BLOG !

Algemeen.

Hieronder probeer ik zoveel mogelijk dagelijks mijn wederwaardigheden te vertellen. Na zoveel jaren heb ik intussen de ervaring met de hiervoor gebruikte software (WordPress) dat op een onverwacht ogenblik de hele toegang tot het wijzigen en aanvullen van deze pagina kan wegvallen. Aanvankelijk werd mij door de toenmalige host verteld dat het kwam omdat ik met soms meer dan 200 printpagina’s de blogpagina (veel) te groot had gemaakt. Toen ik de pagina later inkortte tot niet meer dan 50 printjes, blokkeerde de pagina daarna alsnog op een onverwacht moment. Dus de lengte was dan blijkbaar toch niet het probleem. Als die blokkade er dan eenmaal is, dan is het ook niet meer mogelijk om de lezer naar een andere pagina te verwijzen. Vandaar dus de volgende tip: als u merkt dat deze pagina na enkele dagen niet meer wordt bijgewerkt, ga dan op zoek op deze website naar een andere pagina met vrijwel dezelfde titel: bijvoorbeeld Blog. Goede kans dat het verslag daar dan weer verder gaat.

Zaterdag 14 november 2026.

Gisteren was voor mij een vreemde dag. Ik had een boek besteld over de Hanze. Dat is een stedenverbond langs de Noordzee en de Oostzee, met ook enkele Nederlandse steden, opgericht in de 14e eeuw. Een periode uit de Middeleeeuwen waar ik maar weinig van weet. Het wordt inderdaad tijd dat ik me daarmee mee ga bezighouden. Het aflevermoment zou tussen 10 uur in de morgen en 4 uur in de middag zijn. En u raadt het al: het werd precies vier uur. Het betekende dus dat ik pas om half vijf de deur uit kon, maar nog genoeg tijd had voor een aanvulling van mijn nootjes. Maar van veel meer kwam het niet. Wel had ik tijd om naar het schaatsen in Peking te kijken, en dar werd me wel duidelijk dat bij de lange afstanden bij de mannen, toch al vele decennia het topsegment van het Nederlandse schaatsen, intussen vrijwel geheel verdwenen is. Het is het wachten op een (nog) nieuwere generatie.

Vrijdag 13 november 2026.

Vandaag stond in het teken van de problemen van het huidige minderheidskabinet Jetten. CDA en D66 waren samen met oppositiepartij Pro een belastingplan voor 2027 en latere jaren overeengekomen, waar kabinetslid VVD buiten was gelaten. Dat vraagt uiteraard overleg binnen de deelnemende partijen en de Ministerraad. En dat kost nu eenmaal tijd. Ik kan me ook voorstellen dat hoofdrolspelers niet meteen aan het begin van de vergadering iets willen zeggen, want dat beïnvloedt meteen het overleg. Ik had afgestemd op het afstandkampioenschap schaatsen in Beijing. Maar dat werd uiteraard onderbroken door deze landelijke crisis. En iedere voorbijkomer: ministers, kamerleden en andere voorbijgangers werden aangesproken. En geen van hen kon iets vertellen over de uitkomst van de vergadering, zo lang die nog bezig was. En dat werd vervolgens vele malen herhaald. Ook de volgende voorbijkomer wist steeds niet wat er uit de vergadering zou komen. Enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts. En intussen konden we niet naar het schaatsen kijken. Bijna een uur een geennieuwsprogramma. Hoe men zoiets volhoudt ? Gewoon elke tien minuten hetzelfde herhalen. Het zou verboden moeten worden.

Intussen heeft Jensen Huang van Nvidia de eer aan zichzelf gehouden en is – inderdaad – met onmiddellijke ingang vertrokken. Hoe het met zijn minnares(sen) gaat vertelt het verhaal (nog) niet.

Donderdag 12 november 2026.

Vandaag zelfs twee onderwerpen. Eerst maar even de Nvidia-topman Jensen Huang, die er niet één maar zelfs twee minnaressen op na zou hebben gehouden. De ene zou een Chinese spionne zijn, waarbij hij dan in een Chinese honeytrap zou zijn gelopen, waarover ik al eerder schreef. Russen, Chinezen en inmiddels ook Epstein, waren (en zijn) meesters in het organiseren van honeytraps. De andere minnares zou een vice-president van dezelfde firma zijn. In de ongeschreven regels die hiervoor zouden moeten gelden, zou dan de vice-president moeten wijken, als het alleen om de laatste relatie zou gaan. Maar nu het om twee (vermeende) relaties gaat zal de baas zelf wel moeten wijken, verwacht ik. Maar ook de vice-president moet toch ook op haar eigen vertrek rekenen. Ook zij heeft zich immers te kwetsbaar opgesteld. Ben benieuwd hoe dat zich – waarschijnlijk vandaag nog – verder zal ontwikkelen. Een eventuele vertraging zit hem dan vooral in de onderhandelingen van betrokkenen met het bedrijf over de vertrekregelingen.

Het andere onderwerp is dan Sint-Maarten, op 11 november. Mijn eerste huis alhier betrok ik op 1 november 1989. En ik woon hier dus al ruim 37 jaar. Ongelooflijk. Die tijd is voorbijgevlogen. Op 11 november 1989 waren we dus nog volop aan het klussen in ons nieuwe huis, toen ineens in de avond de bel ging. Wie zou dat nou kunnen zijn? En bij het openen van de deur stonden er ineens kinderen te zingen. En die verwachtten ook dat ze na het zingen iets kregen, zoals snoep of fruit. En dat hadden we uiteraard niet in huis, want we hadden geen enkele notie van het bestaan van zoiets als Sint-Maarten. We hebben dat uiteraard uitgelegd aan de ouders die vlakbij stonden. Sindsdien hadden we elke 11e november wel iets voor ze in huis. Dat was dan tot en met de 11e november 1991, want vanaf december woonde ik dan zelfstandig. En al snel daarna besloot ik om mij die avond niet thuis te houden. Ik had immers geen idee hoeveel snoep of andere zaken ik in huis moest hebben en dan heb je altijd meer in huis dan je nodig hebt, want je wilt uiteraard geen kind teleurstellen. Tot een paar jaar geleden, toen een buurvrouw mij meldde dat in ons wijkje die avond geen kinderen zouden rondlopen en gaan zingen. Toch bleef ik wel op mijn hoede op elke 11e november. En gisteren was ik totaal vergeten dat het 11 november was en brandden dus volop de lichten. En er kwam inderdaad geen enkel kind. Dat avontuur hebben we nu dus ook gehad.

Woensdag 11 november 2026.

Vandaag is dan weer een kappersdag, terwijl de vorige op 9 september was. Dus ruim twee maanden geleden. Er is nog altijd een meningenstrijd gaande, tussen de mensen die mijn haar zo kort mogelijk willen hebben, tegenover anderen die langer haar voor mij mooier vinden. Ik kies daarbij consequent voor de eerste groep: de kortere variant. Ik kies niet voor mensen met een mening in dit geval, maar voor de praktische kant: korter haar vraagt om minder onderhoud. Hoe langer het haar wordt, destemeer heb ik ook last van jeuk. Daar helpt geen vaker wassen tegen.

Dinsdag 10 november 2026.

Het is misschien wel goed om één keer in de zoveel tijd iets te melden over mijn gezondheid en welbevinden. Welnu, die situaties zijn onveranderd ten opzichte van de vorige melding. Ik mankeer nog altijd niets, ben nergens voor onder behandeling, gebruik nog steeds geen enkel medicijn, en ik heb ook voor het overige alles onder controle. Ik pieker nergens over en ik leer nog elke dag nieuwe dingen. Ofwel kort gezegd: ik ben een gelukkig mens. Zoals altijd heb ik nog geen enkel idee hoe lang dit nog gaat duren, maar ik doe er alles aan om dit zolang mogelijk vol te houden: veel bewegen, gezond eten en drinken, heel matig alcohol, niet roken, en zeker ook geen drugs. Ik ben misschien iets te zwaar (even boven de 100 kilo, voor mijn lengte van 1,89 meter is dat iets te veel), maar hier ben ik ook mee bezig. Interpersoonlijk heb ik nog ongeveer dezelfde contacten, taken en relaties als de afgelopen jaren, al geef ik toe dat ik mijn verre achterneef Piet van Leeuwen en zijn vrouw Riet wel mis. Maar dat zal nog wel verder gaan slijten.

Maandag 9 november 2026.

Vanmorgen las ik een interview met Maarten van Rossem, thans 83 jaar. Hem werd de vraag gesteld, nu er voor het eerst een moslim in het Amerikaanse Congres is gekozen, of hij verwacht of we binnenkort ook de eerste moslim-president kunnen verwachten. Hij begon te lachen en antwoordde: “Nee, de eerste jaren zeker niet. Maar over tien jaar wel. En in de jaren daarna regeren de moslims over de hele wereld. Lees er maar eens de Koran op na.” En dat is nu precies wat ik zelf al gedaan heb: de koran lezen en ik heb ook de geschiedenis bestudeerd (net als Van Rossem blijkbaar), en ik begrijp niet alleen wat Van Rossem zei, maar ik ben het ook helemaal met hem eens. Het grootste gevaar dat ons bedreigt is zeker niet meer het communisme, en ook niet extreem-rechts/het nazisme. Hoe verwerpelijk en bedreigend deze politieke richtingen ook zijn. Het grootste gevaar zit hem – ook volgens mij en zonder twijfel – in de islam. Al vanaf het begin van deze religie in de 7e eeuw heeft deze godsdienst getracht de wereld te veroveren. Dankzij Karel Martel in 732 in de slag bij Poitiers, en de opmars in Oost-Europa tot aan het beleg van Wenen in 1683 nog maar, is dat nog tegengehouden kunnen worden. Het is gewoon de geloofsopdracht van de Islam om iedereen op de wereld hetzij te bekeren, dan wel te vermoorden, als hij niet bekeerd wil worden. En een opmars via land is tot twee keer toe mislukt, maar de huidige opmars van binnenuit in de bestaande landen is niet te stoppen. Ik ga het – net als hoogstwaarschijnlijk Van Rossem – niet meer meemaken. Er is maar één mogelijke remedie en dat is hetzelfde dat ze met ons willen doen: elke moslim doden. Zo niet, dan wordt iedereen gedood die zich niet wil bekeren.

De toekomst is bijzonder griezelig.

Zondag 8 november 2026.

Gisteren dan het EK Veldrijden voor vrouwen in Zeddam (Achterhoek), met de beroemde trap met 91 treden. Er waren eigenlijk maar drie kanshebsters. De Nederlandsen Lucinda Brand en Ceylin Alvarado en de Luxemburgse Marie Schreiber. Ik heb het tot het eind gezien, maar ben meteen daarna voor nog boodschappen weggegaan. Dus het vervolg heb ik niet meer meegemaakt. De eindsprint ging tussen Brand en Schreiber. En ik vond zelf dat op het allerlaatst Schreiber zich niet heel goed aan de rechte lijn hield, maar Brand iets tegen de boarding drukte en daarmee blokkeerde, waardoor Brand aan de ander kant van Schreiber probeerde haar alsnog in te halen, waarvoor ze dus te laat kwam. Schreiber won. Het viel me meteen al op dat geen enkele commentator dat met me eens was, want geen van hen had het meer over de sprint van Schreiber. Alles ging volgens hen blijkbaar reglementair. Dat kan natuurlijk. Op de TV zie je zo’n sprint, waarbij het soms maar om millimeters gaat, toch niet helemaal goed en altijd wat vertekend. Dus ik zal het wel verkeerd gezien hebben. Wie schetst dus mijn verbazing niet, toen na mijn terugkomst van de boodschappen, bleek dat de jury Schreiber had gediskwalificeerd, wegens onreglementair sprinten, en alsnog Brand tot Europees kampioen uitriep. Aha. Dan had ik het in de live-uitzending blijkbaar dan toch goed gezien. Vraag blijft dan hoe het dan komt dat de professionals, de sportcommentatoren, dat niet gezien hadden. Daar word ik dan zo eigenwijs van. Dat ik op veel momenten in het leven tot een beter oordeel kwam dan de professionals. En zeker niet alleen bij de sport. Zoals dat dan altijd achteraf bleek: ik had het dus toch goed gezien of beter begrepen. Indachtig de woorden van Louis van Gaal: Ben ik nou zo slim of zijn die anderen nou zo dom? Vanmiddag zijn dan de mannen aan de beurt op hetzelfde circuit.

Zaterdag 7 november 2026.

En eindelijk zag ik dan vanmorgen in de New York Times forse verschillen van de populariteit van eventuele presidentskandidaten voor 2028 bij zowel de Democraten als de Republikeinen. Die staatjes waren al maandenlang vrijwel ongewijzigd, hoewel er in het opiniepeilersheiligdom Amerika alleen al voor mogelijke presidentskandidaten honderden opiniepeilingen per jaar zijn. De NYT neemt het gemiddelde van de 15 meest recente landelijke opiniepeilingen. Bij de Republikeinen is de ster van Vance duidelijk gezakt: van 40 naar 33 procent. Rubio is fel gestegen naar inmiddels 46%. Rubio is nu de meest populaire opvolger van Trump bij de Republikeinen. Vraag me niet waarom. Om de een of andere reden is Rubio – ook bij de Democraten – populair en ook nog steeds populair gebleven. De andere mogelijke kandidaten ” R. Kennedy en Haley komen in het lijstje niet meer voor. Trump jr. heeft dan nog 2 % en De Santis ( de gouverneur van Florida) scoort dan nog 5 %. Dus afgezien van Rubio is er bij de Republikeinen geen – in de publieke opinie – acceptabele opvolger van Trump in zicht.

Bij de Democraten is er ook een forse verschuiving aan de gang. Kamala Harris heeft daar al vele maanden de lijst aangevoerd met een forse voorsprong op nummer 2 met tussen de 35 en 40 %. Zij is nu gedaald naar 13%. Eindelijk. Ze verloor van Trump, omdat ze volgens mij het charisma heeft van een natte krant. En dat beginnen de Democraten nu eindelijk ook door te krijgen. Ze was ook tijdens de afgelopen campagne ook vrijwel niet te zien. Newson, de gouverneur van Californië, staat nu op 9 %. Buttigieg en Ocasio staan nu op respectievelijk 16 en 18%. Maar beiden zijn van de (zeer) linkse kant van de Democraten en maken dus volgens mij in Amerika geen kans. Dan is er nog Jon Ossof, die nu ineens (komend van 4%) staat op 18%. Waarmee op dit moment Jon Ossof de meest kansrijke mogelijke kandidaat is bij de Democraten. Naar de stand van vandaag wordt het dus in 2028 Rubio tegen Ossof. Maar het is nog supervroeg en we hebben nog een jaar of twee te gaan. Mijn favoriet bij deze twee is dan Ossof. Het zijn en blijven ook voorlopig nog superinteressante tijden.

De enige verrassing bij deze staatjes is dat Trump zelf precies even onpopulair is gebleven, als hij ook al voor de verkiezingen was. Maar wellicht moeten deze staatjes nog worden aangepast aan de nieuwste ontwikkelingen.

Vrijdag 6 november 2026.

Dat was een bijzondere dag. Ik heb alle winkels bezocht waarvoor ik normaal meerdere dagen uittrek. En zowel in het dorp, in de Oostwijk als in Groningen-Zuid. Daar zaten ook stukjes met de bus tussen, want zoveel winkels zover uit elkaar is gewoon voor mij lopend niet te doen. Het kan niet op. En dan kom ik na thuiskomst tot de ontdekking dat ik toch nog enkele zaken ben vergeten mee te nemen. Die kunnen dus vandaag nog. Dan is er dus ook vandaag nog, zoals op elke vrijdag, de notenboer. Dus ik ben toch nog even bezig. En morgen nog het bestelde brood ophalen. En dan begint het circus weer van voor af aan.

Donderdag 5 november 2026.

En uiteraard heb ik het afgelopen etmaal gesmuld van de vele analyses en commentaren op de verkiezingsuitslagen in de V.S. Bij de leukste zit toch ook de analyse van Republikein James Blair, verantwoordelijk voor de campagne van de Republikeinen. Zijn uitspraak in de voorbereiding: “Ik heb de vijand gezien. En het blijkt onszelf te zijn.” Waarop een collega in het team reageerde met: Ja, en het zit werkelijk overal. Het commentaar van de Democratische campagneleider op de toen nog komende verkiezingen was: ” Alles wijst erop dat er een blauwe (= Democratische ) vloedgolf komt. Het enige wat we nu nog moeten doen is: zoveel mogelijk surfplanken uitdelen.”

Wat zich intussen binnen de Republikeinse gelederen afspeelt meldt nog niemand. Dat blijft dus nog even binnenskamers. Dus ook van mijn voorspelling van gisteren is nog niets te zien. Dat komt nog wel. Daar heb ik veel vertrouwen in.

Woensdag 4 november 2026.

Afgelopen nacht was er dan de historische zege van de Democraten in Amerika met de zogenaamde midterms. Mijn analyse hiervan, en die heb ik dus wederom nog nergens gelezen, is dat het nu als volgt verder gaat. Er wordt een impeachmentprocedure tegen Trump opgestart in het Huis. Dat is niet nieuw, dat verwacht elke analist. Maar wat nog niemand voorspelt is dat het deze keer, anders dan de vorige twee keren, wél zal leiden tot het afzetten van Trump. En dat komt omdat ook bij Republikeinen zo langzaam aan het besef doordringt, dat het falen van de Republikeinse partij heeft geleid tot de wantoestanden die we de afgelopen twee jaar beleefd hebben. Trump kon jarenlang geheel ongehinderd zijn gang gaan, terwijl de Republikeinen hem geen strobreed in de weg stonden, wat wel had gekund en gemoeten. Dát heeft nu geleid tot het decimeren van die partij in de afgelopen nacht. En dát zullen ze niet nog een keer doen. Dus nu zullen ze wél gaan meestemmen met zijn afzetting. En dat hoeven maar ongeveer 10 Republikeinse senatoren te zijn. En als dit scenario zich gaat aandienen, dan zullen de democraten meteen ook van Vance afwillen, omdat die de wettelijke opvolger wordt. En de derde opvolger wordt dan de voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, en dat is dus vanaf januari een Democraat. Dat is nu nog Jeffries. En of dat nu een zo geschikte president is, weet ik nog niet zo goed. Maar eerst moeten we nog de zaak uitzitten tot zondag 3 januari 2027, als het nieuwe Congres wordt geïnstalleerd.

Dinsdag 3 november 2026.

Dan is het dus vandaag de dag van de waarheid: de midterm in de V.S. Maar hoe hij precies gaat uitpakken is uiteraard nog lang niet zeker. Geleidelijk zullen in de komende nacht (de eerste stembussen sluiten om 01.00 uur vannacht) de uitslagen bekend gaan worden. Maar het zal nog meerdere dagen zo niet weken gaan kosten voordat de laatste stem geteld is.

Maandag 2 november 2026.

Het ziet er in Amerika toch steeds meer uit naar een bloedbad voor de Republikeinen, zelfs als je rekening houdt met de gebruikelijke fouten in de voorspellingen. Allerlei scenario’s zijn er dan mogelijk. Ik begreep dat Trump dan toch verder wil regeren maar dan zonder het congres. Met decreten dus, maar zonder nieuwe wetgeving, dus dat wordt toch een soort chaos. Maar dat wordt het toch wel met deze president en zolang deze persoon president is.

