Blog

Dinsdag 30 november 2021.

Intussen hebben we een nieuwe variant van het coronavirus: omicron. En volgens eerste berichten zou deze variant wel de ergste variant tot nu toe zijn, al moeten de definitieve analyses nog komen. Tal van landen hebben intussen wel het vliegverkeer van en naar zuidelijk Afrika stilgelegd, maar op Schiphol kwamen nog twee KLM-toestellen die al onderweg waren toen de vliegverboden afgekondigd werden. Er bleken 61 van de 600 passagiers besmet te zijn, van wie 13 met de nieuwe omicron-variant. Meteen moesten de besmette mensen in een overheidsquarantaine, waarvan prompt een echtpaar ontsnapte. De burgemeester van Haarlemmermeer, tevens voorzitter van de veiligheidsregio, had verzuimd een regeling te maken dat dit verboden was. Hij had absoluut niet verwacht dat er wel eens iemand zou willen ontsnappen. Hij heeft blijkbaar de afgelopen twee jaar onder een steen geleefd, en in elk geval geen nieuws van buiten de eigen gemeentegrenzen tot zich genomen. Op meerdere plaatsen in de wereld, was nu juist het kenmerk van deze overheidsquarantaines, dat mensen steeds probeerden daaruit te ontsnappen. In Nieuw-Zeeland, bijvoorbeeld, is er daarom legerbewaking van deze quarantainehotels gekomen en is een generaal benoemd , die verantwoordelijk is voor het binnen de muren blijven van de besmette personen. Een persoon die aankwam in Nieuw-Zeeland op het moment dat het overlijden van een ouder snel kon gebeuren, kreeg meteen bij aankomst een ‘humanitaire uitzondering’ op de regels en mocht die ouder bezoeken en tot en met de ter aardebestelling ook blijven. Prompt was deze persoon dus een super-verspreider van het virus. Daarop is besloten geen enkele uitzondering op de regel meer toe te staan. En de betreffende hotels rondom te bewaken met soldaten. Als je aankomt in Nieuw-Zeeland omdat een naaste op sterven ligt, moet je toch eerst veetien dagen in quarantaine en twee keer negatief testen. Dat intussen die naaste is overleden en begraven doet niet ter zake. Dit is maar een voorbeeld. Meer soortgelijke voorbeelden zijn er uit andere landen. Maar al dat nieuws is nooit aangekomen in de Haarlemmermeer. En wordt er op totaal wereldvreemde wijze op zaken gereageerd, zoals bij sommige bureaucraten wel vaker het geval is.

Zaterdag 27 november 2021.

Inderdaad bleken de geruchten waar: ‘alles’ om 17.00 uur dicht: sport, cultuur, horeca en niet-essentiële winkels, de essentiële winkels tot 20.00 uur, maar bleven de scholen, als belangrijkste besmettingsbron, open. De schade die sluiting voor kinderen zou betekenen zou te groot zijn. Ben benieuwd welke invloed deze maatregelen op de cijfers zullen hebben. Dat wordt pas op 12 december duidelijk. Enkele dagen later hebben we dan weer onze volgende vergadering, maar alles wijst erop dat dat toch ook weer een TEAMS-vergadering zal zijn.

Verder was ik gisteren bij de opening van Appelwinkel in de stad om 10.00 uur de eerste klant. Maar het polsbandje dat mij enkele jaren zo goed bevallen is is uit het assortiment genomen en is dus niet meer te koop. Uiteraard. Dat is dan het zoveelste artikel dat ik graag wil hebben, dat uit de roulatie wordt genomen. Ik heb blijkbaar bij veel zaken een heel aparte smaak die te weinigen met mij delen. Na het nodige zoekwerk toch geslaagd met een ander type bandje.

Vrijdag 26 november 2021.

Nederland is in bange afwachting van de persconferentie van premier Rutte en Minister van VWS De Jonge over de alom te verwachten verdere verstrengingen in verband met het uit de hand lopen van de coronacijfers. Het ‘gerucht’ gaat dat alles vanaf 17.00 uur dicht moet, maar de scholen – als belangrijkste besmettingsbron – open blijven.

Verder begaf gisteren bij het wandelen mijn oerdegelijke polsbandje van mijn horloge het. En dat nog wel van het oerdegelijke merk Appel. Een authentieke opvolger bleek hier niet te koop, dus zal ik toch snel naar de officiële dealer moeten.

Donderdag 25 november 2021.

Gisteren had ik als doel van mijn wandeling om viswinkels die ik wel op de kaart vond, maar niet in het echt mij kan herinneren daar ooit gezien te hebben, te gaan bezoeken, als ze echt bestonden. De eerste viswinkel bleek inmiddels een diamantair te zijn geworden. De volgende viswinkel was een enorm eind om, en daar kwam ik ook wel vaker maar kon me die winkel toch ook niet herinneren. Het bleek geen echte viswinkel te zin, maar eerder een kraam en bij aankomst zag ik maar één soort verse vis liggen, maar ik herkende de soort niet. Desgevraagd verklaarde de visboer, een gezellige en grappige man, dat het heek was. Het kwam me vaag bekend voor. Volgens hem smaakte dit ongeveer hetzelfde als kabeljauw en je maakte hem ook op dezelfde manier klaar. Hij zwemt in de Middellandse Zee en wordt daar dan ook gevangen. Ik realiseerde me dat deze visboer dus mogelijk afkomstig was uit een land aan de Middellandse Zee kwam. Dat kon ook qua uiterlijk wel. Het was wel een leuke zaak en ik kocht een stuk heek, alsmede twee haringen. Gisteravond dus de heek en inderdaad had hij veel weg van een kabeljauw. Daarna nog even langs de Wibra voor wat reinigingsspul, dat daar heel goed en heel goed goedkoop is: Datsy. Tenslotte de dichtstbijzijnde bushalte opgezocht van een bus die mij weer thuis zou brengen. Ik trof die halte – tegen half zes – op een heel donker stuk weg, met nauwelijks straatlantaarns aan. De bus zou me hier straal voorbij kunnen rijden. Aangezien ik op mijn telefoon een schijnwerper heb zitten, zette ik die maar aan, toen de bus nog een paar honderd meter weg was, en begon ermee te zwaaien. Zodra ik de richtingaanwijzer rechts aan zag gaan, begreep ik dat hij mij gezien had en zou stoppen. Bij binnenkomst zei de chauffeur: Zo dat was heel goed te zien, van ver al. Dat was heel goed van u. U krijgt als prijs: het schouderklopje van de week. Dat was toch lang geleden dat ik voor het laatst weer een prijs had ontvangen, en nog wel zo’n mooie.

Woensdag 24 november 2021.

Dat was dus weer eens een Duits dagje. Vanaf maandag waren er in Duitsland (in onze buurstaat Niedersachsen) weer de nodige verstrengingen ingevoerd, in het bijzonder ook voor Nederlanders. Het was al zo en dat zou ook zo blijven, dat als je binnen 24 uur weer vertrekt, je dan als Nederlander er nog altijd welkom bent. Dit waarschijnlijk voor de Duitse grenswinkels, die vaak veel op Nederlanders teren. En inderdaad werd mij geen strobreed in de weg gelegd. Ik had nog speciaal bij de apotheek voor alle zekerheid een extra FFP2-masker gekocht, omdat die daar in winkels is voorgeschreven, hoewel ook de Duitsers zich daar de vorige keer zelf ook niet aan hielden. En deze keer ook weer niet. Naast de gebruikelijke zaken ben ik deze keer speciaal eens langs de toetjes gegaan. Rote Grützen bijvoorbeeld. Het viel me vooral op dat ook in Duitsland er in veel toetjes carrageen zit, waar ik absoluut niet tegen kan. En weer flink bepakt en bezakt ging ik weer terug naar huis, onderweg ook nog even de bestelde Allinsonbroden ophalend. Ik had o.a. een pak Duits toiletpapier bij me, niet alleen omdat ze daar aparte versieringen hebben, maar ook omdat ik zag dat daar rollen toiletpapier zonder kartonnen kern worden verkocht. Die zag ik in Nederland nog niet en helpen weer bij de vermindering van de afvalberg. Voorlopig kan ik wel weer vooruit.

Deze keer ben ik met de OV-chipkaart gaan, omdat ik intussen begrepen heb en zelf ook gezien dat ook op de Duitse stations waar ik wel eens kom, de gewone Nederlandse OV-chipppalen staan. Dan bleek intussen ook, dat dat veel goedkoper is dan met een treinkaartje, dat ik tot nu toe steeds kocht. Een retourtreinkaartje kost ongeveer 24 euro, maar met chippen kost het maar € 14,30 heen en weer. Het verschil, bij navraag, bleek te zijn dat met de OV-chipkaart je automatisch de leeftijdskorting krijgt, en bij een gewoon treinkaartje niet. Voor het eerst ben ik nu met mijn Duitslandbezoek, niet alleen terug met apartere spullen, maar ik haal de kosten er nu ook gemakkelijk uit en behaalde zelfs ongeveer een tientje winst. Daar ging het me nooit om, maar is toch wel mooi meegenomen,.

Maandag 22 november 2021.

Gisteren heb ik weer een nieuwe uitwas van de voedselmaffia ontdekt. Op zoek naar spullen voor de chili con carne van vanavond, ging mijn oog in de super, langs de diverse potjes en andere verpakkingen van bruine bonen en kapucijners. Al maanden geleden had ik ontdekt dat de firma HAK in veel van zijn groentepotjes suiker stopt. Waarom er nou suiker in de bruine bonen en de sperziebonen (en andere groentes) moeten, was en is me een raadsel. Geen enkele thuiskok doet suiker over de groentes, tenzij het wellicht rabarber is. De enige reden die ik kon en kan verzinnen is dat kinderen elke groente dan wat makkelijker eten. En wie weet sommige volwassenen ook. En suiker zou verslavend kunnen zijn, want het is uiteraard belangrijk voor de firma HAK dat, er nog veel meer groenteconserven worden verkocht. De verbazing van gisteren is dan weer dat HAK nu, behalve de besuikerde bruine bonen, nu ook een even groot potje heeft, ook met bruine bonen, maar nu met in grote letters: O % suiker. Ik was te verbouwereerd om dan meteen even te kijken of er dan in plaats van suiker die akelige zoetstoffen inzitten. Ik heb voor alle zekerheid toch maar de bruine bonen van een ander merk gekocht. Zonder suiker en zonder zoetstoffen.

Inmiddels heb ik de ingrediënten in dit potje opgezocht. HAK heeft er geen zoetstoffen voor in de plaats gedaan.

Wel zit er EDTA in, een antioxidant. Zit overigens ook in de besuikerde bruine bonen van HAK. Was even zoeken, maar het bleek om E385 te gaan. Ook HAK doet dus mee aan de sport om maar geen E-nummers te vermelden, omdat die een slechte naam hebben. Volgens RADAR is E385 een slecht E-nummer en zit het ook in Calvé Mayonaise. Volgens een andere website hoort E385 tot de tien slechtste E-nummers. Het veroorzaakt darmproblemen. Bijzonder prettig voor mij, die als eerste ergens darmprobleem mee heeft. Dus voor mij zijn HAKgroentes voorlopig niet weggelegd.

Zondag 21 november 2021.

En weer een dag waarop ik teveel TV heb gekeken. Veldrijden in België en wereldbeker schaatsen in Stavanger, met mijn favoriete afstand: de 10.000 meter. Volgens een Amerikaanse verslaggever: kijken naar het groeien van gras. Ik blijf het opvallend vinden dat sommige van de specialisten op deze afstand vele van de 25 rondjes van deze wedstrijd precies dezelfde rondetijd neerzetten, tot op een tiende van een seconde nauwkeurig. Een machine doet dat niet beter. En als er dan in de zoveelste ronde plots een tijd op het bord verschijnt met slechts enkele tienden van een seconde meer, dan roept de verslaggever opgewonden: “Hij is aan het instorten.” Terwijl aan de man zelf helemaal niets is te zien. Het is een combinatie van dieselen, perfectie, doorzettingsvermogen en nog wat van dit soort eigenschappen. Al vele jaren domineren de Nederlanders op deze afstand, maar die hegemonie is wel voorbij. Dankzij fenomenen als de Zweed Nils van der Poel en de Canadees Gert-Jan Bloemen. Mensen met een typisch Zweedse respectievelijk Canadese familienaam.

Zaterdag 20 november 2021.

Zoals u heeft kunnen zien heeft de hele website nu een crème-achtige achtergrond gekregen en is de Chinese trein boven deze blog weggehaald. Hij is nu wat rustiger voor de ogen en ik had eindelijk de knop gevonden waarmee ik die trein kon verwijderen. Ik heb hem er ooit zelf neergezet, dus ik moest hem toch ook zelf weg kunnen halen en dat is ook gelukt.

Op vrijdagen vul ik mijn notenvoorraad aan, alsmede mijn broodvoorraad. Alleen indien nodig uiteraard en dat was gisteren zover. Af en toe heeft mijn vaste leverancier van Allinsonbrood, op onze markt, plots geen Allinsonbrood meegenomen en dat was gisteren dus zo. Dus moest ik het brood elders bestellen. De noten heb ik wel weer volop, dus daar kan ik weer weken mee vooruit.

Verder heb ik weer enkele zaken afgemaakt, zoals het vergaderschema voor 2022 voor mijn Oost-Nederlandse club, nadat ieder zijn zegje daar over heeft kunnen doen. Dat ligt nu vast en kan worden verzonden naar wie het hebben moet. En ik kan ook weer andere afspraken voor heel 2022 maken. Op naar de volgende taken.

Vrijdag 19 november 2021.

Bij het maken van soep is voor mij een schenkeltje onontbeerlijk. Bij de Jumbo aan de andere kant van het spoor, kon ik dat echter niet vinden. Wel netjes bij elkaar de mergpijpjes, de soepballetjes en het soepvlees, met ernaast meteen andere soorten vlees. Er was zelfs geen plaats voor schenkels. De medewerkster die toevallig het vlees aan het bijvullen en ordenen was, vroeg ik dus waar de schenkels waren. Ik moest het zelfs nog twee maal herhalen, want ze verstond me steeds niet. Met een mondkapje op was dat ook lastig. Maar na de derde keer zei ze, ‘ik heb geen idee wat u bedoelt. Ik heb daar nog nooit van gehoord.’. En ook na uitleg viel er geen kwartje bij haar. Nee, dat hadden ze niet en bij haar weten hebben ze het ook nooit gehad. Ben ik nou zo ouderwets, of loopt zij nu zo achter? Vervolgens naar de Jumbo dichter bij mijn huis gegaan en daar lagen ze gewoon.

Donderdag 18 november 2021.

Vanmorgen ontwikkelde zich voor mijn ogen een dramatische dag, bij het bijhouden van de corona-besmettingscijfers van de 20 landen waarbij ik dat elke dag doe, vanaf de start van de pandemie. Zeven van de twintig landen haalden een eigen record aan besmettingen vanaf de start, waaronder Nederland met 20.803 gevallen. Zoveel records in een etmaal heb ik nog niet eerder gezien. Zie de coronapagina voor de details.

En nog een keer een flinke wandeling. Naarmate je het vaker doet, kost het ook minder moeite. Ik was er weer aan toe om mijn visvoorraad aan te vullen. Ik heb nog altijd geen uitnodiging ontvangen voor een Kerstmaal, in het restaurant waar ik als ‘reservekandidaat’ te boek sta. Dus met dat massale afzeggen van kerstdiners valt het dus wel mee.

Dinsdag 16 november 2021.

Nog weer een lange wandeling. Deze keer heb ik ook eens bijgehouden hoe die dagtotalen precies tot stand komen. En dan blijkt dat je in je eigen huis ook heel wat meters aflegt. Kilometers zelfs op een dag. Voorafgaand aan de wandeling bleek ik al 1,1 km in huis te hebben gelopen. En dat dus alleen van woonkamer naar keuken, toilet en/of studeerkamer en terug. En na terugkomst, toen ik onder andere de maaltijd aan het bereiden was en de afwas heb gedaan, was het nog een keer 1,3 kilometer. Dan gaat het zoals het gaat en ik loop geen meter meer dan nodig is. Als je het er echt om zou doen, moet je met gemak in huis het dubbele kunnen halen, dus een kilometer of 5. En dan heb ik maar een vrij klein huisje. In een groter huis moet het zeker heel makkelijk kunnen .

Maandag 15 november 2021.

Het werden gisteren 9,5 kilometer. In iets meer dan twee uur, dus voor mijn doen in een redelijk vlot tempo. Op de terugweg nog even langs de Jumbo. Dat doe ik wel vaker, want ik ben altijd wel iets vergeten bij het boodschappen doen. Nu merk je pas echt dat het zo vroeg donker is. Als je thuis zit gaat bij mij, een half uur voor zonsondergang volautomatisch het licht aan en dan blijf je dus permanent in een ongeveer even lichte kamer zitten. Maar buiten kun je ineens niet meer zien waar je je voeten neerzet.

Zondag 14 november 2021.

En opnieuw is mijn probleem dat ik teveel werk dat ik nog wil of zelfs moet doen, te lang blijft liggen. En opnieuw ben ik de hele dag druk doende dat allemaal weer in te halen. Ik nam zelfs ook nog de kans waar om toch maar weer 7,1 kilometer te wandelen. En dat wil ik vandaag dus nog een keer doen. We komen er wel en is het niet vandaag dan toch wel morgen.

Zaterdag 13 november 2021.

En de volgende verstrengingen zijn alweer afgekondigd. O.a. gewone winkels sluiten vanaf vandaag om 18.00 uur en ‘essentiële’ winkels en de horeca om 20.00 uur. Ook is het de bedoeling om over drie weken de 2G – regel in te voeren: alleen gevaccineerden en genezenen krijgen ergens toegang. En opnieuw loopt half Nederland daar weer tegen te hoop: de evenementenbranch, de voetballerij, de horeca. De baas van Horeca Nederland meldt dat Kerstdiners massaal worden afgemeld. Dat zal dan gebeurd zijn door de ongevaccineerden, die ook niet van plan waren en zijn zich alsnog te laten vaccineren. Ik denk dat dat dan wijs is: blijf maar weg in het belang van je eigen gezondheid en die van je naasten. Bovendien geloof ik niet dat dat voor de horeca een probleem is. Half oktober was alles met Kerst al volgeboekt en bij de afmeldingen zal het om een minderheid gaan, omdat immers een kleine minderheid niet gevaccineerd is. Die stoelen worden nu alsnog volgeboekt, met gevaccineerden die tot nu toe achter het net visten. Probleem opgelost. Ik sta zelf nog ergens in de wachtstand, voor het geval er nog een tafeltje vrijkomt, dus als het verhaal van de massale afmeldingen klopt dan wordt mij nu snel een tafeltje aangeboden. Ik weet uiteraard niet hoeveel wachtenden er nog voor me zijn. Maar nu heb ik het al geregeld.

Ook hier waag ik me weer aan een voorspelling. De maatregelen zullen hooguit tijdelijk het aantal besmettingen wat terugdringen, maar daarna weer in volle omvang of zelfs sterker dan nu weer terugkomen. Dat komt omdat nog altijd wordt gestuurd op de ziekenhuisbezetting in plaats van op het bestrijden van het virus. Zo blijf je achter de feiten aan lopen. Ik kan alleen maar hopen dat de visie van Gommers en Kuipers eindelijk eens tot die andere harde koppen gaat doordringen.

Vrijdag 12 november 2021.

En inderdaad hadden we gisteren een nieuw besmettingenrecord, en meteen maar fors veel meer: 16.346, waar het vorige record stond op 12.946 (op 20 december 2020) . En voor het eerst ook stelde een landelijk verantwoordelijke, Ernst Kuipers (voorzitter van het Landelijk Netwerk Accute Zorg)dat de suggestie is gewekt van een groepsimmuniteit. Zijn commentaar: vergeet het. Al eerder sprak hij, samen met Diederik Gommers (voorzitter Nederlandse Vereniging voor Intensive Care) uit, dat sturen op besmettingen in plaats van op de ziekenhuisbezetting heel wat leed had kunnen voorkomen. Ze bekenden dat er in het OMT nooit serieus over het sturen op besmettingen is gesproken. Eindelijk komt de waarheid aan het licht. Ik roep beide zaken al vanaf bijna de start van de pandemie. Er is niet alleen de suggestie gewekt van groepsimmuniteit, Van Dissel (RIVM) en in zijn navolging Rutte, spraken eerst ervan dat dat het doel moest zijn en zwakten dat later af met de mededeling dat groepsimmuniteit niet het doel was, maar het gevolg van de maatregelen. Ik vond het allebei lariekoek. Het heeft zonder twijfel tot gevolg gehad dat veel mensen geen vaccinatie wilden, omdat ze erop vertrouwden te kunnen wachten totdat de aangekondigde groepsimmuniteit was opgetreden. Zolang er nog twee ongevaccineerden rondlopen kunnen die volgens mij nog besmet worden door al dan niet gevaccineerden.

Als ik op de stoel van Rutte had gezeten, dan had ik bij de mededeling van Van Dissel over de groepsimmuniteit, zonder de minste twijfel de vraag gesteld: waar staat dat? Dat was mijn handelsmerk mijn leven lang. “Waar staat dat” vragen, als iemand iets riep waarbij ik aan het waarheidsgehalte twijfelde.

Donderdag 11 november 2021, Sint Maarten.

