heel snel’ omlaag zullen gaan, kan ik niet delen. Het virus stelt ons elke keer weer voor verassingen en meestal niet ten goede.

Zondag 18 april 2021.

Morgen hoop ik – van mijn ‘vaste’ ontwerper- een voorstel te krijgen voor een nieuwe website die ik van plan ben te gaan starten. Nu ik enige ervaring heb opgedaan met het vinden van een vader wiens identiteit nooit door de moeder aan de kinderen is bekend gemaakt, dankzij de combinatie van DNA en genealogisch onderzoek, ben ik ervan overtuigd geraakt dat er nog heel veel van deze mensen in Nederland zullen rondlopen, die ik hiermee kan helpen. En niemand doet dat tot op heden voor ze, ook politie en justitie gebruiken deze aanpak niet, hoewel het model daar ook moet werken als een gevonden dader-DNA-spoor niet in de bestanden voorkomt. Of voor gevonden doden, of vondelingen van wie men de identiteit niet weet, maar wel het DNA heeft. In de V.S. wil men met deze aanpak zelfs proberen alle zesduizend militaire doden uit WO II, die nu nog in een graf van de onbekende soldaat liggen, van de juiste identiteit te voorzien. De eerste keer deed ik het voor niks, maar het is heel arbeidsintensief werk, dus wie het ervoor over heeft kan ik ook daarvoor laten betalen. Ik moet er alleen niet aan denken dat ik meer dan twee klanten tegelijk krijg, want dat kan ik niet aan. Ik denk dus al aan die situatie, wat ik dan zal gaan doen.

Oudere bijdragen in het jaaroverzicht 2021 en eerder, bij anekdotes, bij ‘eten en drinken’ of bij de coronapagina.