Zondag 1 november 2026.

Gisteren had ik dan voor het eerst een beenhammetje van mijn supergroenteboer. Klaargemaakt en wel. En ik moet opnieuw bevestigen, hij was verrukkelijk. Daar nog een kleinst mogelijke potje bruine bonen bij en dat was het dan. Verder verheug ik mij enorm op de Amerikaanse midterms-verkiezingen van komende dinsdag, ofwel overmorgen. Ik heb wel vaker in mijn verleden Nederlandse verkiezingsavonden gevolgd, tot vaak diep in de nacht omdat ik nu eenmaal een groot liefhebber van getallen ben. En zo’n TV-avond en -nacht geeft nou eenmaal een enorme stroom aan getallen. Dit soort avonden en -nachten doe ik al een hele tijd niet meer. Ik merk het de volgende morgen wel wat de uitslag is. Dit geldt temeer omdat er in Nederland zo krankzinnig veel partijen meedoen. Dan wordt het schaatsen op de vierkante millimeter voor me en daar is geen lol aan. Maar in Amerika zijn het ‘gewoon’ weer twee partijen en dan is een verwachting maken met voortdurend aangepaste extrapolatie veel leuker. Probleem is natuurlijk wel dat de eerste stembureaus daar om 01.00 uur Nederlandse tijd sluiten en pas in de uren daarna er heel langzaam uitslagen binnen komen rollen. Dus pas vanaf een uur of 2 of 3 gaat het dan voor mij beginnen. Hoe ik dat ga oplossen weet ik nog niet. Maar ik ben wel wat van plan. Mede is hiervoor een reden, dat met deze verkiezingen het welzijn van de wereld gaat afhangen. En dat is toch iets belangrijker dan wat er in onze polder gebeurt.

Zaterdag 31 oktober 2026.

De laatste weken ben ik weer eens wat serieuzer bezig met mijn gewicht. En ik heb daarvoor een nieuwe manier gevonden. Ik vraag me eigenlijk al jaren af, hoe het komt dat we gaan eten als het tijd is om te eten, dus met ontbijt, lunch en avondeten. Het heeft vrij weinig te maken met de vraag of we echt trek hebben. Je eet, omdat het tijd is om te eten. Dus ben ik maar eens begonnen met het gewoon overslaan van maaltijden. En in mijn praktijk is dat dan toch vooral het avondeten. Dan eet ik (en met mij veel anderen, vermoed ik) toch het meest. In plaats daarvan neem ik dan wel iets anders, als het maar klein en/of weinig is. Bijvoorbeeld enkele beschuitjes met iets simpels erop. Of een luxe loempia. Of zo’n topslaatje van mijn supergroenteboer: twee handjes vol, met allerlei gezonds en lekkers. En dan uiteraard ook geen voorafje of toetje. Ik blijf er uiteraard wel steeds op letten, dat ik elke dag genoeg afwissel, met allerlei voedsel, met de ingrediënten die ik nodig heb. En uiteraard ook genoeg blijf drinken. Het is mijn eigen vorm van intermittend vasten. Als ik hier een maand mee bezig ben, zal ik hier het resultaat laten weten.

Vrijdag 30 oktober 2026.

Intussen heb ik 12% van het boek van Philo gehad. Het gaat dus tergend langzaam. Anders dan in het zelfs nog iets dikkere boek van Josephus, (beiden leefden in de 1e eeuw nChr.) is Philo eerder de filosoof en de theoloog. Josephus was veel meer de historicus. Die laatste vertelt wat er – naar zijn mening en/of de Bijbel – gebeurd is en dan is het verder een lopend verhaal. Philo pluist de Bijbel uit, ongeveer vanaf het begin, en geeft daarover dan allerlei beschouwingen. Toch leer ik daar ook wel van, al gaat het een stuk moeizamer, al met al. Bijvoorbeeld dat de Nederlandstalige Bijbels zo hun eigen interpretatie van de diverse teksten hebben gemaakt. Voorbeeld: Deuteronomium 21 vers 15. Dat is het verhaal van de man die met twee vrouwen was getrouwd en die van beide vrouwen kort na elkaar een zoon kreeg. Volgens Philo, die ongetwijfeld de authentieke bijbeltekst voor zich had, hield de man van de ene vrouw, maar haatte hij de andere vrouw. Ik kan ‘love’ en ‘hate’ echt niet anders vertalen dan met ‘liefde’ en ‘haat’. De vraag was dan of de man vrij was om te kiezen welke van die twee zoons het eerstgeboorterecht kreeg. Volgens God moest hij dan kiezen voor de zoon die echt als eerste geboren was, ongeacht dus of hij van de moeder hield of niet. Die man had een andere voorkeur. Volgens de Nederlandstalige vertalingen van dit stuk, had deze man ook twee echtgenotes, maar ‘hij hield meer van de ene dan van de andere vrouw’. Ja, zo kun je het ook zeggen, maar volgens mij betekenen die twee vertalingen toch echt iets verschillends. Het leerzame is dus: God had er blijkbaar geen enkel probleem mee, dat een man getrouwd was met twee vrouwen. En het is voor hem ook geen probleem als de man zijn echtgenote haat. Of het andersom ook zo was, vertelt het verhaal niet. Bovendien houdt God zich blijkbaar persoonlijk bezig met de vraag welke zoon het eerstgeboorterecht kreeg (krijgt?). Terwijl dit recht al vele eeuwen in de hele wereld nog (vrijwel?) nergens meer bestaat. Er zijn wel belangrijkere vraagstukken waar God zich mee zou kunnen bemoeien, lijkt me. En ten slotte: let op, dat we wel aankijken tegen een vertaling, als we het over de Bijbel hebben. Ook vertalers hebben zo hun eigen opvattingen over zaken, die zij belangrijk vinden (vonden). Ik betwijfel of er ergens vandaag de dag nog een voorganger is, die juist dit verhaal aan zijn of haar gemeente zal voorhouden. Wie kan daar nog iets van leren?

Donderdag 29 oktober 2026.

Weer eens de Oostwijk gedaan. En mijn inkopen bij mijn supergroenteboer gedaan. Ik blijf maar bezig met mijn gezondheid. Niet dat daar iets aan mankeert, al tientallen jaren niet, maar juist omdat ik dat graag zo lang mogelijk wil houden.

Woensdag 28 oktober 2026.

Dat was dus weer een dagje van huis. Dat moet ook af en toe. Het geeft de mogelijkheid van nieuwe contacten, ook al zijn ze voorlopig oppervlakkig, en het geeft weer nieuwe indrukken. Allemaal belangrijk bij het ouder worden. Vooral niet achter de geraniums gaan zitten, ook al zijn ze nog zo mooi. Zo ben ik ook nog van plan binnenkort naar het Fries Museum in Leeuwarden te gaan. Daar is een tentoonstelling over de Friese Koning Radboud (of Radbod) bezig. Merkwaardig, want over deze koning is maar heel weinig bekend. Zijn hoofd staat op muntjes, en hij won een veldslag tegen de Karoling Karel Martel in de buurt van Keulen in het jaar 716. Dat was dus wel een eindje weg van het huidige Friesland. Dat was zo ongeveer alles wat we van hem weten. Probleem is ook dat de Friezen uit die tijd en ook nog een stuk later, geen geschreven berichten hebben nagelaten. Behalve dan de woordjes op die muntjes. Dus wat Radbod of andere mensen in zijn buurt van mening waren weten we niet. We kennen alleen de berichten die anderen over Radbod hebben geschreven. Dus hoe je dan met zo weinig gegevens een tentoonstelling kunt maken, wil ik wel graag weten.

Dinsdag 27 oktober 2026.

Vandaag verkiezingen in Israël en over precies een week de midterms in de V.S. Gegeven de huidige oorlogen (met Iran en Oekraïne) kan de wereld er over een week of zo er plots heel anders uitzien. En dat zowel veel negatiever of juist een stuk positiever. Ik kan het niet voorspellen en kan alleen maar hopen.

Maandag 26 oktober 2026.

Het zijn winderige en zelfs stormachtige dagen. Dat maakt het lopen, met zoveel nattigheid en vele losse bladeren en takken op het pad ook minder fijn. Maar we hebben ons er weer schadevrij doorheen geslagen. En ik heb weer een nieuwe pagina geopend, met ‘Overpeinzingen’ vanaf 1 juli 2026. De eerste bijdrage gaat over relaties op het werk. Daar valt veel over te vertellen, zeker door iemand als ik, die daar veel professionele ervaring mee heeft. Zie dus aldaar.

Zondag 25 oktober 2026.

Inmiddels ben ik met het boek Philo begonnen.

Het boek telt 924 bladzijden. Iets minder dus dan van zijn tijdgenoot Josephus Flavius, die meer dan 1000 pagina’s nodig had om zijn verhaal te vertellen. Allebei komen ze uit de 1e eeuw nChr. Volgens allerlei berichten zouden ze allebei authentieke historische bronnen zijn, die als enigen verteld hebben over Jezus, buiten dan de Bijbelschrijvers. Wat Josephus te melden had, heb ik eerder op deze website vermeld, en daar was ik bepaald niet van onder de indruk. Over deze Philo, die leefde van plm 20 vChr tot ongeveer 50 nChr, en dus (anders dan Josephus, die leefde van plm 35 nChr tot plm 100 nChr.) een tijdgenoot was van Jezus, zijn de berichten op het internet wisselend. Sommigen beweren dat Philo wel Jezus noemt en anderen beweren juist van niet. Het boek zelf is daar vanaf de inleiding duidelijk over: hoewel hij één keer ook in Jeruzalem is geweest (hij woonde en leefde in Alexandrië in het huidige Egypte) vertelt hij helemaal niets over Jezus en ook niets over Paulus. Waarmee het de vraag is of hij wel bijvoorbeeld over Petrus en Johannes heeft verteld. Daarvoor moeten we dan het boek eerst gaan lezen. Zijn enige reis naar Jeruzalem wordt wel in het boek beschreven. Het enige dat ik over die reis zo snel kon vinden is dat het hem opviel dat er zoveel duiven waren. Helaas heeft het werk van Philo geen personenregister, maar wel een zakenregister. Het duurt zeker meer dan een maand, misschien wel twee voordat ik dit boek helemaal uit heb. Dus het is even geduld oefenen voordat ik hier meer over ga vertellen.

Zaterdag 24 oktober 2026.

Intussen heb ik nu alle drie door mij aangeschafte werken van Jakob Erikson uit. Hoewel het best wel leerzame boeken zijn, heb ik er niet erg veel van opgestoken. Jammer dat hij het DISC-model voor zijn betogen hanteert. Daarin worden mensen ingedeeld in vier categorieën; blauw, rood geel en groen, waarbij er ook mengvormen zijn, met van alle kleur 11 persoonlijkheidsaspecten. Zijn oudste deel, over psychopaten, is er zelfs helemaal aan opgehangen. Als je je niet in dit DISC-model echt verdiept is dit deel onleesbaar. Bij het veel latere deel over narcisten is het verband met DISC veel losser gemaakt en dit boek is dus wel veel leesbaarder, zonder kennis van het DISC-model. Ik houd het DISC-model over de menselijke persoonlijkheid praktisch onhanteerbaar. Geen mens kan 44 persoonlijkheidsaspecten bij één persoon uit elkaar houden en al helemaal niet als er ook nog eens een oneindig aantal mengvormen mogelijk zijn. Ik vind mijn model van maximaal drie aspecten veel praktischer, hetgeen ik al eerder betoogde. Hij hanteert voor de definitie van psychopathie het model Hare (een Canadese psycholoog). Daarin moet je op 20 gegeven aspecten van de persoonlijkheid 0 (gebeurt nooit) , 1 (gebeurt af en toe) of 2 punten (gebeurt steeds) geven. Vanaf 30 punten in totaal is de persoon dan psychopaat. Helaas is in het DSM-5 RT (de internationale standaard voor psychiatrische zaken) geen definitie meer voor psychopathie opgenomen. Zodat elke psychiater of psycholoog zijn eigen definitie kan hanteren. Wel is Jacobsen steeds heel stellig dat psychopathie ongeneeslijk is. Er is geen pil, of gesprekstherapie die iemand van een geweten voorziet. Daar ben ik het dan helemaal mee eens.

Vrijdag 23 oktober 2026.

Eén van de projectjes waar ik mee bezig ben is het pogen onderbroeken voor mijn broer Jan te regelen. Ik zal u het hele verhaal besparen, maar na bezoek aan de kandidaten voor leveranties: Zeeman en de Hema, kwam ik gisteren bij de Wibra. En tot mijn verrassing kwam ik daar tot de ontdekking dat de Wybra, als enige, ook herenondergoed in de maat XXXL heeft, terwijl de andere twee niet verder gaan dan XXL. Nu zeggen die cijfers me natuurlijk nog niks, maar ik vond wel dat ik dan toch ook een exemplaar in deze maat moest hebben. Dan mag hij zelf proberen wat hem het best bevalt. Mijn broer heeft namelijk een flinke maat, zeker groter dan de mijne. Dus hem zelf te passen zou niet erg helpen. Dat krijg je zoals hij, als je minder mobiel bent geworden en niet de luxe hebt om meerdere winkels te kunnen aflopen. En tegelijk prijs ik mezelf gelukkig dat ik dat gelukkig nog wel kan, als het nodig is. Dus ik doe het graag voor hem.

Donderdag 22 oktober 2026.

Nieuwe schoenen. Zo kreeg ik dinsdag mijn nieuwe orthopedische schoenen. Ook mijn schoenenleverancier, de firma Groothuis, is een topper. Het bijzondere van deze schoenmaker is dat hij niet alleen, zoals alle orthopedische schoenmakers, orthopedische schoenen maakt (schoenen die precies op maat gemaakt worden, omdat elk hobbeltje op je voet moet passen en kloppen), maar hij ook schoenen maakt voor wedstrijdschaats(t)ers. Deze sporters moeten natuurlijk niet alleen topschaatsen hebben, waarbij elke millimeter telt, maar ook de bijpassende schoenen, waar ook elke millimeter perfect moet passen. Het zijn de schaatsers die (wereld)records willen rijden en dan moet letterlijk alles precies kloppen. “Een uit de hand gelopen hobby” noemen ze hun bijproduct. Daarvoor gaan ze half Europa af. En ze hebben al diverse Europese schaatslanden als klant, zelfs ook buiten Europa. Zo verzorgen ze de Zuid-Koreaanse ploeg van maatschoenen en zelfs de Amerikaanse ploeg. Mijn nieuwe schoenen zagen er weer helemaal perfect uit. Ik had deze keer weer een voering met schaap besteld, die ik ook een jaar geleden al had. Bij het vorige paar met schaap is uiteraard heel langzaam de schaap versleten en omdat het zo traag gaat heb je dat niet door. Pas als er een nieuw paar staat zie je pas weer hoe dik die voering eigenlijk is. Ik kan er dus voorlopig weer tegen. Laat de winter maar beginnen.

Woensdag 21 oktober 2026.

Vanmorgen vroeg las ik dat de status van Emma Culligan bij The Curse of Oak Island is verhoogd. Tot nu toe was ze er een medewerkster die op afroep na haar onderzoek haar mening gaf over gevonden voorwerpen, maar vanaf seizoen 14, beginnend naar verluid op dinsdag 3 november 2026, is ze een vast lid van het team. Blijkbaar heb ik niet alleen haar talenten gezien, maar haar talent is blijkbaar ook opgevallen bij de andere vaste leden van het team. Terwijl ik uiteraard maar een heel beperkt zicht heb hoe zij daar tussen de anderen functioneert. Ik kan het dus nog steeds: het ontdekken van talent. Want ik zag haar talent al vanaf de allereerste uitzending. En zoals altijd volgens het door mij bij KPN ontwikkelde selectiemodel: VIS. Verstand, Interpersoonlijke effectiviteit en Stevigheid. Voor details verwijs ik naar mijn website: www.invictusbv.nl Het maakt me alleen maar nog nieuwsgieriger naar het nieuwe seizoen, naar verluid beginnend op dinsdagavond 3 november 2026 op History Channel.

Dinsdag 20 oktober 2026.

Het blijft elke maandag opnieuw weer een feestje, en vermeldenswaard, dat mijn huisje weer helemaal aan kant, opgeruimd en schoon is. En dat was gisteren dus weer het geval. Verder is te melden, dat ik flink opschiet in het boek “Omringd door psychopaten”. Ik heb de boeken over de leugenaars en de narcisten al gehad, maar het ‘psychopatenboek’ gaat beduidend sneller. Mogelijk omdat ik zo ongeveer wel weet wat er allemaal gaat komen. Ik schat dat het nog een dag of drie gaat duren voor ik het helemaal uit heb. Dan alles analyseren en hier mijn conclusies plaatsen. Dat zal een lange dagbijdrage worden, want er is veel over te zeggen. Daarna komt het volgende boek: “De werken van Philo.” aan de beurt. Bij dit boek zie ik er zowel enorm tegenop, als kan ik niet wachten om ermee te beginnen. Na Josephus Flavius (wiens verzameld werk ik al heb gelezen) is Philo de enige andere schrijver, buiten de Bijbel, die iets te vertellen zou hebben over Jezus. De mededelingen van Josephus over Jezus vond ik teleurstellend weinig en ook weinig overtuigend, dus ik ben heel benieuwd wat Philo over Jezus te vertellen heeft. Vreemd eigenlijk dat over zo’n belangrijke figuur als Jezus, buiten de bijbel verder niemand iets te melden had. Het werk van Philo is ook weer een enorme pil, met heel kleine letters, dus dit gaat misschien wel een maand of zo kosten, voordat ik er uit ben.

Maandag 19 oktober 2026.

Deze keer had ik een wandeling die ik in zeker het laatste jaar niet meer heb gemaakt. Hij is 7,1 kilometer. Ik had wel vaker zo’n afstand de laatste maanden, maar dat was dan steeds een afstand in etappes. Elke keer met doorgaans meerdere kortere of langere rustpauzes. Maar deze keer was het een afstand in één ruk. Dat kwam natuurlijk omdat het gistermiddag weliswaar niet regende, maar wel zo dat het net geregend had, en (bijna) alle bankjes onderweg drijfnat waren. Zelfs moest ik aan het eind nog een flink aantal boodschappen doen. Bij thuiskomst was ik nog helemaal niet uitgewoond. Het had dus nog wel wat langer mogen duren ook. Ik hoop dat de periode van zwakte, die vorig jaar oktober begon, nu ook weer helemaal voorbij is. Maar we weten ook dat één zwaluw nog helemaal geen zomer maakt. Maar het eerste heel goede signaal is in elk geval binnen.

Zondag 18 oktober 2026.