Dat was weer eens een dagje in Dinxperlo. En deze keer nam ik zelf bij Enschede de verkeerde afslag. Ik weet al een tijdje dat in de routeplanner van Volkswagen de al enige jaren geleden geopende N18 tussen Enschede en de Achterhoek, niet voorkomt, dus die moet je zelf nemen, want op de weg staat hij uiteraard wel aangegeven. Blijkbaar was ik die afslag onopgemerkt voorbijgereden, want op zeker moment kwam ik op een punt van de snelweg waar ik nog nooit eerder was. Terugrijden was natuurlijk een optie, maar ik kon ook de routeplanner verder gaan volgen. Ik koos voor dat laatste, en die voerde mij plots Duitsland in, ook weer langs wegen en plaatsjes waar ik nog nooit eerder was. Uiteindelijk kwam ik dan toch op de N18 terecht, maar vlak voor Dinxperlo was de mij bekende en doorgaande weg wegens werkzaamheden afgesloten, en kwam er een mega-omleiding die zorgde voor nog meer vertraging. Uiteindelijk kwam ik zeker een half uur vertraagd op de plaats van bestemming aan. Ook anderen waren vertraagd, dus dat was een geluk bij een ongeluk. Verder hadden we een plezierige vergadering, hoewel een vertegenwoordigster van de Woonbond die we verwachtten, verhinderd wegens Corona. Ook de gebouwen van De Woonplaats waren opnieuw gesloten wegens een corona-uitbraak. Gisteren kreeg ik voor het eerst het gevoel dat corona nu veel dichterbij is dan bij de vorige uitbraken. Niet alleen bij waar ik zelf kom, maar ook door wat ik in de diverse media verneem. We hebben waarschijnlijk vandaag een nieuw Vaderlands record met het aantal besmettingen en ook in andere landen worden weer nationale records gebroken. Geen goed gevoel bij.

Maandag 8 november 2021.

Al enkele weken houd ik het alweer vol om mijn wandelafstand vrijwel dagelijks op peil te houden. Gemiddeld een kilometer of zes. Dat moet toch ten goede komen aan mijn algehele fitheid en gezondheid, zou je toch zeggen. Nu voel ik me met weinig bewegen precies even fit als met meer bewegen, dus ik wandel dagelijks toch maar wat meer, omdat het toch overal gezegd wordt. Er zijn op vele terreinen complotdenkers doende, maar op het nut van bewegen ken ik er toch geen. Dus dat moet dan toch kloppen.

Gisteren bij het wandelen ook maar weer eens een nieuwe koekenpan gekocht. Sinds nog niet zo lang zijn hier op zondagen ook meer winkels geopend, zoals de Blokker en het Kruidvat. Ik bezit meerdere koekenpannen. Een kleintje voor een biefstukje of een gebakken ei. Een maat groter voor een uitsmijter of om een ingevroren maaltijd op te warmen. Nog een maat groter, als ik eens iets ingewikkelders maak, bijvoorbeeld Foe Yong Hai. Deze laatste koekenpan was aan vervanging toe, want zo langzaamaan bakte vrijwel alles goed aan als je even niet keek. Dan heb ik nog een speciale koekenpan voor pannenkoeken. Het koekenpannenbestand is nu weer helemaal up to date.

Zaterdag 6 november 2021.

Vanaf vandaag moeten er weer mondkapjes op in de winkels. Gisteren heb ik weer ruim in huis gehaald, dus voorlopig hoef ik er niet te zijn. Gisteren ook weer eens bij mijn schoenmaker langs geweest voor het passen van het proefmodel, en het doornemen van de laatste details. Ik begreep nu pas dat zo’n orthopedische schoenmaker de schoenen helemaal niet zelf maakt en blijkbaar bijna geen enkele schoenmaker. De elektronische gegevens gaan naar een bedrijf in Almelo, die het op zijn beurt weer uitbesteedt aan bedrijven in China, Litouwen en nog een land, die de schoenen echt maken. Met Almelo is afgesproken dat alles wat aan gegevens de komende week wordt ingeleverd, ervoor zorgt dat uiterlijk 24 december de schoenen afgeleverd kunnen worden. Als alles kloppen wil krijg ik dan meteen ook zowel mijn nieuwe sloffen als mijn nieuwe schoenen. Eerst zien en dan geloven, want ik wacht er nu pas op sinds november vorig jaar, dus vertraging is in dit project de enige zekerheid.

Vrijdag 5 november 2021.

En dat was nog een keer Enschede. Deze keer voor de selectie van een huurderscommissaris. En opnieuw is het gelukt om een geschikte nieuwe huurderscommissaris te vinden. En het was ook een unanieme beslissing. Ik wil zelf bij selecties nog wel eens afwijken van de meerderheid, maar in dit geval was ik het met alle anderen helemaal eens.

Op de terugweg had men het bestaan om de doorgaande weg tussen Ommen en Hoogeveen af te sluiten. Dan raak ik meteen compleet van de kook. We werden van de doorgaande autoweg gehaald en beneden aan de afrit stond dan een bord met : Hoogeveen via Lichtmis. Je moest daar links of rechtsafslaan, maar ik had geen flauw idee of Lichtmis nou links- of juist rechtsaf was. Ik koos dus voor rechts, omdat daar de meeste auto’s heengingen, en dat was uiteraard de verkeerde richting. Het was heel wat getob, en diverse keren stilstaan om de kaart weer te gebruiken, en uiteindelijk kwam ik met flinke vertraging op de bestemming aan. Ik moest dan wel een half uur in gestrekte draf om de laatste bus nog te halen, maar dat lukte ook nog net. Alle problemen opgelost.

Donderdag 4 november 2021.

Dat was weer eens een dagje met de auto naar Enschede. Het mistte flink. Het was een relatief korte bijeenkomst en des middags ging ik nog bij neef Piet en zijn vrouw in Leusden langs. Vervolgens weer naar huis gereden.

Dinsdag 2 november 2021.

Het gebeurt maar zelden dat een dag een dag is waarop je leven verandert. Zo’n dag is dus vandaag. En wel door het vandaag lezen van het overlijden gisteren van Aaron Beck, op 100-jarige leeftijd. Ik had nog nooit van de man gehoord. Hij was psycholoog.

Veel delen van mijn leven, te beginnen in 1969, heb ik gewerkt naast of met psychologen. Als eerste bij de toen geheten Rijks Psychologische Dienst, waar ik ook werkzaam was. Die Dienst had enige tientallen psychologen, die ik allemaal min of meer heb leren kennen. En ik was er van geen enkele echt diep onder de indruk. Vaak vroeg me ik me af, door wie ik, als ik eens in de psychologische problemen zou komen, me zou willen laten bijstaan. En ik kon er steeds geen kiezen. En toch raakte ik toen al in de indruk van de waarde van de selectiepsychologie. De intelligentietest was toen en is nog steeds het enige selectie-instrument met een aangetoonde voorspellende waarde voor later. Het is me dan ook nog altijd een raadsel waarom dit selectiemiddel over vrijwel de gehele linie is afgeschaft.

Ook in latere jaren, zeker vanaf het moment dat ik Hoofd Werving en Selectie van KPN werd, in 1989, had ik weer met psychologen en psychologische tests te maken. En mijn waardering en andere conclusies veranderden niet. Ook in de praktijk van het leven had ik altijd wat te doen met mensen die de hulp van een psycholoog inriepen.

Van de gesprekstherapie, waarin traditioneel de patiënt op een bank ligt met de psycholoog aan zijn of haar hoofdeinde, zag ik totaal het nut niet in. Ook al was het het idee van de wereldberoemde Sigmund Freud. Het eindeloos ophalen van je jeugdherinneringen leek me ook al helemaal niks. Door dat te doen gaat de patiënt er alleen maar langer over piekeren. Dat (voor)oordeel over psychologen en hun methodes, is vandaag op slag veranderd.

De bovengenoemde Aaron Beck, een Amerikaan, bleek de ‘uitvinder’ van wat hij noemde de ‘cognitieve gedrags therapie’ ofwel CGT. Hij was al in 1946, mijn geboortejaar, gepromoveerd op onder andere het maken van denkfouten. Zijn aanpak bij allerlei stresstoestanden (o.a. depressie, en verslavingen) was om bij de persoon in gesprekken te achterhalen op welke punten in zijn denkproces hij een denkfout maakte. Vervolgens wordt er geoefend, ook in huiswerk, om van deze denkfout af te komen. Het lijkt me een puike methode. Lekker met de voeten op de grond de werkelijke problemen aanpakken in plaats allerlei zweverigheden opgraven uit de vroege jeugd. Het zou ook vele malen zijn aangetoond dat de methode Beck veel effectiever is dan die van Freud.

Toch eens kijken of er ook in Nederland psychologen zijn die de CGT-methode toepassen. En jawel. Het zijn er zelfs vele. Ze hebben ook een vereniging en er zit er zelfs eentje in Haren.

De psychologie is vandaag een heel eind in mijn achting gestegen.

Dinsdag 2 november 2021.

.

Dit is mijn tweede poging om een salade te maken. Ik weet niet wat ik nu verkeerd doe. (met dank aan Bas).

Maandag 1 november 2021.

En ineens deed afgelopen vrijdag mijn cv-ketel het niet meer. Alle rituele handelingen die ik aan de telefoon met de reparateur moest verrichten, haalden niets uit. Dan kwam de monteur zelf wel. Hij had een doos bij zich, waarvan achteraf bleek dat daar een klep in zat. Op basis van mijn verhaal dacht hij dat er een nieuwe klep moest komen. Maar het zat hem achteraf niet in de klep, maar in het feit dat de ketel het water niet warm kreeg. Dat werd verholpen, en dus zat ik het weekend weer lekker warm. Tot vanmorgen vroeg, toen opnieuw zowel de verwarming als de warmwatervoorziening het af liet weten. En intussen dankzij de telefonische hulp van de monteur doet alles het weer. Voor hoe lang?

Intussen kreeg ik ook een wondje aan mijn buik, als gevolg van de strak aangespannen riem, waardoor de huid klem kwam te zitten. Oplossing was natuurlijk om tijdelijk dan maar zonder riem door het leven te gaan, maar dan moest ik wel bretels om, anders blijft de broek niet zitten.

Zo ga ik dus van de ene tobpartij naar de andere, maar verder gaat alles goed met me.

Vrijdag 29 oktober 2021.

Het wandelverschijnsel blijft zich voortzetten. Tenminste om de andere dag.

Verder verraste het en dat nu – eindelijk – de discussie begint of je bij de thans heersende pandemie al vanaf maart 2020, toen we hiermee begonnen, moet uitgaan van de ziekenhuisbezetting of bij de bestrijding van het virus. Daar zit een wereld van verschil tussen. In Nederland en in heel West-Europa wordt uitsluitend gestuurd op de ziekenhuisbezetting. Zolang de ziekenhuizen de bezettting aankunnen, volgen er geen (extra) maatregelen. Als het fout gaat in de ziekenhuizen volgen extra maatregelen. Andere landen, in Europa o.a. Noorwegen en Denemarken, en in veel Aziatische landen, Nieuw-Zeeland en Australië wordt geprobeerd het virus te bestrijden. O.a. door de grenzen streng te controleren gecombineerd met forse maatregelen, ook met door de overheid bewaakte en gecontroleerde quarantaines. Tijdens een eerdere golf bleven maar dagelijks vliegtuigen arriveren uit het zwaar besmette Amerika, waarbij iedereen meteen het land in kon, besmet of niet. Een teststraat aldaar werd na verloop van tijd weer opgeheven. De reden dat men dit toeliet, was omdat op dat moment de ziekenhuizen de stroom patiënten nog aankonden. Met de huidige aanpak zijn we nu al met de vierde golf bezig. Als het aantal besmettingen weer stijgt, zoals nu, gebeurt er pas wat als de ziekenhuizen het niet meer aankunnen. En als de uitstroom it de ziekenhuizen weer op gang is gekomen, wordt er weer versoepeld, met als gevolg dat het dan wachten is op de vijfde golf. Zo zijn we nog jaren bezig. Een tweede probleem is, met precies dezelfde oorzaak, dat het aantal vaccinaties stagneert. Van de groep 12 – 18 is maar net de helft gevaccineerd, van de groep 0 tot 12 nog vrijwel niemand. Andere landen die de aanpak hebben om het virus te bestrijden, zijn steeds jongere kinderen aan het vaccineren. Weliswaar worden kinderen niet zo snel erg ziek, al komt het zeker voor, maar ze besmetten elkaar en anderen net zo makkelijk als andere ongevaccineerden. Maar ik voorspel alvast: zo lang de ziekenhuizen de stroom aankunnen, hebben de vaccinaties hier geen enkele prioriteit.

Maandag 25 oktober 2021.

Voor het eerst in maanden ben ik gisteren weer eens gaan wandelen om het wandelen. Ik merkte – dankzij mijn iPhone – dat ik de laatste maanden heel langzaam maar zeker wat terugliep in mijn dagelijkse wandelkilometers. De strategie tot nu toe was dat ik bewust wat vaker naar Oosterhaar liep en ook bewust wat extra meters maakte bij het boodschappen doen. Maar dat was dus niet genoeg. Eerst nog maar niets forceren en het laten bij een kilometer of zes. Geleidelijk wil ik dat toch nog wat meer laten worden. De routes en afstanden ken ik wel zo’n beetje uit mijn hoofd. dus dat hoef ik niet eerst uit te rekenen.

Zondag 24 oktober 2021.

En weer heb ik een fris en schoon huisje. Ik blijf dat maar bijzonder vinden. Mijn hulp maakt een beter mens van me, heb ik al eerder geschreven. Zaterdag toch maar even een nieuwe afwasborstel en een nieuwe toiletborstel gekocht. En op advies van huishoudspecialiste Zamarra dit keer een witte. Omdat je daarmee veel sneller dan bij een andere kleur kunt zien dat hij vervangen moet worden. Bovendien was ik toe aan nieuw messenblok. Ook een messenblok is maar een lastig of zelfs niet schoon te maken artikel. Zelfs Zamarra weet misschien niet hoe dan. Bij de Blokker hadden ze keus uit één. Dat was echter een schuin staande magnetische plaat, waar de messen tegenaan plakken. En dat loste meteen het probleem op. Die plaat kun je makkelijk af en toe in een sopje doen en alles blinkt weer. En Blokker besloot dan blijkbaar meteen om alle andere modellen maar niet meer te verkopen. En gelijk hebben ze.

Zaterdag 23 oktober 2021.

Gisteren weer nootjes en Allinsonbrood aangevuld voor zeker de komende veertien dagen. Onverwacht daarna nog even met een zoon een drankje en een klein hapje gaan halen. Die zie ik ook niet elke week, dus dat was wel eventjes leuk. Intussen wel het gebruikelijke kerstdiner geregeld. Dat ging maar net goed, want de eerste vijf pogingen strandden op hetzij ‘wij zijn met de kerst niet geopend’ tot ‘volgeboekt’. Waar het uiteindelijk lukte, waren we wel de laatsten. Volgend jaar moet ik dat toch eerder gaan regelen.

Verder heeft mijn achterneef de overlijdensdatum en -plaats van een rechtstreekse voorouder ontdekt, waar ik jarenlang op zoek naar ben geweest. Ze overleed dan ook in Waveren en daar heb ik inderdaad nooit gezocht. Alleen kon ik Waveren eerst nergens vinden en na veel wroeten ontdekte ik dat Waverveen in vroege tijden drie Heerlijkheden heeft gekend, waarvan Waveren er één was. De Heerlijkheid Waveren, wie had het ooit gedacht. Wie overlijdt er nou in een Heerlijkheid?

Vrijdag 22 oktober 2021.

En opnieuw viel me gisteravond op dat in een Amerikaanse ’true crime’ documentaire, in dit geval over de Long Island Serial Killer (LISK), met gemak werd gesproken over ‘genetische genealogie’. Zonder uitleg en zonder dat – op een persconferentie – iemand er een vraag over stelde. In Amerika is dat dus inmiddels heel gewoon, maar in Europa en in het bijzonder in Nederland, nog nergens toegepast. Op de identiteitsvinderssite een betere uitleg.

Verder de deur niet uit geweest, wegens de vele regen en de harde wind. Vandaag zal ik wel weer moeten.

Donderdag 21 oktober 2021.

Nog een kabbelend dagje. En toch verveel ik me geen moment. Ik ben eigenlijk de hele dag bezig en slaap ook vrijwel nooit uit. Pas ’s avonds na het eten, doe ik eigenlijk niets nuttigs meer, dan een film of documentaire bekijken (vooral dat laatste) of een boek lezen. Behalve natuurlijk als ik nog een avondafspraak heb of ik nog terug naar huis moet reizen.

Wel las ik een bericht dat je ernaar zou moeten streven om elke dag tenminste 10.000 stappen te zetten. De meeste mensen zouden niet verder komen dan 6.000 stappen. Het belangrijkste advies was om bij boodschappen en andere kleine stukjes niet meer met de auto te gaan maar dat vooral lopend te doen. Welnu, dat advies is dus aan mij niet besteed, want dat doe ik al jaren zo. Dus heb ik maar eens op mijn iPhone opgezocht hoeveel stappen ik eigenlijk dagelijks zet, want dat meet hij. Ik weet al dat zowel mijn weekgemiddelde, maandgemiddelde als jaargemiddelde 3,8 kilometer per dag is, maar hoeveel stappen zouden dat zijn? Even zoeken waar het ook alweer staat en warempel, ik vond het. Het bleek bij mij te gaan om iets minder dan 6.000 stappen per dag. Te weinig dus en ik heb geen auto! Altijd als ik de deur uitga heb ik mijn iPhone bij me en mijn Watch om, dus dan worden mijn stappen geteld. Maar binnenshuis of naar de glasbak of de brievenbus doe ik dat doorgaans niet. Ik ga toch eens dagje, als ik geen boodschappen haal, eens uitzoeken hoeveel ik op een gewone dag van die kleine stukjes bij elkaar loop. Ik zou dus moeten gaan proberen dagelijks een kilometer of zes te wandelen.

Dinsdag 19 oktober 2021.

Opnieuw een rustig dagje. Dat duurt ook nog wel even, maar alles wijst erop dat volgende week weer een stuk drukker zal worden. Plannen daarvoor lopen nu elke dag binnen.

Maandag 18 oktober 2021.

Na een aantal zeer drukke en vooral ook lange dagen, heb ik er een heel rustig weekend van gemaakt. Op zaterdag werd ik pas spontaan wakker tegen een uur of tien. Ik had het blijkbaar nodig. Intussen ben ik dus weer topfit en kan ik er weer tegenaan.

Zaterdag 16 oktober 2021.

Dat was eens een dagje Amsterdam, vrijdag. En ik was opnieuw met de trein. Dat komt vooral omdat ik niet graag met de auto naar Amsterdam ga. Het verkeer is er voor mijn gevoel meer chaos dan elders, terwijl vooral fietsers er nog ongediclipineerder zijn, dan ze overal elders in het land toch al zijn. En je kunt er je auto niet kwijt, of alleen op peperdure plekken. Tenslotte lag de vergaderplek pal naast een NS-station, dus toen was de keus niet moeilijk. Het ging om een vergadering van de zogenaamde ‘klankbordgroep’ van mijn gepensioneerdenvereniging.

Het bestuur van deze vereniging moet steeds over van alles en nog wat in pensioenzaken een standpunt innemen, en heeft dan behoefte aan de vraag hoe de diverse kwesties bij de achterban leven.

We kregen een uitleg over het nieuwe pensioenstelsel, dat vanaf 2027 moet ingaan. We hadden als spreker een persoon die ik ook in mijn actieve tijd wel gekend heb als uiterst deskundig. Hij is ook lid van het pensioenbestuur. Zelfs hij zei bij herhaling dat het een enorm ingewikkeld plan is. Hij citeerde een mij andere bekende ex-manager van KPN, die ik ook goed gekend heb. Deze ex-manager scheelde met mij precies een dag in leeftijd en ik was de jongste van ons. Dus zei ik eens – grappend – dat hij een ouder en dus wijzer persoon dan ik was. Hij was het daar mee eens.

Het citaat was dat je bij sommige onderwerpen, zoals nu dus het nieuwe pensioenstelsel, ‘voortschrijdende openbaring’ of was het nu ‘voortschrijdende doorgronding” ?, nodig hebt. Pas bij de achtste of negende keer dat je met het onderwerp geconfronteerd wordt, begin je te begrijpen hoe het allemaal echt in elkaar zit. Welnu voor mij was het de eerste keer, dus ik begreep er nog bijna niks van. Hoewel het nieuwe stelsel een geesteskind is van o.a. D66-er Koolmees, thans kabinetsinformateur, was ik er alleen maar beducht op dat het niet moet gebeuren dat iedere persoon straks een eigen pensioenpotje krijgt. Dat is een D66-idee, en ik vind het onzalig.

Ik heb voor mijn ogen zien gebeuren lang geleden, dat vrouwen nog hun pensioen konden afkopen, zodra ze trouwden. Ik heb me de blaren op mijn tong gepraat tegen veel van die vrouwen, om het pensioen te laten staan voor later. Maar ze kozen allemaal, zonder uitzondering, voor het geld ineens en ook meteen. Eenmaal over de 65 was en is dit de categorie mensen die alleen maar AOW krijgt en geen of heel weinig pensioen. En daar konden/kunnen ze dan niet van rondkomen. Eigen schuld, dikke bult, dacht en denk ik dan.

Als mensen weten dat er nog een bedrag voor ze staat, voor na hun 65e, en ze hebben hoge ziektekosten, schulden of andere financiële ellende of wensen, dan hoor ik nu al de roep om het toch mogelijk te maken om, bij hoge uitzondering uiteraard, dit liggende geld te kunnen aanbreken. En die uitzonderingen zullen dan er ook komen en worden zelfs bij wet geregeld, voorspel ik alvast.

Maar tijdens de presentatie werd mij allengs duidelijk dat zo’n regeling er met de huidige plannen niet zal komen. Er komt wel een soort heel waterig aftreksel voor in de plaats, voor groepen mensen, maar er komen geen individuele spaarpotjes.