Iedereen kent de uitdrukking ‘een kat in het nauw maakt rare sprongen’. Zolang die kat zich in de eigen kennissen- en/of familiekring bevindt zijn de gevolgen doorgaans wel te overzien, al kan het voor die omgeving een hoop leed met zich meebrengen. Maar als die kat in het nauw zich op het politieke wereldniveau bevindt, kunnen die gevolgen voelbaar zijn bij miljoenen mensen, misschien wel nog veel meer mensen. En het probleem van de huidige politieke wereldtoestand is, dat er tegelijkertijd meerdere katten in het nauw zijn. En ook nog eens om verschillende redenen. In mijn visie zijn het intussen onheilspellende tijden. Ik kan het niet mooier maken. In willekeurige volgorde, want ik heb geen idee wat het eerste komt en wat later pas, gaat het om de volgende ‘katten in het nauw’. 1. Donald Trump. Nu al moet hij wanhopig zijn, gegeven de verwachting of tenminste de flinke kans, dat hij de komende ‘midterms’ van 3 november gaat verliezen. Aangezien een nieuw gekozen congres pas in januari wordt beëdigd, heeft hij nu nog ongeveer drie maanden om zijn teugels helemaal te laten vieren. Of dat tenminste alvast voor te bereiden. Hij is geen democraat, dat weten we al heel lang, en hij zal dus elke uitkomst die hem niet bevalt heftig gaan bestrijden. Of een buitenlandse macht gaan aanvallen. Iran is dan zijn eerste keus, maar Joost mag weten welke andere slachtoffers er nog in zijn hoofd zitten. Hij gaat in elk geval niet geruisloos weg. 2. Poetin. Zelfs met wegvallen van de Amerikaanse steun, kan Oekraïne het hem in de komende weken en maanden nog heel erg lastig maken. Er wordt al maanden over gespeculeerd dat hij ‘bij wijze van proef’ een NATO-land zal aanvallen. Als hij in het nauw komt zijn de gevolgen op dit moment onvoorspelbaar, maar dat ook deze kat rare sprongen zal maken staat wat mij betreft wel vast. Joost behoede ons. 3. Macron. Na de opstand, zo noem ik het alvast, van afgelopen dagen en vooral van afgelopen nacht in Frankrijk, is voor iedereen nu wel duidelijk dat Frankrijk een onbestuurbaar land is geworden. Bij elke maatregel die de regering daar verzint om de gigantische schuld van Frankrijk te verlichten komt het hele volk in opstand. En er moet wat gebeuren, daarover is het iedereen (behalve dan de Fransen) het wel eens. Het echte probleem is uiteraard dat de softe aanpak van opeenvolgende Franse regeringen al tientallen jaren aan de gang is. Macron kan natuurlijk wel wachten tot na de komende presidentsverkiezingen (april en mei 2027). ‘Na mij de zondvloed’ is immers een Franse uitvinding. Maar ook hij kan het beste reageren met een buitenlands avontuur, kan een andere opvatting zijn. En dan is Frankrijks enige echte vijand van dit moment: Poetin. Nu nog een reden verzinnen. Daar komen in de loop van de geschiedenis leiders altijd uit. Desnoods maken ze een reden.

Zaterdag 17 oktober 2026.

Maar heel af en toe beschouw ik hier de internationale politiek. Terwijl dat toch een onderwerp is waarmee ik me zo ongeveer elke dag mee bezig hou. Ik zie namelijk nu echt aankomen, dat met het gedrag van president Trump, waarbij hij onder andere de Russische president Poetin vierkant steunt, en daarmee alle andere geallieerden van de V.S. sinds december 1941 laat vallen als een baksteen, door de Republikeinse Partij niet kunnen worden geaccepteerd. En dat nog geen drie weken vóór de zogenaamde ‘midterms’ van 3 november. Het kan haast niet anders of de paniek binnen de Republikeinse gelederen moet groot zijn. Want wat zou ik nu doen als ik Republikeins Senator (of lid van het Huis van Afgevaardigden) was? Eigenlijk is elke beslissing die ze nu zouden nemen fout. Nu hun president laten vallen, zo kort voor de verkiezingen, zal een ongekende en vooral ook onbekende reactie van de kiezers geven. Ook is nu duidelijk dat Trump echt overweegt, om, uiteraard na de midterms, met grondtroepen het Iraanse regime ten val te brengen. Ik heb het hier al eerder betoogd: de door Trump gekozen aanpak om met bombardementen een regime-verandering in Iran te realiseren zal falen. Ook de Duitsers gaven zich niet over toen alle grotere Duitse steden in WO II door de geallieerden waren platgegooid. Dat kon alleen maar met grondtroepen. Het is ook voor Iran de enige manier: ‘boots on the ground’ en dat gaat zonder de minste twijfel heel veel Amerikaanse doden kosten, temeer omdat de inmiddels voormalige geallieerden van de V.S. deze keer 100% zeker niet mee zullen doen. Die gaan nog eerder naar Oekraïne. Dus hoe het het nu verder gaat in de wereld: wie het weet mag het zeggen. Maar grote veranderingen zitten er in elk geval wel aan te komen. Ik houd mijn hart vast.

Vrijdag 16 oktober 2026.

Heb het gevoel dat ik aan de vooravond sta van een voor mijn doen flinke ommezwaai. Ik ga meer doen aan mijn kwartierstaat. Eindelijk, want die staat al een hele tijd stil. En ik ga een stuk fanatieker achter mijn vaders lot aan, eventueel met een bezoek aan onze oosterburen. En ik ga nu ook vaart zetten achter het plan voor een nieuwe website over huurdersrechten. Het borrelt met deze zaken al een tijdje bij me, en er is niemand die me tegenhoudt. Dus waar wacht ik nou op?

Donderdag 15 oktober 2026.

Op een ongebruikelijke dag en idem uur kwam dan mijn hulp deze keer. Ze had op het gebruikelijke moment autopech gehad, maar kwam dan toch nog even om de belangrijkste plekken in mijn huis nog even op te knappen. Verder heb ik nog even de bestelde klapstuk opgehaald, voor mijn komende ‘grote maaltijd’ hutspot: genoeg om een eind van de winter mee door te komen. Verder heb ik het ‘Limburgs zoervleis” weer ontdekt. Dat heb al ik een hele tijd niet meer gemaakt en dat wordt nu toch echt weer eens de hoogste tijd. Het is een van mijn favoriete maaltijden. Daar mag je me voor wakker maken.

Woensdag 14 oktober 2026.

En inderdaad werden de bestelde boodschappen mooi op tijd bezorgd. Het is nu de derde of vierde keer dat ik mijn boodschappen op deze manier krijg. En elke keer valt het me weer op dat ze hiervoor goed geselecteerd personeel gebruiken. Zelfbewuste jonge mannen en vrouwen, die iets uitstralen. Ik heb nu dus mijn koelkast propvol liggen. Er kan bijna niets meer bij. En ik heb ook een goedgevulde vriezer. Laat de winter maar beginnen! Nu alleen nog ervoor zorgen dat ik de koelkast in de juiste volgorde leeg. Het valt me ook op, voor de zoveelste keer, dat ze bij bederfelijke waar, spullen leveren met een flinke houdbaarheid. De melk bijvoorbeeld die ik gisteren kreeg heeft een uiterste datum van 31 oktober 2026. Dat is een heel stuk vooruit. Jumbo is best een goede winkel.

Dinsdag 13 oktober 2026.

Soms zit het geluk je mee. In het algemeen heb ik trouwens qua geluk niet zo veel te klagen. Gistermorgen besloot ik, tamelijk onverwacht, weer eens een internetbestelling te doen bij Jumbo. Al een maand of drie doe ik mijn gewone boodschappen bij AH, (even afgezien van mijn bezoeken aan mijn supergroenteboer en de vakslager) en bestel ik af en toe per internet bij Jumbo. Dan kies ik van beide winkels het beste. Enigszins tot mijn verrassing bleek ik al de volgende dag, vandaag dus, de bestelling te kunnen verwachten, zonder bezorgkosten. Welnu, daar heb ik dan dus voor gekozen. Ik had maar nauwelijks de enterknop ingetoetst of er kwam in het nieuws dat de IT-systemen van AH waren uitgezet, wegens een IT-probleem, en dat thuisbezorgen door AH was stilgelegd. Weer enkele uren later kwam het bericht dat met name Jumbo en Picnic als gevolg hiervan vele bestellingen voor thuis bezorgen meer kregen dan normaal. Als ik ook maar een uur later dan ik deed, mijn bestelling bij Jumbo had geplaatst, had ik het niet zo snel gekregen en bovendien voor een veel hoger tarief. Vanmorgen kreeg ik nog de bevestiging dat ze nog steeds van plan zijn om vandaag voor mijn deur te staan. Het blijkt maar weer eens: zonder geluk vaart niemand wel. Of heb ik gewoon een voorzienende geest en voelde ik het aankomen? Wie het weet mag het zeggen.

Maandag 12 oktober 2026.

Dat werd dus een rustig dagje. Alleen een keer heen en weer naar de supermarkt. Verder de start van het veldrijseizoen, in Dendermonde met de Mosselcross. Heb me nooit gerealiseerd, of zelfs helemaal niet geweten, dat Dendermonde zo’n mosselstad is. Misschien is het een idee voor een daguitje. Hoewel het me zou verbazen als ze met hun mosselschotels Kaat Mossel in Rotterdam gaan overtreffen. Dat blijft toch voorlopig voor mij de absolute top in de mosselwereld.

Zondag 11 oktober 2026.

Dit keer had ik het geluk aan mijn kant. Dat mag ook wel een keertje. Ik had een – tegenwoordig voor mijn doen – vrij lange wandeling voor ogen, zeker meer dan 5 kilometer. En met een buienradar die bolstond van de buien die in aantocht waren, leek het een vrij hopeloos idee. Ik had al bedacht waar ik onderweg zou kunnen schuilen: onder overkappingen, in buswachthokjes of eventueel zelfs onder grote bomen, zolang het maar niet ging onweren. Bussen reden er sowieso niet op de route, omdat er een of andere plaatselijke hardloopwedstrijd was. En het werd dus van het ene punt naar het andere hobbelen en maar hopen dat ik niet tussen twee punten alsnog een forse bui over me heen kreeg. En het verliep verbazingwekkend goed. Wel af en toe een paar druppeltjes, maar dat was het dan wel. Zelfs in de onderbreking bij de super, viel de regen juist toen met bakken neer, en toen ik weer buiten stond was het weer droog. Het is dus gelukt tegen alle verwachtingen in. Vanaf vandaag is dan weer het veldrijseizoen geopend, met de eerste ritten in Dendermonde. Dus dat wordt om deze reden minder naar buiten. Verder kwam ik nieuwe ontdekkingen in het komende seizoen van Oak Island tegen. De vorige 13 seizoenen waren het toch voornamelijk kleine zaken, zoals (zeer) oude munten, uniformknopen, spijkers in allerlei soorten en maten, en wat grotere metalen zaken, waarvan niet erg duidelijk was waarvoor het ooit gediend heeft. En vooral veel grondwatermetingen op grotere diepte, waarin ook steeds veel edelmetalen zoals goud en zilver voorkwamen. Er op wijzende dat er onder de grond veel goud en zilver zou moeten liggen, hoewel dat daar van nature niet voorkomt. In het komende seizoen (14) had ik al de gouden schaar gemeld, maar nu zag ik ook een soort stenen handspiegel van flink formaat met een forse robijn ingelegd en weer veel onbegrijpelijke tekens erin gegraveerd, een smaragd, waarvan de waarde werd geschat op zeker 50.000 dollars en een kistje met daarin twee vakjes met in elk vakje een gouden ring. Heel mysterieus allemaal. Verder lijkt er een soort doorbraak te komen in een onderaards gangenstelsel. Geen wonder dat met zoveel spectaculaire metalen vondsten er een grote rol komt voor mijn ‘vriendin’ Emma Culligan. Ik kan niet wachten totdat het begint. Nu lees ik ook een andere startdatum: 10 november in plaats van 3 november. Misschien wel omdat op 3 november ook de Amerikaanse midterms zijn, die vast heel veel aandacht van alle media met zich mee zullen brengen.

Zaterdag 10 oktober 2026.

De herfst is nu toch echt begonnen. Gisteren had ik moeite om een droge periode van een uur op de dag te vinden, om mijn boodschappen te doen. Het lukte eigenlijk niet. Want in de uitgekozen periode van een uur regende het toch ook, al was het niet zo fel. Vandaag lijkt de beste tijd vanaf half twee, maar ook dan moet ik weer opschieten, want de volgende buienlijn zit er ook dan weer aan te komen. Ook heb ik weer uren besteed aan het instellen van mijn diverse websites en de bijbehorende e-mailprogramma’s. Het probleem is steeds dat bij de lange en ingewikkelde wachtwoorden die je daarvoor steeds krijgt, de tekens hoofdletter O, kleine letter o en de nul (0) zo op elkaar lijken. En bovendien lijken de kleine letter L en de hoofdletter i erg op elkaar: respectievelijk l en I. Dus dat is dan telkens weer vallen en weer opstaan. Als het ene niet lukt dan moet het wel het andere zijn. En dan telkens in weer andere combinaties. En dat dan allemaal zowel op mijn computer als op op mijn gsm. Maar bijna letterlijk aan het eind van de dag deed alles het toch weer goed. Ik ga het vandaag in de loop van de dag allemaal nog een keer toetsen, als de rust in mijn hoofd en in mijn vingers weer een beetje is teruggekeerd.

Vrijdag 9 oktober 2026.

Een dag met was losse meldingen. Dat was weer een dag waarop ik mijn kleindochter kon zien. Het blijft een wonder: een kind en zoals het groeit. De datum van het begin van de 14e reeks van de Curse of Oak Island nu op 3 november 2026 vastgesteld op History Channel. Ik weet wel dat ook vorige jaargangen altijd op dinsdag waren, maar of dinsdag 3 november ook voor Nederland geldt is voor mij (nog) niet 100% zeker. Ik heb zelf de dinsdagavonden vanaf 3 november in de agenda geblokkeerd. Verder kan ik melden dat nu al mijn websites en webadressen zijn overgebracht op nieuwe hosts. Ik moet alleen nog even grondig controleren of ook alle opgeven e-mailadressen, en dat zijn er nogal wat, ook echt goed werken. Zowel om te verzenden als om te ontvangen. Dat moet vandaag nog gaan gebeuren. Het kan zijn dat ik het me verbeeld maar ik krijg meteen wel als eerste de indruk dat ik nu duidelijk meer bezoek krijg.

Donderdag 8 oktober 2026.

Gisteren werd dan eindelijk mijn (voorlopig laatste, maar mogelijk toch definitieve) boek bezorgd over de eerste eeuw. Ik was en ben nog steeds op zoek naar de historische Jezus. Bij zo’n persoon moeten er toch ook anderen geweest zijn, buiten de Bijbel, die onder andere zijn optreden en/of zijn kruisiging hebben waargenomen of tenminste van gehoord hebben en over hebben geschreven? Maar bij dat onderzoek ben ik eigenlijk alleen maar raadsels tegengekomen. In de verslagen van de Romeinen van die tijd komt Jezus in elk geval niet voor. In de verslagen van het Joodse bestuur die er ook zijn, komt hij ook niet voor. Pontius Pilatus, de Romein die hem veroordeelde en aan het kruis bracht moest jaarlijks een rapport over zijn bestuur aan de Romeinse Keizer uitbrengen, zoals dat ook overal elders in het Romeinse Rijk gebeurde. Maar zijn rapporten over deze periode, die er wel geweest moeten zijn, zijn op miraculeuze wijze verdwenen. En tenslotte zijn er dan, volgens kenners, twee personen buiten de Bijbel die over Jezus hebben geschreven. Ten eerste ene Josephus Flavius, Joods historicus. Dus heb ik al zeker een jaar geleden zijn ‘verzameld werk’ besteld en ontvangen en vervolgens helemaal gelezen. Het is een enorme pil, met meer dan 1000 bladzijden in heel kleine letters. Het eerste probleem dat ik met deze Josephus heb is dat hij geboren is ongeveer in de tijd of kort nadat Jezus aan het kruis stierf. Hij was een leider van de joodse opstand (64 – 74) tegen de Romeinen. Alles dat hij over Jezus weet heeft hij dus van horen zeggen. Hij heeft er in elk geval geen eigen ervaring mee gehad of hem zelf gezien. En dan is alles wat hij er in meer dan 1000 pagina’s over vertelt, zegge en schrijve twee regels. Ik wist al, voordat ik het las, dat veel critici deze regels ongeloofwaardig vinden. Hij schrijft over Jezus Christus die wonderbaarlijke dingen deed. Niets over zijn boodschap, zijn kruisiging, of zijn discipelen. Probleem is uiteraard dat Josephus een jood was en niet geloofde dat Jezus de Heiland of de Messias of de Christus was. Ook heeft Jezus dus volgens de joden geen wonderen verricht. Dus hier zijn het wonderbaarlijke dingen. Net geen wonderen dus, dus dat maakt hem wel iets geloofwaardiger. Een Jood zou nooit zijn naam als Jezus Christus schrijven. Ze geloven wel in een heiland die gaat komen, maar dat was en is in elk geval niet Jezus. Verrassend was wel dat Josephus – in zijn register – niet minder dan 14 mensen heeft gekend of genoemd, die de naam Jezus hadden. Het was blijkbaar een heel gewone jongensnaam. Maar Josephus laat er altijd ‘zoon van’ of de herkomstplaats van de persoon op volgen. Dus Jezus, zoon van Abram of Jezus van Jericho. Bij ‘onze’ Jezus zou dat dan Jezus, zoon van Josef of Jezus van Nazareth (of Bethlehem) moeten zijn. Maar ook in zijn register heet hij Jezus Christus. Bovendien lijkt het stukje van twee regels tussen de tekst ingeplakt te zijn. Ervoor staat een heel ander verhaal, dat na die twee regels ook gewoon verder gaat. Het stukje is het werk van vroege (Christelijke) kopiisten, zo denken veel beoordelaars. Dan nu het verzameld werk van Philo van Alexandrië, dat gisteren bij me is aangekomen. Dit boek heeft slechts 924 bladzijden. Ook in heel kleine lettertjes. Deze Philo was ook een Jood maar wel overduidelijk een tijdgenoot van Jezus. Hij werd wel een stuk ouder, logisch want Jezus stierf betrekkelijk jong. Probleem van Philo is alleen dat hij niet in Israel woonde, maar in Alexandrië in het huidige Egypte. Hij is wel regelmatig in Jeruzalem geweest en ik ben dus opnieuw, net als bij Josephus, razend benieuwd wat hij nu over Jezus te vertellen heeft. Hierna weet ik niet meer wat ik verder nog kan raadplegen. Maar dat zien we dan wel weer.

Woensdag 7 oktober 2026.

En dat was dan mijn eerste reis sinds bijna 11 jaar met de trein naar Duitsland ((Leer). Dat het zo lang duurde heeft te maken met het feit dat de brug over de Ems, die de trein moet passeren, in november 2015 werd stukgevaren en de Duitsers die hele tijd nodig hadden om een nieuwe treinbrug te bouwen. Welnu, ook had ik gekozen voor de tweede dag na opening (want de start begon al maandag), zodat ik alle nieuwsgierigen, journalisten en andere niet-normale bezoekers zou mislopen. Ik had al vastgesteld dat op de eerste dag, maandag dus, er één trein van deze uurdienst, midden overdag was uitgevallen, zonder dat vermeld werd waarom. Het werd dus een beetje een gok of ik niet toevallig weer zo’n uitvallende trein zou treffen. Ik ging op tijd van huis, maar aangekomen in Groningens hoofdstation, realiseerde ik me dat ik mijn paspoort was vergeten. Met al die grenscontroles van de Duitsers van tegenwoordig had ik uiteraard geen idee of ze ook de treinpassagiers zouden gaan controleren. Ik wilde geen risico lopen dus ik ben eerst weer terug naar huis gegaan. Daardoor had ik de trein naar Duitsland een uur later. En precies deze trein, een uur later dan ik eigenlijk van plan was, kwam niet verder dan Bad Nieuweschans. Daar kregen we de mededeling dat de trein niet verder ging ‘wegens spoorproblemen in het buitenland’. Het aanwezige Arrivapersoneel wist te melden dat de treinen naar Duitsland deze dag zeker weer zouden gaan rijden, maar ze wisten niet wanneer precies. Dus dat werd tenminste een uur wachten. En na een dik half uur kwam de mededeling dat ook de de trein van een uur later niet zou rijden, dus dat zou tenminste twee uur wachten worden. Wel waren er bussen besteld voor het verdere vervoer. Zowel voor richting Duitsland als naar richting Groningen (terug dus). Waarom dit alles was werd niet bekendgemaakt. Zoals ik ook gewend ben bij zowel de NS als bij Arriva. Als er iets fout gaat horen de reizigers helemaal niets, behalve dan dat de gewenste trein niet rijdt. Maar dat kun je zonder die mededeling zelf ook wel vaststellen. Blijkbaar kon er ook geen Nederlandse trein in Bad Nieuweschans meer aankomen, want anders waren er geen bussen besteld, ook voor de richting Groningen. Welnu, ik besloot dus niet een van die bussen te nemen en dan maar twee uur te gaan wachten. Gelukkig was het droog, maar helaas is in de wijde omtrek van dit station helemaal niets verkrijgbaar: geen kop koffie, geen broodje en geen rol drop: helemaal niets. Er is zelfs geen waterpomp, die er tegenwoordig wel bij veel stations staat. En warempel, de eerstvolgende trein, van 14.14 uur reed zonder eerdere mededeling wel. Blijkbaar was dat voor het Arrivapersoneel ook een verrassing, behalve dan voor de machinist, waarvan ik aanneem dat hij wel wist dat hij naar Duitsland moest rijden. De rest liep verder geheel probleemloos. Wel stond de uitcheckpaal in Leer (je kunt gewoon met je OV-chipkaart reizen) op een heel vreemde plaats. Niet op het station Leer, maar binnen in een nabijgelegen restaurant. Ik heb in Leer nog een flinke wandeling gemaakt, want ik ken er een beetje de weg, en ik stelde vast dat in Leer de kersttijd nog niet was aangebroken. Op de terugweg zag ik in Bunde, dat mijn favoriete Combiwinkel, vanaf het nieuwe station daar, op nauwelijks honderd meter van het uitstappunt ligt. Ik had mijn boodschappen gedaan in Weener, waar het iets meer lopen is. Bepakt en bezakt kwam ik tenslotte om half zeven thuis aan. Er was geen paspoortcontrole geweest. Ik plofte meteen op de bank neer. En viel – na iets gegeten en gedronken te hebben – meteen in slaap. Ik had 7,3 km gelopen.

Dinsdag 6 oktober 2026.

Binnenkort, naar het lijkt begin november al, begint op History-channel het 14e seizoen van de serie: The Curse of Oak Island. Dat is enorm vroeg, want de 13e reeks begon pas in januari van dit jaar. En blijkbaar is er dit jaar echt zoiets als een soort van doorbraak te melden. Ik vind het sowieso een interessante serie. Een klein eilandje aan de Atlantische kust van Canada, wordt al honderden jaren onderzocht op verborgen schatten, door uiteenlopende teams. Het huidige team, dat nu al voor het veertiende seizoen bezig is geweest, heeft al talloze heel eigenaardige vondsten gedaan. Zoals allerlei gebruiksvoorwerpen uit de afgelopen acht eeuwen, dus ook van ruim vóór de ontdekking van Amerika in 1492, en ook allerlei houten constructies, waarvan meestal niet duidelijk is waarvoor ze hebben gediend. Maar ook Romeinse en Chinese munten (!). Hoe zijn die daar gekomen? In de vooraankondiging voor dit seizoen zit ook een gevonden forse gouden schaar, met allerlei inscripties erop. En blijkbaar is hij ook nog heel erg scherp. Het is een flink team met allerlei specialisten: uiteraard meerdere archeologen, maar ook geologen, historici, en kenners van allerlei metalen en andere instrumenten en gebruiks- en andere voorwerpen. Het zijn volgens mij allemaal goede en enthousiaste mensen, maar mijn favoriete is zonder meer Emma Culligan. Zij is archeometallurg. Een mij tot nu toe totaal onbekend vakgebied, waarmee zij met allerlei ongetwijfeld peperdure apparatuur + een enorme vakkennis, analyseert waarvan precies een product of voorwerp gemaakt is, welke legering zelfs, en vaak ook uit welke doorgaans Europese mijn de grondstof gekomen is. Zij zoekt zich bij elk metalen stripje of groter voorwerp het apenzuur om te bepalen wat het was, hoe oud het is en waar het vandaan is gekomen, Emma is ongetwijfeld een zeer intelligente dame, die op haar vakgebied van wanten weet, onder alle omstandigheden rustig blijft en een flinke persoonlijke overtuigingskracht heeft, zonder opdringerig te zijn. Ik kan niet wachten tot de serie weer verder gaat, over een week of vier dus.

Maandag 5 oktober 2026.

Vanaf vandaag rijden er dan weer treinen vanaf Groningen naar Duitsland (Leer). Na een oponthoud wegens schade aan een brug van bijna 11 jaar. Maar van wat ik zojuist begreep is dat sommige treinen die hiervoor gepland stonden, vandaag alsnog niet rijden. Andere dan weer wel. Ik ben van plan binnenkort die treinreis te maken. En ik bereid me alvast geestelijk erop voor dat die reis gepaard zal gaan met af en toe heel lang wachten. Zomaar op heen- en terugreis een uur extra. En er zat en zit sowieso lang wachten in, bijvoorbeeld als ik op heen- of terugweg in Bunde of Weener uitstap, om boodschappen te doen, en ik uiteraard pas weer terugkan als de volgende trein terug gaat. En dat is niet precies op het moment dat ik weer aankom op het aankomststation en ook niet precies een uur later.

Zondag 4 oktober 2026.

Het boek “Did God have a wife?” heb ik uit. En volgens de schrijver (William Dever) was dat inderdaad zo. Het is best lastig te lezen, omdat het ook gaat om wat er nu precies in de Bijbel staat en wat een woord dat in het Hebreeuws of het Aramees gebruikt wordt nu precies betekent. Het staat wel vast dat in de oudere Israëlische tijden, van de oorsprong tot en met de Babylonische ballingschap, einde 538 vChr. naast de mannelijke God Jahweh ook een vrouwelijke God, Ashera werd vereerd. Dat blijkt niet alleen uit de Bijbel (waarom zou je voorschrijven dat ze maar één God mogen aanbidden, als het toch al niet gebeurde?), maar ook uit de duizenden (!) votiefbeelden en -beeldjes die over heel het Heilige Land verspreid zijn gevonden en die van vóór die tijd dateren. Het was duidelijk een zeer algemeen gebruik. Ook in de tijd van o.a. Mozes, David, Salomo en meerdere Koningen van Israel daarna. Pas na terugkeer uit de Babylonische Ballingschap, 538 vChr was het gebruik als bij toverslag geheel verdwenen. Schrijver Dewer vindt dat door de Bijbel gebruikte Hebreeuwse en Aramese woorden in het Engels het best vertaald kunnen worden met ‘consort’. Dat is toch in zijn meest gangbare vertaling naar het Nederlands: gemalin, ofwel echtgenote. Dus God Jahweh was blijkbaar getrouwd met Ashera. En dat zijn ze dan ook altijd geweest. Hij houdt aan het eind een pleidooi om Ashera opnieuw in te voeren. Hij voert daar een aantal redenen voor op, die de geïnteresseerde lezers vast wel begrijpen. Ten eerste gebeurde het in een eerdere geloofsfase ook en het zou het geloof van Joden zowel als Christenen completer maken, als de vrouwelijke factor dezelfde aandacht zou krijgen als de mannelijke.

Zaterdag 3 oktober 2026.

Noten zijn, zoals algemeen bekend, een eersteklas voedselbron. Maar er zijn forse verschillen tussen de diverse noten onderling. Zoals walnoten heel goed zijn voor de hersenfunctie, twee paranoten per dag geven al de dagelijks aanbevolen hoeveelheid selenium en pistachenoten zijn weer heel sterk in alle soorten eiwitten. Verreweg de meeste mensen eten elke dag waar ze zin in hebben of wat ze lekker vinden. Dat dat een verkeerde aanpak is weet ik al jaren. Je moet uiteraard eten wat je lichaam nodig heeft aan voedingsstoffen. En dat is vaak iets heel anders dan wat je het lekkerst vindt. Vooral vegetariërs zouden er goed aan doen eens vaker naar noten om te kijken. Waarschijnlijk weten de meeste dat wel. Maar de drang is groot, bij iedereen, ja, ook bij mij, om in de winkels te kiezen waar ik die dag zin in heb en lekker vindt. Ik had tot nu toe de gewoonte bij mijn etenskeuzes te kiezen wat ik het langst niet had gegeten. Zoals bladgroentes, bietjes of peulvruchten. Zorgen voor afwisseling dus. Maar ik ben me er bewust van geworden dat mijn keuzeproces toch nog beter kan.

Vrijdag 2 oktober 2026.

Het is wel goed dat ik hier alvast meld dat nieuwe plannen van me in de stijgers staan. Nu de activiteiten voor huurders in Enschede en de Achterhoek (zo goed als) voorbij zijn, gaat nu ook mijn dagindeling definitief (voor zolang het duurt uiteraard) weer eens op de schop. Ik ben toe aan weer wat zwaardere uitzoekklussen, zoals met mijn kwartierstaat. Dat betekent ook af en toe naar archieven en andere instellingen in het land. Voorlopig – met potlood, zou ik vroeger gezegd hebben – plan ik bezoeken aan Alphen aan de Rijn, Gouda, Rotterdam en Utrecht. De ervaring leert me dat dat vanzelf ook weer nieuwe activiteiten en plannen teweeg zal brengen. Ik ben wat minder zeker thuis, hoewel ik dat voor het overgrote deel zal blijven. En reizen maak ik wel iets comfortabeler. Ik ga per december, als ik toch mijn treinabonnement moet gaan vernieuwen, voortaan over op 1e klas reizen. Dat is doorgaans wat minder druk, en minder lawaaiig. En ik kan het me ook wat beter veroorloven tegenwoordig. Ik heb uiteraard ook nog mijn (vrijwel dagelijkse) activiteiten voor de Woonbond en het uitzoeken wat er nou met mijn vader is gebeurd in WO II. Zoals bij mij al jaren gebruikelijk, meld ik achteraf doorgaans wel waar ik geweest ben en eventueel ook gedane vondsten en bijzondere ontmoetingen.

Donderdag 1 oktober 2026.

Dit is – zoals elk jaar – weer een gedenkwaardige dag. Omdat vandaag de oliebollenverkoop zoals elk jaar begint. De kraam stond gistermiddag al op zijn vertrouwde plaats, maar was nog gesloten en die zal, naar traditie, dan vandaag met de oliebollenverkoop beginnen. Het is niet dat ik daar nou meteen een grote klant zal zijn. Elk jaar koop ik er wel één of twee bollen, maar op oudjaarsdag bak ik ze liever zelf. Het gaat me natuurlijk vooral om de traditie én het signaal dat we nu alweer aan de eindejaarsperiode beginnen. Ook bij de rest van de winkels heeft het gevolgen. Zo zijn er al enkele maanden sinterklaasartikelen te koop, maar de Sint is op 6 december alweer weg en met hem zijn artikelen. Ik verwacht niet meteen oliebollenverkoop bij de supers en bij de diverse (banket)bakkers. Maar ik zal er eens op letten, wanneer dat feest dan ook daar begint.

Woensdag 30 september 2026.

Ik heb de gewoonte zaken en taken die ik nog te doen heb, en waar niemand op zit te wachten en waarbij er dus ook geen herinneringen komen, geruime tijd voor me uit te schuiven. Zo heb ik al zeker een jaar het plan om al mijn websites en webadressen (respectievelijk 4 en 8 stuks) over te brengen naar een andere host. Dat heb ik al een tijdje geleden gedaan met deze website en met ook nog één andere. Gistermiddag kreeg ik ik het dan ineens op mijn heupen, en besloot ik om het dan maar meteen voor allemaal te regelen. Dat is voor een it-leek zoals ik nog best een ingewikkeld proces. Als ik het goed snap moet ik dan zeven verschillende codes naar de nieuwe host overbrengen. De toegang tot de oude host (toegang plus wachtwoord) de aparte toegang plus wachtwoord bij die host tot mijn websites en -adressen, de toegangscodes van WordPress tot de websites zelf, en tenslotte de zogenaamde transitiecode. Het is allemaal een heel precies werkje, want ook maar één teken fout betekent dat het hele project stopt of tenminste stagneert. Als ik er dan een keer aan begonnen ben, dan wil ik het ook helemaal afmaken. Waarbij ook hoort: het checken of de diverse codes met wachtwoord ook echt werken. En het kwam inderdaad helemaal af. En nu maar hopen dat ik nergens een fout heb gemaakt en dat het verder geruisloos verloopt. Dat hoor ik waarschijnlijk wel in de loop van deze dag.

Dinsdag 29 september 2026.

Binnen een etmaal kreeg ik al een uitgebreide reactie uit Duitsland van het eiland Rügen, waar mijn vader gewerkt heeft en gevangen heeft gezeten. Die reactie is inderdaad zeer uitgebreid. Met de bijlagen en de gegeven links zijn het wel 200 pagina’s tekst. Enkele kantjes zijn een directe reactie op mijn vragen. Verder bevat de reactie nog links om verdere navraag naar zijn persoon te kunnen doen. Ik moet het nog allemaal lezen en verwerken, en wellicht ga ik ook nog verder informeren. Met dit project ben ik dus onverwacht nog wel even bezig. Van de uit die tijd bekende Duitsers wordt in het persoonlijke deel alleen Albert Speer genoemd. Die bij velen toch, vooral na de oorlog, bekend is geworden als “de nette Nazi”. Als zoiets inderdaad wel bestaat. Ikzelf heb daar geen sikkepit vertrouwen in. Voor mij is iedereen die meegewerkt heeft aan ernstige misdaden zelf ook een even erge misdadiger. Wat ik er – bij oppervlakkige beschouwing – vooral van snap is dat mijn vader zou hebben gewerkt aan het voortdurende herstellen van de spoorwegen (rond Berlijn), omdat die voortdurend werden aangevallen zowel door Britten en Amerikanen, als ook door de Russen. Verder heb ik het boekje besteld waarin wordt beweerd dat de afbouw van het KdF-vakantieproject in Rügen in 1941 al werd beëindigd, maar dat tot in 1942 en zelfs 1943 er nog werkzaamheden werden verricht. Ik ben hiermee nog wel een tijd bezig, vrees ik.

Maandag 28 september 2026.

Vanmorgen zag ik op de nieuwswebsite van nu.nl een bericht met een webadres (testjevalrisico.nl) een test of ik wel genoeg doe om vallen te voorkomen. Het blijkt dat steeds meer ouderen vallen en dan vaak met ernstig letsel in het ziekenhuis moeten worden opgenomen. Een mooi initiatief. Ik heb dus – zelf een oudere zijnde – die test maar even gedaan en het bleek dat ik alles dat de overheid op dit terrein weet te adviseren ik zelf al vele jaren doe, zonder advies. En ik doe zelfs extra dingen om vallen te voorkomen die niet op deze website zijn opgenomen. Uit deze e-mail bleek ook dat er door het hele land bewegingslessen voor ouderen worden georganiseerd. Misschien kan ik daar wel wat van opsteken, want ik heb al vaker bedacht dat het misschien voor mij nuttig kan zijn om te leren vallen. Daar zijn immers technieken voor. Dat beveelt overigens de overheid niet aan, maar ook dat heb ik zelf bedacht. Op die website moet je dan je plaatsnaam, je postcode of je gemeente invullen. Eerst maar eens mijn plaatsnaam: Haren. Dat gaf als eerste resultaat : de Harenerhof, met adres. Vreemd wel, want de Harenerhof is een begraafplaats. Daaronder stonden een aantal straatadressen die allemaal met een A begonnen, maar verder geen naam van een persoon of een instelling of een contactmogelijkheid. Alleen de straat, nummer en postcode, Daarmee suggererende dat er nog veel meer adressen waren met andere straten, ook met andere beginletters vanaf de B en verder. Maar je kunt die pagina niet scrollen. Dus je moet het daarmee doen. Toen ik het eerste adres probeerde te vinden met een straat in mijn plaats die ik niet kende bleek het te gaan om het Brabantse Haren en niet het Groningse. Dat wordt wel een heel eind omfietsen als ik daar naartoe moet. Dat gold ook voor alle volgende adressen: allemaal in Noord-Brabant. Dat werkte dus niet. Vervolgens vulde ik dus mijn postcode in, dan krijg je het probleem niet van twee dezelfde plaatsen met dezelfde naam maar op grote afstand van elkaar. Bij het intikken van mijn postcode en daarna Enter, kreeg ik vervolgens alleen mijn eigen adres. Dat adres kende ik uiteraard al. Toch wel handig dat er nu een tweede website is – naast die van PostNL – waarbij je kunt controleren waar een adres van een opgegeven postcode zich bevindt en of het klopt. Dat werkte dus ook niet. Dan maar de laatste mogelijkheid gebruiken en de naam van de gemeente invullen. Dat is dus Groningen. Als je dat doet en op Enter drukt komt er een nieuw lijstje met adressen van straten met huisnummers tevoorschijn die ook weer allemaal met een A beginnen. Maar deze keer in de gemeente Groningen en (aan de postcode te zien) in elk geval niet in Haren. Maar ook hier geen naam van een persoon of een instelling en geen contactmogelijkheid. Scrollen lukt ook hier niet, dus na afloop van alle voorgeschreven oefeningen heb ik maar één echte suggestie gekregen voor als ik een adres wil waar oefeningen voor ouderen worden gegeven en dat is de dichtstbijzijnde begraafplaats. En het is nog lang geen 1 april. Vervolgens blijkt de website de mogelijkheid te geven een klacht in te dienen. Dan kun je daar kiezen uit vier mogelijkheden over wat voor soort klacht het gaat en de eerste drie daarvan zijn overduidelijk niet van toepassing. De vierde en laatste mogelijkheid is dan: anders. Dat klik je dus aan en dan wordt je klacht verzonden. Dan weet de ontvanger dus alleen dat je een klacht hebt, maar hij weet dan niets van wat voor klacht en mijn persoonsgegevens heeft hij of zij dus ook niet. Dat wordt allemaal niet gevraagd. Dat is dus ook al geen erg behulpzame mogelijkheid. Vervolgens heb ik dus een klacht ingediend bij het Ministerie van WVS, met afschrift aan de redactie van de Telegraaf en de vaste commissie van VWS van de Tweede Kamer. Meer kan ik niet doen.