Na afloop van de vergadering, zat ik precies in het spitstijdvak dat ik voor de treinreis moet gaan betalen, want ik reed op een soort vrijkaartje, dus ik had me al voorgenomen, dat ik dan dichtbij de vergaderplaats naar een restaurant zou gaan om de maaltijd te nuttigen. Mijn keus was gevallen op Chinees restaurant Jumbo in Weesp. Dichtbij het station en met een ouderwetse Chinees/Indische kaart. Maar eenmaal daar aangekomen, bleek dat ze alleen maar aan afhalen deden, hoewel het woord RESTAURANT in grote letters op het raam prijkte. Er zat wel een restaurant aan vast, met veel tafeltjes, maar die waren blijkbaar niet in gebruik. Maar ik zag me nog niet een maaltijd op het perron eten. Dus ik moest improviseren. Via de telefoon ontdekte ik, wel op een stukje lopen meer restaurants, meer in het centrum van Weesp en de eerste die me van buiten beviel was restaurant Aaltje. En daar ben ik gaan eten. Aaltje was, volgens de kaart, de eerste Amsterdamse meid, die in 1803 een kookboekje had gemaakt, met allemaal oud-vaderlandse gerechten. Een Hollandse kaart was het dus. Het was inderdaad prima en heb heerlijk gegeten.

Door de vertraging bij het zoeken naar een restaurant, kreeg ik ook zeker een trein later dan ik eigenlijk bedoeld had en vanaf Zwolle naar huis was het zelfs precies dezelfde trein (qua tijd) als op de voorgaande dag. Opmerkelijk was dat hij wel een stuk rustiger was dan op donderdag. Dat gold ook voor de aansluitende bus. Ik was tegen een uur of tien in de avond weer thuis.

Vrijdag 15 oktober 2021.

Dat was gisteren nog maar weer eens een dagje Enschede. Dit keer voor overleg met onze RvC. En voor het eerst sinds de corona-uitbraak weer eens met de trein. Dat verliep voorspoedig. Wel viel me op dat het behoorlijk druk was, zowel in de trein als op de stations. Ik durf niet te zeggen of dat net zo druk was als vóór de coronatijd, maar het zal niet heel erg veel schelen. Ook het overleg met de RvC verliep voorspoedig.

Voor veel andere zaken was er geen of nauwelijks tijd meer.

Donderdag 14 oktober 2021.

Inmiddels hebben we de rijtest bij het CBR achter de rug. Mijn rijbewijs moest weer verlengd worden en deze keer voor 5 jaar. En net als 50 jaar geleden, in 1971, moest ik weer een rijtest doen, om te bezien of ik wel voldoende met de rechtervoet kon remmen. En dat liep helemaal goed. Geslaagd voor alle diensten. Nieuw was dat ook de kracht van mijn rechtervoet werd gemeten, met een speciaal apparaatje. Dat was er 50 jaar geleden nog niet. En de uitkomst was dat ik tot 760 Newton kwam. Voor het besturen van een personenauto is er een minimumnorm van 500 Newton en voor een busje 700 Newton. Dus voor beide soorten voertuigen ben ik geschikt. Hoewel ik vroeger wel veel, maar de laatste decennia nauwelijks of niet meer een busje heb gereden. Nieuw was ook dat ik deze keer een gewoon rijbewijs krijg, zonder enig restreint. De op mijn oude rijbewijs voorkomende codes bleken ook niet meer te bestaan, dus die hadden sowieso geen betekenis. Je moet het allemaal maar weten.

Maandag 11 oktober 2021.

Een rustig dagje. Opnieuw enkele langere telefoongesprekken gevoerd, zodat diverse kennissen van me weer zijn bijgepraat en ik over hen weer actueel ben.

In reflectie is dit toch wel een heel apart jaar, dat toch vooral in het teken stond en staat van: wachten. Met mijn nieuwe sloffen en schoenen ben ik al vanaf november vorig jaar bezig en ik heb zelfs nu nog geen idee van de maand wanneer ze kunnen worden afgeleverd. Met het schilderijenproject voor mijn opgeknapte woning ben ik al zeker anderhalf jaar bezig, want elke keer is het langdurig wachten op het volgende schilderij. Ook hiervan weet ik niet wanneer het af is. Er moeten er nog twee komen, maar ik heb geen idee wanneer dat gaat gebeuren. De bestelde driewielfiets is ook zo’n megaproject. Die aanvraag loopt al vanaf maart 2019 met ook het eindpunt nog niet in zicht. Een maand of twee geleden heb ik veertien planten besteld bij de naastgelegen plantenwinkel en hier moet ik steeds achteraan zitten en komt er ook maar niks. De rechtszaak en de tuchtrechtzaken in relatie met de fiets, schieten ook maar niet op. Waarom willen zoveel zaken niet aan mij leveren? Terwijl ik toch goed van betalen ben en ik bij iedereen engelengeduld heb betoond en vriendelijk ben gebleven? Misschien is dus dat het probleem wel en moet ik wat onvriendelijker worden.

Zondag 10 oktober 2021.

Het was weer een schoonmaakdag en mijn huisje ligt er dus weer fris en fruitig bij. Een buurvrouw getracht te helpen, bij het weer op gang brengen van haar computer, maar dat is me niet gelukt. Voor computers geldt bij mij hetzelfde wat voor eigenlijk alle onderwerpen geldt: ik heb er redelijk wat verstand van, maar ik ben toch echt geen specialist. Op geen enkel onderwerp dus ben ik specialist, maar ik weet toch van heel veel onderwerpen genoeg om een gesprek over te kunnen beginnen of aan een gesprek mee te kunnen doen. Alleen als ik bij een onderwerp een verantwoordelijkheid naar derden draag, of in een situatie dat een specialist een stelling verkondigt die naar mijn oppervlakkige mening niet waar kan zijn, ga ik graven. Net zo lang totdat ik ofwel mijn eigen mening heb teruggevonden of juist de stelling van de ander moet onderschrijven. In dat laatste geval wil ik ook nog wel proberen uit te zoeken, waarom.

Mijn hulp was nog maar net de deur uit en ik zat op mijn bank, toen uit de gang een geraas in twee etappes kwam, waarvan ik geen vermoeden had wat dat toch kon zijn. Ik liep dus naar de gang en zag dat mijn grote spiegel, misschien wel twee meter hoog, van de muur was losgekomen en op de grond was gevallen en nu ondersteboven op de vloer lag. Die spiegel heeft daar misschien wel een jaar probleemloos gehangen. De twee dreunen die ik hoorde moeten dus eerst de spiegel zijn die van de muur was gekomen en rechtstandig 20 centimeter naar beneden viel en bij de tweede klap – de grootste – is hij voorover gevallen op de grond. Ik zag niks aan glassplinters, maar die zouden dan wel onder de spiegel liggen. Ik ging eerst weer even terug voor de lunch en andere zaken, maar na een uur of zo ging ik toch de gang maar weer in om de rommel op te gaan ruimen. Maar wie schetste mijn verbazing dat, toen ik de spiegel omkeerde, hij helemaal heel bleek te zijn. Volgens een kennis die ik later aan de telefoon had, betekent dit dat ik binnenkort een grote meevaller te verwachten heb. Een klein wonder was het natuurlijk wel.

Vervolgens heb ik nog wat boodschappen in huis gehaald en maakte ik nog een flinke wandeling. Dat laatste doe ik nog altijd te weinig. Ook maakte ik nog een aantal flinke telefoongesprekken.

Zaterdag 9 oktober 2021.

De afgelopen dag stond in het teken van leeswerk. Nogal wat stukken die al geruime tijd op een stapel lagen en die ik toch eens een keer wilde lezen. Stukken van allerlei aard, zowel zakelijk maar ook uit persoonlijke belangstelling. Bovendien gekeken naar een uitzending van enige uren uit het Amerikaanse Congres van een hoorzitting met twee deskundigen over de in het Midden-Oosten ontstane veiligheidssituatie na de val van Afghanistan. Het duizelde van de moeilijke namen van mensen en groeperingen. Ik doe dit wel vaker (enkele keren per jaar) en sommige mensen en groepen komen me inmiddels wel bekend voor. Zo leer je nog eens wat.

Wat me nog het meeste verraste was dat beide partijen in deze hearing niet elkaar steeds bestookten, maar beide partijen oprechte informatieve vragen stelden en ook niet moeilijk deden over precieze spreektijden. Je leest vaak berichten dat de politiek in de V.S. vooral of zelfs hoofdzakelijk gehakketak is tussen de beide partijen daar, maar daar was bij dit onderwerp niets van te merken.

Vrijdag 8 oktober 2021.

Het groen van onze voortuinen is eens goed onderhanden genomen. Ik zag zelfs dat afzonderlijke planten afzonderlijk behandeld werden. Zo grondig hebben we in jaren niet meegemaakt. Nu heb ik geen verstand van planten, dus ik kan het eigenlijk niet beoordelen, maar het ziet er zo toch beter uit. Ik kan weer naar het paadje voor onze deuren kijken.

Verder werk voor De Woonplaats gedaan en de boodschappen in diverse hoeken en gaten.

Donderdag 7 oktober 2021.

Het is een rustige week, met weinig afspraken. Dat ziet er voor volgende week weer een stuk onrustiger uit. Dan wordt het weer veel rennen, vliegen en draven. Nu beperk ik mij vooral tot het ontvangen van bestelde goederen, en de gebruikelijke boodschap- en opruimactiviteiten en het nakomen van nog gedane toezeggingen.

Woensdag 6 oktober 2021.

Dat was dus weer eens Weener. Met een volle boodschappentas weer teruggekeerd. ’s Avonds op restaurant. Als ik een auto heb, bezoek ik Bunde en met de trein Weener. Tot voor een jaar of twee ging ik ook regelmatig naar Leer, waar het winkelbestand een heel stuk groter is dan in Bunde en Weener samen. Maar in die bezoeken van mij zit toch een beetje de klad. Dat heeft enkele redenen. Ten eerste rijdt de trein er niet meer naartoe, sinds de brug over de Ems is stukgevaren. Die zou dan in 2024 weer hersteld moeten zijn, dus dat duurt nog even. Ten tweede is Fischer in 2020 gestopt met zijn almanakken, die altijd aanleiding waren voor een decemberbezoekje als de stad in Kerstsfeer was. Ten derde is daar mijn favoriete winkel van Famila ermee gestopt, toen er ruzie uitbrak wie de uitbreiding van de parkeerplaats zou moeten betalen. Aangezien het voornamelijk om Nederlandse auto’s ging, zou Nederland die uitbreiding moeten betalen, maar daar voelde Nederland uiteraard niets voor. De stad Leer wilde er ook geen geld voor uittrekken, dus besloot Famila er dan maar te vertrekken. En ten vierde kun je er dan wel met ‘Schienenersatzverkehr’ komen, maar in die bussen zit ik uiterst oncomfortabel. Daar moet ik dan toch maar eens wat op gaan verzinnen.

Verder is dan intussen het gemeentelijk groen aan beide zijden van het doorgaande pad langs onze woningen weer flink gesnoeid, dus dat ziet er allemaal weer knisperig uit.

Dinsdag 5 oktober 2021.

Het wordt weer eens tijd voor een ritje naar Duitsland. Vrijdag was mijn bakker onverwacht niet op de markt, en zo kwam ik zonder Allinsonbrood te zitten. Dan moet ik die bestellen bij een andere bakker in de stad en die kan ik dan vanaf vandaag ophalen. Als ik dan toch van huis moet, brei ik er maar meteen een bezoek aan Weener aan. Is dat ook weer gebeurd.

Maandag 4 oktober 2021.

Het werd inderdaad een spektakel. Je snapt gewoon niet dat verreweg de meesten gewoon de hele tijd op hun fiets kunnen blijven zitten. Alles spekglad en modderig vrijwel de hele rit, ruim zes uur lang en dan op van die smalle bandjes en toch zo snel mogelijk. Zelfs erop lopen zou ik niet durven. Een Italiaan als winnaar met Mathieu van der Poel, vlak daarop als derde.

Verder is er niet veel zinnigs uit mijn handen gekomen. Of het moeten de UBO-opgaven aan ING zijn voor onze bewonersstichting.

Zondag 3 oktober 2021.

Gisteren heb ik toch nog even genoten van de laatste kilometers van de eerste Parijs – Robaais voor vrouwen. Deze rit voor mannen bestaat al sinds 18zoveel. En nu dus voor de eerste keer voor vrouwen. Het was inderdaad een heksenketel, met veel slip- en valpartijen, en met een verrassende Britse als winnaar en Marianne Vos als tweede. Straks hetzelfde maar dan voor de mannen. En deze keer, naar het lijkt, in volle regen. Tjonge. Dat wordt me nog wat.

Gisteren, ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van de Hollandse Genealogische Vereniging Ons Voorgeslacht, een dik jubileumnummer gekregen, met alle mogelijke bronnen en wat je ermee kunt. Zeer lezenswaardig, maar ik heb nog maar 20 pagina’s of zo gehad.

Zaterdag 2 oktober 2021.

Gisteravond bekeek ik op Investigation Discovery (ID) weer eens een documentaire over een echte misdaad. In een huis was een overleden vrouw van een jaar of veertig gevonden, die kennelijk de hand aan zichzelf had geslagen. Aldus was ook de beslissing: zeIfmoord. Ik voelde het vervolg van dit verhaal al aankomen: veel later zou blijken dat ze toch vermoord was en de dader de zaak zo had ingericht dat het op zelfmoord leek. Je kijkt immers naar een misdaadprogramma en waar zelfmoord is vastgesteld gaat niemand op zoek naar de dader.

Maar het pakte bij deze zaak toch heel anders uit. Eerst vonden ze een brief van de betrokkene met het waarom van haar daad. Ze deed het – kort samengevat – voor haar kind, dat blijkbaar nog vrij jong was, ‘om hem te besparen wat mij is overkomen’. Toch een raadsel.

Bij het opruimen van haar woning, na de begrafenis, troffen ze in een kast een soort schoenendoos aan, met allerlei brieven en documenten. Waaronder twee identiteitsbewijzen en rijbewijzen en een geboorteakte, van twee andere vrouwen dan zijzelf. Dat zullen dan wel relaties van haar geweest zijn en die wilden ze ook nog even informeren over haar dood. Maar de dames bleken beiden onvindbaar. Totdat iemand via een subtiele aanwijzing, veronderstelde dat het wel eens om dezelfde overleden vrouw kon gaan, die zich dan blijkbaar in de loop der jaren met verschillende identiteiten heeft voorgedaan. Maar wie was deze vrouw dan werkelijk?

En toen kwam het: met behulp van haar DNA en met genetische genealogie ontdekte men de werkelijke identiteit van de overleden dame. Ook hiervoor moest een stamboom worden gebouwd met misschien wel 1000 personen. In Nederland en heel Europa is dit een nog altijd nog nooit toegepaste methode, maar in de V.S. inmiddels al heel gebruikelijk. Dit is nu de tweede zaak – bij mijn weten – die is opgelost met behulp van genetische genealogie en die een documentaire is geworden.

Vervolgens heeft men de echte moeder van deze vrouw opgezocht die nog in leven was. Het bleek dat de hoofdpersoon op haar 18e uit het ouderlijk huis is vertrokken en nooit meer iets van zich heeft laten horen. En niemand heeft toen naar haar gezocht. Bizar maar waar. Toen jaren later haar vader overleed erfde ze van hem een bedrag van een kleine ton. Ze hebben haar toen nog op haar eigen naam opgezocht en ook gevonden, maar ze weigerde het bedrag. Wie weigert er nu een ton, tenzij je er al vele van hebt? En direct daarna verdween ze ook meteen van de aardbodem en leefde ze verder met een andere naam. Ze wilde met haar verleden dus blijkbaar absoluut niets meer de maken hebben. Maar later heeft ze nogmaals een andere identiteit aangenomen. Totdat haar leven eindigde in haar zelfmoord.

Vrijdag 1 oktober 2021.

Het septemberbezoek aan mijn websites was 1.341 en dat is het hoogste aantal ooit (dus sinds de start in 1999) zonder reclame. Er zijn ook meerdere maanden mét reclame waarbij ik lager scoorde. En er zijn nog 5 maanden, allemaal in het jaar 2000 waarin ik hoger scoorde maar ik toen wel reclame gebruikte, zelfs radioreclame). En ook de groei ten opzichte van augustus is weer fors. Dus ik ben niet ontevreden.

Ik baalde er van dat mijn vaste marktbakker er vandaag niet was. Die heeft gewoon het lekkerste Allinsonbrood. Dat gebeurt wel vaker bij drukke kramen, dat de kraamhouder af en toe gewoon niet komt. Weekje vakantie denk ik dan, maar het kan uiteraard ook een heel andere reden hebben. Dus moest ik weer brood bestellen bij mij tweedekeusbroodwinkel, in de wijk Helpman. Dan is er ook nog een derdekeusbroodwinkel en dat is Albert Heijn. Maar waar eerstekeus en tweedekeus vrij dichtbij elkaar liggen qua kwaliteit, neemt de derdekeus een flinke afstand. Ik betwijfel soms wel eens of het Allinsonbrood van AH wel Allinsonbrood is. Het AHbrood is veel slapper, net zo slap als alle andere ‘gewone’ broodsoorten, en het smaakt ook anders. Geen idee hoe dat komt.

Weer eens een aanvraag voor een persoonskaart bij het CBG gedaan. Dat kan tegenwoordig ook per e-mail, en je krijgt ook per kerende post een reactie. Dat het tegenwoordig daar erg druk is en dat dat helaas betekent dat je tot wel drie maanden moet wachten. Het staat er zo dat het lijkt alsof het een uitzondering betreft, maar ik weet niet beter dan dat je altijd tot drie maanden moet wachten. Dat is juist de regel daar.

Dat valt me ook steeds op bij elke telefonische helpdesk. Of het nu de ziektekostenverzekeraar, de bank of de elektronicaleverancier is, doet er niet toe. Steevast krijg je de automatische reactie dat ‘het op het ogenblik erg druk is, en dat het opnemen van de telefoon daarom langer duurt ‘dan u van ons gewend bent’.’ Het is gewoon een toverformule waarmee men probeert de klant mild te stemmen.

Donderdag 30 september 2021.

Enkele dagen deze blog niet bijgehouden. Foei. Het betekent gewoon dat ik het nog altijd flink druk heb. Gisteren bijvoorbeeld weer eens een heel lange dag in Enschede, met heel vroeg op en daar met verschillende vergaderingen direct achter elkaar. Meteen na afloop maar even de auto weggebracht en zo kwam ik tegen half negen aan bij onze Chinees. Voor het eerst heb ik mijn QR-code gebruikt en hij werkte als een speer. Heerlijk gegeten en rond een uur of negen weer thuis.

Zaterdag 25 september 2021.

In The Guardian vanmorgen een erg interessant artikel over hoe bevruchtingen en met wiens zaad hebben plaatsgevonden. Het komt nu allemaal uit. Niet alleen gebruikten behandelende dokters daarvoor hun eigen zaad, maar soms ook het zaad van andere patiënten. En dat is inderdaad via de ook door mij gebruikte methode van ‘genetische genealogie’ aan het licht gekomen. De vrouw die dat met een naast familielid overkwam zat wel heel toevallig vlakbij een match met haar biologische vader. En vervolgens gaf de laatste DNA-match 100% duidelijkheid. Haar biologische vader was ook patiënt geweest in dezelfde kliniek waar ook haar moeder was behandeld, maar had nooit toestemming gegeven zijn zaad hiervoor te gebruiken.

https://www.theguardian.com/lifeandstyle/2021/sep/25/the-great-sperm-heist-they-were-playing-with-peoples-lives

Het heeft me wel aan het denken gezet over de door mij gekozen tariefstructuur bij deidentiteitsvinders. Je kunt inderdaad toevallig heel dichtbij die oplossing zitten en dan heb ik er maar heel weinig werk van. Dan moet er ook een veel kleiner bedrag in rekening worden gebracht.

Vrijdag 24 september 2021.

Vandaag staat helemaal in het teken van het wegwerken van achterstallig onderhoud. En het is ook een hoop. De to-do-list is intussen wel af en ik ben al begonnen. Het zal ook morgen nog wel een deel van de dag duren.

Woensdag 22 september 2021.

Het zijn de afgelopen 7 etmalen drukke dagen geweest. En het is ook nog niet helemaal afgelopen. Veel vergaderen, veel lezen en veel reizen. Maar binnenkort zie ik toch wel weer licht aan de horizon en kan ik weer allerlei achterstallig onderhoud aanpakken.

Intussen is ook de klapstuk gearriveerd, en kan die ook worden bereid voor de hutspot.

Intussen gaan huishouden, boodschappen, opruimen en alle dagelijks gedoe ook gewoon door.

Van het WK wielrennen dat de hele week al loopt tot en met komend weekend, en waarvan ik steeds een groot deel zie, heb ik dit jaar nog maar weinig gezien. Hopelijk kan ik komend weekend met de wegwedstrijd voor de elitevrouwen en -mannen daarvan nog iets inhalen

Maandag 20 september 2021.

De nasi van Crop vond ik toch beter dan die van Jumbo. Bij Crop zit er vooral meer vlees in.

Verder het WK wielrennen, tijdrit mannen gevolgd. Met de Italiaan Ganna als winnaar. En tenslotte de voorbereiding van de komende ALV van het huurdersplatform voorbereid. Omdat die ALV zo lang niet gehouden is, zijn het deze keer veel meer stukken, die ik toch allemaal gelezen moet hebben.

Zondag 19 september 2021.

Het was een typische boodschappendag. Het viel me weer eens op dat diepvriesproducten in de supermarkt veel minder meuk bevatten dan dezelfde variant van dit voedsel, die als ‘vers’ in de winkel ligt. Dat zit hem in de houdbaarheid. ‘Verse’ producten zijn uiteraard minder lang houdbaar dan bevroren producten, en daarom worden er in de ‘verse’ producten chemicaliën toegevoegd om het product langer ‘vers’ te houden. Zonder plan ben ik in de loop van een aantal maanden bijvoorbeeld bezig om de diverse bevroren nasi te proberen. En opnieuw vond ik nauwelijks ‘meuk’ in deze nasi’s. Als je de nasi uit de koeling pakt, staat die bol van de chemicaliën, al dan niet verpakt in E-nummers. Ook de ingrediënten voor hutspot gekocht. Maar in de super hebben ze geen klapstuk, dus daar moet je dan voor naar de echte slager. Tot mijn verrassing hadden ze ook bij de echte slager geen klapstuk in voorraad. Wel kon het besteld worden en dan krijg ik die dus maandag.

Vervolgens toch maar weer eens langs de fotograaf gegaan, want waar blijft nu mij volgende schilderijtje toch? Besteld in de tweede helft van juli, dus dat mocht wel eens. Hij zei het niet, maar ik kreeg toch de indruk dat hij er nog niet veel aan gedaan had. Het blijft een merkwaardige winkel: eersteklas spullen, maar lange wachttijden.

Vrijdag 17 september 2021.

Ik kwam er weer eens aan toe om een wandeling om het Paterswoldse en Hoornse meer te maken. Het was het ideale weer ervoor. Niet te warm en heel af toe een klein beetje motregen, met een totaal van 12,7 kilometer. Dat had ik al in jaren niet meer gedaan, terwijl het toch een mooie wandeling is. Veel vaker liep ik naar het Hoofdstation van Groningen en soms ook nog terug, of een heel eind richting Assen en weer terug. Die wandelingen hebben het voordeel dat ik elk ogenblik, bij slecht weer of om een andere reden, onderweg de bus naar huis kan nemen, maar het nadeel dat de route niet zo fraai is. Ook een wandeling naar Zuidlaren zit er niet meer zo in, zeker sinds corona roet heeft gegooid in de busdienstregelingen. Na Onnen is er geen openbaar vervoer meer naar Zuidlaren. Vandaar dat ik kort geleden met de bus met een enorme omweg naar Zuidlaren ben gegaan en vervolgens naar huis ben gelopen.

De wandeling rondom de genoemde meren bracht nog een verrassing. Van 14 december 1991 tot 1 januari 1993, dus iets meer dan een jaar, heb ik daar in een flat aan de P.J. Noël Bakerstraat gewoond. Ik was er de eerste bewoner. Het was pal aan het meer, vanuit mijn voorraam keek ik direct op het meer. Daar moest ik dus langskomen, dat kon niet anders. Maar er kwamen vele woonflats voorbij, maar ‘mijn’ flat zat er maar niet tussen. Direct na het laatste woongebouw ben ik toch maar eens op mijn telefoon gaan kijken waar die straat was gebleven. En tot mijn verrassing bleek dat ik die straat intussen een paar honderd meter voorbij was gelopen, zonder dat ik die voormalige woning van me had herkend. Dus ik weer een stukje terug. En zelfs toen ik voor de deur stond van mijn voormalige woning stond, herkende ik die nog steeds niet. In mijn herinnering was die flat veel hoger en ook met een veel lichtere kleur. Uit het voorraam kon je inderdaad het meer op kijken. Dus dat klopte nog wel. Wat zit een mensengeheugen soms toch raar in elkaar. Van sommige avonden uit een ver verleden kan ik me nog in details herinneren waar ik was en met wie en waarom. Terwijl, van waar ik een vol jaar gewoond heb, me vrijwel niets is bijgebleven.

Donderdag 16 september 2021.

Gisteren voor het eerst weer boerenkool in de winkel van Berends zien liggen en meteen maar een pak gekocht. In de supers zag ik dat nog niet. Het is het startpunt en voor mij het startsein van het nieuwe seizoen van stamppotten.

Bij de Oosterhaarse visboer hadden ze weer eens scholletjes, dus daar heb ik er ook maar enkele van aangeschaft. Kortom: het gaat nog altijd goed met me. Dat is toch een van de geheimen van het leven: elke dag goed, afwisselend en gezond voedsel en vooral ook niet teveel.

Woensdag 15 september 2021.

Vanmorgen had ik al de hoogste stand in het 12-maandelijks gemiddelde van het aantal bezoekers op al mijn websites samen, ooit. En het is nu nog niet eens halverwege de maand. Allemaal te danken aan mijn nieuwe website www.deidentiteitsvinders.nl Op die website zijn sinds de start, anderhalve maand geleden, nu al meer dan 1200 bezoekers geweest. Het is vooral de vraag waarom ik daarop nog geen enkele vraag heb gehad. Maar die zal en zullen er zeker komen. Kwestie van tijd.

En er werd weer een nieuwe selectiedag te Enschede voor volgende week gereserveerd. ik vrees dat het nog niet de laatste zal zijn. Er komen er vast nog meer.

Dinsdag 14 september 2021.

En dat was gisteren dus weer een dagje Enschede. De vierde reis naar Oost-Nederland deze maand en er komen er deze maand nog een paar bij. In juli en in augustus ben ik er geen enkele keer geweest. Ik mag wel om loonsverhoging gaan vragen. Maar dat ga ik niet doen. Het is voor mij gewoon een interessante taak die mijn hersens bezig houdt. Zo lang ik het kan en zo lang ze me niet wegsturen, zal ik er mee doorgaan. En opnieuw zette ik vraagtekens bij de rol van het wervings- en selectiebureau. Ik krijg er zo langzaam aan een staart van.

Op de terugweg voor het eerst in meer dan een jaar weer eens boodschappen gedaan bij de Combi in Bunde. Ik had mij netjes voorbereid op de Duitse voorschriften. Zo moet je in Duitse supermarkten een mondkapje op en niet zomaar eentje maar een dure: een zogenaamd FFP-masker. Maar meteen over de drempel zag ik de eerste klant met een goedkoop kapje op. En verder in de winkel liepen bijna alle klanten er met zo’n goedkoop kapje. De o zo gedisciplineerde Duitsers zijn niet meer zo gedisciplineerd als vroeger, dat was me wel duidelijk. Relatief volbeladen, met lekkere soepjes, keukenpapier, Nivea Soft (dat daar de helft kost van wat het hier kost, daarom worden ze hier zo vaak verkocht met ’tweede gratis’) en drank, ging ik weer naar huis.

Maandag 13 september 2021.

Het was een spannend weekend. Het nieuwe lid van onze bewonerscommissie is zaterdag langs alle 56 bewoners gegaan, alsof hij op een bekeringsmissie was. Ik had hem zo goed als kan ‘bewapend’ met de goede informatie. Zoals o.a. met een formuliertje hoe mensen die nog geen zes maanden hun huurcontract hadden, ook een aanvangstoets bij de Huurcommissie kunnen aanvragen. En o.a. de vraag te laten stellen of betrokkene soms verhuisplannen had. Zo ja, dan moeten we voortaan die woning in de gaten houden, omdat er dan spoedig nieuwe bewoners zouden kunnen zijn. We moeten de bewoning nu verder in de gaten houden en ook nieuwe bewoners goed informeren over hun rechten en plichten, bij gebrek aan medewerking van de eigenaar. Een aantal bewoners zegden toe ook een aanvangstoets bij de huurcommissie te zullen gaan aanvragen. Door de gisteren bekend geworden nieuwe maatregelen wegens het coronavirus, zie ik ook ineens de mogelijkheid om weer eens een bewonersbijeenkomst te gaan organiseerden. Dat zou toch ergens in de eerste helft van oktober moeten kunnen lukken.

Vrijdag 10 september 2021.

Dinsdag had ik dan mijn eerste medische keuring voor mijn rijbewijs. Mijn bloeddruk, die in geen tientallen jaren was gemeten, bleek 130/70 te zijn. Niet verkeerd. Met elk oog afzonderlijk zag ik alles wat er gezien moest zijn, de urine was ‘helemaal schoon’, hoewel ik vermoed dat er alleen op sucrose is getest, maar dan is het nog steeds een mooie uitslag. Kortom: ik mag niet mopperen. Ik voel me ook supergezond en ik doe er ook ‘alles’ aan om dat ook te blijven. Zeer afwisselend en gezond eten en relatief veel lichaamsbeweging. En het hoofd zeer veel bezighouden.

Woensdag was er dan weer een heel lange dag Dinxperlo en donderdag ben ik de hele dag bezig geweest met het wegwerken van ‘achterstallig onderhoud’. Er speelt gewoon erg veel deze dagen.

Dinsdag 7 september 2021.

Voor het eerst in heel lange tijd, mogelijk zelfs sinds begin vorig jaar toen de corona uitbrak, hadden we weer eens een bijeenkomst van de bewonerscommissie. In de tussentijd hielden we uiteraard wel steeds contact, of bilateraal of per e-mail en telefoon. Het was ook wel nodig, sinds we weten dat onze woningen onder de sociale huurgrens vallen, dankzij een ondergane aanvangstoets van een huurder die korter dan zes maanden zijn huurovereenkomst had. Het bedenken van de verdere strategie is nog niet zo simpel. Er zijn nog beroepsmogelijkheden voor de eigenaar, zowel via de Huurcommissie als via de rechtbank. Andere buren die ook nog geen zes maanden huren moeten nu ook geïnformeerd worden en ook de kans krijgen op huurverlaging. Maar wachten op de definitieve uitslag is geen optie, want dan is voor iedereen de zes maanden voorbij. Dus dan toch maar zo snel mogelijk. Volgende vraag is dan of iedere huurder zo’n bericht moet krijgen, want we weten niet wanneer elk huurcontract is ingegaan.

Er zijn afspraken gemaakt, dus nu maar even bezien hoe het allemaal uitpakt.

Verder was er ook mijn hulp weer, waarmee ik nog altijd zo blij ben.

Maandag 6 september 2021.

Opnieuw enkele drukke en lange dagen. Zaterdag was er dan het jaarlijkse uitje van het Huurdersplatform, dit keer in Harderwijk. Ook hier was ik toch weer laat, met een lichte verslaping, maar vooral door hommeles met het bereiken per trein van Zwolle. Een begeleide stadswandeling, en een boottocht over de Harderwijkse wateren en het Veluwemeer. Een boottocht over ik meen de Dinkel, enkele jaren geleden was me niet goed bevallen. Het uitzicht was vrijwel permanent op groen begroeide oevers. Geen gebouw, of andere bezienswaardigheid gezien, evenmin als andere schepen. In Harderwijk was dat wel anders. Steeds wijde vergezichten, vele gebouwen en andere leuke dingen en ook veel scheepsverkeer met zwaaiende en roepende mensen. Lage bruggetjes, waar je diep voor moest bukken. Het was ook het perfecte weer: veel zon en toch niet te warm. Een succes. In de avond bij De Admiraal het diner. Dit restaurant had ook een ijsloket en ik kon me niet beheersen en nam een schepijsje. Anderen volgden. En eigenlijk al vanaf de eerste hap merkte ik al dat dit geen topproduct was. Er zat maar weinig smaak aan. Anderen lieten de helft staan. Maar een ijsverslaafde, zoals ik, maakt het bekertje dan toch wel helemaal op. Het eten zelf was ook niet meer dan redelijk. De biefstuk die ik nam, haalde het niet bij die van Loetje. Ook de wachttijden tussen de gangen waren bijzonder lang. Dit restaurant krijgt van mij geen aanbeveling. Eigenlijk was het matige ijsje al een voorbode. Maar het gezelschap maakte eigenlijk alles weer goed, want het was bar gezellig en er werd ook veel gelachen.

Tegen middernacht was ik weer thuis. Zondag was dan eindelijk een echte rustdag en kwam er niet veel uit mijn handen. Mag ook wel een keertje.

Vrijdag 3 september 2021.

Het waren zeer drukke dagen. Maandagavond 30.8 naar Enschede voor enkele selectiegesprekken met sollicitanten voor de RvC. Ik was zo laat thuis dat ik besloot de auto maar de volgende morgen vroeg weg te brengen. Ik had gewoon niet meer met welk ov dan ook thuis kunnen komen. Dus de wekker gezet om bijtijds de auto te kunnen afleveren. Vervolgens dwars door de wekker heengeslapen. Blijkbaar had ik de wekkers wel handmatig uitgezet, maar ben vervolgens verder gegaan met slapen. Een zorgelijke ontwikkeling. Ik zet maar weer een handwekker buiten armbereik, als ik nog eens de wekker moet zetten. Meteen gebeld dat de auto iets later kwam, in de kleren geschoten en auto weggebracht. Veertig minuten over tijd. Dat is me nog nooit overkomen. Niemand zei er iets van. Vervolgens liep de hele dinsdag enigszins in de soep. ’s Avonds met een buurvrouw uit eten geweest bij Loetje, die sinds kort een vestiging heeft in Paterswolde. Dat is misschien wel twintig jaar geleden dat ik voor het laatst in een Loetje kwam. Daar was ik een keer in Amsterdam en een keer in Amstelveen of daar vlakbij. Ik heb me toen laten vertellen dat ieder kind in die familie zodra het 12 is geworden wordt geleerd hoe je een biefstuk moet bakken. ‘We leven van de biefstukken, dus je moet leren hoe dat gaat.” Ik weet niet of het waar is, maar het zou me niets verbazen. De Loetje in Paterswolde was vooral groot, niet te overzien vanuit onze zitplaats. En alle tafeltjes bezet. En wat een heen en weer gedraaf van weet ik hoeveel medewerk(st)ers. De biefstuk die we kregen was nog precies zo als ik hem me herinner. Met de authentieke Loetjejus en witte boterhammen. Daar ga ik vaker naartoe, met andere buren of zo. Dat los ik wel op.

Woensdag moest ik opnieuw naar Enschede, voor volgende selectiegesprekken, en deze keer was ik zelf de voorzitter, zodat ik de tijd beter in de gaten kon houden (en ik ook beter kon inschatten wanneer ik beslist weg moest zijn) en ik op tijd genoeg terug zou zijn om met de laatste trein of bus nog thuis zou kunnen komen. Het lukte allemaal perfect, zodat ik vanmorgen ongestoord goed kon uitslapen.

Maandag 30 augustus 2021.

Bij mijn werk voor twee huurdersorganisaties, valt me steeds weer op, dat de factor ‘huurders’ door ongeveer alle gesprekspartners worden benaderd alsof ze iets tussen onbenullig en melaats zijn. We worden eigenlijk door geen externe partij een serieuze gesprekspartner gevonden. Een aangetrouwd familielid die bij een gemeente werkt en verantwoordelijk is voor de contacten namens die gemeente met woningcorporaties en huurdersorganisaties (het zogenaamde tripartite overleg), meldt op zijn cv dat hij namens de gemeente verantwoordelijk is voor de contacten met de woningcorporaties. De huurders die in elk stuk altijd ook moeten worden genoemd als vaste en verplichte overlegpartner, laat hij gewoon weg: huurders zijn te onbelangrijk en het staat ook niet op je cv. Een visitatiecommissie die alle partijen rondom de woningcorporatie moet interviewen, vult alvast het standpunt van de huurders niet: huurders kunnen namelijk niet zelf hun standpunt formuleren. Een bureau voor werving- en selectie die bezig is om een huurderscommissaris te selecteren (de huurdersorganisatie heeft het wettelijke recht om met een bindende voordracht een kandidaat aan de Raad van Commissarissen voor te stellen, die die RvC ook niet mag weigeren), gaat vervolgens over de kandidaten in overleg met de Raad van Commissarissen en zelfs met de directie en informeert de huurders daar zelfs niet over. Huurders kun je toch niet serieus nemen als ze een huurderscommissaris moeten gaan benoemen? Het kostte veel gemeentebesturen en vooral -ambtenaren veel moeite om te accepteren dat huurders vanaf zekere datum over het beleid mochten/moesten meepraten. Ze werden in veel gemeentes vanaf de start niet serieus genomen en met de rug aangekeken. Elke keer moet je je positie opnieuw bevechten. Dit went maar niet.

Zaterdag 28 augustus 2021.

Zaterdag dan weer mijn jaarlijkse lunch met Hans met wie ik al meer dan een halve eeuw – met tussenpozen – bevriend ben. Die lunch kon vorig jaar om de bekende redenen niet doorgaan. Ook dit keer was het weer beregezellig. Ons vaste restaurant was inmiddels van eigenaar veranderd en het was al niet verkeerd, maar met de nieuwe eigenaar zijn ze er zeker niet op achteruit gegaan, zoals een doorgewinterde Groninger het zou zeggen. Het was, anders gezegd, verrukkelijk. De kalfssoep met champignons vooraf heb ik nog nooit zo lekker gegeten. Daarna hadden we een vissalade, ook van grote klasse. De dame blanche was zonder meer goed, maar ook weer niet uitzonderlijk. Dat is bij een dame blanche ook bijna niet mogelijk. Op de terugweg nog een kort bezoekje in Rijswijk afgelegd en vervolgens naar broer Arie 82) in Leiden getogen. Die had ik al meer dan een jaar niet meer gezien. We namen voldoende gelegenheid om diverse oude koeien uit de sloot te halen. En natuurlijk ook de actuele internationale politiek situatie doorgenomen. Alsmede enig dichtwerk en diverse andere zaken te bespreken. Tegen half twaalf was ik weer thuis, waar ik een inmiddels weer helemaal proper gemaakt huis aantrof. Het leven is goed.

Vrijdag 27 augustus 2021.

Vandaag kan ik al melden dat augustus 2021 de maand is sinds ik met een website begon in 1991, met het hoogste aantal bezoekers, 959 stuks, voor alle websites samen, voor zover het maanden zijn waarin voor geen enkele website reclame heb gemaakt. Alleen in de periode november 2000 tot en met mei 2001 zijn er zeven maanden geweest, waarin ik reclame maakte, met Google Adwords, waardoor je hoger in de lijst kwam te staan, en met radioreclame. De maand augustus is natuurlijk nog niet afgelopen, dus van deze zeven maanden gaan we er deze maand nog wel één of enkele voorbij. Dat is overigens helemaal te danken aan de nieuwe website www.deidentiteitsvinders.nl die nog altijd erg goed wordt bezocht.

Verder kan ik melden dat ik de deur weer uitkan, maar alleen richting Albert Heijn en bijvoorbeeld het station. Voor de Jumbo en de markt waar ik vandaag nog naartoe wil moet ik best een flink stuk omlopen, maar dat is overkomelijk.

Donderdag 26 augustus 2021.

Het was zelfs even wennen, zoveel licht we gisteravond weer hadden. Maar het wende snel.

Intussen zijn de aanleggers van nieuwe gasleidingen bij mijn voordeur aangekomen. Ik kan het huis dus even niet uit. Althans niet via de voordeur. Maar ik heb buiten voorlopig niets te zoeken, dus ik heb er complete vrede mee.

Verder loopt het deze tijd alles op rolletjes voor mij. Er zal ook wel weer een andere tijd komen, maar voorlopig geniet ik er maar van.

Woensdag 25 augustus 2021.

Toch wel tot mijn verrassing zag ik vanmorgen dat de lantaarn vlak bij mijn huis brandde. Ik ga ervan uit dat dan ‘overal’ wel zo zal zijn. En vanavond en vannacht ook nog. Ik heb het niet opgeschreven, maar deze reparatie heeft zeker meer dan een maand geduurd.

De werkzaamheden om de grijs gietijzeren gasleidingen te vervangen door leidingen van kunststof zijn intussen bij mijn voordeur aangekomen. Ik kan er nog wel uit richting de Jumbo, maar niet of nauwelijks voor boodschappen richting de Albert Heijn. Dat zou morgen wel eens andersom kunnen zijn. Het gaat niet met veel geluid gepaard, dus dat probleem hebben we ook niet. We overleven het allemaal wel.

Gisteren voor het eerst van mijn leven Foe Yong Hai met witte rijst gemaakt. En het smaakte echt lekker. Voor herhaling vatbaar. Wat zich bij mijn kookkunst altijd weer voordoet is dat het doorgaans wel lekker is, maar dat het er nooit echt mooi uitziet op het bord. Mijn voormalige eetclublid Tini, alweer geruime tijd geleden overleden, was op dit punt precies mijn tegenhanger. Althans wat het uitzicht betreft. Haar gedekte tafel en opgediende gerechten waren altijd een lust voor het oog. Het was bovendien altijd erg lekker, wat ze maakte. Ik heb niet het geduld om alles mooi op het bord te draperen, en al helemaal niet als het alleen voor mezelf is. Het is niet alleen geduld, het is ook een soort kunstzinnige aanleg. Die mis ik ook. Die is er in mijn jonge jaren goed uitgestampt. Zie daarvoor mijn leven van 3 – 11 jaar op deze website.

Maandag 23 augustus 2021.

Vanmorgen is dus inderdaad begonnen met het openmaken van de doorgaande paden voor de aanleg van nieuwe gasleidingen. De dranghekken zijn nog niet gezet, en er is voorlopig nog maar één mannetje bezig. Hopelijk vinden ze nu ook snel waar de elektriciteitskabel kapot is, zodat we weer brandende lantaarns krijgen.

Dankzij deidentiteitsvinders is vanmorgen al de maand augustus 2021 de top-10 van maanden met de meeste bezoekers van mijn websites binnengetrokken. Die top tien is er al vanaf in elk geval het jaar 1999. En dan is de maand augustus uiteraard nog lang niet voorbij, dus er is een goede kans dat deze maand nog gaat stijgen binnen die top-tien.

Zondag 22 augustus 2022.

In de huidige Vuelta, waarvan ik gisteren weer eens een etappe zag, bergop eindigend, zie ik geen enkele concurrent van de gedoodverfde winnaar Roglic. En al helemaal niet bij de meedingende Nederlanders. Dus dat maakt hem nog oninteressanter dan ik toch al dacht dat hij zou worden. Het wielerseizoen heb ik dus intussen beëindigd.

De koeienogen doen het verbazingwekkend goed. Die groeien volgens mij als kool en ook mijn hulp zal hiermee tevreden zijn. Volgende planten van de bestelde 14 heb ik nog niet gekregen, dus de bloementuin die ik probeer te maken schiet nog niet erg op.