Zondag 27 september 2026.

Natuurlijk heb ik gisteren het WK op de weg voor vrouwen gezien, gewonnen door Demi Vollering. Als ik wel eens gemopperd heb op het gebrek aan strijdlust bij het vrouwenwielrennen, dan is het gisteren helemaal gelogenstraft. Bij andere wedstrijden wielrennen voor vrouwen, heb ik nogal eens gemopperd dat de gezelligheidsfietsclub voor vrouwen weer eens dagje uit had. Met zijn allen vertrekken, een dagje gezellig fietsen, en tenslotte ook weer met zijn allen aankomen. Maar gisteren kwam er dan eindelijk, een strijd van bijna leven op dood. Spannend bijna van begin tot eind. Met de grootste hoofdrol voor Demi Vollering uiteraard, maar toch ook glansrollen voor Puck Pieterse en voor Lieke Nooijen, waarbij ik nu de anderen tekort doe. Mooi ook om na afloop te zien hoe het hele team zo’n goed samengesmeed geheel was dat het eerst Demi Vollering op de schouders nam en daarna teamcoach Laurens ten Dam. Toptelevisie. Vandaag zijn dus de mannen aan de beurt.

Zaterdag 26 oktober 2026.

Zo kreeg ik gisteren, vlak na de sluiting van deze rubriek, een e-mail uit Bad Arolsen in Duitsland. Daar is de grootste verzameling documenten van heel Duitsland uit WO II verzameld. Daar heb ik lang geleden (het moet in 2023 geweest zijn) een aanvraag ingediend of ze nog gegevens hadden over mijn vader. Ik gaf daarbij uiteraard zijn naam, geboortedatum en -plaats, beroep (hij was elektricien) en mogelijke andere tips : gevangen geweest in Duchgangslager Amersfoort, waarschijnlijk als dwangarbeider gewerkt hebbend voor Volkswagen. Ik kreeg toen meteen al het bericht dat ze mijn aanvraag hadden ontvangen, maar dat ze een grote achterstand hadden, zodat het wel even kon duren voordat ik antwoord zou krijgen. En toen kwam dus geheel onverwacht, ik was al vergeten dat ik die aanvraag nog had lopen, hun bericht. En dat antwoord kwam dus eind gistermorgen. Ze hadden hem inderdaad in hun documenten gevonden. Het bleek dus dat het inderdaad (naam, geboortedatum en -plaats, alsmede zijn beroep kloppen) gaat om mijn vader. Hij is op 26 of 28 mei 1942 aangekomen in Rügen, straatadres kan ik niet goed lezen, en daarna op 8 september 1943 aangekomen in (plaats kan ik niet lezen), maar de straat wel: Priesterweg. Op basis van andere gegevens die ik kreeg moet dat dus in Berlijn zijn. Hij is daar op een onbekende datum weer vertrokken. Ik probeer dus nog verder te ontcijferen wat er op die kaarten staat en uit te zoeken wat er daar gevestigd is (was) van Volkswagen (of andere inrichting).

Vrijdag 25 september 2026.

Intussen ben ik met mijn volgende boek begonnen: Did God have a wife? Van William G. Dever. Dever is vooral een archeoloog. Hoewel ik nu reeds de eerste plm. 20 % gelezen heb, is de schrijver nog niet aan een inhoudelijke behandeling begonnen. Eerst zijn er beschouwingen over het Israel vanaf de 12e eeuw vC, hoe die samenleving eruit zag, en hoe die zich in de eeuwen daarna ontwikkelde. Tevens worden de boeken kort besproken die er al over die periodes van Israel eerder zijn verschenen. Hoewel ik al meerdere boeken over deze streek en periode heb gelezen, is het wel gebruikelijk en dat blijkt ook hier weer, dat elke schrijver zijn eigen accenten legt. Je steekt er dus altijd weer iets nieuws van op. Zo lees ik nu hoe in de eerste eeuwen van die periode, de tijd van David en Salomo en hun opvolgers dus, er wel allerlei potten en schalen in voornamelijk de grotere maten zijn gevonden, maar geen borden, kommen of iets dat er voor door kan gaan en ook geen messen en vorken. Hij gaat er dus vanuit dat gezinnen gezamenlijk met hun handen aten uit gezamenlijke schalen. Dat de Israëlieten in die tijd ook een vrouwelijke god aanbaden, Ashera, naast de mannelijke God Jahweh, wist ik al. En dat ze daarmee grotendeels ophielden na de Babylonische ballingschap in de 8e eeuw vC. ook. Maar hoe de relatie tussen die twee nu precies was, als er al een relatie was, daar weet ik nog niets van. Ik ben benieuwd.

Donderdag 24 september 2026.

Het kan nog een combinatie van toevalligheden zijn, maar de laatste week valt me op dat niet alleen mijn dagelijkse gemiddelde wandelafstand stijgt, tot zelfs boven de 5,0 kilometer, maar dat ook nog terwijl ik niet onderweg op een bankje ga zitten. Het hangt er bijvoorbeeld vanaf of het regent of niet. Op een kletsnat bankje ga ik onderweg niet zitten. En of ik een bepaalde tijdsgrens heb: bijvoorbeeld als er een pakje moet worden bezorgd of dat ik beslist een bepaalde tv-uitzending wil zien. Dus voordat de vlag uitgaat, wil ik het eerst nog even aanzien. Voorlopig is mijn daggemiddelde over 2025 tot en met 23 september nog 5,1 kilometer en over dezelfde periode in 2026 was dat 3,6 kilometer. Ik heb dus nog wel wat in te halen. Nog bijna precies 400 kilometer. Maar dat zal uiteraard niet meer gebeuren.

Woensdag 23 september 2026.

Op de omslag van het boek van Erikson staat nog een schema met de vier kleuren, waarin hij mensen van elkaar onderscheidt: rood, groen, geel en blauw. Met bij elk van deze kleuren een twintigtal aspecten van die persoonlijkheid. Bij elkaar dus een stuk of tachtig aspecten van de persoonlijkheid. Hij gebruikt die kleuren ook in het boek en ongetwijfeld ook in zijn andere boeken. bijvoorbeeld: een blauwe persoon zal in die situatie …., maar een gele persoon zal dan iets heel anders doen, misschien wel het tegenovergestelde. Enzovoorts. Het is absoluut niet zoals ik mensen zie. Mensen zitten natuurlijk wel heel ingewikkeld in elkaar en de door hem genoemde aspecten bestaan ook echt. En ook nog eens per persoon verschillend. Maar zo’n model – met mensen onderverdelen in een combinatie van 80 factoren – vind ik veel te ingewikkeld. Dat kan ik niet bijhouden. Het begrijpen van deze methode is ook niet van belang om het boek te kunnen snappen. Ik vond juist de charme van het “model-Hoolwerf ” (door mij enigszins aangepast), dat ik gebruikt heb bij de selectie van personeel bij KPN, dat het in die aanpak maar om drie aspecten gaat. Die ook genoeg zijn om elke persoon zijn eigen plaats te kunnen geven. Zelfs CEO’s van grote ondernemingen kunnen zo’n model met slechts drie aspecten goed volgen en toepassen. Dat was ook de hele gedachte achter dit model van Hoolwerf: ook leden van een Raad van Bestuur van een multinational moeten het snappen en kunnen hanteren. Ik zie nog niet een Raad van Bestuur voor me, waarbij per persoon een discussie ontstaat over tientallen aspecten van zijn of haar persoon, voordat al dan niet tot een benoeming wordt besloten. Zo zit de wereld niet in elkaar.

Dinsdag 22 september 2026.

Het boek “Omringd door leugenaars” van Thomas Erikson heb ik nu wel zo’n beetje uit. En ik vond het – veel meer dan verwacht – bijzonder leerzaam. Hij heeft een apart hoofdstuk (VIII) gewijd aan de leugens van narcisten en psychopaten en hoe je die kunt herkennen. Het is eigenlijk teveel om in een korte samenvatting hier te vermelden, maar ga dat toch proberen. Volgens Erikson moet je – als een specialist de diagnose psychopathie of narcisme bij een persoon vaststelt – deze persoon zo snel mogelijk verlaten en/of uit je kringen bannen. Hij schrijft: “Wegwezen en wel meteen!”. Hij is wat mij betreft daarmee nog wel wat te voorzichtig. Hij wil de wetenschap niet negeren, want anders zal hem dat verweten worden en bovendien is het advies erg onpraktisch. Hoe zou je moeten weten dat iemand die diagnose van een specialist heeft gekregen? Hij of zij zal dat vast niet aan de grote klok hangen. Dus tussen de regels door lees ik het advies: Als je zelf vaststelt dat een persoon een narcist of een psychopaat is dan is het dringende advies: “Wegwezen en wel meteen.”. Dan moet je natuurlijk nog wel weten hoe je dat zelf kunt vaststellen. Dat staat niet met zoveel woorden in dit boek, al staan er wel tips over in. Een andere conclusie – mij uit het hart gegrepen, ik roep dat al jaren – van hem is: narcisme en psychopathie zijn onbehandelbaar. Het is inderdaad wat ik al vele jaren roep. Net als bij Erikson: zonder naar het (eventuele) wetenschappelijke bewijs hiervoor te kijken. Ik heb het ook nog nooit een psychiater of andere wetenschapper horen zeggen dat het wel behandelbaar is. Het strijdt namelijk compleet met de logica en het gezonde verstand dat er een pil kan bestaan die ervoor zorgt dat de patiënt na afloop van de medicatie plotseling een geweten blijkt te hebben. Een geweten in pilvorm dus. Ook een gesprekstherapie kan onmogelijk helpen. Na het zoveelste gesprek blijkt de patiënt wel een geweten te hebben, dat hij tot dan toe nog nooit gehad heeft. Erikson verklaart ook in het boek dat hij een overtuigd tegenstander is van de doodstraf, maar dat deze mensen voor hem wel een leven lang kunnen en moeten worden opgesloten en geïsoleerd. Waarom hij dan tegen de doodstraf is legt hij niet uit. Dan hou je het blijkbaar voor mogelijk dat een gewetenspil alsnog kan worden uitgevonden of dat je wellicht in de toekomst iemand toch een geweten kunt aanpraten. Een laatste opvatting hierover van Erikson is: ga ervan uit dat alles dat een narcist en psychopaat vertellen gelogen zal zijn. Dat is ook van mij – maar nog niet zo lang – de diepe overtuiging.

Erikson heeft overigens nog meer boeken geschreven. Waaronder “Omringd door narcisten” en “Omringd door psychopaten.” Ik heb ze gisteren allebei besteld. Hierin wordt vast wel – hoop ik- aangegeven hoe je een narcist en een psychopaat herkent. Ik zou beide boeken al morgen moeten hebben.

Maandag 21 september 2026.

Je hebt gewoonlijk niet door dat de geschiedenis doorgaat, terwijl je er juist middenin zit. Pas als je in de tijd afstand hebt genomen ga je – terugkijkend – merken dat er iets is gebeurd dat t.z.t. de geschiedenisboeken zal gaan halen. Ook is vrij bekend dat een belangrijke verandering ook ineens en plotseling kan gebeuren. Zo kwam het Romeinse Rijk, na honderden jaren, plots tot een einde, toen aanvoerder Odoakar op 4 september 476 de laatste Romeinse keizer afzette. Natuurlijk beweren alle historici om strijd dat achteraf, het voorspelbaar was, omdat het Romeinse Rijk van binnenuit door en door verzwakt was. Maar iemand moest toch op een bepaalde dag de stekker eruit halen. Het einde van de Sovjet-Unie gebeurde ook van de ene op de andere dag op 25 december 1991, toen Gorbatsjov de stekker eruit trok, ook weer omdat het sovjetrijk van binnen door en door verzwakt was. Ook dit zat er dus aan te komen, maar niemand kon tevoren de precieze datum voorspellen, totdat het echt gebeurde.

En vanmorgen, meteen na het wakker worden, realiseerde ik me dat we opnieuw in een historisch tijdvak zitten, waarbij we binnenkort het doorhakken van belangrijke knopen zullen meemaken, al weet niemand nog wanneer precies. Dat zit volgens mij zo.

Direct na WO II werden de VN opgericht, met een doorslaggevende rol voor de Veiligheidsraad, die bestond uit de permanente leden de Sovjet-Unie (later Rusland), de V.S., Groot-Brittannië, Frankrijk en China, die alle vijf vetorecht kregen, plus – bij toerbeurt – nog een aantal niet-permanente leden. Frankrijk zat er volgens mij alleen maar bij om aan het oneven getal vijf te komen, hoewel Frankrijk in WO II alleen helemaal aan het eind een bijrolletje kreeg, vergeleken met de andere strijdende partijen. Het Franse wereldrijk bestond toen allang niet meer. China zat erbij omdat het zo’n enorm aantal mensen vertegenwoordigde, maar stelde zowel qua economie als qua militaire macht niet zoveel voor. Het V.K. liep toen al – als wereldmacht – op zijn laatste benen. De echte en enige grootmachten waren aan het eind van WO II zonder twijfel alleen de V.S. en de Sovjet-Unie. De V.S. was zo machtig omdat ze in feite de hele oorlog tegen zowel Duitsland als Japan hadden gefinancierd met hun gigantische productiecapaciteit, waarvan toen ook de Russen hadden geprofiteerd, terwijl de macht van de S.U. vooral bestond uit de enorme oppervlakte waarop zowel Napoleon als Hitler zich ernstig verkeken hadden. De Sovjet-Unie was daardoor zo machtig, omdat ze in feite onverslaanbaar was. De V.S. werden het bastion van de democratie, waarop alle andere democratieën konden steunen.

De wereld van kort na WO II bestaat nu niet meer. Na het optreden in zowel zijn eerste als zijn tweede termijn van Donald Trump, kunnen de democratieën van de wereld de V.S. niet meer zien als bastion. Ook niet als er straks een heel andere president zal zitten. Iedereen weet nu, dat de V.S. een onbetrouwbare partner is, omdat er zomaar bij een volgende gelegenheid een president Trump’ kan zitten. Bovendien is de enorme productiecapacieit van Amerika verdwenen en overgenomen door China. Dus Europa zal verder zijn eigen boontjes moeten doppen. Door de Oekraïense oorlog met Rusland is intussen gebleken dat het voordeel van Rusland, zijn onverslaanbaarheid door zijn enorme oppervlakte, intussen verdwenen is. Rusland is nu een kwetsbare economische dwerg. Of reus op lemen voeten.

We gaan dus binnenkort meemaken dat de centrale rol van zowel de V.S. als van Rusland zullen gaan verdwijnen. En er blijven dus binnenkort China en Europa als machtsblokken over. Maar dat zal toch ook weer een tussenfase zijn. Geschiedenis blijft een bijzonder boeiend onderwerp. Ook de geschiedenis die nog moet beginnen.

Zondag 20 september 2026.

Het belangrijkste nieuws van het afgelopen etmaal is wel, dat ik de zegeningen van de app van PostNL heb ontdekt. Hij staat al jaren op mijn telefoon maar ik gebruikte hem vrijwel nooit. Behalve dan voor het zoeken van een postcode of een verzendtarief. Maar hij blijkt nu ook heel nuttig als je iets toegezonden krijgt, zonder dat de afzender je e-mailadres heeft opgegeven. En dat gebeurt nogal eens. Als de afzender wel je e-mailadres heeft opgegeven, dan krijg je e-mails over wanneer je het pakket kunt verwachten. Maar zonder die opgave moet je maar afwachten wanneer je pakketje bezorgd wordt. En ben je gewoon aan huis gekluisterd of moet je het later ophalen bij een ophaalpunt. Gedoe dus. Maar gisteren ontdekte ik dat je met jouw adres (mits je op dat adres de enige bewoner bent) pushberichten kunt krijgen, als er van waar dan ook vandaan een pakje naar je onderweg is. De aanleiding was dat ik mijn gerepareerde sloffen zou gaan ontvangen, die vrijdag naar me waren verzonden. Dat betekende in dit geval dat ik voor de zaterdag aan huis gekluisterd was. Maar zodra ik de juiste instellingen had ingesteld kreeg ik bericht dat ze niet zaterdag maar maandag zou gaan ontvangen. Dat bekende dat ik meteen weg kon voor boodschappen en andere zaken. En ik realiseerde me ook ineens dat dat ook een goed idee was voor mijn broer in Maassluis. Hij krijgt ook regelmatig pakjes toegestuurd zonder dat hij weet wanneer het pakje aankomt. En hij is dan ook tenminste een dag aan huis gekluisterd. Alle zegeningen van de tegenwoordig tijd heb ik blijkbaar nog steeds niet allemaal ontdekt.

Zaterdag 19 september 2026.

Op de een of andere manier was ik de afgelopen week in staat om toch weer iets meer dan gemiddeld 5 kilometer per dag te lopen. Het was geen bewuste strategie, maar het kwam door een combinatie van toevalligheden. Het komt gewoon omdat ik doorgaans mijn boodschappen lokaal doe, wat soms bij een combinatie van winkels toch ook wel kan uitpakken, maar ik ga soms ook naar de aangrenzende Groningse wijk (voor schoenreparaties, doe- het zelf- en keukenartikelen). Of soms zelfs naar Assen (ANWB en planten). Die laatste twee bestemmingen leveren eigenlijk altijd ook flinke afstanden te voet op. Zo kwam ik afgelopen week Op een daggemiddelde van 5,2 kilometer. Ik moet dan teruggaan tot oktober vorig jaar om op hetzelfde gemiddelde uit te komen. De heer Apple houdt het allemaal voor me bij. Zo had ik vorig jaar over het gehele jaar tot en met 18 september een daggemiddelde van 5,2 kilometer, maar dit jaar kom ik niet verder over dezelfde periode dan tot 3,6 kilometer als daggemiddelde. De gezondheidsdip die ik vorig jaar in oktober kreeg is dus nog altijd niet helemaal over.

Vrijdag 18 september 2026.

De schrijver van mijn huidige boek “Omringd door leugenaars”, een Zweed genaamd Thomas Erikson, heeft behalve dit boek nog meer boeken op zijn naam. Hij heeft inmiddels bij elkaar een oplage van miljoenen exemplaren op zijn naam en zijn werk is intussen vertaald in 50 talen. Hij heeft nog andere boeken op zijn naam staan, ook in het Nederlands, zoals: “Omringd door narcisten” en “Omringd door psychopaten”. Nu ben ik in mijn leven in elk geval diverse narcisten tegengekomen, waaronder ook een ex, en ik ben nog altijd blij dat ik me in mijn leven van allemaal heb verlost: opgeruimd staat netjes. Al weet je nooit helemaal zeker of het ook voor altijd is, want ze leven bijna allemaal nog. Of dat je zelfs nog een reden krijgt waarom je je alsnog met zo eentje zou willen bemoeien. Van een omgeving met psychopaten ben ik me niet bewust en ook niet bewust geweest. Ik kan er niet meteen eentje uit mijn leven opnoemen. Ze zijn absoluut niet schaars, dus het zou heel goed kunnen, temeer omdat narcisten en psychopaten beslist karaktertrekken gemeen hebben. Misschien heb ik ze gewoon niet herkend. Dan is het wellicht toch een idee om beide boeken van dezelfde schrijver toch ook maar aan te schaffen. Want de vraag dringt zich bij me op: hoe herken je ze? Wie weet kan ik nog anderen en in het bijzonder mijn (klein)kinderen hiermee verrijken. Het is natuurlijk geen makkelijk gespreksonderwerp, maar een gewaarschuwd mens telt toch echt en nog steeds voor twee.