Gisteren spruitjes, van het Bredaras, dus dan is er wel veel tijd nodig om ze schoon te maken, gekookte aardappels en een speklapje. Een supersimpel gerecht dus. Maar het smaakte super. Ik eet ook wel lekker met macaroni of nasi of andere nog ingewikkelder gerechten, maar het simpele smaakt me toch nog altijd het beste.

versimpel Zaterdag 21 augustus 2021.

Overdag was ik al langs de markt gelopen en zag daar ongekend lange rijen bij de nootjesboer. Veel mensen hebben dus de afgelopen weken flink afgezien met hun nootjesdeficiëntie. Ik haat drukte en rijen, dus ik ging gisteravond pas tegen sluitingstijd terug. En toen stonden er wel veel minder mensen in de rij dan overdag, maar ik moest nog altijd wel even wachten. De buit was weer van de ouderwetse kwaliteit en voorlopig kan ik nu weer vooruit.

Op onze parkeerplaats verscheen er een bouwkeet van de BAM, nog een gesloten aanhanger van de BAM met vermoedelijk apparatuur, een mobiel toilethokje en 10 – 15 dranghekken. Hier worden de grijs gietijzeren gasbuizen vervangen door buizen van kunststof, omdat grijs gietijzeren gasbuizen soms kunnen ontploffen. Onlangs nog in de Jan van der Heijdenstraat in Den Haag, met doden, gewonden en meerdere onbewoonbare huizen tot gevolg. Die dranghekken begreep ik wel. De bewoners hier zijn soms erg opdringerig en dan ook niet te temmen en moet je steeds op een afstand proberen te houden, anders sta ik ook niet voor de gevolgen in. De verbouwing zou maandag moeten beginnen. De verbouwing is in opdracht van Enexis, dat totaal onbereikbaar is voor het antwoord op de vraag waarom er hier en in de wijde omtrek al weken geen openbare verlichting meer is. De beheerder van de woningen hoopt dus hier maandag een leidinggevende van Enexis te ontmoeten, om een vraag te kunnen stellen: wanneer krijgen we hier weer openbare verlichting?

Vrijdag 20 augustus 2021.

Vandaag is de nootjesboer weer terug van vakantie, dus alle vakantieleed is weer geleden. Al zal het straks wel erg druk zijn, nadat zoveel mensen zo lang ontnoot zijn geweest. Ik zal het er voor overhebben.

Vanaf volgende week gaan de werkzaamheden voor De Woonplaats weer beginnen en het is ook meteen fors, met steeds meer afspraken. Er zijn niet minder dan drie vacatures te vervullen in de Raad van Commissarissen, dus dat kunnen wel eens tientallen gesprekken worden. Het reguliere werk gaat ook gewoon door en bovendien mag je verwachten dat we het in de loop van september ook nog eens extra druk zullen krijgen met waarschijnlijk de komende verdergaande samenwerking met een andere woningcorporatie en misschien zelfs wel met een (voorgenomen) fusie.

Woensdag 18 augustus 2021.

Gisteren ging dan mijn brief aan Volkswagen AG te Wolfsburg de deur uit, met de vraag of zij nog gegevens hebben van mijn vader, die daar in WO II als dwangarbeider gewerkt zou hebben.

Ik deed dat in het Engels, omdat ik daar toch vlotter mee schrijf dan in het Duits.

Ik verwacht nu natuurlijk – behalve de gevraagde gegevens – ook een uitnodiging voor een bezoek aan Wolfsburg, als gast van de Vorstand, om alle ruimten te bezoeken waar mijn vader geweest moet zijn. En na afloop staat er dan een splinternieuwe Volkswagen voor me klaar, bij wijze van Wiedergutmachung. Ik blijf uiteraard bescheiden, want ik verwacht ook weer niet dat al zijn kinderen nu een Volkswagen zullen krijgen, maar eentje moet er toch vanaf kunnen. Dan is alles Wieder Gut.

Dinsdag 17 augustus 2021.

Het merkwaardigste bericht over de opkomst van de Taliban in Afghanistan, was wel dat een Duits militair transporttoestel in Afghanistan opsteeg met slechts zeven passagiers aan boord, terwijl een Amerikaans transporttoetel vrijwel tegelijk opsteeg met 640 passagiers aan boord, terwijl het maar bedoeld was voor maximaal 150 soldaten. Iedereen kon daar zitten, al was het wel op de laadvloer.

Intussen gaat het thuis zijn gangetje. Ben druk doende mijn waslijst aan to-do dingen af te werken, maar snel gaat het nog niet.

Maandag 16 augustus 2021.

Gisteren groot in het nieuws de val van de Afghaanse regering en de overname van heel Afghanistan door de streng islamitische Taliban. Gevreesd wordt voor de barbaarse straffen van deze mensen, en de positie van vrouwen en meisjes. Taliban betekent overigens ‘studenten’ en dan in het bijzonder studenten van de koran en andere islamitische voorschriften. Voorlopig is het nog chaos troef in dat land en voor een nieuwe vluchtelingenstroom wordt gevreesd. President Biden verzekerde de wereld nog enkele dagen geleden dat Afghanistan met 300.000 militairen die goed getraind en bewapend zijn en o.a. ook vliegtuigen hebben, tegen hooguit 75.000 Taliban, echt niet binnen een dag zal omvallen. Dat gaat op zijn minst maanden zo niet jaren duren. Oeps, een foutje van Biden. Het gebeurde wel in een dag.

Intussen is zaterdag ook weer de Vuelta begonnen en ik neem me voor daar dit jaar niet zoveel naar te kijken. Ik weet zelfs na drie dagen nog niet eens welke Nederlandse wielrenners er aan mee doen. Ik ga mij beperken tot de bergetappes met een aankomst bergop. Weet nog niet hoeveel dat er zijn en op welke dagen dat gebeurt. Ik heb gewoon weer te veel te doen om daarvoor zoveel tijd te gaan vrijmaken.

Zondag 15 augustus 2021.

Al jaren houd ik het aantal bezoekers van mijn diverse websites bij. Omdat het bezoek vaak zo grillig is, houd ik ook het 12-maandelijkse gemiddelde bij. Vanmorgen, nog net voor de helft van de maand, stelde ik vast dat het twaalfmaandelijks gemiddelde voor augustus 2021 al gebroken is, terwijl de andere helft van de maand nog moet komen. Dat heeft uiteraard alles te maken met de komst van deidentiteitsvinders.nl op 30 juli. Er is alleen nog een periode van enkele maanden in begin 2000 dat de bezoekersaantallen nog fors hoger waren. Dat kwam toen omdat ik enkele maanden radioreclame heb gemaakt. De aantallen bezoekers die dat toen opgeleverd heeft zal ik waarschijnlijk nooit meer halen. Hoewel …. Ik moet natuurlijk nooit ‘nooit’ zeggen.

Verder ben ik gisteren eindelijk begonnen om mijn ’tuin met gele bloemen’ aan te leggen. Ik had donderdag een lijstje van 14 planten met gele bloemen bij ons tuincentrumpje ingeleverd en gisteren werd de eerste plant daarvan al geleverd: de plant koeienogen. Mijn hulp heeft hem vervolgens volgens de regelen van de kunst verpot.

Zonder mijn hulp zou ik het nooit bedacht hebben zoiets te doen. Ik heb absoluut geen groene vingers en zij volgens wel meer dan tien.

Zaterdag 14 augustus 2021.

Gisteravond met zoon en schoondochter uit eten geweest. Ze hadden niet het voordeligste restaurant uitgekozen, maar het was voortreffelijk. Er was een hoop gespreksstof in te halen. Ze hebben sinds kort hun nieuwe huis betrokken en zijn het nog volop aan het inrichten.

Jeroen werkt al een jaar of acht bij een verzekeraar, maakt daar een zeer mooie carrière, maar het was me in zijn verhalen over zijn werk steeds een raadsel hoe ze het daar georganiseerd hebben. En na thuiskomst viel het kwartje. En ineens viel het kwartje ook diep. En vanmorgen viel het kwartje nog dieper: ik ben er zelf verantwoordelijk voor dat ze het zo chaotisch hebben georganiseerd. Ze zijn afgestapt van een klassieke lijnorganisatie, en alle ontwikkelingen worden nu aangestuurd vanuit een mega-projectorganisatie, waarin geen of nauwelijks plaats lijkt voor (eind)verantwoordelijk management. Op de invictuswebsite, vertel ik er meer over. Het verhaal hoort daar ook meer thuis.

Verder was het inderdaad lastig thuiskomen, met alle straatlantaarns in de buurt uit. Gelukkig had ik bewust, van een afstand al, met mijn telefoon, alle binnenverlichting van mijn huis aangezet, zodat ik dichterbij mijn woning nog iets van een pad of vage omtrekken van bomen en struiken kon zien. Ook mijn buren vonden op dezelfde wijze hun eigen voordeur terug. We troffen elkaar voor onze deuren. Maar echt herkennen deed ik ze niet, ik herkende ze aan hun stemmen.

Vrijdag 13 augustus 2021.

Gegeven de combinatie vandaag van ‘vrijdag’ en ’13’ zou het dus vandaag mijn geluksdag moeten zijn. Ik zal er morgen dus uitgebreid over rapporteren. Veel geluk heb ik nu nog niet gehad, maar het is ook nog vroeg.

Verder heb ik weer een afspraak met mijn ‘oude’ vriend Hans in de komende weken, dus ik ga ook eens na welke bezoeken ik dan nog met elkaar kan combineren. Ik ben al in geen tijden, jaren zelfs, in het westen des lands geweest en ben benieuwd of alles er nog staat zoals ik het me herinnerd heb. En of ik het dan nog herken. Ons vaste restaurant is intussen alvast van naam veranderd, terwijl ik Carpe Diem (pluk de dag) helemaal niet verkeerd vond. Maar om het dan ook nog een Franse naam te geven is voor mij dan wel weer een brug te ver. Laten ze Frans toch vooral in Frankrijk met elkaar spreken. Daar heb ik – voorlopig – geen bezwaar tegen. In Nederland geef ik toch de voorkeur aan het Nederlands boven het Frans (en vrijwel alle andere talen).

Donderdag 12 augustus 2021.

Gelukkig was mijn visboer er gisteren ook weer. Mijn favoriete bakker komt morgen terug, maar op mijn top-nootjesboer zal ik nog een dikke week moeten wachten. Intussen wordt de nootjesspoeling dun, maar ik kan het waarschijnlijk net uithouden.

Verder was er bezoek aan de huisarts. De assistente kijkt daar de oren na en ze was heel tevreden na een week druppelen. Met het rechteroor mocht ik van haar ophouden, maar het linkeroor moet nog verder een week bedruppeld worden. Maar zo voelde ik het niet. Bij beide oren heb ik nog altijd af en toe een jeukscheut. Dat worden er steeds minder, maar het is toch nog niet helemaal weg. Dus ik blijf nog maximaal een week beide oren bedruppelen. Vervolgens werden beide oren nog uitgespoeld. Ik keek het tafereeltje aan, hoe zij het water op de juiste temperatuur bracht: door een beetje water op haar pols te schenken.
Toen ze weer bij me stond met de spuit in de aanslag, vertelde ik haar dat haar handelen me erg deed denken aan de wijze waarop ik de babymelk op temperatuur bracht.

Ze verstond blijkbaar iets anders, want ze reageerde nogal geschrokken. ‘Wat zegt u daar nou?’ En ik herhaalde mijn bericht en ze moest lachen. Inderdaad babymelk check je ook zo voor de juiste temperatuur, zei ze. Ze verwachtte uiteraard niet dat deze oude man ineens over baby’s begon te praten. Ach ja. Ik ben nu eenmaal van alle markten thuis.

Woensdag 11 augustus 2021.

De wasmachine werd inderdaad precies op tijd bezorgd en de oude meteen afgevoerd. En intussen heeft hij alweer twee wassen gedraaid met de derde voor vandaag gepland. Hij blijkt enkele voordelen te hebben ten opzichte van de vorige. Bij het begin van elke programma, wassen of drogen of anders, gaat hij het wasgoed wegen. En na enkele tientallen seconden heeft hij dan bedacht hoe lang het programma gaat duren. Hoe zwaarder de inhoud hoe langer het programma duurt. Dat is ook wel logisch. Alle vorige machines die ik had gebruiken dezelfde tijd voor hetzelfde programma ongeacht hoe vol de machine zat. Ook bij het drogen, kreeg je steevast dezelfde duur voorgeschoteld: 3 hele uren. Maar bij het drogen mat het apparaat onderweg de hoeveelheid vocht en vlak voor het eind, als er bijvoorbeeld nog anderhalf uur op de teller stond, was hij dan toch meteen klaar en ging de teller naar nul. Ik vind het wel handig als ik van tevoren weet hoe lang het duurt, als ik bijvoorbeeld nog weg moet, zeker als dat met trein of bus is, die nu eenmaal op tijd rijden. Hij is ook ontzettend stil. En dan heeft hij nog een extra stil programma, voor als je ’s nachts wil wassen. Ik denk niet dat ik dat ooit zal gebruiken, want als het doodstil is in huis hoor je toch nog alles, ook een superstille wasmachine.

Het bezoek aan de nieuwe site, www.deidentiteitsvinders.nl is heel goed. Het is al duidelijk de drukste website van de vijf die ik heb. En het bezoek neigt ook toe te nemen. Dat is bij deze bezoekcijfers van websites, net als met coronacijfers, lastig te voorspellen, omdat ze zo grillig zijn, maar de eerste indruk is voor mij toch heel goed.

Dinsdag 10 augustus 2021.

De onbereikbaarheid van websites voor mij zou liggen aan een verkeerd gebruik door mij van IPv-nummers. Dat heb ik uiteraard niet bewust gedaan en het is in elk geval nu over. Het internet en de daar omheen liggende techniek bevat voor mij nog vele onbekende spelonken.

Verder moet vandaag mijn nieuwe wasmachine bezorgd worden. Dat mag ook wel, want ik raak nu toch wel snel door mijn schone kledingstukken heen. Dus hij moet vandaag meteen nog flink aan de bak.

Maandag 9 augustus 2021.

Op dit moment is het belangrijkste dat vanmorgen mijn websites geen van alle bereikbaar waren, ook niet aan de ‘achterkant’ waar ik wijzigingen kan aanbrengen. Dat heeft ongetwijfeld consequenties voor het bezoek gehad, maar de cijfers die ik zojuist bekeek, vielen me nog reuze mee. Op een vraag daarover aan mijn hostingbedrijf kreeg ik geen enkele reactie, hetgeen ik van hen totaal niet gewend ben. Zij reageren juist altijd erg snel is mijn ervaring, vaak zelfs als ik ze in de avond of het weekend stel. Maar goed, ze doen het in elk geval weer.

Verder is van belang te melden, dat de verlichting op het terrein en in de straatverlichting om ons wijkje heen, het niet doet. En dat is al een tijdje zo. Misschien wel een week of twee al. Daardoor is het hier aardedonker. Gelukkig hoef ik de straat niet op, want ik zou over het minste of geringste struikelen. Dat zou komen omdat de kabelaar hier Enexis, doende is om de grijs gietijzeren gasleidingen te vervangen door leidingen van kunststof, waarbij ze de stroom eraf moeten halen.

Anders lopen ze blijkbaar het risico dat ze bij de graafwerkzaamheden zelf onder stroom komen te staan, als ze een elektriciteitskabel beschadigen. Maar dan zouden ze toch, als de werkzaamheden gestopt zijn elke avond de stroom toch wel weer aan kunnen zetten? Ik ben hier te dom voor, zoveel is duidelijk. De verlichting in de huizen doet het dan wel gewoon.

Zondag 8 augustus 2021.

Gisteren viel dan het proces-verbaal in de bus van de zitting die ik op 1 juli had voor het Tuchtcollege voor de gezondheidszorg. Er werd meteen bij vermeld dat er geen nieuwe stukken meer konden worden ingeleverd, dus commentaar op het stuk kan ik (en de tegenpartij) niet geven. De verdere procedure werd geschetst. Er komt een zitting van het tuchtcollege en die kan of zelf meteen afdoen, of een besloten of een openbare zitting houden. Of twee of drie van deze varianten na elkaar. Heel duidelijk dus allemaal.

Tijdens de zitting kon ik mijn buren niet of nauwelijks verstaan, vanwege de spatschermen tussen ons in, en dat heb ik ook gemeld. De voorzitter meldde vervolgens dat ze de reacties van mijn buren steeds zou samenvatten. Nu maar hopen dat zij dezelfde keuzes heeft gemaakt als de verslaglegger. Anders hebben we weer nieuwe misverstanden.

Zaterdag 7 augustus 2021.

Nu heb ik toch zelf ontdekt dat er een nieuwe variant van het coronavirus rondwaart, die niet besmettelijker maar wel dodelijker is dan alle vorige. Het zou de Colombiaanse variant kunnen zijn. Meer details op de aparte Coronapagina op deze website.

Nu is ook mijn vaste telefoon uitgevallen, maar het kan zijn dat daar gewoon nieuwe batterijen in moeten. Verder had ik weer eens postelein. Van de vakgroenteboer begreep ik dat daar ook weer verschillende rassen van zijn, die enorm in prijs kunnen schelen.

Vrijdag 6 augustus 2021.

Alles aan mechaniek in mijn huis is aangeschaft vanaf 2011, op een heel enkele uitzondering na als mijn oven, die nog veel ouder is. En ik had zojuist een betoog gehouden dat ze vanaf nu zo ongeveer één voor één zullen uitvallen. Ik was nog niet uitgesproken of het bleek dat mijn keukenweegschaal het had begeven. Hij deed helemaal niets meer. Uiteraard heb ik eerst nog even nieuwe batterijen erin gedaan, maar dat hielp ook niet. Hij bleef zo dood als een pier. Dus haalde ik maar meteen even een nieuwe, want ik gebruik hem zowat iedere dag wel een keer.

Gistermiddag begaf dan mijn wasmachine het. De aan-uitknop deed het niet meer. Uiteraard heb ik ook hier alles drie keer gecontroleerd: stond er wel stroom op het stopcontact, zat de stekker er wel in, was de waterleiding goed aangesloten, was er geen stop uitgevallen en wat al niet meer, maar de aan-uitknop reageerde nergens meer op. Vervolgens belde ik dan maar met de officiële landelijke reparatiedealer van het merk. En daar kwam ik terecht in het langste automatische telefoonsysteem, dat ik ooit heb meegemaakt. En ik heb daar toch heel wat ervaring mee. Na een schier eindeloos keuzemenu doorgeworsteld te hebben, kwam ik terecht bij een jongedame. Deze jongedame had ook weer een heel lang verhaal met een batterij aan alternatieve mogelijkheden, waarvan ik u de details zal besparen, maar het ging over diverse soorten voorrijkosten en diverse vaste of variabele tarieven, ineens of in termijnen te betalen en met of zonder garantie. Het duizelde mij. Hier zijn duidelijk enkele zeer deskundige mensen lang mee bezig geweest. Inhoudelijk had ze daarbij geen idee wat er nu met de machine aan de hand was, of hij nog gerepareerd kon worden en wat dat dan zou kunnen kosten. Hier werd ik dus niets wijzer van. Wel wist ze dat ik niet eerder dan 6 september voor reparatie geholpen zou kunnen worden.

Vervolgens heb ik de bovenste reparateur van het merk in de buurt gebeld. Dat bleek in Oldehove te zijn, best een stukje weg. Ruim om me heen zou ik geen enkele reparateur weten. Hier kreeg ik meteen een meneer aan de telefoon die van de hoed en de rand wist. Mijn probleem wijst erop dat er een stuk(je) elektronica moet worden verwisseld en dat zou tussen twee- en driehonderd euro gaan kosten. Heerlijk zo’n man die je meteen wegwijs maakt. Al doorpratende over mijn merk (Hotpoint, de uitvinders van het broodrooster in 1908 en al jaren Italiaans eigendom) bij hem niet zo’n sterke reputatie bleek te hebben. Op de vraag wat nu een nieuwe (8 kilo wasgoed, wassen én drogen) zou gaan kosten kwamen meteen de alternatieve mogelijkheden op tafel, van LG, AEG en Miele die zo’n apparaat hadden. AEG kan echter op het moment niet leveren, wegens productie- en voorraadproblemen (chips waarschijnlijk, die nu overal schaars zijn). Dus is de keus tussen het LG van  €650 of het Miele-apparaat van bijna 2000 euro. We kozen dus voor de LG en hij wordt dinsdag bezorgd en geïnstalleerd. Hij is misschien wel wat duurder dan bij een groot witgoedbedijf, maar ik geef toch de voorkeur aan persoonlijk contact met iemand die weet waar hij het over heeft.

Donderdag 5 augustus 2021.

Gisteren bleek bij een bezoek aan mijn huisarts dat ik in beide oren een soort oorontsteking heb of wellicht een soort eczeem. Ik had last van jeuk in beide oren. Niet heel erg, maar net genoeg om er toch eens de dokter naar te laten kijken. Aan de telefoon in gesprek met de assistente werden we het er over eens dat met mijn symptomen het het meest waarschijnlijk is dat mijn oren eens zouden moeten worden uitgespoten. Dat was voor het laatst een dikke vijftig jaar geleden gebeurd, dus dat mocht wel weer eens een keertje. Maar dat werk doet een doktersassistente, en daar had ik geen bezwaar tegen. Ze keek dus in beide oren met een apparaatje, en stelde vast dat de gehoorgangen redelijk schoon waren, er in elk geval geen prop zat, en dat er dus (nog) geen uitspuiten nodig was, maar dat de gangen wel ‘onrustig’ waren: een beetje rood. Ik kreeg dus oordruppels en dan zou het binnen een week weer weg moeten zijn. Drie keer per dag drie druppels in beide oren. Dat is nog knap lastig in je eentje. Vooral als in de gebruiksaanwijzing staat dat de pipet het oor niet mag aanraken. Om een bochtje kijken heb ik nog steeds niet geoefend, dus dat lukt me nog niet. Bovendien moet je ook nog het oor, voor mensen ouder dan 6, tegelijk naar boven en naar achteren trekken. Met één hand voor het optrekken en met de andere hand voor de pipet heb ik geen hand meer over om nog een spiegel vast te houden. Dus dat werd een concessie. Dan toch maar het oor met de pipet aanraken, want dan wist ik dat het goed zat en na behandeling de pipet nog even schoonmaken. Mensen jonger dan zes moeten trouwens het oor niet naar boven, maar juist naar onderen trekken. Nu ben ik één opzicht nog altijd niet ouder dan zes en dat is met tekenen. Een mens teken ik nog altijd als koppoter, met harkjes als handen en voeten, als gevolg van mijn moeilijke jeugd. Maar ik geloof dat dat voor mijn oren nu niet meer telt.

Dinsdag 3 augustus 2021.

Het bezoek aan de nieuwe website www.deidentiteitsvinders.nl gaat gestaag verder. Een reactie is er nog niet, maar dat kon ik ook nauwelijks verwachten. Ik heb steeds het standpunt gehad met slechts één opdracht het al een succes is en alle directe kosten er al uit zijn. Twee opdrachten is te mooi voor woorden en vanaf de derde opdracht in te korte tijd (binnen een half jaar) kan ik het niet meer aan en zal ik moeten gaan uitbesteden. Plan B was, ook al altijd, dat als ik de eerste weken geen opdracht krijg, ik nog wel ideeën heb, om het een flinke boost te geven. Maar zover zijn we dus nog lang niet. Dat bekijken we op zijn vroegst half augustus wel.

Maandag 2 augustus 2021.

De enorme drukte van de eerste dag is inmiddels wel wat afgenomen, maar er is nog altijd heel wat bezoek. Het is uiteraard nog veel te vroeg om een conclusie te trekken, en bovendien weet ik van de andere websites dat webbezoek altijd een grillig verloop heeft. Ik heb nog nooit een lijn ontdekt, omhoog, omlaag of ongeveer gelijkblijvend, die een week of langer aanhield.

Verder is het duidelijk dat we nu in een soort luwte zitten. De eerste externe afspraak is pas voor eind augustus, en dat paste ook mooi in het plan van de lancering van de nieuwe website. Dan heb ik ook de tijd voor een inhoudelijke reactie of voor een eventuele klant. Die luwte gebruik ik weer om verder op te ruimen. Dat is bij mij altijd een goed idee. Gisteren mijn bureau opgeruimd en gereinigd en vandaag is mijn computer weer eens aan de beurt. Daarna volgt dan de rest van mijn werkkamer.

Zaterdag 31 juli 2021.

Helaas had de bouwer verzuimd (of dat is niet gebruikelijk en ik had er niet speciaal om gevraagd) om een statistiekprogramma mee te installeren, dus ik kon niet nagaan hoeveel bezoek er nu de eerste dag gekomen was. Maar gelukkig hielp mijn hosting snel, zoals ik ook van ze gewend ben. Toen bleek dat in het eerste nog geen etmaal, er 288 pagina’s waren bezocht door 61 unieke bezoekers. Dat is ongelooflijk veel. Zo’n score of hoger heb ik op deze site, waar u nu naar kijkt, in al die (meer dan 10!) jaren precies twee keer gehad.

Wat dat moet gaan worden heb ik nog geen idee van. Blijkbaar voorziet die website wel in een behoefte.

Vrijdag 30 juli 2021, 11.15 uur.

De nieuwe website www.deidentiteitsvinders.nl staat on-line. Ik heb hem zelf nog niet bezocht, maar dat ga ik nu snel doen, om ook daar in de nieuwsrubriek het live-gaan te melden en enkele kleine puntjes aan te vullen. Dit heeft maanden werk gekost en nu wordt het dus afwachten.

Vrijdag 30 juli 2021.

Gistermiddag ben ik met mijn hostingbedrijf in de weer geweest om allerlei (misschien wel enkele tientallen) instellingen op mijn computer en mijn iPhone aan te passen, met het oog op de aanstaande lancering van de nieuwe website. Onder meer aan de e-mailinstellingen voor een splinternieuw e-mailadres: info@deidentiteitsvinders.nl . Vervolgens moesten er over en weer proef-e-mails worden verzonden en ontvangen, om vast te stellen of alles dan naar behoren functioneert. En alles deed het uiteindelijk. Niet echt alles want de qatraze-e-mail, die we meteen maar even wilden repareren, deed het na afloop nog steeds niet. Ik heb wel de middelen gekregen om het alsnog te laten gebeuren, maar dat staat de lancering niet in de weg. Het ‘live’ gaan vraagt nog enig overleg met de webbouwer, maar alles wijst er nu op dat de lancering op maandag 2 augustus gaat gebeuren. Ik kan er in elk geval niets meer aan bijdragen, want mijn werk voor de nieuwe website zit er nu helemaal op.

Donderdag 29 juli 2021.

Het wil maar geen echte zomer worden. Temperaturen halen maar net of net niet de 20 graden. En zover het oog reikt blijft het ook zo, in de komende veertien dagen. Voor je het weet zitten we dan alweer in de herfst. Het zal wel te maken hebben met de aan de gang zijnde opwarming van de aarde, als het zo lang zo koud blijft.

Gisteren ben ik dan weer eens bij onze Chinees geweest. Dit keer zonder enige aanleiding. Het was er voor hun doen vrij druk. Ik zag in het ruime half uurtje dat ik er was zeker tien klanten hun maaltijd(en) komen afhalen, terwijl tegelijk er misschien wel 12 klanten aan een tafeltje zaten. Ze hebben al zo lang ze hier zijn, nu meer dan 40 jaar, volgens mij altijd dezelfde kaart gehad. Dan krijg je natuurlijk ook een constante kwaliteit. Het eten is er altijd prima, met altijd kakelverse spullen, niet platgekookt, maar altijd met nog een beetje ‘bite’ en ik heb er ook nooit last van gehad. Voor het vertrek van huis had ik alles wat er nog stond al afgewassen en opgeruimd, zodat ik na de Chinees in een compleet opgeruimd huis kwam. Anders moet je na het eten toch altijd weer afwassen en opruimen. Het heeft wel wat voor een keertje. Er is een kans dat ik dat vaker ga doen.

Verder had ik gisteren weer mijn jaarlijkse mega-betaaldag. Dat mega slaat dan vooral op de aanslagen van de belastingdienst, omdat ik met meerdere inkomstenbronnen tegelijk, over elk van de bronnen te weinig betaal en dan komt er dus altijd een mega-naheffing voor het totaal.

Maar ik heb nooit de ambitie gehad om rijk te worden, en zolang ik maar aan al mijn verplichtingen kan voldoen vind ik het wel goed zo.

Woensdag 28 juli 2021.

Elke keer komen er weer kleinigheidjes aan het licht, waardoor de nieuwe website maar niet kan worden gepubliceerd. Maar we blijven eraan sleuren, tot het voor elkaar is. Zo vond ik het logo zoals dat op de website is geplaatst zo klein, linksboven. Dat zou toch een stuk groter moeten. Maar voordat ik dat aan deze vakmensen zou gaan vragen, moest ik toch eerst even kijken hoe andere bedrijven dat doen. En ik heb er een hele rij opgezocht. Van AH en Shell, tot het Kruidvat en nog een paar meer. En allemaal hadden ze hetzelfde. Het bedrijfslogo staat linksboven aan elke pagina en is even klein als het mijne straks. Dus blijkbaar doen ze het toch volgens de regelen van de kunst. Soms maak ik dus ook zelf een probleem dat er helemaal niet is.

Gisteravond dus weer eens Chinees en ook dat lukt me tegenwoordig steeds beter. Ik was daar nooit zo goed in als de Indische/Chinese mensen waarvan ik er een rijtje heb gekend. Laat staat dat het kon tippen aan onze Chinees in het dorp. Maar de laatste keren gaat het steeds beter.

Mijn dagen zijn nou dus behoorlijk druk. Eerst alle ochtendrituelen, en -administratie, en waaronder ook het bijwerken van allerlei statistieken, van bezoekcijfers tot coronabesmettingen. Daarna de lunch alvast klaarliggen, zodat het brood en eventueel beleg eerst kan ontdooien, en in deze tijden ook even kijken naar sommige sporten op de Olympische Spelen. De meeste sporten zie ik helemaal niets van, omdat ze me niet zo boeien, maar vanmorgen dus weer wel de tijdritten voor mannen en vrouwen op de fiets. Daarna meteen de lunch en ’s middags deze rubriek bijwerken, en het boodschappenlijstje maken. Ik ben bijna elke dag wel in een winkel. De Olympische Spelen zijn nu in Japan, dus kort na middernacht begint het feest en eindigt dus kort na onze middagpauze. Ik sta er niet eerder voor op, maar de middag ben ik dus grotendeels ‘vrij’. Voor boodschappen en voor wat er nog verder te doen is. Vanmiddag is er dus ook de plantenwinkel, 0mdat ik nou ook eindelijk werk wil gaan maken van mijn achterplaatsje en van een plant op mijn nieuwe tafeltje in de woonkamer.

Maandag 26 juli 2021.

Donderdag de zitting en vandaag al de mededeling van de rechtbank dat een deskundige zal worden aangewezen. Dat is pas een razendsnelle beslissing! De beslissing is daarmee in feite ook dat dat de medische oordelen die er liggen, zo niet in stand kunnen blijven. We zijn dus halverwege. Er komt nog een mededeling van de rechtbank aan wat voor deskundige de rechtbank denkt en een concept-opdracht voor deze deskundige. Daar kunnen we dan zelfs nog commentaar op geven en dat zal de gemeente Groningen hoogstwaarschijnlijk ook nog mogen doen.

Verder was er een misverstand ontstaan over welke website-adres ik nou eigenlijk had aangevraagd. De hosting meende dat het www.identiteitsvinders.nl was, terwijl ik toch zeker meende te weten dat het www.deidentiteitsvinders.nl was. Maar dan zou het logo ook niet kloppen. En na veel gezoek en gepuzzel kwam ik er achter dat ik gevraagd had om te gaan voor het adres de identiteitsvinders.nl Dus de ‘de’ van het begin los van de rest. Wat er dus gebeurd was is dat ik het wel goed getikt had, maar dat de automatische spellingcorrectie er een spatie tussen had geplaatst. Wat natuurlijk doorgaans ook gebruikelijk is, maar deze keer niet. Gelukkig kon vanmorgen het juiste adres nog worden geclaimd, en kwam alles op zijn pootjes terecht. Nu moet ik alles nog een keer doornemen en dan kan de website live. Wat mij betreft is dat morgen in de loop van de dag.

Vrijdag 23 juli 2021.

Weer een aantal drukke dagen achter de rug. Gisteren was er dan de rechtszaak over mijn nieuwe fiets. Ik kreeg de indruk dat het wel goed gaat met deze zaak. Waarschijnlijk zal er wel een deskundige worden benoemd. Mogelijk toch een revalidatie-arts. Bij het in de vroege ochtend naar buiten gaan, zag ik dat de klok verder was dan me lief was en ik mocht uiteraard absoluut de bus niet missen.

Dus hals-over-kop griste ik de belangrijkste spullen bij elkaar en vluchtte ik de deur uit. Ik kwam precies gelijk met de bus bij de halte aan. Eenmaal in de bus zittend realiseerde ik me dat ik in de haast mijn telefoon thuis had laten liggen. En toen merkte ik pas hoe zeer ik aan dat ding gehecht ben. Op het hoofdbusstation van Groningen moest ik overstappen, dat wist ik nog wel en ook dat de vertrekkende bus om 8.49 uur moest vertrekken. Maar bij welke lijn en op welk van de 26 busstations wist ik niet meer. Ik had tien minuten. Eerst liep ik naar een wachtende bus en vroeg de chauffeur welke bus ik moest hebben voor het gerechtsgebouw. Hij wist het niet. Een volgende buschauffeur vertelde me dat er helemaal geen bus in de buurt van het gerechtsgebouw stopte. Dat vertelde ook een derde buschauffeur. Vervolgens ben ik naar het centrale paneel gelopen en heb daar op gekeken om te zien welke bussen er om 08.49 zouden vertrekken. En dat bleek er zelfs maar eentje te zijn, bus nummer 10. Dat was de tweede chauffeur aan wie ik het had gevraagd. En ik vertelde dat ik dus toch bij hem moest zijn, maar waar moest ik dan uitstappen? Hij moest even denken en zei: halte Pijpstraat, maar het is dan best nog wel een eindje lopen. Bij het uitstappen wees hij me nog wel het straatje aan waar ik in moest gaan. Dat heb ik gedaan en zo kwam ik uiteindelijk goed uit en was ik ruim op tijd binnen. Maar nu van het gerechtsgebouw weer terug naar het hoofdstation. In de praktijk had ik intussen wel tien keer op mijn telefoon gekeken, maar dat ging nu niet. Op mijn gevoel gaan lopen is bij mij levensgevaarlijk, want met totale afwezigheid van een gevoel voor richting, loop ik bijna per definitie de verkeerde kant op en dat bij elke volgende keuzemogelijkheid opnieuw. En ik wilde ook nog onderweg een boodschapje doen, omdat ik niet dagelijks in de binnenstad kom. Om een lang verhaal wat korter te maken: het is allemaal goed gelukt, maar vraag me maar liever niet hoever ik heb omgelopen. Ook wist ik niet hoe laat de bus zou vertrekken, want ook dat haal ik altijd uit mijn telefoon. Er was een tijd dat ik alle vertrektijden voor alle bussen en trams waar ik mee door Den Haag reed uit mijn hoofd kende en bij elke nieuwe dienstregeling meteen weer uit het hoofd ging leren. Maar al jaren haal ik dit soort gegevens uit mijn telefoon.

Nu ik eindelijk de last van de rechtszaak uit mijn hoofd kon zetten vond ik het wel tijd worden dat de nieuwe website de lucht in zou gaan. Sinds maandag had ik niets meer van de webbouwer gehoord dus ik ging maar eens vragen naar de stand van zaken. Het bleek dat de ontwerper van het logo het logo nog in een bepaald format moest zetten, waarop de bouwer moest wachten. Maar ik wist ook al dat de logo-ontwerper, een zekere Gerrit, vandaag aan het eind van de dag met vakantie zou gaan. Dus was het eventjes alle hens aan dek, maar uiteindelijk ontving vanmiddag de webbouwer net op tijd het verlangde materiaal en nu kan de website dus worden afgemaakt. Doorgaans werken de mensen van de ontwerper, tevens mijn hostingbedrijf, heel vlot, dus ik ga ervan uit dat het nu toch wel snel zal gaan gebeuren.

Dinsdag 20 juli 2021.

Dit is het nieuwe logo dan:

Dat komt er dan in allerlei maten. Zowel voor briefpapier, rekeningen, als visitekaartjes. En uiteraard in de website. Alles wijst er nu toch op dat de website nog deze week ‘live’ zal gaan. Omdat ik donderdag nog een belangrijke afspraak heb, heb ik het liefste dat hij donderdag eind van de dag of vrijdag in de lucht zal zijn. En dan gaan duimen en afwachten.

Maandag 19 juli 2021.

Gisteren heb ik dan het merk ‘deidentiteitsvinders’ gedeponeerd bij de Kamer van Koophandel, zodat niemand anders ermee vandoor kan gaan. Aan zo’n deponering gaat een onderzoek naar het gebruik van de naam vooraf. Dat onderzoek leverde geen enkele andere handelsnaam op, die dezelfde of ongeveer dezelfde naam gebruikt. Ik heb dat voor alle zekerheid ook nog met enkele spellingsvarianten gedaan, en telkens kwam er een ‘0’ terug. Dus de naam is uniek.

De keuze voor het nieuwe logo is het afgelopen weekend ook gemaakt, vrijwel unaniem, en er moet nog een heel kleine wijziging op worden aangebracht. Dus als ik hem definitief krijg, zal ik hem hier ook wel alvast openbaren. Waarschijnlijk is dat morgen. Vervolgens moet de webbouwer het nieuwe logo nog in de nieuwe website verwerken. Daarna moet nog het nieuwe e-mailadres worden geactiveerd en worden gekoppeld aan de contactpagina. En tenslotte moet ik dan het nieuwe e-mailadres op mijn diverse apparaten installeren. En dan kan de website de lucht in en wordt het gespannen afwachten.

Dan nog een bericht uit de rubriek ‘allerhande’. Al eerder berichtte ik dat ik in de maand augustus van enkele jaren terug zelf een werkende oliebollenkraam in Zuidlaren had gezien. Vandaag in de Telegraaf het bericht dat bij de Jumbo in Goor al de eerste kruidnootjes zijn waargenomen. En het is nog pas 19 juli. Ik ga toch snel eens naar Zuidlaren. Kijken of daar al iets van oudjaar te proeven valt. Dan kan ik zelf alvast een portie oliebollen maken. Heb er echt zin in.

Zondag 18 juli 2021.

Het huis is weer schoon en fris, en elke keer weer geniet ik daar met volle teugen van. Gisteren voor het eerst heb ik samen met de verse kapucijners, heel kleine gebakken aardappelblokjes en uitgebakken spekjes door elkaar gemaakt en daar een flinke klodder piccalilly naast gelegd. Smullen maar. Het was al mijn favoriete verjaardagsmaal, maar die reputatie is na gisteren alleen nog maar versterkt. Jammer alleen dat er op mijn verjaardag nooit verse kapucijners zijn. Dus dat wordt – zoals elk jaar – dan maar gedaan met gedroogde kapucijners.

Inmiddels heb ik enkele ontwerplogo’s voor mijn nieuwe website naar enkele goede bekenden rondgestuurd en wacht nog op sommige reacties. Morgenochtend gaat dan de keuze naar de webbouwer en als die ze heeft geplaatst op de diverse pagina’s kan wat mij betreft de website in de lucht worden gebracht. Ik kan haast niet wachten.

Vrijdag 16 juli 2021.

De waterellende had de afgelopen nacht bij Maastricht zijn hoogtepunt. Nu zijn dus de streken stroomafwaarts aan de beurt. De Tour is wel zo’n beetje beslist. Alleen zaterdag nog een tijdrit, zodat een Kelderman nog wat kan stijgen vanaf nu plaats 5.

Verder werd gisteren de laatste Jan Steen eindelijk afgeleverd. Nu nog twee schilderijen voor in de gang, met plattegronden van Den Haag en Groningen. Wie mijn huis en daarmee mijn leven binnenkomt gaat van Den Haag naar Groningen, net als ik ben gegaan. De Haagse kaart wordt een exemplaar van Dr Jan (Joan) Willemsz Blaeu uit 1649, de tijd van Jan Steen.

Verder heb ik weer een duur Duits boek besteld en een nieuw nachtkastje. Daar kan ik daar dus ook weer voor de dag komen. Heb alleen nog geen kandidaat daarvoor.

Tenslotte heb ik gisteren een plaatje gevonden voor mijn nieuwe website dat moet gaan dienen als mijn nieuwe logo.

Hier gaat een DNA-streng over in een stamboom. En dat is precies wat we gaan doen. Ik hoop dat de ontwerper er iets moois van maakt.

Donderdag 15 juli 2021.

Gistermorgen was er nog niets over te berichten, maar sindsdien is de ellende van de overstromingen in Limburg, België en Duitsland losgebroken. Weerman Reinier van den Berg was de enige die het erover had dat al dat water via Rijn, Waal etcetera nog naar zee moet en dus ook verder stroomafwaarts ellende zal gaan geven. Niemand reageerde daarop, maar je kunt dat niet wegdenken.

Woensdag 14 juli 2021.

Dat was dan inderdaad de kapper, dus dat is ook weer gelukt. En verder ben ik maar weer eens gaan ordenen. Nu mijn huisje er steeds zo mooi schoon en opgeruimd bij staat, prikkelt dat ook om meer tijd te besteden aan het opruimen van mijn voortdurende papiertroep. Verder heb ik een echt ‘stilte voor de storm’-gevoel. De Tour is weer boeiend vanwege de ritten in de Pyreneeën. Vandaag en morgen met aankomst bergop, dus dan vallen er beslissingen.

Dinsdag 13 juli 2021.

Voor de historici onder ons: vandaag heb ik dus weer een kappersbezoek. Na twee keer per jaar in het afgelopen jaar (wegens corona, ook omdat kappers gesloten waren) ben ik nu aangekomen op eenmaal per zes á zeven weken. Dat betekent dat ik eind augustus weer ga, en dan zit ik er met de vele geplande activiteiten in september, dan weer netjes bij. Alleen qua hoofd dan, natuurlijk.

En weer zijn we dichter bij de lancering van de nieuwe tent gekomen. Nu ontbreekt er alleen nog maar dat er nog een logo moet komen en een inschrijving in het handelsregister. Het laatste doe ik zelf in een half uurtje, op het eerste zit ik nog te wachten op de ontwerper. Ben nog altijd razend benieuwd naar het effect.

Maandag 12 juli 2021.

En opnieuw was er een gebeurtenisarme dag. Mogelijk is dat toch de stilte voor de storm, want de lancering van mijn nieuwe website komt nu toch wel dichterbij. En een spannende en interessante bergrit in de Tour de France.