Donderdag 17 september 2026.

Plots kon ik vanmorgen weer alle websites updaten, nadat het eerst enkele weken lang bij sommige niet was gelukt. En het bleek dat ik intussen enkele tientallen reacties had gemist. Ik ga nu toch mijn websites maar versneld overbrengen naar een andere host. Ik heb overigens geen idee of het aan de host ligt, maar ik ga toch maar liever naar een host waar ik wat makkelijker een vraag kan stellen als iets niet gaat zoals ik het verwacht of hoop.

De wereldpolitiek is net zoals de landelijke politiek bijzonder onoverzichtelijk. Zekerheden van misschien wel tachtig jaar bestaan ineens niet meer.

Intussen ben ik gisteren aan mijn laatste boek begonnen: “Omringd door leugenaars.” Gekocht in een opwelling. En het lezen ervan steeds uitgesteld, totdat ik geen ander leesboek meer had. Ik weet echt wel dat iedereen – als het zo uitkomt – liegt, ikzelf inbegrepen. Wat kan ik daar nu nog van leren? Maar inmiddels heb ik 60 van de 360 (!) bladzijden gehad en ik heb toch al wat opgestoken. En het kan warempel zo zijn dat er voor mij nog meer nieuws komt op dit gebied. Ik heb er toch meer zin in gekregen het boek uit te lezen.

Na de start met lezen van dit boek, arriveerden nog twee bestelde boeken. Had God a wife? en Waar kwamen de Israëlieten vandaan? Het is niet algemeen bekend dat de God van de Israëlieten uit het Oude Testament gedurende vele honderden jaren tot ver voorbij Mozes, David en Salomo, behalve de mannelijke God Jahweh ook een vrouwelijke God Ashera aanbaden. Dat weten we vooral door de vondst van de vele honderden votiefbeeldjes van zowel Jahweh als Ashera bij opgravingen in het Heilige Land. Pas na de verovering van Israel door de Assyriërs en later de Babyloniërs vanaf 722 vóór Christus gingen de Israëlieten over op het aanbidden van slechts één God: Jahweh. Maar wat nu Jahweh en Ashera met elkaar te maken hadden weet ik niet. Het lijkt me wel erg sterk dat het om man en vrouw gegaan is. Maar hoe het dan wel gezeten heeft ga ik dus binnenkort nog leren.

Woensdag 16 september 2026.

Het lijkt er nu toch op dat de aanslagen van gisteren gepleegd zouden zijn door opstandige boeren. Zeker is dat nog niet. Dat is dan wel een minder intelligent soort boeren, want als je het niet bekend kunt maken, wat heb je daar dan aan? Bovendien krijg je zo van niemand sympathie, en het helpt ook absoluut niet bij je beeld in de publieke opinie. Imago is alles. Maar dat hebben deze actievoerders niet begrepen. Verder lijkt het op dit moment qua weer op de stilte voor de storm. In heel Europa zelfs. De rivieren en het grondwater staan nog altijd record-laag en er is voorlopig geen enkel bijzonder weer op komst. Ik durf bijna te voorspellen dat dit alles wijst op weerextremen in de nabije toekomst. Van welke soort kan ik niet voorspellen.

Dinsdag 15 september 2026.

Ik reageer naar zelden in deze rubriek op het nieuws, maar vanmorgen was het wel een keer zover. De berichten zijn nog niet helemaal uitgerijpt, dus er kan nog van alles veranderen. Bij de NS is op vele plaatsen (de schattingen variëren van 13 tot 20) over Nederland verspreid metaal aan de sporen ‘bevestigd’ zodat op veel plaatsen het treinverkeer tot stilstand is gekomen. ProRail spreekt van ‘sabotage’ omdat de storingen moedwillig zijn aangebracht. Bij het teruglopen vanmorgen van de tandarts (voor de halfjaarlijkse controle) naar huis, vroeg ik mij af wie er nu belang heeft bij dit soort sabotage. Zolang de dader(s) zich niet bekend hebben gemaakt, is dat een raadsel. En juist het niet-bekendmaken is een zeer storende en verontrustende factor. De bekende verstoorders (o.a. bij de laatste de instantie in Amsterdam) kunnen dan bijvoorbeeld XR-Rebellion en pro-Palestijnse bewegingen zijn, maar die hebben niets aan dit soort ‘reclame’ als ze het niet bekendmaken. En dat geldt voor eigenlijk alle andere mogelijke kandidaten. Je hebt er pas wat aan, als je er reclame mee kunt maken: kijk eens wat wij presteren. Dus het moet een partij zijn die er juist geen reclame mee wil maken. En dan kan ik alleen maar aan andere staten denken. Die willen verstoren om te verstoren of om te kijken of dit effect heeft. Ben heel benieuwd hoe dit nu verder gaat.

Maandag 14 september 2026.

Het viel me bij nalezing van wat ik gisteren schreef pas op, dat ik blijkbaar geen energie wil besteden aan de mensen die mij in de afgelopen jaren het leven zuur hebben gemaakt. Dat was ook niet per ongeluk, want zo zit ik blijkbaar in elkaar. Het zou verspilde energie zijn, die je beter voor andere zaken kunt gebruiken. Wel heb ik uiteraard van mijn negatieve ervaringen met anderen geleerd en dat pas ik nog (bijna) dagelijks toe: niet meer iedereen op zijn of haar woord geloven en letterlijk en figuurlijk goed uitkijken bij het oversteken. Ik laat mijn leven niet meer vergallen door de mensen die niet willen deugen. En helaas heb ik nogal wat van dit soort lieden gekend en ben er ook mee omgegaan. Ik verbeeld me (even afkloppen) dat ik in mijn huidige vrienden- familie- en kennissenkring de rotte appels allemaal heb verwijderd.

Zondag 13 september 2026.

En weer tot rust gekomen ben ik weer overgegaan tot mijn gebruikelijke handelingen. Wel word ik – vooral sinds gisteren – mij steeds bewuster van het feit dat ik ouder word. En ik neem mij voor een nieuwe reeks dagelijkse rituele handelingen te gaan ontwerpen. Ik heb natuurlijk al een vast ritueel, waarin ik zowel aandacht besteed aan mijn lijf, door regelmatig, zelfs dagelijks te lopen en te fietsen, als aan mijn geest door het nieuws op te slurpen, niet te simpele boeken te lezen, mijn genealogische hobby uit te oefenen en met mijn huurhobby bezig te zijn. Maar in mijn dagvulling zitten vrijwel elke dag ook urenlange gaten, waarin ik noch in beweging kom, noch met mijn geest bezig ben. Dat komt door de eigenschap dat ik me nu eenmaal nooit verveel. Ik hoef uiteraard ook weer niet 24 uur per etmaal (met aftrek van enkele uren slaap) nuttig bezig te zijn. Maar het kan zeker beter dan tot nu toe. Die herbezinning komt vooral doordat mijn werkzaamheden voor het Huurdersplatform De Woonplaats sinds een maand of acht zijn weggevallen, wat anders elke maand enkele dagen reizen kostte en de voorbereiding daarvoor en het huiswerk dat er altijd op volgde. Ik moet tot nieuwe activiteiten komen. Of uitbreiding van de bestaande. Daar heb ik wel enkele kanshebbers voor. Ik kan bestaande websites uitbreiden, met name de boekenwebsite qatraze.nl Ik heb nog vele honderden boeken die daar nog een plaats moeten krijgen. Ik moet absoluut mijn kwartierstaat verder gaan aanvullen. Dat heeft bovendien tot effect, dat ik weer meer door het land ga reizen voor het bezoeken van de diverse archieven, en dat geeft vanzelf ook weer meer beweging. Gelukkig heb ik voorouders in alle provincies, en zelfs in België, met uitzondering van Flevoland. En verder heb ik nog het webadres huurdersrecht.nl dat ik verder moet gaan invullen. En die ook weer nieuwe activiteiten kunnen gaan geven. En tenslotte gaat vanaf maandag 5 oktober aanstaande de trein naar Duitsland weer rijden, na een stilstand van een jaar of elf, zodat ik er nu ook aan denk om enkele reizen of reisjes naar Duitsland te gaan maken. Ik neem de komende week om tot een nieuwe invulling te komen.

Zaterdag 12 september 2026.

En zo sloeg ik een zeldzame keer over met in vullen van deze blog. En het was ook geen bewuste keuze, maar meer het gevolg van dat ik vroeg de deur uit moest, en er niet aan toekwam al mijn gebruikelijke rituele ochtendhandelingen te doen, waaronder het bijwerken van deze rubriek. Dat vroege vertrek was omdat er weer een vergadering in Utrecht was van mijn Woonbondclub van de huurders in de commerciële sector. De heenweg verliep vrijwel rimpelloos: ik kwam een minuut of vier te laat in Utrecht aan. De vergadering verliep verder rimpelloos en zeldzamerwijze was hij iets voor 15.00 afgelopen. Dat is me bij deze club nog nooit eerder overkomen. Hij loopt eigenlijk altijd tussen 5 en 20 minuten uit. Dus ik had voor de terugweg ook een trein eerder dan anders. Maar deze was werkelijk stampvol. Er kon geen kip meer bij. Ik stond ook op een ongelukkig punt, waarbij ik me maar nauwelijks aan iets kon vasthouden. En het effect was dat ik ook letterlijk omviel bij een onverwachte manoeuvre van de trein. Prompt bood een passagier mij zijn zitplaats aan. Enkele aanwezige jongemannen boden mij aan, dat als ik wilde opstaan ik maar een gil moest geven, dan zouden ze me wel helpen. Dat was uiteindelijk niet nodig. Na overstappen in Zwolle was de trein opnieuw stampvol. Maar deze keer bood een passagier mij zijn zitplaats spontaan aan, nog voordat ik zou kunnen omvallen. De treinen waren wel vrijwel op tijd, zodat ik te Assen ook vrij gemakkelijk de bus naar huis haalde. Die bus zette me mooi op tijd af bij mijn nootjesboer, zodat ik ook qua nootjes de komende weken niets te kort zal komen. Wat leren we hier nu van: ik zie er blijkbaar ouder en/of hulpbehoevender uit dan tot voor kort. Want ik kreeg nooit eerder tweemaal achter elkaar een zitplaats in een te volle trein aangeboden.

Donderdag 10 september 2026.

Dat was weer eens een kappersbezoek. Ik doe dat eigenlijk iets te weinig. Het zou elke zes weken moeten, maar doorgaans zijn het er wel acht. Intussen zit mijn haar voorlopig wel weer goed. Met mijn kapster – Angela – kan ik het goed vinden. Zij heeft een brede belangstelling en ik ook. En het mag over en weer ook nog eens persoonlijk zijn. Vanzelfsprekend altijd binnen het betamelijke. Gisteren kwam zo ook een keer aan de orde of ik niet nog een relatie wilde. Nou nee. Daar zit ik niet echt op te wachten en ik zie wel wat me overkomt. Ik zoek het in elk geval niet in dating-apps. Pas later realiseerde ik me dat mijn tegenvraag had moeten zijn: hoezo? heb je een kandidate voor me? Maar goed, dat kan dan over een week of zes nog gebeuren. Ik heb geen haast.

Woensdag 9 september 2026.

Vandaag staakt dus het openbaar vervoer. Niet tegen de werkgever, maar tegen de regering. De diverse werkgevers, o.a. de N.S., hebben geen enkele invloed op het regeringsbeleid, dus ik denk dat elke rechter zo’n staking zou verbieden. En toch kiezen deze werkgevers daar (nog) niet voor. Nu ben ik vandaag niet afhankelijk van het OV. Ik kan mijn activiteiten er op aanpassen. Anderen zijn er veel meer afhankelijk van. Dus waarom deze reizigers nu moeten worden gestraft voor het regeringsbeleid snap ik nou echt niet. Verder blijven het heel boeiende tijden. Ik slurp aan de vele nieuwberichten.

Dinsdag 8 september 2026.

Al enkele weken volg ik een klein beetje de verrichtingen van ene Jon Ossof, uit Georgia in Amerika. Al vanaf de eerste keer dat ik hem een toespraak hoorde houden, was ik van hem onder de indruk. Eindelijk eens een Amerikaan die niet heetgebakerd in de microfoon staat de hoesten, maar op rustige maar zelfverzekerde toon de Amerikaanse problemen onder de huidige president Trump analyseert en even rustig man en paard noemt, zonder te vervallen in onbewezen beschuldigingen. Ik dacht vrijwel meteen: dit zou nu een goede kandidaat zijn als volgende president aldaar. Hij is een Democraat, maar dat vind ik nog niet het belangrijkste. Ik ken ook een Republikeinse kandidate die ik ook al heel lang zie zitten: Nikki Haley. Zij kwam er in de vorige presidentscampagne uiteindelijk niet aan te pas. Maar ze is opnieuw kandidaat, zo begreep ik. Jon Ossof, was op het moment dat ik hem voor het eerst zag, geen kandidaat en kwam in de V.S. nog in geen enkele opiniepeiling voor. Dat is inmiddels veranderd. Hij komt inmiddels wel voor met 7% maar steekt wat mij betreft met kop en schouders boven de andere kandidaten uit. Harris staat in dit lijstje bovenaan. Maat ze heeft naar mijn mening het charisma van een natte krant. Al is haar inhoud nog zo goed, met haar kun je geen presidentsverkiezingen winnen. Bij de Republikeinen gaat het bijna uitsluitend om de hele kliek rondom Trump. Dat wens je de Amerikanen en de rest van de wereld niet toe.

Maandag 7 september 2026.

Welnu, de AfD heeft net geen absolute meerheid behaald. Nu moeten eerst maar eens de Duitsers uitzoeken wat ze nu te doen staat.

In de vele filmpjes op Facebook, viel me een T-shirt op. Daarop stond zoiets als: “Als iemand nu zegt dat hij een idioot is, dan weet meteen iedereen over wie je het hebt.”. Het is niet zo dat er maar één idioot op de wereld rondloopt, want dat is niet zo. Een uitspraak uit mijn jeugd herinner ik me nog goed: ” Er lopen er meer omheen, dan dat er in zitten.” En zo was het toen en zo is het nog steeds. Maar niet alle idioten komen elke dag in het nieuws. Dat is het verschil. Er is er maar eentje die wel elke dag in het nieuws voorkomt.

Verder vallen me op Facebook de ontelbare berichten op die gaan over elke kwaal die je maar kunt bedenken en hoe je die het beste kunt bestrijden of voorkomen. En over hoe je langer moet en kunt leven. Of wat je wel of niet zou moeten eten. De meeste van die filmpjes zullen nep zijn, maar het kan natuurlijk zijn dat er ook wel goed adviezen tussen zullen zitten. Voorlopig blijf ik toch maar denken dat ik goed bezig ben om gezond te blijven, en als daar een langer leven aan verbonden is, dan is het mooi meegenomen. Het doet me ook af en toe denken aan die 110-jarige Brit, aan wie – zoals aan elke 100+-er – gevraagd werd wat zijn recept was om zo lang in leven te blijven. Zijn antwoord was: het doet er niet toe. “Veel bewegen bijvoorbeeld heb ik vroeger wel heel veel gedaan, maar dat doe ik al tientallen jaren niet meer. Wat je eet of drinkt doet er ook niet toe: ik eet en drink gewoon alles wat ze me voorzetten.” Hij zat blijkbaar in een of ander tehuis, wat op zijn leeftijd uiteraard ook heel normaal is. En zijn conclusie was: “Het is eigenlijk heel simpel: de één wordt gewoon ouder dan de ander. “. Ik hou wel van zulke nuchterheid. En ben ik tegelijk, zowel bij het oversteken als bij wat ik op tafel zet, gewoon verstandig en voorzichtig.

Zondag 6 september 2026.

Het is iets dat ik al weken of zelfs maanden heb zien aankomen: vandaag de Duitse deelstaatverkiezingen in Saksen-Anhalt. En toch heb ik me hiermee nog nooit zorgen gemaakt, terwijl ik me verbeeld dat ik zeer geïnteresseerd ben in internationale politiek. Pas afgelopen avond bij het zappen begreep ik pas goed wat er vandaag op het spel staat. De AfD wordt volgens opiniepeilers vandaag de grote winnaar, met mogelijk wel 40% van de stemmen. Als ze meer dan 50% halen, kan die partij alleen regeren. En daar moet ik toch niet aan denken. Zolang het nog geen 50% is, is er daarna hoogstwaarschijnlijk geen coalitie en dus geen regering mogelijk. Dat komt omdat de diverse partijen elkaar op voorhand uitsluiten. De AfD wordt door de meeste andere partijen uitgesloten, maar dat geldt ook voor Die Linke. Het is niet eens dat ik van mening ben dat de AfD een extreemrechtse partij is, want dat beweren vrijwel alle waarnemers en journalisten. Ik heb het programma van de AfD helemaal gelezen en ik vind dat extreemrechtse wel meevallen. Wat voor mij zorgelijk is, is slechts één standpunt van ze. Namelijk dat ze in de wereldconflicten de kant van Rusland kiezen. Want als er vandaag de dag twee naties zijn waar liegen het standaardgedrag lijkt geworden, dan zijn het wel Rusland en de V.S. Hoe kunnen we dat ooit accepteren? Zo kun je toch niet met elkaar omgaan? Ik ben nu toch ook wel erg benieuwd naar de uitslag vanavond.

Zaterdag 5 september 2026.

Het begint nu toch echt herfstachtig te worden. Regelmatig regen en het is gewoon duidelijk wat killer weer. Zocht het eerst even op, want ik onthou dat niet zo precies tot op de dag, maar vorig jaar begon ik pas in november te stoken. En dat was een jaar eerder niet anders. En terwijl ik voorlopig geen enkele zorg heb over mijn stooktarief. Dat blijft in elk geval tot en met maart 2027 hetzelfde. En al zou ik deze keer wat meer stoken, dan is er nog altijd geen man overboord: ik ga voorlopig nog niet failliet. We zingen het wel uit. Als ik het echt te koud krijg, gaat toch echt de verwarming hoger. Verder heb ik ineens weer relatief veel tegelijk omhanden, dus voor deze keer laat ik hier bij. Morgen is er weer een nieuwe dag.

Vrijdag 4 september 2026.

Mijn volgende boek is dan Sporen van Caesar, gids bij het boek. Het is niet dik, want 109 pagina’s. Met de komst van Caesar in wat nu Nederland is, plm 55 vChr begint ook de Nederlandse geschiedenis. Want geschiedenis van een land of streek begint, op het moment dat het eerste geschreven bericht daarover verschijnt. En dat was in ons geval het boek van Julius Caesar over de Gallische oorlogen. Hij kwam tot ongeveer de grote rivieren, die toen iets anders liepen dan nu. De Rijn (nu Oude Rijn) liep toen van Arnhem via Utrecht naar Bodegraven, Alphen (aan den Rijn) naar Leiden en ging bij Valkenburg de Noordzee in. Wel vaker ben ik geheel per ongeluk sporen van die erfenis tegengekomen. Zoals ik eens door het Park Arentsburg in Voorburg liep, en daar, dankzij allerlei informatiepanelen die daar staan, ontdekte dat dit een Romeinse (pleister)plaats is geweest: Forum Hadrianum. Zo zijn er veel meer plekken die ik nog wel eens wil bezoeken, als ik straks veel meer tijd heb. Er zijn alleen al in Nederland heel veel sporen die de Romeinen hier hebben achtergelaten. Daarna kwamen dus de Friezen en de Merovingen, die hier veel minder hebben nagelaten. En daarna komt dus het Hollandse Huis en komen de Karolingen. Etcetera. Er is hier nog heel wat te bekijken dat ik nog nooit gezien heb. Te beginnen met de Romeinen.