Voetballen heb ik eigenlijk nooit een leuke sport gevonden. Zelfs van de finale van het EK tussen Engeland en Italië, gisteravond, heb ik geen moment gezien. Af en toe, op ook voor mij verrassende momenten, kijk ik toch wel eens een keertje. Het enige nieuwtje dat mij van dit EK is bijgebleven is dat de ploegen maximaal vijf wissels mogen inzetten. Als mijn geheugen goed werkt, was dat vroeger toch veel minder. Twee of drie wissels staat me bij. Ook zag ik een stukje discussie over het wisselen van de Nederlander Malen bij de laatste wedstrijd van Nederland op het EK. Sommige ‘voetbalspecialisten’ vonden dat hij niet gewisseld had mogen worden, waarop trainer De Boer zei, dat iedereen weet dat Malen na zo’n 60 tot 70 minuten ‘op’ is. Dan kan hij niet meer. De tegenwerping was, dat Malen echter al in de 53e minuut werd gewisseld. En ineens viel, na tientallen jaren, het kwartje bij mij, ook al zijn die al lang afgeschaft. Voetballers hebben geen conditie! Zo’n Tour de Francerenner spant zich zeker vier tot acht uur per dag enorm in. Ononderbroken, dus ook zonder pauze. En dat elke dag weer, drie weken lang. Voetbaltrainers klagen al als hun team na een wedstrijd maar drie dagen rust krijgt en de tegenstander vier dagen. Dat zou niet eerlijk zijn. En ineens wordt mij duidelijk waarom aan het eind van veel voetbalspelen er altijd weer spelers naar de grond gaan met kramp. Dan staat er weer een assistent een been naar de neus van de speler te brengen. Ik hoorde wel eens vertellen dat kramp geen blessure is en er dan dus doorgespeeld mag worden. Ik ben er altijd van uitgegaan dat spelers worden gewisseld, als de trainer vindt dat er iets anders moet worden gespeeld, om een voorsprong te handhaven of een extra aanvaller inzet als men achter staat of iemand die een bepaalde aanvaller van de tegenpartij beter weerwerk kan bieden. Spelers worden gewisseld omdat ze niet langer kunnen spelen en ‘op’ zijn. Voetbal is dus een spel voor twee partijen met elk 11 spelers, die aan de top vele miljoenen krijgen, maar waarbij het niet noodzakelijk is dat de speler ook tweemaal drie kwartier op het veld verblijft en een kwartier pauze echt niet genoeg is. Als hij moe is wordt hij namelijk gewisseld. Wat wielrenners op de weg, hardlopers op de afstand, marathonschaatsers en langeafstandszwemmers allemaal kunnen, kan geen enkele voetballer. Voetballen is voor mensen die met een bal kunnen spelen, maar geen conditie van enige betekenis hoeven te hebben. Een eye-opener.

Zondag 11 juli 2021.

Zaterdagmiddag werd dan ook nog geheel onverwacht mijn in Duitsland bestelde boek bezorgd. Internationale pakjes werken dus blijkbaar niet met een track-and-trace-systeem, want ik kreeg geen enkele aankondiging daarvan. Weer wat geleerd. Ook dat boek voldeed helemaal aan mijn wensen. Het is toch altijd een beetje een gok of iets klopt met een getoond plaatje.

Verder heb ik uiteraard de zegetocht van Groninger Bauke Mollema in de Tour de France gevolgd. ‘Er gaat niets boven deze Groninger’ , aldus de verslaggever. Hij had het begrepen. Er ontbrak nog de mededeling ‘ ’t kon minder’, zoals Groningers zeggen als ze een groot compliment willen uitdelen. Bauke zelf zal het ongetwijfeld wel gedacht hebben. Het is prettig wonen hier.

Mijn achterplaatsje weer eens opgeruimd en schoongemaakt. Dat doe ik te weinig, maar nu dus weer wel. Verder ben ik niet buiten geweest.

Zaterdag 10 juli 2021.

Alles kwam voor elkaar. De Nederlandse boeken werden om kwart voor vier bezorgd, en vervolgens kon ik eerst even mijn Allinsonbrood veilig stellen. Het werden er meteen maar drie, zodat ik weer een aantal weken vooruit kan, met ingevroren broodpakketjes van elk twee boterhammen. In de vroege avond veroverde ik de noten, die schoon op waren. Ook hiermee kan ik weer zeker drie weken vooruit. In vakantietijd worden mijn marktleveranciers onbetrouwbaar. Ook marktmensen gaan namelijk – helaas – met vakantie. En dat melden ze niet drie weken tevoren netjes bij me aan. Dus het kan zijn dat ze vanaf vandaag weg zijn en dan tref ik ze over drie weken weer. Maar het kan ook zijn dat ze pas met vakantie gaan, zodra ik over drie weken weer bij ze langsga en dan zijn ze toch mooi zeker twee weken weg en zit ik zonder. Dus dat wordt duimen. Of elke week even langslopen, want ze kondigen hun afwezigheid doorgaans wel een week tevoren aan.

Komende nacht van maandag op dinsdag worden om 01.00 uur en 02.00 uur op Investigation Discovery (ID) de delen drie en vier van een documentaire over de Golden State Killer uitgezonden. Dat was in 2018 de eerste keer op de wereld, dat een moordzaak met behulp van genetische genealogie is opgelost. Hiervoor moesten meerdere stambomen worden gebouwd, waarvan de grootste meer dan 1000 personen omvatte, waartussen zich de moordenaar bevond. Dat is precies wat ik straks wil gaan doen als mijn nieuwe website de lucht in gaat. Die aanpak werkt namelijk ook als je een stoffelijk overschot hebt, dat niet kan worden geïdentificeerd, of als een persoon niet weet wie zijn of haar biologische vader of moeder is. In de V.S. wordt deze methode sinds 2018 al tientallen keren met succes toegepast, maar in Europa en ook in Nederland nog nooit. De eerste twee delen van die documentaire over de Golden State Killer werden in de vorige nacht van maandag op dinsdag uitgezonden. Die neem ik dan uiteraard op, want rond die tijd slaap ik meestal. De eerste twee delen gingen wel over de vele wandaden van deze boef, een zekere DeAngelo, maar slechts in een bijzin kwam alvast terecht dat later deze persoon kon worden geïdentificeerd met toepassing van ‘een nieuwe DNA-techniek’. Uit hoeveel delen deze serie zal gaan bestaan weet ik niet zeker, maar ik meen dat het er zes zouden zijn. Opnemen en kijken dus!

Vrijdag 9 juli 2021.

De bestelde boeken zijn er op dit moment nog niet en dat is laat in mijn ervaring. Zelfs op het hoogtepunt (of dieptepunt, zo men wil) van de corona-epidemie bleef ik alle pakketjes ‘gewoon’ binnen een etmaal ontvangen, terwijl er elders veel over geklaagd werd, maar deze keer dus niet. Het ene pakketje komt uit Nederland dus dat zou geen vertraging moeten hebben, en het andere uit Duitsland en dat kan natuurlijk wel wat langer duren. Het komt vast wel goed.

‘Probleem’ is alleen dat ik even een tijdje de deur niet uit kan, ook niet voor boodschappen, want dan zal je altijd zien dat er juist dan een bezorger aan die deur staat. En mijn nootjes en mijn Allinsonbrood zijn echt helemaal op, dus die moeten vandaag toch nog wel ververst worden.

Donderdag 8 juli 2021.

De nieuwe website wordt wel steeds beter in het ontwerp, maar het gaat me nu weer te traag. Het steekt natuurlijk nog altijd niet op een week meer of minder, maar ik wil zo graag meemaken wat er gebeurt. Komt wel goed. Verder worden hier binnenkort de grijs gietijzeren gasleidingen vervangen. Die zijn namelijk ontploffingsgevaarlijk, en dat gebeurt ook af en toe in het land. De ontploffingen die er geweest zijn, zijn echter altijd op plaatsen met veel vracht-, tram- en busverkeer. En dat is hier juist erg luw allemaal. Uit een rapport bleek dat de gasleidingbedrijven pas de gevaarlijke grijs gietijzeren buizen gingen vervangen als de grond toch open moest om een andere reden. Daarna beloofden ze beterschap. En dat merken we nu hier, aangezien de grond nu om geen enkele andere reden opengaat maar alleen voor het gas.

Woensdag 7 juli 2021.

De aanslag op Peter R. de Vries, met verrassend snelle arrestaties van drie personen. Wat een diepe droefheid. De Vries deed zonder twijfel veel heel goed werk en stond aan de goede kant van de lijn. Toch was en ben ik geen echte fan van hem. Ik kan niet goed uitleggen waarom niet. Toch een poging. Dwars is prima, dat brengt zaken vaak verder, maar eigenwijs is weer niet goed. En hij was en is me wellicht iets te eigenwijs. Zoals hij beveiliging altijd weigerde. ‘Wie in dit werk bang is moet maar bij de Libelle gaan werken.’ was zijn slogan. Wilders, van wie ik ook al geen fan ben, staat ook steeds op de voorgrond met forse uitspraken, maar laat zich wel beveiligen. Dat lijkt me toch slimmer. Ik zou geen seconde aarzelen, als ik midden in het brandpunt zou komen te staan, en beveiliging (laten) regelen.

Dinsdag 6 juli 2021.

Ik blijf maar boeken kopen. Vandaag alleen alweer drie. En er lag nog een stapel van een stuk of zes boeken om te lezen. Dat zijn er dus nu nog samen een stuk of tien. En het zijn meestal ook flinke pillen. Bij de drie van vandaag zit bijvoorbeeld ook nog een exemplaar met meer dan 1400 bladzijden. Ik ben dus nog wel even zoet. En tegelijk gaat ander werk ook gewoon door, al liggen de zaken voor de corporatie in Twente en de Achterhoek momenteel vrijwel stil. Dat gaat vanaf de start van september weer volop draaien. Alleen in september al heb ik er zes afspraken. Ik kan alleen maar hopen dat er intussen, bijvoorbeeld met de nieuwe website, niet al te veel werk bijkomt. En tegelijk kijk ik daar wel naar uit, als oude tijden gaan herleven en ik weer van alles en nog wat aan elkaar moet gaan organiseren. Grappig wel dat ik het met het klimmen der jaren eigenlijk alleen maar drukker lijk te krijgen.

Maandag 5 juli 2021.

Vanmorgen in de New York Times een flink artikel over ASML in Veldhoven. “Het grootste zeer belangrijke bedrijf waar je nog nooit van gehoord hebt”, aldus een belegger. Beurswaarde 300 miljard. Ze maken machines ‘wafersteppers’ geheten, die chips kunnen maken. Hun jongste machine leveren ze vanaf 2017, die de allerkleinste chips maakt en waarop tevens de meeste informatie kan. Ze zijn de enige in de hele wereld die zulke machines kan maken. En intussen hebben ze er al een 100tal van gemaakt en over de hele wereld verkocht. Ze kosten 150 miljoen euro per stuk. Voor het transport van één zo’n machine heb je 40 zeecontainers, 20 flinke vrachtwagens en 3 Boeings 747, vrachtversie, nodig. Dan kun je de allerkleinste chips maken, waar het meeste op kan. En daar maken ze er in Veldhoven zo’n 20 tot 25 per jaar van. Een directeur van IBM, de computergigant zei: “dit is het alleringewikkeldste apparaat dat mensen ooit hebben gemaakt.” De regering Trump heeft het voor elkaar gekregen dat Nederland geen exportvergunning van zo’n apparaat aan China zal afgeven. De huidige regering Biden heeft dat beleid voortgezet. Er is een Amerikaanse wet die bepaalt dat als een buitenlands product meer dan 25% Amerikaanse onderdelen bevat ze een ongewenste export kunnen blokkeren. Maar bij minitieus onderzoek bleek dat er bij lange na geen 25% aan Amerikaanse onderdelen in zitten. Nu overwegen de Amerikanen voor een lager percentage te gaan. Ik ben er nog altijd trots op dat ik ASML tot mijn klanten heb kunnen rekenen

Zondag 4 juli 2021.

Jumbo heeft een nieuwe vleesproduct ingevoerd. Eerst hadden we de introductie van langzaam gegaard vlees in dozen (hachee, goulash, draadjesvlees), hetgeen urenlang sudderen thuis voorkwam. Een vondst dus. En een aanrader, voor wie niet het geduld heeft om urenlang te stoven (en er het geld voor over heeft, uiteraard ook). Gisteren ontwaarde ik een afdeling op de vleesafdeling, van enorme stukken vlees, vacuüm verpakt. Vanaf ongeveer een pond of meer. Veel vlees heeft een standaardmaat, maar voor wie nou eens een flinke ribeye, biefstuk of T-bonesteak wil kan bij de super niet terecht. Bij de vakslager kan het waarschijnlijk wel, maar dat ligt daar ook niet zo in de koelvitrine, want ook daar is het allemaal gestandaardiseerd op kleine maatjes, maar een beetje slager wil voor jou wel een stuk op maat afsnijden. Het deed me denken aan een bezoek van mij aan Maastricht enkele jaren gelden aan Gauchos, samen met zoon Bart en broer Jan. Bij Gauchos kon je een gewenst gewicht van je vlees opgeven. Dat stond ook zo op de kaart. Bart bestelde het grootste gewicht dat op de kaart stond en dat was een enorm stuk vlees. Hij zat ervan te genieten. Bij elke hap. Zelfs bij het allerlaatste stukje sloot hij zijn ogen en trok een gelukzalig gezicht. Nu kan hij bij Jumbo terecht, als hij nog steeds dezelfde goesting heeft. Ik kon het dus ook niet laten, om toch ook eens zo’n stuk vlees te nemen. Ik ben dan wel aan het afslanken, maar dat moet je ook weer niet overdrijven. Ik nam dan wel het kleinste stuk op deze afdeling, toch nog een ribeye van 385 gram. Het staat voor vanavond op de agenda. Samen met verse kapucijners, die vanaf gisteren bij de luxe groenteboer weer te koop waren.

Vrijdag 2 juli 2021.

Gisteren de hele dag weg, in verband met de rechtszaak van het “Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg”, vroeger ‘Medisch Tuchtcollege’ in mijn zaak tegen de beide artsen die hebben geadviseerd in de zaak van de handbike, met elektrische ondersteuning. De zaak diende in Zwolle. Opmerkelijk was dat aan de ene kant van de zittingszaal vier mannen naast elkaar in de zaal zaten (de beide artsen, een vertegenwoordiger van de gemeente Groningen die optrad als gemachtigde van een van beide artsen en ikzelf) tegenover, tja tegenover wie eigenlijk? Het waren in elk geval drie vrouwen. Het ging om het zogeheten vooronderzoek. Dus die vrouwen waren dan in elk geval vooronderzoekers, naar ik aanneem. Maar of dit ook het Tuchtcollege was of dat tenminste één van hen ook lid van het Tuchtcollege was werd mij niet duidelijk. Overigens deed alleen de middelste dame het woord. Een andere dame was dan de verslaglegger en de positie van de derde bleef mij onduidelijk. Dat kwam ook omdat de geluidsvoorziening bagger was. Links en rechts van elke gespreksdeelnemer was een flink spatscherm aangebracht en er was een weigerende of tenminste haperende geluidsvoorziening. Dat schijnt normaal te zijn in Nederlandse rechtbanken. Dus wat mijn buurlieden precies gezegd hebben heb ik grotendeels niet verstaan. Ik heb meerdere keren aandacht gevraagd voor het feit dat ik mijn buurlieden niet kon verstaan en de voorzitter niet goed. Dat laatste werd nog wel opgelost door een herstel van de apparatuur, en de onverstaanbare buren werden steeds samengevat door de voorzitter. Er komt nog een proces-verbaal van de zitting en dan zal ik vast wel op enkele plaatsen verrast worden. Het gerechtsgebouw in Zwolle lijkt me niet zo oud, maar te pas en te onpas waren er trappen groot en klein en steil en tamelijk vlak in aangebracht. De architect heeft er duidelijk zin in gehad om zoveel mogelijk verschillende uitvoeringen van traptreden in het gebouw te maken. Een rolstoeler kan er niet of alleen met veel moeite van het toilet gebruik maken. Hier heeft een hele generatie bouwers en opdrachtgevers langdurig zitten dutten. En/of steeds teveel gedronken.

Dinsdag 30 juni 2021.

De Tour de France kenmerkt zich dit jaar door de vele en grote valpartijen. Volgens mij is zo’n wielerwedstrijd op de openbare weg, sowieso een riskante bezigheid, en al helemaal als er een halve gare in het publiek staat, en daar zijn er helaas heel veel van, die het hele peloton proberen te blokkeren met een bord of andere hindernis. Tegelijk kan het niet anders dat met honderdtachtig fietsers op een hoop het niet kan uitblijven dat er eentje heel eventjes niet oplet en zo een valpartij veroorzaakt. Ik zou er voor geen goud tussen willen rijden of zelfs langs de kant gaan staan. Bovendien weet iedere deelnemer dat, dus ze nemen bewust een risico. Ik hoorde ook een verslaggever zeggen dat de ploegen maanden tevoren de route krijgen en desgewenst kunnen protesteren, wegens te nauwe doorgangen of hindernissen, maar dat vrijwel nooit iemand dat doet. Kortom ik kijk er gewoon naar en vind het zelfs dit jaar wel spectaculair. Daar rijden allemaal mensen die weten dat het onverwacht helemaal verkeerd kan gaan. Ik gun iedereen een gezonde en goede (vrije)tijdsbesteding en daar zou iedereen zoveel mogelijk aan bij moeten dragen, maar wie kaatst moet de bal verwachten.

Maandag 29 juni 2021.

De Belgische meneer kon ik toch het antwoord geven, hoewel het inderdaad wel enig zoeken vergde. Hopelijk heeft hij nu gekregen wat hij zocht, anders hoor ik het wel.

Zoals ik al vaker heb vermeld, was en ben ik een specialist in werving en selectie en heb daar een zekere faam in opgebouwd. Van ongeveer 500 jonge academici die ik voor KPN had geworven en geselecteerd, is er na indiensttreding geen enkele mislukt en weer voortijdig afscheid van genomen. Dat had veel zo niet alles te maken met mijn oordelen en dus zeker ook mijn vele vooroordelen die ik over mensen heb. Maar die vooroordelen hebben mij niet in de weg gezeten dus, maar slechts succes opgeleverd. Bij vele maatschappelijke vraagstukken kijk ik ernaar vanuit het oogpunt van de selecteur. Zo was ik al een jaar of tien geleden tot de conclusie gekomen dat de arbeidsmarktpositie en het selectieproces bij de Belastingdienst ver onder de maat waren. Dat moest op termijn wel gevolgen gaan krijgen voor de bedrijfsvoering. Ik heb dus toen een brief hierover geschreven aan de toenmalige baas van de Belastingdienst met het aanbod dat peil sterk te verhogen. Ik kreeg een vriendelijke brief terug, met als samenvatting dat er met de arbeidsmarktpositie en het selectieproces van de Belastingdienst niets mis was en dat ze zich daarmee uitstekend konden redden. De geschiedenis heeft me intussen gelijk gegeven. Er is nauwelijks een organisatie in Nederland te bedenken waar zoveel zaken zo grondig overhoop liggen als bij ’s Rijks Belastingdienst.

Ik moet er ook weer aan denken bij de uitschakeling, gisteren van het Nederlands elftal op het EK tegen Tsjechië. Met alle respect voor zIjn ongetwijfeld grote en vele kwaliteiten, zou ik trainer Frank de Boer nooit in die positie hebben aangenomen. En dan hoef ik niet eens zijn hele cv te kennen. Ik kijk dan alleen maar naar zijn trackrecord van zijn laatste drie benoemingen, waar hij telkens na vrij korte tijd weer moest vertrekken, wegens gebrek aan resultaten. Een groot succes als trainer heb ik niet zo snel van hem kunnen vinden. En ik ben bepaald niet de enige die deze analyse heeft gemaakt, het verschil zit hem erin dat ik dat al vond vanaf zijn eerste dag als trainer bij het Nederlands Elftal.

Zondag 27 juni 2021.

Alweer een bericht van een bezoeker, dit keer uit België, met een vraag hoe ik aan een bepaald gegeven ben gekomen. Hier wreekt zich opnieuw dat ik mijn kwartierstaat met een heel erg verkeerde aanname begonnen ben. Als ik een gegeven gevonden had, en ik was overtuigd van de juistheid, meldde ik dat zonder bronvermelding. Mijn standpunt was dat ik niemand wilde overtuigen van de juistheid van iets, als ik zelf maar voldoende overtuigd was. Gevolg was dat ik nogal eens zelf ook niet meer wist, waar ik een bepaald gegeven vandaan heb gehaald. Toen ik eindelijk tot het inzicht kwam dat ik altijd de bron moest weten, was het al te laat. Er staan duizenden gegevens op deze website waarvan de bron niet is vermeld. Dus geleidelijk ben ik te beginnen bij vandaag bronnen alsnog gaan opzoeken en vermelden, of heb ik vermeld dat ik de betreffende GBA-kaart heb of de akte(s). Maar er staan nog altijd veel gegevens op, waarvan ik ook niet meer weet waar ik het vandaan heb gehaald. De vraag van de Belgische meneer, ga ik uiteraard proberen toch te beantwoorden. En als ik het antwoord niet meer kan vinden, moet ik toch het gegeven verwijderen. Wel gaan er dus mee aan de slag.

Zaterdag 26 juni 2021.

Gisteren kreeg ik dan de concept-aangifte van mijn b.v.’s over 2019 van mijn financiële adviseur terug. Tot mijn verrassing bleek aan het eind dat ik deze keer een aanslag vennootschapsbelasting (vb) zal krijgen, met een totaalsom van € 136,00. Tjonge. Invictus bestaat al vanaf 1994 en als b.v. vanaf 2000 en ik kreeg daarvoor nooit eerder een aanslag te betalen. Als je een zaak begint begin je met uitgaven en vaak ook met schulden, voordat je de eerste euro verdient. ‘De cost gaet voor de baet uit’ is al sinds de VOC-tijd ons motto. Daarna volgden er magere en vette jaren, maar opgelopen verliezen mag je dan altijd weer een aantal jaren compenseren met gemaakte winsten. Vanaf mijn pensionering in december 2011, bleven de b.v.’s bestaan, maar maakten ze (veel) minder omzet. De noodzaak viel weg, met het redelijke pensioen dat ik kreeg. Een tijdje moest ik wel mezelf een salaris blijven uitbetalen, hoewel ik daar eigenlijk niet meer genoeg inkomsten voor had. Dat gaf nieuwe verliezen. Enkele jaren terug kreeg ik van de fiscus toestemming om mezelf geen salaris meer te geven, en vanaf toen werden weer bescheiden winsten gemaakt. Deze winsten konden nog een tijd worden afgetrokken van de geleden verliezen en dat is nu dus ook voorbij. Volgende jaren zal de aanslag vb nog wel wat groter worden, maar het worden vast geen astronomische bedragen. Tenzij natuurlijk de nieuwe tent die ik aan het oprichten ben, deidentiteitsvinders, een groot succes gaat worden, maar dat zien we dan wel weer.

Aan de nieuwe website gaat vanaf maandag aanstaande weer verder gewerkt worden, nu ik van alle organen waarvan ik foto’s wil gebruiken de toestemming heb gekregen om ze – rechtenvrij – te mogen plaatsen. Hij mag niet vóór 2 juli de lucht in, wel nog wat later, omdat ik nog tot en met tenminste 1 juli wil hebben om zoveel mogelijk nog de zaken af te werken die nog liggen. Dan kan ik met een (vrijwel) schone lei de toekomst in.

Vrijdag 25 juni 2021.

Dat was dus weer een dagje Enschede, afgelopen woensdag, met een dubbele vergadering. Deze keer kreeg ik een Volkswagen Tiguan mee en dat was een heerlijke auto. Ik heb nog even geaarzeld of ik er niet meteen even mee naar Duitsland zou gaan, want Duitse boodschappen heb al heel lang niet meer gehaald. Maar ik heb het toch maar niet gedaan. Weliswaar ben ik al lang genoeg helemaal ingeënt en heb ik deze week speciaal voor € 1,75 een FFP2 mondkapje gekocht, want die zijn verplicht in Duitse winkels, maar mijn corona-app was nog niet geüpload. En ik heb geen zin in allerlei gedoe aan de grens, op heen- of terugweg of in de winkel. Die Duitse boodschappen komen volgende week of zo wel een keer.

Al eerder vertelde ik over mijn goede relatie met mijn autoverhuurder. Al jaren teken ik bij elke huur geen contract meer, ik betaal geen borgsom, ik krijg bij binnenkomst meteen de sleutel en rij weg. Ik ben uiteraard altijd op tijd terug en de doodenkele keer dat ik schade had (een keer een minideukje in een kentekenplaat) meld ik het ook meteen. Ook betaal ik meteen na binnenkomst de rekening. Ik weet niet of er zo nog meer klanten zijn, maar erg veel zullen het er niet zijn. Deze keer kwam ik binnen voor een auto en trof een nieuweling achter de balie aan. Daaromheen liepen overigens enkele mij goed bekende medewerkers. De nieuweling vroeg meteen: u komt een auto ophalen? En ik: ja, inderdaad. De nieuweling: mag ik alstublieft dan eerst even het kenteken van uw eigen auto? Ik was verrast en was er even stil van. Dat was me nog nooit gevraagd. Ook niet in het begin, toen alles nog volgens de regeltjes verliep. Blijkbaar hebben ze intussen een extra veiligheid ingebouwd, omdat niet iedereen zo netjes is bij het huren van een auto. Een collega die mij kende, ving de vraag ook op, en zegt tegen zijn nieuwe collega: ‘dit is Invictus’. De jongeman schrok zichtbaar. Blijkbaar was hem verteld dat ‘meneer Invictus’ een speciale behandeling moet krijgen, maar hij kon natuurlijk niet weten wie ik was, zeker niet met mondkapje op. De bekende collega nam een sleutel van een sleutelrek en zei tegen mij: loopt u maar even mee. Buiten gekomen wees hij de Tiguan aan, kreeg ik de sleutel en kon ik wegrijden.

Dinsdag 22 juni 2021.

Gisteren heb ik een lang geleden besteld boek afgehaald. Deze bestelling was een lijdensweg, met diverse herinneringen, maar het boek was er nu dan. Het heet: 2034. De schrijvers zijn Elliot Ackerman (een veel- en hooggedecoreerde Amerikaanse ex-Marinier) en James Stavridis, een Amerikaanse ex-Admiraal, die o.a. ook Supreme Allied Commander van de NAVO was (plm 2005 – 2010). De eerste kende ik absoluut niet, de tweede kende ik van veel voortreffelijke analyses over militaire zaken, uit de hele wereld, in meerdere grote bladen. Het verhaal is dus een roman, die gaat over de Derde Wereldoorlog, zoals zij die zien, en die dan zou uitbreken in 2034. Tegen de Chinezen. Het verhaal begint met een vrouw die commandant blijkt te zijn van een flottielje (smaldeel?) van Amerikaanse oorlogsschepen in de Zuid-Chinese Zee. Ze is aan boord van het vlaggenschip, dat onder bevel staat van een andere vrouw. Het speelt immers in 2034, dus het is heel vanzelfsprekend dat er dan vrouwen op die posities zullen zitten. De beide dames hebben overleg met elkaar en doen onder het genot van het roken van een flinke Cubaanse bolknak. Natuurlijk gun ik elke vrouw een goede Cubaanse bolknak, maar of dat nou zo verstandig is betwijfel ik toch. Het zet de lezer in elk geval meteen grondig in 2034. En ik heb pas acht bladzijden gelezen.

Maandag 21 juni 2021.

Vandaag is een regendag en gelukkig heb ik vandaag niets dringends nodig dus ik kan thuisblijven. Morgen moet ik wel de deur uit, maar dan zou het droog moeten zijn. Soms werkt het weer echt mee. Het weekend was er ook het Nederlandse en Belgische kampioenschap voor fietsen op de weg en dat was dus regelmatig zappen. Het NK was in Drenthe op een vast circuit, met als hoogste punt de ‘Col du VAM’. Bij het bereiken van de top passeren de renners een bord met vermelding dat men de top had bereikt. Op dat bord stond ‘Col de VAM, 4.800 centimeter. Gevoel voor humor hebben de circuitbouwers gehad. Normaal wordt de hoogte in meters gemeld, maar met een top op 48 meter kun je natuurlijk niet voor de dag komen.

Zondag 20 juni 2021.

Eén van de grote verworvenheden van de genetische genealogie is, dat we nu eindelijk kunnen berekenen hoeveel kinderen niet van de vader zijn die in de stukken staat. De zogenaamde koekoekskinderen. Uit allerlei grootschalig onderzoek blijkt het om gemiddeld 1,5 % van de geboorten te gaan. Dat percentage kan per periode en bevolkingsgroep wel verschillen en kan dan van 0,5 tot wel 6,0 % te gaan. In armere periodes en groepen is het percentage hoger, terwijl in meer welgestelde periodes en bevolkingsgroepen het percentage lager zou zijn. Dat laatste verbaasde me wel een beetje. Van veel vorstenhuizen is bekend dat er nogal wat bastaards in rondliepen, nog ongeteld dan deze kinderen van vorsten die er wel zijn, maar niet bekend zijn. Ook de vorstenhuizen in de lage landen hebben nogal wat ‘bastaarden’ gehad. Tot de dag van vandaag zelfs. Maar het ooit geopperde idee dat het aantal ‘onechte’ kinderen tussen de 10 en 20 % van alle geboortes zou belopen is in elk geval onjuist.

Donderdag 17 juni 2021.

De overheid is gewoon niet bij machte iets vlekkeloos te organiseren. Dat is al zo lang ik leef en hoogstwaarschijnlijk nog veel langer. Dat heeft alles met selectie te maken. Er wordt fout geselecteerd. Men neemt – voor de hogere functies – steeds weer mensen aan met hoge voorhoofden, die uitstekende analyses kunnen maken en daar heel goed over kunnen schrijven, maar niet bij machte zijn om iets concreets te organiseren.

De jongste ervaring hiermee overkwam me gisteren en vandaag. Ik kreeg gisteren een brief van het RIVM dat ik een afspraak kon maken voor coronavaccinaties. Bij doorlezen van de brief bleek dat ik de uitnodiging kreeg, omdat ik na de vorige uitnodiging niet had gereageerd en dus een herkansing kreeg. Helaas bleek dat niet het geval. Ik had echter de vorige keer wel degelijk gereageerd en heb mijn vaccinaties dan ook al gehad op 9 april en 14 mei 2021. Ik kon checken op de website van het RIVM (mijn.rivm.nl) of ik wel geregistreerd was, maar moest ze 4 dagen gunnen voordat na de vaccinatie de registratie had plaatsgevonden. Welnu, ik had ze dus al 35 dagen gegeven om de vaccinatie te registreren, dus aan die eis voldeed ik heel erg ruim. Maar inderdaad stond ik bij het RIVM nog altijd te boek als niet-geregistreerd en dus niet-gevaccineerd. Als dat het geval was, dus na vier dagen nog niet geregistreerd, dan moest ik volgens de brief bellen met de instantie die de vaccinaties had verzorgd en dat was in mijn geval de GGD Groningen. Zo gezegd zo gedaan. Ik ben een braaf burger en doe altijd netjes wat de overheid van mij vraagt. Ik wil niet bijdragen aan de chaos, maar juist aan de goede werking. Bij het telefoonnummer van de GGD Groningen kreeg je dan een keuzemenu, met een batterij aan mogelijkheden, maar het kunnen stellen van mijn vraag stond uiteraard niet bij de mogelijke keuzes. Dus heb ik maar gekozen voor een meer algemene keuze, maar toen werd ik doorverbonden met het landelijke informatienummer, waar ze me uiteraard niet konden helpen. De medewerkster was zeer hulpvaardig en wilde zelf het nummer wel even bellen om te bezien welke keuze ik dan moest maken. Na enige tijd kwam ze weer terug aan de telefoon en ze vertelde dat het inderdaad niet mogelijk is om mijn vraag bij de GGD Groningen kwijt te kunnen. Ze adviseerde dan om de keuze ‘niet-coronagerelateerde vragen’ te maken, dan zat ik weliswaar helemaal fout, maar de persoon die ik dan kreeg zou me zeker wel kunnen doorverbinden met wie ik dan wel moest hebben. Zo gezegd, zo gedaan en ik kreeg inderdaad een – eveneens heel vriendelijke – dame, die niet van de corona-afdeling was, maar wel het antwoord wist. Ik moest maar eens kijken op de website www.coronatest.nl en dan kiezen voor ‘mijn vaccinatiegegevens inzien’. Dat zou ik nooit zelf hebben verzonnen, want je verwacht geen vaccinatiegegevens te kunnen inzien op de website www.coronatest.nl. En via DigiD zag ik dat daar inderdaad mijn beide prikken wel stonden geregistreerd. Waarom dan niet bij het RIVM? De dame wist het wel, want het RIVM is juist de plaats waar men hopeloos achterloopt, terwijl men naar buiten toe meldt dat het juist de huisartsen zijn die zo traag zijn met het doorgeven van vaccinatiegegevens. “Maar het zal echt wel een keer ook bij het RIVM verschijnen.” Hier is dus een hele batterij organisatorische fouten gemaakt. Precies zoals ik ook bij de overheid verwacht, helaas.

Woensdag 16 juni 2021.

Vanmorgen vroeg bericht gehad dat morgen met de bouw van de nieuwe website wordt begonnen. Intussen ben ik alle informatie nog aan het aanvullen. Zo kreeg ik gisteren nog van ‘mijn’ jurist een concept-privacyregeling toegestuurd. Ook kreeg ik al een concept-overeenkomst toegestuurd. Die komt niet op de website, maar moet ik uiteraard wel hebben als de website in de lucht gaat. Verder bedacht ik dat er ook nog een pagina ‘over ons’ moet komen, want ik mag er best trots op zijn, dat Invictus op 1 oktober 1994 al is opgericht en dat ik in de loop der jaren vele grote klanten heb gehad, onder andere Shell, KPMG, KPN, PostNL, het Openbaar Ministerie, Landelijk Parket, ASML, Hogeschool Holland, VNU en nog een aantal. Om vertrouwen te wekken en dat we dus geen toevallige zwervers zijn die veel geld zagen liggen of eendagsvliegen. Het duurt zeker nog een aantal dagen voordat de website ‘live’ gaat. Liever iets later en dat er dan door meerdere mensen goed naar is gekeken, dan te snel een exemplaar dat te veel fouten bevat. Het is wel een spannende tijd. Het gaat nu echt gebeuren.

Dinsdag 15 juni 2021.

Na een flink warme dag, gisteren, vandaag weer een koeler exemplaar. Morgen en overmorgen zouden dan bloedheet moeten worden met temperaturen boven de 30 graden. Vandaag gepoogd om een DNA-kit te bestellen bij Ancestry, maar dat mislukte. Zodra je bij het billing address een ander land invulde dan het voorbedrukte V.S., dan ging het voorbedrukte vinkje uit, dat billing address en forwarding address hetzelfde zijn. Vervolgens kon je bij het forwarding address alleen maar een adres in de V.S. invullen. Dus de aanbieding geldt alleen maar voor inwoners van de V.S. en is dus een fake-aanbieding. Buitenlanders kunnen dus wel een Amerikaan een DNA-kit cadeau doen, maar andersom gaat dat niet. En je kunt buiten de V.S. de kit ook niet zelf krijgen voor de lage prijs van € 59,00. De normale prijs van € 99,00 gaat dan weer wel. Waarom ik het aanbod dan per e-mail toegezonden kreeg snap ik dus niet. Nepnieuws.

Zondag 13 juni 2021.

Vanmorgen opnieuw een mooi verhaal over de toepassing van genetische genealogie in de New York Times. Een moord op twee jonge kinderen uit 1956 (!) kon er mee worden opgelost. Ze vonden op deze wijze de meest waarschijnlijke dader, maar deze bleek al in 2007 te zijn overleden. Vervolgens zijn ze op zoek gegaan naar zijn vijf kinderen, die alle vijf nog in leven bleken te zijn en hebben aan alle vijf kinderen gevraagd om hun DNA af te staan, ten einde die moord te kunnen oplossen. Drie van de vijf stemden daarmee in, maar twee weigerden mee te werken. Uiteraard is één meewerkend kind al voldoende, maar van alle drie bleek dat het kinderen van de dader waren. Dit is dus inderdaad de methode. Als je op basis van genealogie de meest waarschijnlijke vader of dader hebt gevonden, dan moet liefst met diens eigen DNA, maar anders met DNA van een kind, broer, of zus, definitief worden bevestigd dat het om de dader of vader ging. En niemand anders. Als geen van de mogelijke daders of vaders een match heeft met het gevonden DNA, dan is de oorspronkelijke match waarschijnlijk helemaal geen match, maar zelf geen bloedverwant of de onderzoeker heeft al in de start van het onderzoek een gruwelijke fout gemaakt.

Zaterdag 12 juni 2021.

Er is niet veel te melden, behalve wellicht dat ik veel moeite moest doen om toegang te krijgen tot HoFoDa, de fotodatabank van de Hollandse Vereniging voor Genealogie, Ons Voorgeslacht, waarvan ik lid ben, om te zien of ik daar wellicht geschikte illustraties kon vinden voor mijn nieuwe website. Dankzij de goede en vlotte hulp van de mensen van OV is dat uiteindelijk gelukt.

Vrijdag 11 juni 2021.

Er is weer een oogje van een schoen losgekomen en dan moet ik dus toch een keer naar de ‘rappe lapper’ in de Stad. Klaar terwijl u wacht. Maar met wel onvermijdelijk veel lopen. In hitte is dat niet te doen, maar morgen schijnt het een stuk koeler te blijven. Dus wie weet. Verder leverden de uitgewerkte plattegronden van het Kadaster toch enkele verrassingen op. Het is wel duidelijk dat in de praktijk van de bouw in 1975, het in werkelijkheid iets anders is gegaan dan op de tekeningen stond en staat. Het hek tussen ons en een buurman lijkt niet helemaal de officiële grenslijnen te volgen en ook het pad voor onze deur is niet kaarsrecht zoals de tekening zegt, maar heeft een flauwe bocht. Wat dat eventueel voor consequenties heeft voor het groenonderhoud kan ik (nog) niet goed overzien.

Verder had ik weer enkele leuke ontmoetingen. Bij de inktleverancier moest de door mij gevraagde inkt besteld worden, want die lag niet op voorraad. De bestel- en zoektocht ging gepaard met heen en weer tikken tussen mij en de medewerkster van opmerkingen, alsof ik niet echt begreep wat ze aan het doen was. Dat leverde bij allebei en haar collega’s soms een lach op. Mijn slotvraag aan haar was: wanneer denkt u dat ze er zijn ? Waarop zij zei: volgende week woensdag. En ik weer: dus we hebben volgende week woensdag een date? En zij weer: ja, inderdaad. Je moet natuurlijk een beetje bij de tijd blijven, want wat vroeger een afspraak was is immers tegenwoordig een date. We gingen lachend uit elkaar.

Daarna een bezoek aan de boekwinkel, om een besteld en inmiddels aangekomen boek af te halen. De verkoopster, een twintigster, : wilt u er ook het boekenweekgeschenk bij? En ik weer: mag ik het even zien? De verkoopster: het boekje gevende, zei ongevraagd: ik heb het zelf nog niet gelezen, maar wat ik erover hoor vinden jonge mensen het wel heel leuk, maar oudere mensen vinden er niks aan. En ik weer: Dan zal ik het dus zeker een heel leuk boek vinden, dus doe er maar bij. Ook hier gingen we lachend uit elkaar.

Donderdag 10 juni 2021

Ook het afgelopen etmaal heb ik weer bijgedragen aan en gewerkt aan, de nieuwe website. Ik ben afhankelijk van anderen voor het tempo waarin het nu verdergaat, maar ik heb ook geen bloedhaast. In de komende twee weken gaat hij vast wel de lucht in, en als het een week later wordt vloeit er ook nog geen bloed uit. Het spannendst is nog wel dat ik geen flauw idee heb van het aantal bezoekers, en nog minder van het aantal reacties en mogelijke klanten. De tijd zal het leren.

Verder heb ik weer of nog een flinke to-do-list, dus ik wil wel proberen om helemaal ‘schoon’ te zijn, als de nieuwe website ook echt de lucht ingaat. Dan kan ik me schrap gaan zetten en gebeurt er misschien wel helemaal niets.

Woensdag 9 juni 2021.

Gisteren achterneef Piet op bezoek gehad en het was weer interessant en gezellig.

Het afgelopen etmaal is berekend dat er 289.941 prikken zijn gezet en dat is een nationaal record. Eindelijk is dat dan een niveau dat het al vanaf december had moeten zijn, toen het mocht en sommige landen er ook echt zo mee begonnen, in plaats vanaf half januari met 10.000 prikken per dag. Dat er niet genoeg vaccins waren verwerp ik. Er waren niet genoeg vaccins besteld. Immers, andere landen (o.a. het V.K., de V.S. en Israel) hadden wel vanaf de start in december voldoende vaccins in huis. Maar goed, beter laat dan nooit uiteraard. In het tempo van het afgelopen etmaal, kunnen we dan nu half augustus klaar zijn met vaccineren. Dan heeft iedereen vanaf zes maanden, die dat wil een dubbele prik gehad. Want ik geloof ook nog steeds niet dat kinderen hiervan kunnen worden uitgezonderd. Wie wil nu meemaken dat straks alleen de kinderen nog massaal ziek worden en de ziekenhuizen en de ic’s gaan bevolken? Het duurt alleen nog even voordat de beleidsmakers en de deskundigen dit door gaan krijgen.

Dinsdag 8 juni 2021.

Eindelijk betert het weer nu al enkele dagen. Na nog een wat frisjes weekend, gaan de temperaturen de hele week boven de 20 graden uitkomen en volgende week lijkt de 25 graden al gehaald te kunnen worden. Eindelijk. Het gaat nu vast weer de verkeerde kant uit naar veel te hoge temperaturen, maar ik zal daar met mijn goed geïsoleerde huisje weinig last van hebben.

Verder ben ik druk doende met het bouwen van de nieuwe website. Het bouwen zelf heb ik uitbesteed aan mijn voortreffelijke externe webbouwer, maar ik moet uiteraard nog wel alle teksten leveren. Dat heb ik intussen gedaan en ben nu dus nog op zoek naar de illustraties. Ik had de keus gemaakt om alleen mensen te dienen, die op zoek zijn naar hun biologische vader, moeder of ouders. Maar werkende weg ben ik toch gaan aarzelen. Waarom zet ik het luik niet wat verder open, door ook te willen werken aan het oplossen van misdrijven en het identificeren van stoffelijke overschotten, uitsluitend aan de hand van (hun) DNA? Al weet ik heel goed dat ik nog geen opdrachten van de overheid mag verwachten. Ik vind het ook heel opvallend dat alle webadressen die ik kan verzinnen met dit onderwerp al bezet zijn, terwijl de bijbehorende websites niet functioneren. Zijn anderen soms met hetzelfde bezig? Ook snap ik nog niet waarom dit systeem, het toepassen van genetische genealogie, bij het identificeren van mensen, sinds 2018 in de V.S. al in de praktijk wordt gebruikt en verder nergens op de wereld. Zeker niet in Europa en in Nederland. Een volgend raadsel is dat bij geen van de grote genealogische verenigingen iets over dit onderwerp gepubliceerd is. Ik spel al hun artikelen, maar dit onderwerp is nog nooit voorgekomen.

Juridisch ben ik er wel helemaal uit. In artikel 8 van het EVRM (Europees Verdrag van de Rechten van de Mens), plus daarop gebaseerde regelgeving en jurisprudentie is nu zonneklaar dat iedereen er recht op heeft te weten wie zijn biologische ouders zijn. En ook is dus iedereen gerechtigd om daar naar op zoek te gaan. Het is zelfs zo dat een persoon door een rechter kan worden gedwongen hiervoor zijn DNA af te staan voor onderzoek, als je maar genoeg argumenten hebt dat hij of zij de ouder zou moeten zijn.

Oudere bijdragen in het jaaroverzicht 2021 en eerder, bij anekdotes, bij ‘eten en drinken’ of bij de coronapagina.