Donderdag 3 september 2026.

Het boek “Who wrote the Bible?” heb ik uit. Het was geen makkelijke kost. Ik moest regelmatig teruglezen, wat er over het onderwerp al eerder was gezegd. Er zijn – volgens de schrijver – zeker vier auteurs van het Oude Testament (De eerste vijf boeken). Dat meent hij te kunnen vaststellen aan de verschillende schijfstijlen, woordgebruik, maar ook de inhoud die verschillend is. Die vier schrijvers hebben elkaar op tal van punten tegengesproken. Vervolgens is er dan ook nog een persoon geweest die de vier teksten tot één tekst heeft samengevoegd tot wat nu de Bijbel is. En die laatste persoon zou volgens de schrijver de priester Ezra zijn geweest. We hebben het dan over plm 500 vChr. Dat is dan grofweg een eeuw eerder dan schrijver Jonathan Adler mij berichtte. Deze laatste meent op basis van zijn onderzoek- zowel op basis van documenten van anderen, als op basis van opgravingen – dat het Jodendom in zijn praktische uitvoering rond 200 vChr is ontstaan. Dan blijft er overigens een gat van 200 tot 300 jaar, waarin de voorschriften voor de Joden wel bekend waren, maar dat niemand zich er in de praktijk aan hield. Ik heb zelf een andere benadering gekozen en dat is waar het Bijbelse verhaal ook nog terug te voeren is op andere historische bronnen (ook weer documenten van derden en opgravingen). En dat begint volgens mij als eerste bij koning Omri (plm 880 vChr.). Alle in de Bijbel genoemde personen van vóór zijn tijd zijn historisch niet traceerbaar. Zoals de koningen Salomo en David en daar weer voor o.a. Mozes en Jozua.

Woensdag 2 september 2026.

Gisteren heb ik dus de rijbewijs-keuring gehad en ik bleef op alle punten binnen de gestelde normen. Alleen mijn ogen, voor wat het verre kijken betreft, bleven achter bij de vorige keer, maar voldoen nog altijd ruim aan de norm. Voor het eerst werd ook de kracht van mijn voeten gemeten, al ging dat wel nog geheel handmatig en op gevoel. Bij het CBR hebben ze daar apparaatjes voor, die je drukkracht van je voet tot op achter de komma kunnen meten. Misschien moet ik dus ook nog bij het CBR door zo’n krachttest heen. Ik wacht het uiteraard rustig af. Het busvervoer ging niet zo goed, maar ik heb toch alles op het nippertje gehaald.

Dinsdag 1 september 2026.

De herfstmaand is begonnen. En voorlopig is het hier nog nazomer. Met af en toe regen afgewisseld met zon. En het wordt tijd voor nog een verlenging van mijn rijbewijs tot december 2031. Zoals ik er nu naar kijk, zal dat wel de laatste verlenging zijn. Niet omdat ik nu al denk dat ik na 2031 geen auto meer zal rijden, maar omdat tegen die tijd ik met mijn taken in het land wel klaar zal zijn en de overige taken ik beter en ook makkelijker met de trein kan bereiken. En ik intussen ook helemaal gewend ben om alles waar ik heen wil met het openbaar vervoer te doen. Maar tegelijk blijft voorspellen bijzonder lastig, vooral als het over de toekomst gaat. Dus tegen die tijd zien we wel. Eerst nog maar even de volgende 5 jaar regelen. Intussen stapelen de door mij nog te lezen boeken zich maar op. Het zijn er nu nog een stuk of vijf, doorgaans flinke exemplaren, maar er zijn er nog zeker nog een keer 5 nog onderweg. En dan ook nog te bedenken dat ik ook een hele rij boeken heb, die ik graag nog een keer wil lezen. Ik laat me tegelijk niet van de wijs brengen. Elke dag heb ik zo mijn vaste gewoontes: bewegen, documentaires volgen, af en toe een speelfilm bekijken, soms ook sportprogramma’s (vooral fietsen en schaatsen, hoogstwaarschijnlijk omdat ik dat allebei niet kan) en dus ook nog mijn boeken lezen. Hou lijf en geest actief, dat zijn nu mijn prioriteiten.

Maandag 31 augustus 2026.

De laatste dagen valt me in diverse media enorm de persoon van Jon Ossof op, een Amerikaanse democraat uit Georgia en kandidaat voor een senaatszetel. Op een heel rustige maar zeer zelfverzekerde manier valt hij inmiddels dagelijks president Trump aan. De man heeft charisma, en is opvallend gedecideerd en duidelijk. Volgens mij een kanshebber voor het Amerikaanse presidentschap van na Trump. Wat vooral zo opvalt is dat er – sinds de verkiezing van Trump – geen enkele democratische of republikeinse senator of lid van het Huis van Afgevaardigden duidelijk afstand neemt van Trump. Het zal misschien wel gebeuren, maar het haalt dan in elk geval de internationale media niet. Het enkele feit dat de Democraten nu in beide huizen in de minderheid zijn, is toch geen reden om geen ander standpunt te hebben dan de president? Er is daar toch nog steeds vrijheid van meningsuiting? Bij de Republikeinen zijn er intussen ook diverse presidentskandidaten in het vizier, maar bij de Democraten is er nog geen enkele, behalve dan Kamala Harris, in beeld. En ik heb zo mijn twijfels of dat nu echt de sterkste keus van de Democraten is.

Zondag 30 augustus 2026.

Plots realiseerde ik me vanmorgen, dat het ouder worden gepaard gaat met een verschijnsel dat ik nog nergens beschreven heb gezien. En dat is het dagelijks openen van je e-mail. Het is een gewoonte die al makkelijk meer dan 200 jaar oud is. De posterijen kwamen landelijk in handen van de staat (de Bataafse republiek) in 1799. Iedereen is dus eeuwenlang gewend geweest om bij thuiskomst, maar in elk geval dagelijks de post uit de gang of uit de brievenbus op te rapen of op te halen. Behalve in vakantietijd, slaat bijna niemand hiermee zelfs maar één dag over. En sinds we het merendeel van onze post tegenwoordig per e-mail ontvangen, is het ook voor bijna iedereen de gewoonste zaak van de wereld om ook even – tenminste eenmaal per etmaal – ook naar je e-mail te kijken. Maar met de blik naar achteren, viel me vorig jaar voor het eerst op dat op zeker moment mijn oudste broer Arie niet meer reageerde op een toegezonden e-mail, terwijl hij dat kort ervoor nog wel had gedaan. Ik weet het niet meer precies, want ik kende het fenomeen nog niet, maar ik houd het er op dat hij binnen een jaar was overleden. Vervolgens merkte ik bij een letterlijk en figuurlijk oude vriend van me, dat ook hij in maart nog wel op een e-mail van mij reageerde maar een maand later niet meer. Ook niet na herhaalde pogingen. Bij mijn weten hoort hij nog wel bij de levenden. Ik werd me er pas echt bewust van dat dit blijkbaar een ouderdomsverschijnsel is, toen ik de afgelopen week een e-mail zond naar mijn andere broer, ook een midden-tachtiger, en ook hij geen reactie daarop meer gaf, wat hij tot kort geleden nog wel had gedaan. Als ik elk van de genoemde drie in die tijd belde, kreeg ik ze nog wel meteen gewoon aan de lijn. Heel apart allemaal. Ik ga er toch eens beter op letten, bij het verzenden van een e-mail aan een oudere relatie.

Zaterdag 29 augustus 2026.

Tot mijn verrassing werd dan gisteren plots het groen aan de voorkant van mijn huisje door de hovenier aangepakt. Kenmerk van het vele groen hier is dat er vrijwel geen systematisch onderhoud plaatsvindt en al niet meer sinds we sinds een jaar of tien hier een nieuwe eigenaar hebben. Alles woekert dus maar raak. Maar deze keer werd ineens wel alles – in elk geval op het stukje waar ik woon – gekortwiekt. En het is echt opgeknapt. Je kunt weer goed uit het raam kijken en dan zie je ineens meer dan anders. Niet verkeerd dus. Ook kwam gisteren de officiële mededeling, dat er vanaf maandag 5 oktober 2026 weer treinen gaan rijden tussen Groningen en Duitsland tot Leer. Met in Leer dan overstapmogelijkheden op treinen naar alle richtingen. Daar ga ik vast wel een keer gebruik van maken. Een bestemming wordt in elk geval een keer Emden, maar Bremen is ook nog een mogelijkheid. De komende weken ga ik toch eens zoeken op kaarten en in gidsen wat van hieruit een leuke bestemming is. Hetzij voor een dagtocht of misschien ook wel voor een wat langer verblijf. Zoals altijd meld ik dat dan wel een keer achteraf. Ik wil uiteraard niemand op verkeerde ideeën brengen.

Vrijdag 28 augustus 2026.

Gisteren kwam dus inderdaad het bericht van mijn pensioenfonds van wat ik – met het nieuwe pensioenstelsel – vanaf oktober te verwachten heb. En het viel niet tegen. Dus kan ik ook na volgende maand nog altijd mijn gebruikelijke boodschappen doen. Hoewel uiteraard nog steeds de uitspraak opgeld doet: ‘voorspellen is buitengewoon lastig, vooral als het over de toekomst gaat’. Wel drong vanmorgen eigenlijk pas – dat had al veel eerder gekund, maar soms heb ik meer tijd nodig – goed tot me door, dat de zogenaamde ‘supermachten’ die we sinds WO II kennen, in werkelijkheid waarschijnlijk nooit of anders maar heel kort hebben bestaan. Ze hebben wel vetorecht in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. Dat waren en zijn nog steeds maar vijf landen. Engeland en Frankrijk maken al tientallen jaren geen gebruik meer van hun vetorecht. Die hebben uiteindelijk wel doorgekregen dat ze op het wereldtoneel maar een heel bescheiden rol spelen, die op geen enkele manier rechtvaardigt dat ze hun wil aan wie dan ook zouden kunnen opleggen. Bij de Amerikanen kunnen we vaststellen dat vrijwel alles dat ze geprobeerd hebben totaal mislukt is. Denk aan Vietnam. Denk aan Afghanistan. Denk aan Irak. En denk tegenwoordig ook aan Iran. Allemaal compleet mislukt. Alleen de Koreaanse oorlog in de 50-er jaren, dus vrij kort na WO II, is, en dat nog maar heel gedeeltelijk, geslaagd. Of eigenlijk is dit beleid ook mislukt, gegeven het feit dat Noord-Korea al tientalen jaren een kernmacht is. En intussen hebben de Amerikanen te weinig spullen over om zichzelf te kunnen verdedigen, en moeten ze financieel het ene gat met het andere stoppen. Alleen de invasie van Grenada, het op tien na kleinste land ter wereld lukte wel in 1983. Ga er maar trots op. Dan de Sovjet-Unie, tegenwoordig Rusland. Ook dat bleek uiteindelijk in 1990 een reus op lemen voeten. Dit land stortte eerst economisch en daarna ook bestuurlijk in elkaar. En ze konden hun aanwezigheid in heel Oost-Europa niet langer volhouden. Nadat zij ook hun eigen militaire avontuur in Afghanistan smadelijk verloren. En intussen blijkt Rusland ook het veel kleinere Oekraïne niet aan te kunnen. Hoezo zijn dit supermachten? Alleen China wist zich grotendeels aan allerlei politieke en militaire avonturen te onttrekken en is in feite nog de enige overgebleven supermacht van na 1945. Het is maar te hopen dat zij zich wel aan allerlei wereldavonturen blijvend weten te onttrekken.

Donderdag 27 augustus 2026.

Al heel veel jaren weet ik dat er in de geschiedenis slechts twee mensen zijn geweest, buiten de schrijvers van de Bijbel, die hebben bericht over Jezus in de tijd dat hij op aarde was. Dat waren Josephus Flavius en Philo van Alexandrië. Pas veel later kom ik tot de ontdekking dat Josephus geboren is kort na de dood van Jezus, plm 33 na Christus. En hij overleed even na het jaar 100. Dat betekent dat alles dat hij over Jezus in zijn werken vermeld heeft, van horen zeggen heeft. Hij heeft geen eigen waarneming van Jezus gehad. Josephus heeft heel veel geschreven. Vrij onverwacht kwam ik een werk tegen met alle geschriften van deze Josephus: zijn verzameld werk. Ik heb dat boek dus meteen aangeschaft, want het was me al opgevallen dat verschillende onderzoekers ook verschillende commentaren op zijn werk hadden. Ik wilde dus zelf lezen en vaststellen wat hij nu werkelijk (over Jezus en verder) heeft verteld. Het boek omvatte meer dan 1000 pagina’s. In vrij klein geschrift en op heel dun papier, zodat het toch een handzaam boek bleef. Josephus heeft in zijn werk van meer dan 1000 bladzijden zegge en schrijve twee regels gebruikt om iets over Jezus te vertellen. Niet erg indrukwekkend dus. En van wat hij schrijft is het zeer de vraag of hij het wel (zo) heeft geschreven. Dat vinden vele onderzoekers en nu ik het gelezen heb, ben ik het daarmee ook eens. Josephus was een Jood, en Joden geloven niet in Jezus en zelfs in het hele Nieuwe Testament niet. Ze geloven niet dat Jezus de Messias of Christus was, niet in de door hem verrichte wonderen, niet in de kruisiging en ook niet in zijn wederopstanding en hemelvaart. En het is dus heel vreemd om woorden van Josephus te lezen, waarin dat allemaal wel wordt beweerd. In de tijd dat er nog geen boekdrukkunst en dergelijke was uitgevonden, werd elk volgend exemplaar met de hand overgeschreven. De bekendste ‘kopiisten’ zijn uiteraard (Christelijke) monniken. Vandaar ook de naam: monnikenwerk. Deze Christenen vonden het uiteraard niet kunnen dat Josephus, die zo gedetailleerd de geschiedenis beschreef, geen woord had gewijd aan Jezus. Dus hebben ze daar zelf maar een zin of twee tussengeplakt. En na lezing van het boek van Ann Wroe over Pontius Pilatus, merk ik dat zij een andere vertaling van Josephus’ werk heeft gebruikt dan ik heb. Dus inderdaad hebben kopiisten ieder hun eigen vertaling gemaakt, zodat er meerdere varianten (als het over Jezus gaat) in omloop zijn. Dus er is een goede kans dat Josephus helemaal niets over Jezus heeft geschreven.

De tweede persoon uit die tijd die over Jezus geschreven zou hebben is dan Philo van Alexandrië. Deze Philo is inderdaad wél een tijdgenoot van Jezus geweest. Hij is alleen een stuk ouder geworden dan Jezus werd. Maar Philo had wel een ander probleem: hij woonde in Alexandrië en dus niet in het Heilige Land. Dus ook hij heeft de verhalen over Jezus van horen zeggen. Wellicht tot op zekere hoogte, want hij heeft wel diverse reizen naar Jeruzalem gemaakt. Maar wat hij nu over Jezus heeft geschreven en of hij hem ook zelf heeft gezien wordt nergens vermeld. Al eerder heb ik een werk van Philo aangeschaft maar daar stond niets over Jezus in. Totdat ik gisteren bijna per ongeluk op het internet het boek tegenkwam: The works of Philo, met als ondertiteling : complete and unabridged. Dus toch!! Ik ga het dus vandaag nog bestellen. Ook dit werk mag er trouwens zijn: 942 pagina’s. Dus het wordt weer een enorm zoekwerk, met – weet ik nu al – heel lastige teksten. Maar het moet gebeuren. Ik ben vastberaden.

Woensdag 26 augustus 2026.

Gisteren heb ik mij – letterlijk – bezondigd aan de alom bekende onderbroekenlol. Mijn broer is slecht ter been en één van de consequenties is dat hij niet bij machte is, om echt te winkelen: winkel in, winkel uit totdat hij alles heeft wat hij hebben wil. Hij heeft bijvoorbeeld nieuwe kleren nodig omdat hij met het vele stilzitten na zijn ongeval van enkele jaren geleden niet echt is afgeslankt, om het maar eens zo te zeggen. Eén van de boodschappen die hij nog mist zijn dus onderbroeken. Ik heb dus bij de Zeeman de grootste maat onderbroek gekocht, die ik zelf ook gebruik, in de door hem gewenste snit en kleur. Vervolgens heb ik deze onderbroek in een ‘luchtkussen enveloppe’ gestopt, voorzien van zijn adres en de vereiste porto en aan hem verzonden. Volgens de jongste gegevens van PostNL zou hij die post dus uiterlijk morgen moeten ontvangen. Dan kan hij hem wel passen en keuren en dan hoor ik wel of hij dit al dan niet bedoelt en of er aanvullende acties moeten komen of dat ik er meer van moet aanschaffen. Dan hebben we dat probleem in elk geval opgelost of gaan we binnenkort oplossen. Dat spaart hem in elk geval weer extra lopen bij het winkelen. En ik hoef niet met een extra onderbroek in mijn bagage daarmee het hele land door te sjouwen, als ik binnenkort weer naar hem toega.

Dinsdag 25 augustus 2025.

Helaas kwam het er gisteren niet meer van. Dat kan een keer. Vervolg: Serieus bijbelonderzoek wordt bovendien gehinderd, doordat gelovigen het verschil niet zien tussen de historische gebeurtenis en wat erover in de Bijbel staat. Volgens gelovigen is alles dat in de Bijbel staat waar, want het woord van God, en dat is dan dus ook de historische waarheid. Er zijn ook documentaires van bijvoorbeeld History-channel, Discovery of National Geographic die als onderwerp hebben, wat er in de geschiedenis al dan niet of niet helemaal waar is zoals het in de Bijbel staat. Bij opgravingen, maar ook uit documenten van andere volkeren of bijvoorbeeld de Dode Zeerollen, blijkt namelijk soms iets heel anders dan zoals het in de bijbel staat. Om dat verschil toe te lichten, wordt eerst een spreker ten tonele gevoerd, bijvoorbeeld een bisschop. Uiteraard gekleed in het voor bisschoppen gebruikelijke habijt. Het kan uiteraard ook een ander soort vooraanstaande Christelijke ambtsbeoefenaar zijn. Dan hoef ik de verdere documentaire niet meer te zien. Voor deze ambtsbeoefenaar is alles dat er in de bijbel staat immers historisch waar. Je zult hem (het zijn bijna allemaal mannen) niet horen vertellen wat er is gevonden, in documenten of bij opgravingen, van de historische Salomo, bijvoorbeeld. Namelijk: helemaal niets. Voor hem is Salomo een historische figuur en hij gaat enthousiast vertellen wat deze persoon allemaal voor heldendaden heeft verricht. Voor 100% afkomstig uit de bijbel. Maar dat wil ik niet weten, want dat kan ik zelf ook wel lezen of heb ik al gelezen. Ik zit niet te wachten op bijbelles. Zo wordt mij heel geleidelijk duidelijk dat ook schrijfster Ann Wroe, van het boek Pilatus, zelf ook een gelovige is. Haar boek is dan ook een roman, geen historisch onderzoek. Er staat bijvoorbeeld geen enkele voetnoot in, zodat de lezer desgewenst kan nagaan waar je een bewering van haar, in zijn oorspronkelijke bron kunt terugvinden. Toch haalt ze ook af en toe historische bronnen aan. Maar alleen voor zover die niet in tegenspraak zijn met wat er over de kwestie in de Bijbel staat. Het kan ook zijn dat de vertaling hier en daar te wensen over laat, want ik vind vele beweringen van haar nogal twijfelachtig, vergeleken bij wat ik verder al weet. Dat kan aan de vertaling liggen. Zij citeert vele malen de bij mij ook favoriete Josephus Flavius. Maar zij heeft blijkbaar een heel andere vertaling, die ook veel uitgebreider is, dan ik van hetzelfde stuk. Bij haar vertelt Josephus ook over Pilatus, in mijn vertaling zegt hij hier geen woord over. Dat maakt inderdaad, wat ik al dacht, het bericht van Josephus over Jezus, die in zijn ‘verzameld werk’ met meer dan duizend pagina’s tekst, wel twee regels aan Jezus wijdt, op zijn minst twijfelachtig. Ik heb wel opgestoken dat blijkbaar niemand met zekerheid weet waar deze Pontius Pilatus nu eigenlijk vandaan kwam en wie zijn vader en moeder waren. Hij was wel een historische figuur, al zal ik niet snel hierover mijn hand in het vuur steken.

Maandag 24 augustus 2026.

Hoewel ik het boek nog niet helemaal uit heb, ik ben op plm driekwart, nog plm drie dagen te gaan, kom ik toch al met een eindoordeel over het boek : Pilatus. Dan hebben we dat maar vast gehad, want mijn mening zal nu toch niet meer veranderen. Eerst even een uitleg: Ik ben al heel lang, met ook grote tussenpozen, op zoek naar de historische gegevens zoals die in de Bijbel worden vermeld: wat is er nu aantoonbaar historisch waar, en wat is niet te bewijzen, of zelfs onwaar. Onder historici is de regel dat je tenminste twee onafhankelijke bronnen hebben die (ongeveer) hetzelfde beweren, voordat je mag beweren dat dat verschijnsel of dat gegeven echt is gebeurd. Probleem is natuurlijk dat, naarmate je verder in de tijd teruggaat er steeds minder bronnen komen. Dus soms is het vinden van een tweede vermelder een moeizame zoektocht of het is zelfs onmogelijk. Dan gaan de meesten er toch vanuit dat het ‘mogelijk’ of ‘vermoedelijk’ wel heeft bestaan. Wordt nog vervolgd, later op de dag.

Zondag 23 augustus 2026.

Ik verbeeld me dat ik altijd heel goed uitkijk bij wat ik ook koop. In winkels maar zeker op het internet. Bijna altijd gaat dat goed. Zo zag ik deze dagen een overzicht van het waterijs dat Albert Heijn verkoopt met het aantal onnodige toevoegingen. En het blijkt dat in alle ijs van Albert Heijn tenminste twee, maar soms tot wel 10 onnodige toevoegingen zitten. Uiteraard allemaal afkomstig van de chemische industrie. Met weinig zoekwerk had ik zelf een keer waterijs met opdruk 99% fruit gekozen, en die kwam in deze test inderdaad helemaal bovenaan, met slechts twee van die toevoegingen. Nu neem ik maar heel zelden een ijsje, ook tijdens de afgelopen hittegolven heb ik er maar één van genomen, maar wat ik dan neem is dan blijkbaar de minst slechte. Uiteraard kwamen de A-merken en ook het huismerk van AH zelf, helemaal onderaan: allemaal propvol met viespeukerij. Nu ik zelf mijn ijs maak, hoef ik dus zelfs dat ‘minst slechte’ ijsje niet meer. Bij een ander product ging ik helemaal de mist in. In een reclamefilmpje op het internet zag ik een spuit voor op je tuinslang, waarbij je in het filmpje moeiteloos alle groene aanslag en ander ongeregeld kon wegspuiten. Welnu: dit filmpje bleek in de praktijk dus een broodje aap. Als iets te mooi is om waar te zijn, dan is het ook niet waar. Ben ik er toch een keer ingetuind. Er is in de wereld en zeker ook op het internet en in ‘nette’ winkels met een goed imago heel wat troep te koop. En het is haast niet te vermijden dat je er ook een keertje intrapt.

Zaterdag 22 augustus 2026.

De resultaten van mijn eerste ijsbereiding. Het recept zegt dan dat je tevoren stukjes banaan en los van elkaar bevroren aardbeien samen met een scheut yoghurt, eventueel nog een scheutje honing (als je het wat zoeter wil hebben) en een theelepeltje vanillearoma in de blender moet doen. En dan maar blenderen. Nu heb ik toch een robuust exemplaar blender uitgekozen, met een vooral niet te zuinige krachtbron, maar al na enkele omwentelingen van de messen hield hij er weer mee op. Het leek wel of wel de motor bleef lopen, maar dat er geen beweging meer in de fruitmassa kwam. Alsof de messen hadden afgehaakt van de motor. Dat bleek na onderzoek niet het geval. Het bleek dat ik dan na enkele omwentelingen eerst weer de massa naar beneden moest drukken om weer in contact te laten komen met het messenwerk. Dat moest ik dan enkele keren herhalen en uiteindelijk kreeg ik dan inderdaad mijn gewenste massa, die in een dekschaal kon. En vervolgens die weer in de vriezer geplaatst. De lering is dat je niet stijfbevroren fruit in de blender moet doen, maar heel lichtjes bevroren fruit. Dan maalt hij soepel alles binnen een minuut tot een gladde massa door elkaar. Na enkele uren vriezen mijn eerste proef genomen. En toen kwam ik tot de volgende conclusie: ik had nog teveel honing genomen (ik ben niet zo’n zoetekauw) en er had ook wel iets minder vanille in gehoeven. Verder vond ik het resultaat mij wat te waterig. Je bent zo gewend aan de smaak van wat de chemische industrie je voorschotelt als ijs, dat het even wennen is aan alleen de echte ingrediënten. Misschien dat ik de volgende keer slagroom neem in plaats van yoghurt. Ik weet dan alleen nog niet of ik die dan eerst moet kloppen.

Vrijdag 21 augustus 2026.

In een soort automatisme, waarvan ik er vele heb, kijk ik al vele jaren elke dag in de NS-reisplanner na tot wanneer de werkzaamheden aan het spoor van Bad Nieuweschans Duitsland ingepland zijn. Ook of er nog werkzaamheden gepland zijn tussen Groningen en Zwolle, want als ik niet met de trein in Zwolle kan komen, kan ik eigenlijk nergens heen. Vanaf Zwolle zijn er voor elke bestemming wel alternatieve routes mogelijk. Stel dat ik voor een calamiteit ergens in het land onverwacht wordt weggeroepen, wat hoogst zelden gebeurt, dan weet ik ook meteen of ik er ook die dag nog kan komen. Voor het spoor naar Duitsland is al vele jaren (inmiddels bijna 11 jaar) het ritueel dat de werkzaamheden duren tot een half jaar verderop. En als het einde van dat halve jaar genaderd wordt, wordt de eindtijd nogmaals een half jaar gepland. En zo gaat het al meer dan 10 jaar. Vanaf begin van dit jaar staat dan de eindtijd van deze werkzaamheden gepland op 30 september en wel die dag om 23.58 uur. Want het spoor is gepland en werkt ook precies, tot op de minuut. Toen ik gisteren – trouw aan mijn vaste rituelen – op dezelfde website van NS keek, bleek dat de eindtijd was veranderd van 30 september 2026, 23.58 uur in 4 oktober 2026, eveneens te 23.58 uur. Dat wijst er toch op dat die laatste dag en tijd wel serieus moeten worden genomen. 4 oktober 2026 is een zondag, en na 23.58 komt er geen sneltrein meer in Bad Nieuweschans aan, dus ik vermoed dat de eerste trein heel vroeg op de maandagmorgen van 5 oktober weer naar Duitsland gaat rijden. Dat zou toch wat moois zijn en dat maakt ook meteen dat mijn actieradius ineens een heel stuk groter wordt. Zou het echt waar zijn? Ik kan het nog niet geloven.

Donderdag 20 augustus 2026.

Kreeg het goede bericht dat twee boeken, waarvan ik dacht dat ze waren uitverkocht, toch leverbaar bleken te zijn. De levertijd is wel twee tot drie weken, maar ik heb voorlopig nog leesvoer genoeg. Dus dat is geen probleem. Verder ben ik nu toch echt overgegaan op het zelf maken van ijs. Eerst de gewenste vruchten invriezen. Als eerste lezing zijn dat twee bananen en 4 ons aardbeien. Alle stukjes los van elkaar op een soort bord of platte plaat neerleggen en in twee uur of zo laten bevriezen. Anders wordt het een grote klont van aan elkaar vastgevroren vruchten. Dan de vruchten in de blender, met toegevoegd yoghurt en desgewenst nog wat honing (als je het wat zoeter wil) en eventueel een paar theelepels vanillearoma. En dan: blenden maar. Dan alles in een container scheppen en opnieuw de vriezer in. De onzekere factor is nog dat ik niet weet hoeveel yoghurt erbij moet. Ik krijg de indruk van een paar eetlepels. Dus de eerste portie ijs is nog even een probeersel. Maar je moet eens kijken wat een enorm verschil er is met het ijs dat rechtstreeks van de chemische industrie in de supermarkten en vervolgens bij u thuis terechtkomt. Daar zitten altijd – bij elk merk – diverse onnodige stoffen bij, vulmiddelen, of stoffen om de klant te kunnen bedotten. Ik noem dat steeds: viespeukerij. Zoals bietensap om het ijs rood te laten kleuren, zodat aardbeienijs (vrijwel)geen aardbei hoeft te bevatten. Want aardbeien zijn uiteraard een stuk duurder dan bietjes. Ik wil het verschil hebben tussen een bak chemicaliën of een bak met fruit en yoghurt. En ik heb weer een belangrijke stap gezet voor mijn voedselveiligheid en er volgen er op korte termijn nog meer. Uiteraard laat ik de uitkomst hier weten.

Woensdag 19 augustus 2026.

In de regionale pers zie ik nu de berichten verschijnen dat op het treintraject Bad Nieuweschans – Leer (D) nu inderdaad uitgebreid wordt proefgereden. Dat zou moeten gebeuren met een belasting van 24.000 kilo en dat gebeurt dan ook. En dan meteen het hele traject, dus ook via de nieuwe stations Bunde en Ihrhove. Eerder had ik al begrepen dat het proefrijden circa twee maanden duurt, waarna de dienstregeling kan beginnen. Dat zou betekenen dat dat ergens begin oktober zou moeten zijn. Men had ook kunnen beslissen om eerst het gedeelte van Bad Nieuweschans tot Weener open te stellen, het deel dat het laatste werd beëindigd. Maar blijkbaar gaat het meteen over het hele stuk. En dan kun je uiteraard ook meteen verder naar andere Duitse (en Scandinavische) steden. Ik houd het vanaf nu tenminste een keer per week in de gaten. Want het zou toch heel wat zijn, als ik deze treinreis weer kan maken.

Dinsdag 18 januari 2026.

Het is hier wel vaker verteld, maar ik raak maar niet uitgesproken over, het gevoel dat ik heb als mijn hulp net vertrokken is en ik in mijn glanzend opgeruimde en schoongemaakte huisje sta, loop of zit. Ik zorg er altijd zelf voor dat als zij komt, ik alle was heb gedaan, alles is afgewassen en de badkamer van het ergste vuil is ontdaan. Wat ik dan meemaak als zij vertrokken is, gaat ten eerste over het gevoel met de gedachte: wat ben ik toch een gelukkig mens, zonder problemen van enige betekenis: een goede gezondheid, waarbij alles werkt zoals het moet: geen geldproblemen, omdat ik alles kan kopen dat ik nodig heb, en geen relatieproblemen, omdat ik geen relatie heb. Maar ook elke week de geur (alles ruikt zo fris) en het zicht (alles ziet er schoon en opgeruimd uit), alleen voor de smaak en het gehoor merk ik geen verschil. Maar ik kan me ook niet voorstellen wat dat voor verschil zou kunnen geven. Bij mijn vaste ritueel voordat ze aankomt hoort ook nog dat ik de koelkast en andere plekken waar voedsel staat, nakijk op alle spullen op de laatste bewaardatum. Een vervolgens wegmik wat niet 100% in orde is. En ook was ik mezelf met inbegrip van mijn haar en ik ben ook goed geschoren. Ik begin als het ware elke week weer met een nieuw leven. Zo voel ik het ook.

Maandag 17 augustus 2026.

Ter aanvulling op het bericht van gisteren bleek mij later dat ook Duitsland (Mainz) en Frankrijk (Metz) tot de mogelijke gebieden te behoren, waar (de familie van) Pontius Pilatus vandaan kan zijn gekomen. Ook Brittannië werd nog genoemd. Kortom: het is inderdaad een raadsel wie nu echt Pontius Pilatus eigenlijk was. Ik meld me pas weer hierover, als ik het boek uit heb. Maar boeiend is het in elk geval wel. Verder heb ik bij ons tuincentrumpje een sproeikopje gekocht. Zodat ik bij de volgende droogteperiode beter ben uitgerust. Nu komt eerst de regen. Het werd tijd.

Zondag 16 augustus 2026.

Intussen ben ik begonnen met het boek Pilatus van Ann Wroe, dat als ondertitel heeft : De biografie van een verzonnen man.”

Al aan de ondertitel bespeurde ik dat haar conclusie wel eens kon zijn, dat Pontius Pilatus helemaal niet heeft bestaan, maar verzonnen is. Nu ik er eenmaal aan begonnen ben, blijkt dat dat niet haar bedoeling is geweest om dat te melden. Wel is het zo, dat zij al het mogelijke heeft onderzocht, met onder andere een enorme waslijst aan boeken, waaronder ook een paar die ik ook heb gelezen, om te achterhalen wie deze persoon nu geweest is en wat er verder, behalve wat er van hem in de Bijbel staat, van hem bekend en beschreven is. En dat viel haar enorm tegen. Ik ben natuurlijk nog maar aan het begin van het boek en ik ben nog niet eens klaar met haar behandeling van de vraag waar en wanneer (en uit wat voor stam of familie) hij afkomstig is geweest. En nu al variëren de mogelijkheden tussen ‘een door de Romeinen onderworpen stam in Zuid-Italië’ en een stam in wat nu Spanje is. Zij kwam er ook niet achter wie nu zijn ouders zijn geweest, en dat is in het Rome van toen onbestaanbaar als je het verder wilde schoppen. En het hoofdstuk is dan nog niet af. Kortom: het is eigenlijk een raadsel waar Pontius Pilatus vandaan kwam. Dat belooft nog veel voor het verdere boek. In de inleiding van het boek kwam ik al onder de indruk van de schrijfster. Ze meldt dat letterlijk iedereen in haar omgeving, inclusief haar eigen familie, haar heeft ontraden om überhaupt aan dit boek te beginnen. En het desondanks heeft doorgezet. Ze moeten hebben gedacht: Je zult maar tot de ontdekking komen dat Pontius Pilatus een heel ander persoon blijkt te zijn geweest dan in de Bijbel staat, of misschien zelfs wel helemaal nooit heeft bestaan. Je trekt met zulke conclusies wel de hele Christelijke wereld van een paar miljard mensen over je heen. En wie weet zegt zo’n geschiedenis ook nog iets over Jezus, dat anders is dan in de Bijbel staat. Het is niet alleen verrassend dat het boek er toch gekomen is, maar in hetzelfde jaar (2000) ook al in het Nederlands vertaald is geweest. En wie weet in welke talen nog meer. In het dagelijks leven is Ann Wroe columnist van The Economist, een weekblad. Daar heeft ze de taak om necrologieën (levensbeschrijvingen van overledenen) te schrijven. Dat doet ze blijkbaar naar eigen keuze. Elke week verschijnt er zo’n stuk van haar. Dat kan gaan over overleden politici, wetenschappers of andere bekende wereldburgers, zoals bijvoorbeeld Osama bin Laden. Ik ben razend benieuw naar het vervolg van het boek.

Zaterdag 15 augustus 2026.

De Annalen van Tacitus heb ik uit. De keuze voor dit werk was in de eerste plaats, omdat ik nu eenmaal een groot liefhebber van geschiedenis ben en dit één van de authentieke schrijvers van zijn tijd was. Hij leefde van het jaar 56 tot ongeveer het jaar 117. En hij beschrijft de geschiedenis van de Romeinen (en aangrenzende volkeren) in dit boek vanaf Julius Caesar tot en met het jaar 65. Hij weet zaken in deze periode dus niet uit eigen ervaring, maar heeft alles van horen zeggen of uit oudere documenten. En ik was dus onder andere benieuwd wat hij te vertellen had over Jezus, en de bekende toestanden in het Heilige Land, onder andere ook over de plaatselijke Romeinse bevelhebber van 26 – 36 Pontius Pilatus, die verantwoordelijk was voor de berechting en de dood van Jezus. Hij behandelt die geschiedenis per kalenderjaar. Hoewel hij in dit boek honderden namen noemt, komen in de periode waar het over gaat, dus tot ongeveer het jaar 36 deze personen in zijn boek niet voor. Hij kent wel de Joden, maar geen Christenen. Pas bij de beschrijving van het jaar 63 komen bij hem voor het eerst ‘Chrestenen’ voor, die – aldus Tacitus – door keizer Nero verantwoordelijk worden gehouden voor de grote brand van Rome in dat jaar, waarbij een groot deel van de stad afbrandde. Ze worden, nog steeds volgens Tacitus, door Nero op afschuwelijke wijze bestraft, maar niet voor het veroorzaken van die brand, maar wegens ‘haat tegen de mensheid’. En niet alleen in Judea, maar in het gehele Romeinse Rijk, en zelfs in Rome zelf. Ook vermeldt hij dat deze mensen zo werden genoemd omdat ze volgelingen waren van Christus die onder keizer Tiberius door Pontius Pilatus werd berecht en gedood. Hij noemt geen jaartal en het is in feite dezelfde tekst die we in de Bijbel kunnen terugvinden. Meer details over Pilatus en Jezus meldt hij niet. We weten van Tacitus niet meer, dan wat we uit de Bijbel weten. Hij meldt zelfs niet eens wat voor baan Pilatus eigenlijk had en waar en wanneer. Ik ben er nog niet uit. Want – net als bij Josephus, uit diezelfde tijd, die ook geen extra detail meldt – is het voor mij de vraag hoe die tekst daar nu precies in terecht is gekomen, en waarom nou precies déze tekst. Mijn volgende boek is nu “Pilatus: biografie van een verzonnen man.” Ik ben heel benieuwd of daar nu wel iets meer in staat, dan we al uit de Bijbel kennen.

Voor verder teruggaande aantekeningen verwijs ik naar de diverse overzichten van 2026.